นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๒๑ มกราคม ๒๕๕๐
สื่อรักจากเพลง #8
จันทน์กะพ้อ
... พรพรรณ​กำลังคิดว่าตัวเธอเอง​ถ้าไม่ใกล้บ้าก็คงเพี้ยน​ไปแล้ว​ ​ที่พยายาม​จะคิดทุกอย่าง​ที่เห็นให้​ไปเกี่ยวพัน​กับตัว​เขา บาง...

ตอน : แล้วเราจะได้พบกัน

พรพรรณ​กำลังคิดว่าตัวเธอเอง​ถ้าไม่ใกล้บ้าก็คงเพี้ยน​ไปแล้ว​ ​ที่พยายาม​จะคิดทุกอย่าง​ที่เห็นให้​ไปเกี่ยวพัน​กับตัว​เขา บางทีมันอาจไม่เกี่ยวข้องกันเลย​ก็​ได้ ​ระหว่างดอกแก้ว เด็กผู้หญิง​และ​เขา หรือว่าเธอ​จะโทรศัพท์​ไปถามให้รู้แน่ๆ​​ไปเลย​ว่า "โหลๆ​คุณ​คือคุณทันใช่ไหมคะ​" ตลก​และงี่เง่าสิ้นดี เธอพยายามสงบจิตสงบใจไม่ให้คิดฟุ้งซ่าน

แล้ว​วันรุ่งขี้นเธอนั่งอยู่​​ที่ทำงานก็มีโทรศัพท์มา

"โหล สวัสดีครับ​ ผมโทรมาจากอู่มาตุภูมิ ​ที่​เมื่อวานคุณ​เอารถ...​...​...​ หมายเลขทะเบียน...​...​...​​ไปซ่อม" "อู่มาตุภูมิ" มีอู่ซ่อมรถ​ที่ชื่อแบบนี้ด้วยเหรอ นี่เธอ​กำลังฝัน​ไปหรือว่า​เป็นจริง

"โหลๆ​คุณพรพรรณใช่ไหมครับ​"

"ค่ะ​" เธอตอบเสียงแผ่วเบา เธอก็หนีบโทรศัพท์มือถือไว้​กับบ่า ลุกลี้ลุกลนเปิดกระเป๋าค้นๆ​หาใบรับซ่อมรถ​เมื่อวานนี้ หยิบมันขึ้น​มาคลี่ดู โอยตายละ...​.ใบรับซ่อมมีชื่อ อู่มาตุภูมิ จริงๆ​ด้วย ​เมื่อวานเธอไม่​ได้สังเกตเลย​ ​เขา​เอาคำในชื่อเพลง เสียงเพรียกจากมาตุภูมิมาตั้ง​เป็นชื่ออู่หรือ?

"ฮัลโหล คุณพรพรรณครับ​ คุณ​ได้ยิน​ที่ผมพูดไหมครับ​"

"ค่ะ​ ​ได้ยินค่ะ​" เธอรู้สึกอยาก​จะ​เป็นลม เหมือนมีเสียงหวีดหวิวอยู่​ในหู

"รถคุณเก่ามากเลย​​ต้องซ่อมเยอะหน่อย​นะครับ​ ท่อส่งน้ำ หม้อกรอง ...​...​...​ก็กะว่าประมาณห้าถึงเจ็ดพันบาท​นะครับ​ คุณโอเคไหม?" เธอไม่​ได้ฟังเนื้อหา​ที่​เขาพูดเลย​ ​แต่เธอ​กำลังพยายาม​จะจับน้ำเสียงนั้น​ว่า นั่นเสียง​เขาใช่ไหม? ฟังดูก็มีเค้า

"คุณครับ​ คุณ​ได้ยิน​ที่ผมพูดนะ" ​เขาย้ำอีก

"คะ​...​​ได้..ยินค่ะ​"เธอเหมือน​จะติดอ่างขึ้น​มาทันที

"​ถ้างั้นโอเคตามนี้นะครับ​ ผม​จะรีบซ่อมให้"

"อ้อ เดี๋ยวๆ​ๆ​ๆ​ค่ะ​" เธอรีบพูด​เพราะกลัว​เขา​จะวางหู

"อะไร​ครับ​"

"เอ้อ...​คุณ...​ชื่ออะไร​คะ​"

"ธนาครับ​ผม"

"ธนา...​เอ้อ...​คุณ​เป็นเจ้าของอู่ใชไหมคะ​" เธอถามให้แน่ใจ

"ใช่ครับ​ผม แค่นี้นะครับ​ แล้ว​ผม​จะติด​ต่อมาใหม่"

"ค่ะ​ ขะ..ขอบคุณค่ะ​" คุณทันชื่อจริง​คือธนาหรือ? ​เมื่อตอน​ที่อยู่​ในป่านั้น​ ต่างคนต่าง​ใช้ชื่อจัดตั้ง ​ส่วนใหญ่จึงไม่รู้จักชื่อจริงของกัน​และกัน ยกเว้น​จะรู้จักกันมาก่อน เธอ​จะแน่ใจ​ได้อย่างไรว่าใช่​เขาจริงๆ​ ชื่ออู่มาตุภูมิ ​จะบ่งชัดว่า​เป็น​เขา​ได้ไหม หรือว่ามัน​จะ​เป็นการบังเอิญอีก แล้ว​ต้นแก้ว​ที่ออกดอกสะพรั่งล่ะ เธอยังไม่​ได้ถาม​เขาเลย​นี่ว่า​เขามีลูกสาวชื่อแก้วหรือเปล่า ​และ​เขาชอบเพลงเสียงเพรียกจากมาตุภูมิไหม?

เธอหวนนึก​ไปถึงวันวาน​ที่เธอเดินออกจากอู่ ผู้หญิงอายุไม่มากเท่า​กับเธอจูงเด็กผู้หญิงตัวเล็กเดินสวนเข้า​ไป ​ถ้านั่น​คือลูกสาวของ​เขา​และภรรยาของ​เขาล่ะ การ​ที่เธอ​ได้พบ​กับ​เขา​จะ​ไปทำให้เกิดปัญหาครอบครัวเหมือนดัง​ที่เธอเคยเจอมาหรือเปล่า ตายละ นี่เธอคิด​ไปเองราว​กับว่า​เขา​จะยังรักเธออยู่​ ​เขาอาจลืมเธอ​ไปแล้ว​ ทุกสิ่งทุกอย่าง​ที่เธอคิดประกอบมันขึ้น​มา​เป็นเรื่อง​​เป็นราวจากสัญลักษณ์ต่างๆ​​ที่เธอเคยมี​ความหลังร่วม​กับ​เขาอาจ​เป็นเพียง​ความเพ้อฝันบ้าๆ​บอของเธอเองเท่านั้น​

พรพรรณตกอยู่​ในภวังค์ คิดวน​ไปวนมา เธอ​จะนัดเจอ​เขาดีไหม? ในทำนองคนเคย​เป็น​เพื่อนกันในป่า หรือว่าเธอไม่ควร​จะเจอ​เขา ​เพื่อ​จะ​ได้ไม่​เป็นปัญหา​กับครอบครัวของ​เขาในอนาคต อย่างไรก็ตามเธอรู้ว่าใน​ที่สุดเธอ​จะ​ต้องพ่ายแพ้ให้แก่หัวใจของเธออย่างแน่นอน

เธอคิดถึง​เขา​และอยาก​จะเจอ​เขาจริงๆ​ เธอห้ามใจไม่ไหวแล้ว​ เธอ​ต้อง​ไปดูให้รู้ให้​ได้ว่า ใช่​เขาหรือไม่?

รัก​ที่ปรารถนาพาใจให้คิดคำนึง ทะเล​แม้ขวางตรึง​จะฝ่า...​.​ไป
...​...​...​..ยังย้ำเตือนมิรู้เลือน​ไปจากใจ ยังย้ำเตือนมิรู้เลือน​ไปจากใจ...​...​

เร็วเท่า​ความคิด เธอรีบออกจาก​ที่ทำงาน เรียกแท็กซี่​ไป​ที่อู่ของ​เขาทันที ใจเต้นระทึก มือเปียกชื้น​ไปด้วยเหงื่อ ​เขา​จะจำเธอ​ได้ไหม เธอมองกระจกในรถแท็กซี่ สำรวจดูหน้าตัวเอง หน้าตาเธอไม่เปล่งปลั่งสดใสเหมือน​เมื่อก่อนแล้ว​ ไฝฝ้าก็แย่งกันขึ้น​ ตีนกาก็เริ่มแฝงรอย เธอเริ่มไม่มั่นใจตัวเอง เธอ​จะ​ไปพบ​เขาจริงๆ​หรือ ​ถ้าพบกันแล้ว​​เขาหมางเมิน เธอ​จะผิดหวังไหม ช่างมันเถอะ ​ถ้า​ต้องผิดหวังเธอคิดว่าเธอยินดี ​จะ​ได้รู้ชัดแจ้งไม่​ต้องมากังวลใจอีก "ฉัน​จะ​ได้พบคุณแล้ว​คุณทัน เรา​จะ​ได้พบกันแล้ว​" เธอยิ้ม ดวงตาเปี่ยม​ไปด้วยแววแห่ง​ความหวัง

เอี๊ยดดดดดดดด !! โครมมมมมมม !!
เหมือนโลกพลิกคว่ำ เธอถูกเหวี่ยงกระเด็น​ไปกระแทกๆ​...​.

"คุณทัน" เธอร้องลั่น แล้ว​ทุกสิ่งทุกอย่างก็มืดดับลง


---​---​---​---​---​---​---​---​---​---​

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1964 Article's Rate 27 votes
ชื่อเรื่อง สื่อรักจากเพลง --Series
ชื่อตอน แล้วเราจะได้พบกัน --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง จันทน์กะพ้อ
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๑ มกราคม ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๙๖ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๒๘
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : เก็จแก้ว [C-10498 ], [202.12.118.36]
เมื่อวันที่ : ๑๒ ม.ค. ๒๕๕๐, ๑๒.๒๗ น.

พี่จันทน์กะพ้อ...​​ พี่จันทน์กะพ้อ...​​ แม่ดอกแก้ว.. พรพรรณจา​​เป็นอะไร​​ป่าวคะ​​?...​​ พี่จันทน์ฯอย่าให้เธอ​​ไปสวรรค์ก่อนวัยอันควรนะคะ​​...​​ แก้วฉงฉานพี่เพลงพิลอ่ะค่ะ​​...​​ นะคะ​​...​​. นะคะ​​...​​ นะคะ​​...​​.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Rotjana Geneva [C-10506 ], [83.180.93.228]
เมื่อวันที่ : ๑๒ ม.ค. ๒๕๕๐, ๒๓.๓๐ น.

เด็กแก่นแก้ว อย่าเพิ่งขี้แย ป้าแอ๊ดไม่ยอมให้แม่พิลพรรณ​​เป็นอะไร​​​​ไปง่าย ๆ​​ หรือ เชื่อรจนาสิ

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น