นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๔
เที่ยวไปตามใจฉัน #10
pilgrim
...เหตุการณ์​ที่เกิดขึ้น​​ที่ป้ายรถเมล์ ทำให้ฉันประทับใจ​กับมิตรภาพของผู้คน การสร้างมิตรไม่ใช่เรื่อง​ยาก ขอเพียงให้เรามองคน​ที่แตกต่างจากเราว่า​เขาก็​เป็นมนุษย์ ​เพื่อนร่วมโลกคนหนึ่ง​...

ตอน : พระราชวังแฮมพ์ตันคอร์ท: ความโอฬารเหนือกาลเวลา(2)

​แต่อีกใจหนึ่ง​บอกว่า นี่เรามาตั้งไกลแล้ว​นะ อีกเฮือกหนึ่ง​ก็​จะถึง Lewisham แล้ว​ ​ถ้าไม่​ไปก็น่าเสียดาย ​เพราะตั้งใจ​จะมาเยี่ยม

อีกใจหนึ่ง​ก็บอกว่า หนทางอยู่​​ที่ปาก ​ไปไม่​เป็น ลงไม่ถูก ก็ถาม​เขา​ไปเรื่อยๆ​แล้ว​กัน

แล้ว​ก็เลย​เล็งหาเหยื่อ​ที่ป้ายรถเมล์ พบเด็กสาวหน้าตาส่อ​ไปทางแววอินตระเดียคนหนึ่ง​ ก็เลย​เร่เข้า​ไปถามเธอ ว่าฉัน​จะขึ้น​รถเมล์​ไป Lewisham ​ได้ไง
เธอก็บอกว่า เดี๋ยวรถ​จะมา ให้ยืนรอตรงนี้แหละ​ เธอก็​จะ​ไปลง​ที่นั่นเหมือนกัน
ฉันก็ดีใจละสิ แหะๆ​ๆ​ ก็เลย​บอกว่า ​ถ้าถึง Lewisham ช่วยบอกฉันหน่อย​​ได้ไหม ว่า​จะลงตรงไหน
เธอก็บอกว่า​ได้

​กำลังยืนรอรถเมล์​กับแม่สาวคนนี้ จู่ๆ​ฝนก็กระหน่ำลงมาอีก เธอก็พาฉันลัดเลาะคน ​ไปหลบฝน​ที่ป้ายรถเมล์​ที่มีผู้คนจับจองพื้น​ที่ใต้หลังคากัน​เป็นแถว เธอลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ ​ไปใกล้ๆ​ชายกลางคนผิวดำคนหนึ่ง​ พอเข้า​ไปใกล้ ชายคนนั้น​ก็เริ่มเอ่ยปากแซวทันที ฉันสงสัยว่าแกคง​จะเมาหน่อย​ๆ​ด้วย

​แต่แม่สาวคนนี้ดีมากๆ​ เธอไม่มีทีท่าโกรธขึ้งหรือขยับถอยห่าง ​แต่กลับพูดจา​กับคนเมานั้น​​เป็นอย่างดี พวก​เขาคุยกันเรื่อง​ดินฟ้าอากาศ การจราจรบนท้องถนน

ฉันยังนึกชมแม่สาวคนนี้อยู่​ในใจ เธอพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ฉันลองคิดว่า ​ถ้า​เป็นตัวฉัน คงไม่ชอบให้​ใครมาแซวหรือมาซอกแซกถามโน่นถามนี่ แถมอาจ​จะเดินหนี​เอาดื้อๆ​ หรือทำหน้าบึ้งใส่ ​แต่แม่สาวคนนี้ เธอคุย​กับชายผิวดำคนนั้น​อย่าง​เป็นมิตร จนกระทั่งรถเมล์มา ​ทั้งสองคนก็เอ่ยร่ำลาเซย์กู๊ดบายกัน ​พร้อม​กับอวยพรให้​แต่ละคนมีวัน​ที่ดี

เหตุการณ์​ที่เกิดขึ้น​​ที่ป้ายรถเมล์ ทำให้ฉันประทับใจ​กับมิตรภาพของผู้คน การสร้างมิตรไม่ใช่เรื่อง​ยาก ขอเพียงให้เรามองคน​ที่แตกต่างจากเราว่า​เขาก็​เป็นมนุษย์ ​เพื่อนร่วมโลกคนหนึ่ง​ ไม่มี​ใครสูงกว่า​ใคร ไม่มี​ใครต่ำกว่า​ใคร ทุกคนล้วนมีสิทธิ์ของ​ความ​เป็นมนุษย์เท่าเทียมกัน
​แต่มนุษย์เรานั้น​ มักเต็ม​ไปด้วยอคติต่อกัน รวม​ทั้งฉันด้วย จึงบางครั้ง พลอย​ไปตัดสินคนนั้น​ คนนี้​เอาไว้ล่วงหน้าในใจก่อน ท่าที หน้าตา ​และน้ำเสียง​ที่แสดงออก​ไป มันจึงแสดงถึง​ความคิด​และอารมณ์​ที่วุ่นวายอยู่​ภายใน

วันนั้น​ คำว่าฝนตกรถติด​ใช้​ได้เลย​​กับการจราจรจาก New Cross ​ไป Lewisham เรารอนแรมกันบนรถเมล์ราวๆ​ครึ่งชั่วโมง ​ทั้ง​ที่แม่สาวคนนั้น​บอกฉันว่า ปกติแค่สิบนาทีก็ถึง
​เมื่อถึงป้าย เราก็ต่างคนต่างลง รถเมล์จอดให้เราลง​ที่สถานีรถไฟ Lewisham ฉันจึงเอ่ยลาแม่สาวใจดีผู้นั้น​ ​พร้อม​กับเดินมุ่งหน้ามาหาน้องต้นหอม

ร้านของน้องต้นหอม ขายดีเหมือนเคย มีผู้คนมาสั่งซื้อข้าว​และก๋วยเตี๋ยวกล่องไม่ขาดระยะ
น้องต้นหอมก็ตักข้าวกล่องหนึ่ง​ให้ฉันกินด้วย มาเ​ที่ยวนี้ ฉันเข้า​ไปอยู่​ในรถขายข้าวด้วยเลย​ กิน​ไป คุยกัน​ไปพลางๆ​ ช่วย​เขาหยิบนั่นนี่บ้าง ก็สนุกดี ​แม้​จะเกะกะ​เขาบ้าง ​แต่น้องๆ​คงให้อภัย

อยู่​จนกระทั่งร้านเลิก จึง​ได้เจอ​กับคุณไหมหนัน ​ซึ่งเ​ที่ยวนี้พาพี่มะลิขวัญใจมาด้วย คุยกัน​ได้เล็กน้อย คุณไหมหนัน​กับพี่มะลิ ก็ขับรถพามาส่ง​ที่สถานี New Cross Gate ​ซึ่งทำให้ฉันนั่งรถไฟเข้าลอนดอน​ได้สะดวก​ขึ้น​ ไม่​ต้องต่อรถเมล์อีก

น้องต้นหอมถามว่า มาคราวนี้ ​จะ​ไปเ​ที่ยวไหนหรือเปล่า ฉันเลย​บอกว่า ​จะ​ไปแฮมพ์ตันคอร์ท น้องต้นหอมบอกว่า สวยค่ะ​พี่ ​ที่นั่น ​ถ้า​ไปอย่าลืม​ไปดูต้นองุ่นเก่าแก่ด้วยนะ ไวน์​ที่ทำจากต้นองุ่นต้นนี้ ราคาแพงมาก ยังมีคนแย่งกันจอง
ฉันก็เลย​หมายมั่นปั้นมือว่า คราวนี้​จะ​ต้อง​ไปแฮมพ์ตันคอร์ทให้​ได้

จากนั้น​ฉันก็เดินทางกลับ​ไปค้าง​ที่บ้าน​เพื่อน ​ที่มีหลานๆ​อยู่​กันเต็มบ้าน พอเข้าบ้าน​เพื่อน ก็เหมือนมีมหกรรมกิน​ไป​โดยปริยาย ​เพราะ​เพื่อนรวม​กับหลานอีกสามคน รวมฉัน​ที่​เป็นแขกด้วย​เป็นห้าคน พอ​จะทำอะไร​กิน ก็​ต้องทำสำหรับห้าคนกิน มันเลย​เอิกเกริกแทบทุกวัน

วันแรกฉัน​กับ​เพื่อน เข้า​ไปเ​ที่ยวโบสถ์เซนต์พอล​ที่ลอนดอน (โบสถ์​ที่เจ้าหญิงไดอาน่า​กับฟ้าชายชาร์ลส์​แต่งงานกัน)

ภายในมหาวิหาร​เขาห้่ามถ่ายรูปค่ะ​ เลย​ถ่ายมา​แต่ด้านนอก​ได้แค่นี้

คลิกดูภาพขยาย

ซุ้มประตูทางเข้าด้านหน้าของมหาวิหารเซนต์พอล

คลิกดูภาพขยาย

ซุ้มประตูบริเวณด้านนอกของมหาวิหารอีกด้านหนึ่ง​ มีร้านกาแฟตั้งอยู่​น่านั่ง

คลิกดูภาพขยาย

​เมื่อปีนบันไดเวียนสองร้อยกว่าขั้นขึ้น​​ไปบนยอดโดม ก็มองเห็นตึกสูงๆ​ของลอนดอนบริเวณใกล้เคียง​ได้ ตึกรีๆ​นั้น​​เป็นตึกสมัยใหม่แบบเท่ ของลอนดอน เรียกว่าตึกเกอร์คิน (น่า​จะเหมือนแตงร้านบ้านเรา)

คลิกดูภาพขยาย

รูปราชินีอังกฤษ​พระองค์หนึ่ง​ ​แต่ลืมดูว่า​เป็น​พระองค์ไหน

คลิกดูภาพขยาย

โดมของมหาวิหาร วัน​ที่​ไปฝนฟ้าอึมครึมมาก

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1924 Article's Rate 170 votes
ชื่อเรื่อง เที่ยวไปตามใจฉัน --Series
ชื่อตอน พระราชวังแฮมพ์ตันคอร์ท: ความโอฬารเหนือกาลเวลา(2) --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง pilgrim
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๔
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๔๗๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๗๔๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : pilgrim [C-10218 ], [158.125.1.113]
เมื่อวันที่ : ๒๑ ธ.ค. ๒๕๔๙, ๑๗.๓๗ น.

วันนี้ ยัง​​ไปไม่ถึงแฮมพ์ตันคอร์ทนะคะ​​ พา​​ไปชมโบสถ์เซนต์พอลวันฝนฟ้าอึมครึมเสียก่อน รับรองตอนต่อ​​ไป​​ได้เข้าวังแน่ค่ะ​​

ขอบคุณรจนา พันนที ​​และด้วยรักจากใจค่ะ​​ ​​ที่มาคอยลุ้นระทึก รับรองเรื่อง​​นี้ตอนจบก็มีลุ้นเหมือนกันค่ะ​​ ฮิๆ​​ๆ​​ๆ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : เก็จแก้ว [C-10223 ], [202.12.118.36]
เมื่อวันที่ : ๒๒ ธ.ค. ๒๕๔๙, ๐๗.๕๐ น.

เข้ามาส่งเสียงว่าเพิ่งตามมาอ่านตอนแรกค่ะ​​พี่พิลขา

ชอบข้อคิดตอนต้นเกี่ยว​​กับมุมมองของการมองคนค่ะ​​

นี่​​ถ้าแก้วไม่ทราบข้อมูลต่างๆ​​ของพี่พิลมาบ้าง คงคิดว่าพี่พิลน่า​​จะอายุมาก จัดเจนในการ​​ใช้ชีวิต​​เป็นอย่างดีนะคะ​​...​​ อุ๊ย...​​ เค้าป่าวว่าพี่พิลแก่น๊า อิ อิ

พี่พิลจ๋าตอนนี้งานร้อนๆ​​เข้ามาเรื่อยเลย​​อ่ะ...​​ แก้วขอส่งเสียงเท่านี้ก่อนนะจ๊ะ​​พี่จ๋า

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : Poceille [C-10224 ], [161.200.255.162]
เมื่อวันที่ : ๒๒ ธ.ค. ๒๕๔๙, ๐๙.๓๘ น.

แง...​​. เห็นคำว่า "วัง" เลย​​รีบวิ่งเข้ามาชม ​​แต่ท่านพี่ดันพาเราเข้าวิหารแทนเสียแล้ว​​...​​ ไม่​​เป็นไรค่ะ​​ โพเข้าวิหารฝรั่ง​​ได้ไม่ร้อนเหมือนเข้าวัดไทย ฮิฮิ


​​เอาดอกไม้มาฝากคร้าบบบบบ

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น