นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๒ มกราคม ๒๕๕๐
เรื่องเล่าจากเจนีวา (ปีห้า) #34
รจนา ณ เจนีวา
...ห้องเหล่านี้​เป็นตัวแทนของประวัติศาสตร์ ฝาผนัง โต๊ะ เก้าอี้ เตาผิง เพดาน กรอบหน้าต่าง สิ่งสลักเสลาล้วนมีเรื่อง​เล่าค่ะ​...

ตอน : นักเรียนภาษาพาเพลิน (หก) - Lausanne 2

คราวนี้พา​ไปเ​ที่ยวโลซานน์ต่อค่ะ​

ขอบคุณคุณเก็จแก้ว​ที่​เป็นหน้าม้าให้​กับคอลัมน์นี้นะคะ​ ​ต้องให้ดอกไม้หอบใหญ่ ๆ​ เลย​นะเนี่ย

โลซานน์​เป็นเมือง​ที่สูงชันค่ะ​ เมืองปราบจักรยาน ​แต่​ความสูงชันนี้ก็ทำให้บ้านเรือน​ที่ปลูกตามไหล่​เขานี้​ได้วิวสวย ๆ​ ของทะเลสาบทั่วหน้ากัน นักท่องเ​ที่ยวอย่างเราเดินขึ้น​ ๆ​ ลง ๆ​ ก็เหนื่อยดี ​แต่อากาศเย็น ๆ​ อย่างนี้ก็ยินดีเดินเหมือนกัน

ไก๊ด์ของเราพา​ไปดูศาลาว่าการเมืองโลซานน์ค่ะ​ ภาษาฝรั่งเศส​เขาเรียกว่า Hôtel de ville ​คือ สำนักงานแห่งเมือง สมัย​ไปอยู่​เจนีวาใหม่ ๆ​ รจนาก็เชยตามประสาคนต่างชาตินิ เห็นคำว่า hôtel ก็คิดว่า​เป็นโรงแรมจริง ๆ​ (นะเนี่ย) ​แต่แท้​ที่จริงคำนี้หมายถึง Hall หรือแปลว่า หอก็​ได้ ศาลาก็​ได้ ​เมื่อมารวม​กับคำว่า Ville ​ซึ่งแปลว่า เมือง ก็​ได้ใจ​ความว่า "ศาลากลางเมือง" ค่ะ​

นอกจากนั้น​คำนี้ยัง​ใช้​กับสถาน​ที่ราชการอื่น ๆ​ เช่น Hôtel de police (กรมตำรวจหรือสำนักงานตำรวจ) Hôtel des finances (กรมการคลัง) ​เป็นต้นค่ะ​

ดังนั้น​​ใคร​ไปเ​ที่ยวฝรั่งเศสหรือประเทศ​ที่​ใช้ภาษาฝรั่งเศส เห็นคำว่า Hôtel อย่าเพิ่งรีบดีใจ เข้า​ไปขอเช็คอินนะคะ​ ดูท่าทางก่อนค่ะว่า​​เป็นโฮเต็ลแน่หรือเปล่า

คลิกดูภาพขยาย

Hôtel de ville สังเกตว่า บ้านเมือง​เขาก่อด้วยหินผสมปูน​ทั้งนั้น​เลย​นะคะ​ นี่อาจ​จะ​เป็นเหตุหนึ่ง​​ที่ทำให้ประวัติศาสตร์ชาติ​เขาดู​จะอยู่​ยั้งยืนยงดี ​เพราะมีสิ่งปลูกสร้างคงเหลืออยู่​ให้เห็น​เป็นอนุสรณ์ข้ามสมัยมากมาย​

คลิกดูภาพขยาย

นี่​คือห้องเก็บจดหมายเหตุ​และทะเบียนสำคัญของเมืองค่ะ​ มีกุญแจสองดอก (​เขาคงกลัว​ใครขโมยเอกสาร​ไปขายต่อกระมัง ของพวกนี้ขาย​ได้ราคาดีนะ เอ้า ฝรั่งนี่ก็แปลก ชอบซื้อกระดาษเก่า ๆ​)

คลิกดูภาพขยาย

ภาพวาดผนังสีน้ำมันตรงทางเดินขึ้น​บันไดค่ะ​ ​เป็นการแสดงถึงตัวแทนประชาชน (ระดับขุนนาง​และผู้มีอำนาจในยุคนั้น​)

คลิกดูภาพขยาย

ตราประจำเมืองโลซานน์ ​เป็นสิงห์คู่ชูมงกุฎค่ะ​ อยู่​​ระหว่างขอบหน้าต่างห้องประชุมข้ารัฐการของ​เขาค่ะ​

คลิกดูภาพขยาย

ภาพเขียนอีกภาพก็อยู่​คู่กันไม่ห่าง คราวนี้​เป็นตัวแทนประชาชนระดับรากหญ้าจริง ๆ​ ประเภทชาวไร่ ชาวนา ​และช่าง (​ที่คงไม่ใช่ "ช่าง​เขาเถอะ")

คลิกดูภาพขยาย

ห้องประชุมของผู้ว่าราชการ​กับคณะข้ารัฐการค่ะ​ ​เขาแสดงถึง​ความโปร่งใสต่อสาธารณชน เวลา​เขาไม่มีประชุมก็เปิดให้คนเข้าดู (รู้สึก​จะฟรี) แล้ว​เราก็เข้า​ไปนั่งในห้อง​ได้ ​ที่เห็น​คือ​เพื่อนนักเรียนของพวกเรา​กำลังเอกเขนก บางคนอาจ​จะนึกว่า สักวันนึงฉัน​จะ​เป็นข้ารัฐการบ้าง ​ซึ่งก็มี​ความ​เป็น​ไป​ได้สูง ห้องเหล่านี้​เป็นตัวแทนของประวัติศาสตร์ ฝาผนัง โต๊ะ เก้าอี้ เตาผิง เพดาน กรอบหน้าต่าง สิ่งสลักเสลาล้วนมีเรื่อง​เล่าค่ะ​ ​ที่ชอบก็​คือผนังไม้​ที่ขัดเงารักษาไว้อย่างดีเยี่ยมค่ะ​

แฮ่ม ​แต่รจนาไม่ใช่นักประวัติศาสตร์ (พยายามอยู่​​กับปัจจุบันขณะ) ก็เลย​เข้าหูซ้ายแล้ว​ย้ายออกหูขวานะคะ​

คลิกดูภาพขยาย

พื้นกระเบื้องหินเก่าแก่ แบบว่าปูไว้อย่างไรในตอนสร้างตึก ก็คงสภาพไว้อย่างนั้น​ สีคล้าย ๆ​ ​กับกระเบื้อง​ที่ห้องครัวรจนา (​แต่ของ​เขาสวยกว่า) ​กับเท้า(ในรองเท้าสวย)ของไก๊ด์ของเราค่ะ​ ผู้หญิงเมืองนี้ใส่กางเกงกันอย่างไม่ขัดเขินในทุกโอกาส กระโปรงมีให้เห็นน้อยค่ะ​

คลิกดูภาพขยาย

แผน​ที่เมืองโลซานน์ในยุคโบราณ ทำให้เห็นผังเมืองสมัยโบราณเปรียบเทียบ​กับปัจจุบัน​ได้ ​ต้องชมว่า ​เขาเก็บถนอมของเก่าทุกอย่างไว้ด้วย​ความเห็นคุณค่าอย่างยิ่ง ​เอามาอวดแขกบ้านแขกเมือง​ได้ทุก​เมื่อ

คลิกดูภาพขยาย

ป้าย​ที่ระลึก​เพื่อแจ้ง (ด้วย​ความภูมิใจ) ว่า โมสาร์ทเคยมาเปิดการแสดง​ที่โลซานน์สองครั้ง ​โดยครั้งแรก​เมื่อวัน​ที่ ๑๘ กันยายน ๑๗๖๖ มาแสดง​ที่ศาลาประจำเมืองแห่งนี้ ขณะนั้น​โมสาร์ทมีอายุ​ได้เพียงสิบขวบครึ่งเท่านั้น​เอง โอ้โห ​จะอัจฉริยะอะไร​ปานนั้น​ เยี่ยม ๆ​

คลิกดูภาพขยาย

สุดท้ายก็​คือห้องประชาคม ​ที่​เขาเรียกว่า Salle communale ค่ะ​ ​คือ​เอาไว้ให้สาธารณชน​ใช้จัดงาน​เพื่อประโยชน์สุขของเมือง บางทีก็เช่าจัดงาน​แต่งงาน​ได้ (แล้ว​​แต่นโยบายของ​แต่ละท้อง​ที่) ​แต่​ส่วนใหญ่​จะ​เป็นงานรวม ๆ​ มากกว่า ​เป็น คอนเสิร์ตพิเศษ งานการกุศล งานสำหรับโรงเรียนหรือเด็ก ๆ​

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1832 Article's Rate 121 votes
ชื่อเรื่อง เรื่องเล่าจากเจนีวา (ปีห้า) --Series
ชื่อตอน นักเรียนภาษาพาเพลิน (หก) - Lausanne 2 --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง รจนา ณ เจนีวา
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๒ มกราคม ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๖๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๕๐๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : เก็จแก้ว [C-9614 ], [202.12.118.36]
เมื่อวันที่ : ๐๘ พ.ย. ๒๕๔๙, ๑๑.๔๙ น.

แก้วตามมาชมภาพ ​​และตามมาอ่านเรื่อง​​ราวค่ะ​​...​​.จบแบบไม่รู้ตัวเลย​​นะคะ​​คุณรจ

แก้วเองไม่​​ได้มี​​ความรู้ทางด้านการวาดรูปเลย​​นะคะ​​...​​.​​แต่ชอบชมภาพเขียนค่ะ​​...​​.แก้วว่า...​​.​​แต่ละภาพ มีเรื่อง​​ราวอยู่​​ในตัวเองนะคะ​​ บางภาพนี่ ยิ่งมองยิ่งเหมือนมีมนต์ขลัง...​​.​​เป็นเสน่ห์​​ที่แก้วก็อธิบายไม่ถูกค่ะ​​

​​เอาไว้ตอนต่อ​​ไป...​​..แก้วหน้าม้าขอตามมาเ​​ที่ยวอีกนะคะ​​...​​.ฮี๊...​​ฮี๊...​​​​กับ...​​​​กับ...​​.อิ อิ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : รจนาตอบคุณเก็จแก้ว (แฟนพันธุ์แท้) [C-9745 ], [83.176.60.174]
เมื่อวันที่ : ๑๗ พ.ย. ๒๕๔๙, ๒๐.๕๖ น.

คุณเก็จแก้วดู​​จะชอบการท่องเ​​ที่ยวทางประวัติศาสตร์​​และวัฒนธรรมดีจังค่ะ​​ แบบนี้เวลามาเมืองนอก​​จะสนุก​​กับการ​​ได้ดูสถาน​​ที่ต่าง ๆ​​ มาก

รจนาเองก็ไม่มี​​ความรู้เรื่อง​​ภาพวาดเลย​​ค่ะ​​ ​​แต่เห็นอะไร​​สวยก็ชอบ ยิ่งมี​​ใครมาอธิบาย ก็ซาบซึ้งตาม​​ไปด้วย คอยตามอ่านนะคะ​​ ตอนต่อ ๆ​​ ​​ไป​​จะมีเรื่อง​​ภาพวาดเด่น ๆ​​ ของเจนีวาค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น