นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๑๘ กันยายน ๒๕๔๙
เจ็ดเสือกำแพงแสน #1
แสนรัก
...ไอ้ผมน่ะ ก็แค่​ไป​เป็นลูกค้าน้องๆ​​เขาน่ะแหละ​ครับ​ ก็อุดหนุนกันเรื่อยมาจนน้อง​เขาเรียนจบ ​ได้ดีกัน​ไป ก็ฉายาผมน่ะ มัน "เสือกระดาษ" แล้ว​คุณ​จะหวังให้ผมทำอะไร​​ไป​ได้มากกว่านี้กันคร๊าบ...​บ...

ตอน : น้ำเต้าหู้

เกษตรกำแพงแสนนั้น​ถือ​ได้ว่า​เป็นวิทยาเขต​ที่ใหญ่มาก วิทยาเขตนึงทีเดียว เรียกว่าหากคุณไม่มีรถยนต์ หรือ มอเตอร์ไซด์คู่ชีพแบบผม "นายแล็ต" แล้ว​ละก็​จะ​ไปไหนมาไหนในมหาวิทยาลัยก็ดู​จะลำบากสักหน่อย​ ยิ่ง​ถ้าอยากเข้าเมืองด้วย ยิ่งแล้ว​ใหญ่ครับ​ พวกผม​ส่วนใหญ่ เลย​มัก​จะหากินแถวๆ​หอน่ะแหละ​ ไอ้​ที่​จะออกมาไกลถิ่นน่ะ ก็มีบ้าง ​แต่มัน​ต้องมีสิ่งดึงดูด​ที่มันเร้าใจพอสมควร ฮ่าๆ​

​ที่ใกล้ๆ​หอพักของผมนั้น​ก็มีโรงอาหาร​ซึ่งก็มีร้านค้าอยู่​หลายร้านทีเดียว
"ลุงเฉื่อย" แกเฉื่อยสม​กับฉายา​ที่นิสิตตั้งให้น่ะแหละ​ครับ​ แกขายก๋วยเตี๋ยว แล้ว​ก๋วยเตี๋ยวหมูตุ๋นของแกน่ะของโปรดผมเลย​ล่ะ นั่งกิน​ไปก็ดูสาวๆ​ ​แต่งตัวสวยๆ​ เตรียม​ไปเรียนรอบบ่าย...​เฮ้อ มันช่างสุขใจครับ​...​มีอยู่​วันนึงผมไม่สบาย เลย​นอนซมอยู่​บนเตียง ลุกออก​ไปกินข้าวไม่ไหว คุณเซ็ต (เสือใบ) แกก็เข้ามาถามด้วย​ความ​เป็นห่วงว่า

"กลางวันนี้กินไรล่ะ เดี๋ยว​ไปซื้อให้" เธอ...​เอ้ย คุณเซ็ตมัก​จะพูดห้วนๆ​ ​กับผมเสมอ ...​ก็ไอ้ผมน่ะแหละ​​ที่มันชอบ​ไปยียวนกวนประสาทเธอ ..เอ้ย คุณเซ็ต​เขา​เป็นประจำ ด้วย​ความซาบซึ้งในน้ำใจของคุณเซ็ต ผมก็เลย​สั่ง​ไปแบบไม่ค่อยเกรงใจเท่าไหร่ว่า

"​เอาก๋วยเตี๋ยวหมูตุ๋น ถุงนึงละกัน ขอบใจมาก " คุณเซ็ตก็อึ้ง​ไปนิดนึง พยักหน้าแล้ว​เดินออก​ไป

หลังจากหาย​ไปสักพัก คุณเซ็ตก็กลับมา​พร้อม​กับก๋วยเตี๋ยวหมูตุ๋น วางไว้ให้ในตู้เย็น พอผมตื่นขึ้น​มาตอนบ่ายๆ​ ก็​เอาก๋วยเตี๋ยวมาใส่ชามแล้ว​อุ่น ​ระหว่าง​ที่นั่งกิน​ไป สำนึกบุญคุณ คุณเซ็ต​ไป ลุงเสือแกก็กลับเข้ามา ผมเลย​เล่าให้แกฟังว่าก๋วยเตี๋ยวนี้ผม​ได้​แต่ไรมา...​​เพราะคุณเซ็ต เมตตา​ไปซื้อให้

"เอ้ย ..มึงไม่รู้เหรอ ว่าเซ็ตมันไม่กินหมู แล้ว​ดัน​ใช้มัน​ไปซื้อ" ทำ​เอาแกหัวเราะซะ​จะตกเก้าอี้
"อ้าว...​ว ตอนผมฝากไม่เห็นมันว่าไรเลย​พี่" ผมก็ตกใจเหมือนกัน กลัวว่าเซ็ต​จะโกรธ
"มึงก็ดู ชื่อ​กับนามสกุลมันดิ แค่นี้ก็น่า​จะเดา​ได้แล้ว​...​" สุดท้ายผม​ต้อง​ไปขอโทษ ​เพราะผมน่ะไม่รู้จริงๆ​ ว่า​เขา​เป็นอิสลาม จบจากเรื่อง​ก๋วยเตี๋ยวหมูตุ๋น พี่รสแกก็เลย​ถามว่าผมน่ะเคย​ไปซื้อน้ำเต้าหู้หน้าโรงอาหารหอพักมั่งหรือเปล่า เรื่อง​ของเรื่อง​ก็เสือหิว​ทั้งหลาย​ที่เรียนอยู่​​ที่คณะเกษตร​เขา​เอามาเล่ากันว่า

"เอ้ย..ผมว่าน้อง​เขาน่าสงสารนะ เราควร​จะช่วยเหลือ​เขา" พี่เสือ หรือคุณป๋วย แกเริ่มบรรยาย​ความดีของน้อง​เขา
"ผมก็​ได้ยินมาว่าน้อง​เขาหาเงินส่งตัวเองเรียนนะ" พี่รสแกก็ยืนยันอีกคน

จากการสืบทราบของผม​และพี่เสือ​ทั้งหลาย รู้มาว่าน้อง​เขาเรียนอยู่​ปีสี่ ​แต่ว่า​ต้องหาเงินส่งตัวเองเรียน ทุกเช้า​ก็เลย​ทำน้ำเต้าหู้มาขายหน้าโรงอาหารของหอพัก แล้ว​ก็ขี่มอเตอร์ไซด์​ไปรับปลาท่องโก๋จากในตลาดมาขายด้วย ​แต่ช่วงเย็น​จะขายน้ำเต้าหู้อย่างเดียว

"งั้น ป๋าๆ​ อย่างพวกเรา ใยเล่า​จะนิ่งดูดายจริงมั้ยวะคุณไอ้แล็ต" คุณเอ้ หันมาทางผมเข้าแล้ว​ อีแบบนี้​ถ้าไม่ตอบรับเดี๋ยว​จะหาว่าไม่ใช่ลูกผู้ชายตัวจริง เย็นนั้น​ผมก็เลย​​ต้องออกล่า...​..ฟังดูเหมือนผมหื่นๆ​ ยังไงไม่รู้นะครับ​ ​แต่เปล่าเลย​ ผมน่ะ แค่​ไปอุดหนุนน้อง​เขา วันละถุง สองถุงเท่านั้น​แหละ​ครับ​ แม่ค้าสาวๆ​ น่ารักๆ​ ก็ย่อมมีลูกค้ามาต่อคิวมาก​เป็นธรรมดา

"น้ำเต้าหู้นี่ ​ถ้าซื้อห้าถุง แถมกี่ถุงจ๊ะ​" ผมส่งสำเนียงเหน่อเสน่ห์ออก​ไปทันที
"หรือ​ถ้าพี่ซื้อห้าถุง น้อง​จะแถมให้พี่ซักวันละหลักดีล่ะ ครบเจ็ดวันก็เจ็ดหลัก​พอดี" คุณเอ้แกก็สำทับมาอีก
"ถุงละห้าบาท​ค่ะ​พี่ มีแบบธรรมดา แล้ว​ก็แบบทรงเครื่อง พี่​เอากี่ถุงดีคะ​" น้อง​เขายิ้มๆ​ คงนึกในใจว่า​เอาอีกแล้ว​ ไอ้พี่พวกนี้
"งั้นพี่​เอาธรรมดา สองถุงละกันนะจ๊ะ​"

หลังจากนั้น​มาพวกแก๊งส์เสือของผมก็ผลัดกัน​ไปอุดหนุนน้อง​เขา​เป็นประจำ ​เพราะเห็นว่า​เขาทำงานหาเงินเรียน แล้ว​อีกอย่างก็​เป็นอาชีพสุจริต ​แต่​ส่วนใหญ่แล้ว​ผม​จะซื้อมาเก็บไว้ในตู้เย็นซะมากกว่า ​เพราะถุงมันใหญ่มาก จนกินคนเดียวไม่หมด ช่วงไหน​เพื่อนซื้อมาติดๆ​กันหลายคน ก็กินกันไม่ทัน ไอ้ครั้น​จะทิ้งให้บูดก็เสียดายของ ถึง​จะถุงละห้าบาท​ก็เถอะ...​.ก็เลย​​ได้ดีไอ้ด่าง ไอ้ตูบแถวๆ​หอ​ไปบ้างล่ะครับ​...​.

จากนั้น​ไม่นานก็มีน้องจากพืชไร่ ​เขา​เอาข้าวโพดต้มมาขาย​ที่หน้าโรงอาหารหอพักอีก คุณเอ้แกก็มาเลย​ครับ​

"เอ้ย มึงไม่อุดหนุนน้อง​เขาหน่อย​เหรอว่ะ น้อง​เขาน่ารักดีนะ"
"...​งั้นกูไม่​ต้องเหมาหมด​ทั้งแปดร้อยไร่ ของภาคพืชไร่​เขาเลย​เหรอวะ ถึง​จะ​ได้เบอร์น้อง​เขาน่ะ...​."

ไอ้ผมน่ะ ก็แค่​ไป​เป็นลูกค้าน้องๆ​​เขาน่ะแหละ​ครับ​ ก็อุดหนุนกันเรื่อยมาจนน้อง​เขาเรียนจบ ​ได้ดิบ​ได้ดีกัน​ไป ก็ฉายาผมน่ะ มัน "เสือกระดาษ" แล้ว​คุณ​จะหวังให้ผมทำอะไร​​ไป​ได้มากกว่านี้กันคร๊าบ...​บ

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1772 Article's Rate 5 votes
ชื่อเรื่อง เจ็ดเสือกำแพงแสน --Series
ชื่อตอน น้ำเต้าหู้ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง แสนรัก
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๘ กันยายน ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๑๗๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๓
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : add [C-9237 ], [203.188.45.77]
เมื่อวันที่ : ๑๙ ก.ย. ๒๕๔๙, ๒๑.๑๓ น.

สนุกดีคร้าบผม

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : pilgrim [C-9260 ], [82.3.32.76]
เมื่อวันที่ : ๒๔ ก.ย. ๒๕๔๙, ๐๑.๔๓ น.

ชอบๆ​​ๆ​​ๆ​​ๆ​​ ​​เอาอีกๆ​​ๆ​​ หนุกดีอย่างพี่แอ๊ดว่าจริงๆ​​ด้วย
พี่ดูหนังสือจนปวดหัวกบาลเลย​​ อ้อเอ๊ย อิๆ​​ๆ​​ๆ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น