นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๐
ตลาดชีวิต #9
จันทน์กะพ้อ
...ป้าจันทร์​เป็นแม่ค้าขายผัก​และผลไม้หน้าตลาดสวนมะม่วง ​ทั้งขายส่ง​และขายปลีก ผลไม้​ที่ป้าขายก็มี มะกอก มะยม มะม่...

ตอน : ป้าจันทร์..คนที่ฉันรักเหมือนแม่

ป้าจันทร์​เป็นแม่ค้าขายผัก​และผลไม้หน้าตลาดสวนมะม่วง ​ทั้งขายส่ง​และขายปลีก ผลไม้​ที่ป้าขายก็มี มะกอก มะยม มะม่วงดิบ แห้ว กล้วย มะพร้าวเผา พุทรา มันแกว ฯลฯ ตาม​แต่ฤดูกาล บางครั้งก็มี สะตอ ข้าวโพด ขายด้วย ​แต่​ที่​เป็นเอกลักษณ์พิเศษเห็น​ได้ชัด​คือ แผงของป้าจันท์มัก​จะมีผลไม้แปลกๆ​​ที่​เป็นพื้นบ้านเช่น ลูกสมอ ลูกมะหวด ลูกท้อ ลูกมะตูม ระกำเปรี้ยว ฯลฯ ​และมัก​จะมีผักพื้นบ้านมาก เช่น ขมิ้น ใบชะมวง ขิง ​เป็นต้น

แผงขายผักของป้าจันทร์

คลิกดูภาพขยาย


ป้าจันทร์​เป็นคน​ที่ฉันเคารพนับถือ ​และสนิทสนมมาก ​เพราะ​เขา​เป็นแม่​เพื่อนสนิทของฉันสมัยเรียนมัธยมด้วยกัน ฉันเรียก​เขาว่าแม่ ​เมื่อหลายปีก่อน​ที่ป้าจันทร์มาขายของ ฉัน​จะต้มข้าวต้มมาให้ทุกเช้า​ ​เพราะรู้ว่า แม่​ต้องออกจากบ้านมาตั้งแต่ ตี 1 ​เพื่อมาจัดของ ซื้อของ เตรียมขาย ​(ตลาดสวนมะม่วง​และตลาดโบว์ลิ่งนี่ เ​ที่ยงคืน ตี 1 ก็มี​ทั้งคนขาย​และคนซื้อแล้ว​ น่า​จะเรียกว่าตลาดไม่เคยหลับ)​ พอถึงเช้า​แม่ก็คง​จะหิวแล้ว​ ฉันจึงเตรียมข้าวมาให้ ​แต่​ต่อมาภายหลังฉันไม่​ได้ต้มข้าวต้มตอนเช้า​ ​และแม่​เขาก็ห่อข้าวมาจากบ้าน ฉันจึงเลย​งดส่งข้าว ​แต่​เอาผักต้ม​ไปฝากตอนเย็นแทน ผักต้ม​ที่ว่านี้​ส่วนใหญ่ก็​เป็นข้าวโพดต้มใส่ฟักทอง ยอดฟักทอง ​และอื่นๆ​ แล้ว​​แต่ว่าวันไหนมีอะไร​สด กิน​เป็นอาหาร​เพื่อสุขภาพ ​และปัจจุบันนี้ฉันก็เปลี่ยนจากส่งผักต้มมา​เป็นข้าวกล้อง ​เพราะแม่อยาก​จะทานข้าวกล้อง ​แต่​ที่บ้านลูกๆ​​เขาไม่ทานกัน ฉันหุงข้าวกล้องทุกวันจึง​เอามาฝาก

ลูกสมอ ผลไม้พื้นเมืองโบราณ รสฝาดเปรี้ยวขื่น ชุ่มคอ

คลิกดูภาพขยาย


ป้าจันทร์ มีอายุ 69 แล้ว​ ​แต่ก็ยังแข็งแรง ขายของคนเดียว มีเด็กเข็นรถมาช่วยยกของบ้าง หลายครั้งฉันเฝ้าถามว่า
" แม่ไม่เหนื่อยหรือ ​ต้องมาขายของทุกวัน หนูไม่เห็นแม่หยุดเลย​ซักวันเดียว "
" ไม่เหนื่อยหรอก มาจนชินแล้ว​ วันไหนไม่มา​ต้องป่วยแน่ ก็ชีวิตเราอยู่​​ที่ตลาดนี่แล้ว​ ​ถ้าเราไม่มาเราก็เหงา อยู่​บ้านเฉยๆ​ อยู่​ไม่​ได้หรอก เรามาก็​ได้คุย​กับคน คนมาซื้อของเราก็ดีใจ เราก็​ไปหาของมาขาย​ได้อีก "
" ​แต่แม่มาตั้งแต่ตี 1 ​ได้กลับบ้านก็ตอน 9 โมงเช้า​ แล้ว​พอบ่าย 2 โมงแม่ก็มาอีกแล้ว​"
" แม่ก็กลับ​ไปนอน พอตื่นก็เตรียมตัวมาตลาดอีก ไม่เหนื่อยร้อก ชินแล้ว​ " แม่ยิ้มอย่างมี​ความสุข
แม่ใจดีให้คนซื้อของเชื่อเงินไว้ด้วย พอมา​เอาของงวดใหม่​ไปจึง​จะจ่ายหนี้งวดก่อน จนมีบางเจ้าก็โกง จ่ายหนี้งวดเก่าไม่หมด ทบมาเรื่อย จน​เป็นก้อนใหญ่ แล้ว​ก็เบี้ยว ไม่จ่ายเสียเฉยๆ​ บอกว่าไม่มีบ้าง แล้ว​​จะจ่ายให้บ้าง แม่โดนโกงแบบนี้​เป็นหมื่นบาท​
" เราไม่ให้​เขาติด ​เขาก็ไม่ซื้อเรา พอให้​เขาติด​เขาก็ชอบเบี้ยวหนี้เรา " แม่บ่น
" วันหลังแม่ก็อย่าให้​เขาติดสิ บอกจ่ายสดอย่างเดียว " ฉันเสนอ

" โอ๊ย ไม่​ได้หรอก ทำอย่างนั้น​ลูกค้า​เขาก็ไม่ซื้อของเรา ​เขาก็​ไปซื้อเจ้าอื่นหมด เราก็ให้​เขาติด ​แต่ให้ติดน้อยหน่อย​ เรา​จะ​ได้เสียหายน้อยหน่อย​ " แม่สรุป

" เอ้า วันนี้​เอาพุทรา​ไปกินมั้ย นี่พุทราสามรสนะ อร่อย เอ้า...​​เอาใส่ถุง​ไป " แม่ชอบให้ผลไม้เสมอ ​แต่มีบางครั้งแม่ก็กระซิบบอกว่า
" อย่า​เอามะพร้าวเผานี่​ไปกินนะ มันต้มใส่โซดาไฟ เห็นมั้ยขาวจั๊วเลย​ แล้ว​มัน​เอาแก๊สมาลนทีหลังให้​เป็นรอยดำๆ​ คนซื้อ​จะ​ได้นึกว่า ​เป็นมะพร้าวเผาจริงๆ​ "
" อ๊าว แล้ว​แม่ขายทำไม ทำไมไม่ขายแบบ​ที่​เขาต้มธรรมดาล่ะ "
" ก็คนซื้อชอบแบบขาวๆ​ แม่ก็เลย​สั่งมาขาย แห้วนี่ก็เหมือนกัน ​เขาใส่สารมาไม่ให้บูดแล้ว​ก็ขาวตลอด ไม่มีดำเลย​ อย่า​เอา​ไปกินนะอันตราย "
โธ่ แม่นะแม่ ดิฉันพูดไม่ออก ไม่รู้​จะแก้ปัญหายังไงดี ก็​ต้องเลี่ยง​เอาอย่าง​ที่แม่แนะนำ แล้ว​แม่ยังคอยบอกอีก ในภายหลังแม่ก็ไม่ขายของพวกนี้อีก แม่คง​จะรู้สึกไม่สบายใจ

" นี่ อย่า​ไปซื้อผักดองเจ้านั้น​กินนะ แม่เห็น ​เขา​เอาชูรสใส่ แล้ว​ก็​เอาน้ำส้มสายชูใส่ ปลาจ่อมของ​เขาเหมือนกัน ใส่สีส้มแล้ว​ก็ใส่ชูรสด้วย ​ถ้าอยากกินปลาจ่อม บอกนะ​จะ ซื้อ​ที่หนองบัวให้ ​เขาทำตามบ้านไม่ใส่สี กินอร่อย วันหลังแม่​จะซื้อมาฝาก "

ปลาจ่อม ​คือ ปลาตัวเล็กๆ​​ที่​เขา​เอามาหมักเกลือ ใส่ข้าวคั่ว คง​จะเหมือนปลาร้า ​แต่​ใช้ลูกปลาน้ำกร่อยตัวเล็กๆ​ กุ้งจ่อมก็​ใช้กุ้งตัวเล็กๆ​แทนปลา ​ทั้งปลาจ่อม​และกุ้งจ่อม​เป็นอาหารพื้นเมืองทางนี้


คลิกดูภาพขยาย


​เนื่องจากแม่​เป็นคนดี​ที่แม่ค้าคนอื่นก็นับถือ​และเกรงใจ บางวัน​ที่ฉันซื้อของแล้ว​ถูกแม่ค้าโกง เช่น แม่ค้าเงาะเลือก​แต่เงาะ​ที่มีรอยมีดให้ ฉันมาเล่าให้แม่ฟัง แม่ก็​ไปต่อว่า​เขา วัน​ต่อมาแม่ค้าคนนั้น​ก็กลับกลาย​เป็นคนใจดี ซื้อของ​เขา​เขา​จะรีบแถมให้ นี่​เป็น​เพราะป้าจันทร์แท้ๆ​ ฉันเลย​กลาย​เป็นคนมีเส้นมีสายในตลาด​ไปเลย​

​เมื่อต้นปีมานี้ ป้าจันทร์ขาเจ็บ​เพราะเอี้ยวตัว​ไปช่วยอุ้มเด็กเล็กคนหนึ่ง​​ซึ่ง​กำลัง​จะลื่นล้ม ทำให้ป้าจันทร์เจ็บขายอก​ไปจนถึงเอว ​ต้อง​ไปฉีดยา กินยาอยู่​หลายวัน ลูกสาวป้าก็ขอร้องไม่ให้ป้ามาขายของอีก ​แต่ป้าทำใจไม่​ได้ จึงขอมาขายตอนเย็นๆ​เวลาเดียว ​แต่พอ​ต่อมาป้ารู้สึกตัวว่าแข็งแรงขึ้น​ก็อดไม่​ได้​ที่​จะมาขายของตอนเช้า​อีกด้วย ป้าไม่มาตอนตี 1 ​แต่มาตอนเช้า​ตี 5 แทน


​ความสัมพันธ์ของฉัน​กับแม่​ที่ชื่อจันทร์ ยังดำเนินต่อ​ไป ด้วย​ความรัก​และผูกพันอย่างลึกซึ้ง บางครั้งฉัน​ไปเ​ที่ยวต่างจังหวัดก็​จะซื้อของฝากมาให้แม่เสมอ ผ้าถุงบ้าง ของกินบ้าง ​ส่วนแม่จันทร์ ​ถ้า​ที่บ้านลูกสาว​เขาทำขนม​เขาก็​จะ​เอามาฝากฉันด้วย เช่น ขนมเผือกมันนึ่ง ข้าวเหนียวเหลืองหน้ากุ้ง ​เป็นต้น

ฉันรักป้าจันทร์เหมือนป้า​เป็นแม่ของฉันจริงๆ​

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1766 Article's Rate 44 votes
ชื่อเรื่อง ตลาดชีวิต --Series
ชื่อตอน ป้าจันทร์..คนที่ฉันรักเหมือนแม่ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง จันทน์กะพ้อ
ตีพิมพ์เมื่อ ๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๔๐๙ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๘๔
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : pilgrim [C-9178 ], [82.3.32.76]
เมื่อวันที่ : ๑๖ ก.ย. ๒๕๔๙, ๐๓.๑๘ น.

น่ารักจังเลย​​ค่ะ​​ ​​เป็นชีวิตคนแก่ๆ​​​​ที่น่ารักนะคะ​​
กุ้งจ่อม ปลาจ่อม แม่พิลก็ชอบกินค่ะ​​
​​แต่ก่อน​​ที่บ้านเคยทำก๋วยเตี๋ยวหมูกินเอง แม่​​ใช้ให้​​ไปหยิบตั้งฉ่ายมาใส่ ด้วย​​ความรีบร้อน พิล​​ไปหยิบถุงกุ้งจ่อมมา โรยๆ​​ใส่หม้อก๋วยเตี๋ยว เหม็น​​ไปหมด​​ทั้งหม้อเลย​​ค่ะ​​

น้องๆ​​ล้อกันมาจนทุกวันนี้ ว่าพิลทำก๋วยเตี๋ยวกุ้งจ่อม

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : S&P เจ้าเก่าไม่มีสาขาจ้า [C-9206 ], [202.57.183.161]
เมื่อวันที่ : ๑๗ ก.ย. ๒๕๔๙, ๑๕.๔๒ น.

มาเ​​ที่ยวตลาดด้วยคนจ้า อ่านแล้ว​​อยาก​​ไปเดินตลาดสดต่างจังหวัดจัง...​​ ​​เพราะ​​จะมีผักผลไม้​​และอะไร​​แปลก ๆ​​ ให้เห็นเสมอค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น