นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๒ มกราคม ๒๕๕๐
เรื่องเล่าจากเจนีวา (ปีห้า) #13
รจนา ณ เจนีวา
...การ​ไปเยี่ยมชมเมืองแบบนี้จึงน่าสนใจ ​เพราะเรา​ได้เห็นการก่อสร้าง บ้านเรือนเก่า ๆ​ ทางเดิน​ที่ยังปูด้วยหิน ​ส่วนใหญ่​จะมีพิพิธภัณฑ์ให้เรา​ได้ศึกษา​ความ​เป็นมา...

ตอน : เยือนถิ่นเบรอตาญน์ (สาม)

​ที่จริงก็ดีเหมือนกันนะคะ​ รจนา​ไปเ​ที่ยวสองอาทิตย์ มีวัตถุดิบมาโม้​ได้ตั้งหลายตอน เพียง​แต่เวลา​ไปเ​ที่ยว​กับมาครั้งใด มัก​จะยุ่ง​กับหลาย ๆ​ เรื่อง​จนไม่มีเวลามาเขียนเล่าทันที พอทิ้งไว้นาน​ไปก็ฝืด ลืมเกร็ด​ที่อยาก​จะเล่า

คราวก่อนพา​ไปเ​ที่ยวเมืองครัวซิค (Croisic) วันนี้พา​ไปเ​ที่ยวเมืองใกล้ ๆ​ กันชื่อว่า เกรองด์ (Gérande)

เมืองนี้​เป็นเมืองในยุคกลาง หรือเมดิเอวัล (Médiaval cité) พูดง่าย ๆ​ ตามประสาคนไม่รู้จักประวัติศาสตร์ยุโรปแบบรจนาก็​คือ ​เป็นเมือง​ที่สร้างแบบมีกำแพง ป้อมยามล้อมรอบ เรียกว่า ปกป้องชาวเมือง (​ที่จริงคงปกป้องผู้ปกครองเมืองมากกว่า) ให้ปลอดภัยจากการรุกรานของข้าศึก เมืองในยุโรปจำนวนมาก​จะมีลักษณะนี้ ​เพราะ​แต่ก่อนมีแว่นแคว้นเล็ก ๆ​ น้อย ๆ​ เยอะ เจ้านายระดับศักดินาก็มากตามกัน สมบัติ ​ที่ดิน ไร่องุ่นก็มากน้อยลดหลั่นกัน​ไป ทำให้เกิดการรุกรานเบียดเบียนแก่งแย่ง​ความมั่งคั่งกันก็บ่อย หรือรบกัน​เพราะไม่ถูกขี้หน้ากันก็มาก (อันนี้เดา​เอาค่ะ​)

การ​ไปเยี่ยมชมเมืองแบบนี้จึงน่าสนใจ ​เพราะเรา​ได้เห็นการก่อสร้าง บ้านเรือนเก่า ๆ​ ทางเดิน​ที่ยังปูด้วยหิน ร่องรอยของประวัติศาสตร์ ​ส่วนใหญ่​จะมีพิพิธภัณฑ์ให้เรา​ได้ศึกษา​ความ​เป็นมา ​ได้ดูแปลนของเมือง ชาวยุโรป​จะถนอมรักษาเมืองเหล่านี้ไว้อย่างดี ​เป็นสิ่งเตือนใจถึงประวัติ​ความ​เป็นมาของชาติ ของสงคราม ของ​ความรุ่งเรือง ของ​ความตกต่ำ ของการพัฒนาด้านต่าง ๆ​

มาในยุคปัจจุบัน นักท่องเ​ที่ยวก็​ต้องการเสพอะไร​​ที่​เป็น "วัฒนธรรม" ​และ "ประวัติศาสตร์" มากขึ้น​ เมืองเก่าเหล่านี้จึง​เป็นจุดสนใจอย่างหนึ่ง​ ​และหากทำให้สวยงามน่าดูน่าสนใจ ก็​เป็นแหล่งทำเงินทำทอง​ได้สบาย ๆ​

เล่าเสียยาว ก็​จะชวนเ​ที่ยวเมืองเกรองด์นั่นเอง

คลิกดูภาพขยาย

เริ่ม​ที่ประตูเมืองแบบเมดิเอวัลค่ะ​ กำแพงหนาสูง บางทีก็​เป็นหินสีเทา บางทีก็​เป็นหินสีน้ำผึ้ง นึกภาพข้าศึกมาถึงหน้าประตู แหงนคอตั้งบ่า หากไม่มีปัญญาหรือเครื่องไม้เครื่องมือ​ที่​พร้อมสรรพ ก็คงนึกท้อถอยไม่น้อย เผลอ ๆ​ ​จะชวนกันกลับบ้าน​ไปซดกาแฟแกล้มครัวซองต์เสียก่อน

วัน​ที่เรา​ไปเ​ที่ยว ฟ้าค่อนข้างครึ้ม ภาพชุดนี้จึงออกสีเศร้า ๆ​ หน่อย​

คลิกดูภาพขยาย

หลังผ่านประตูเมืองแล้ว​ ​เนื่องจาก​เป็นเมืองท่องเ​ที่ยว สองข้างทางจึงเต็ม​ไปด้วยร้านขายของ​ที่ระลึก​และร้านอาหาร (​เอาไว้ดูดเงินนักท่องเ​ที่ยวไงคะ​) เดาว่าร้านขายของเหล่านี้​แต่ก่อนก็​เป็น​ที่อยู่​อาศัยของประชาชนชาวเกรองด์นี่แหละ​ค่ะ​

คลิกดูภาพขยาย

สินค้าสำคัญของเกรองด์อย่างหนึ่ง​ก็​คือ "เกลือ" ค่ะ​ เกลือสีเทา ๆ​ นี่แหละ​ ขายดีนักแล มีขายแบบถุงใหญ่ ถุงเล็ก แบบใส่สาหร่ายทะเล แบบใส่เครื่องเทศ ขายเกลือแล้ว​ก็​ต้องขาย​ที่ใส่เกลือด้วย ​เป็นสินค้าแบบ "โอทอป" ของฝรั่งเศสทีเดียว คราวก่อนรจนาเล่า​ไปแล้ว​เรื่อง​​ที่ใส่เกลือ ​เขาทำสวย ๆ​ เห็นแล้ว​ชวนให้​ต้องควักเงินในกระเป๋าออกมาซื้อ

คลิกดูภาพขยาย

โถใส่เกลืออีกแล้ว​ค่ะ​ หลากหลายรูปแบบ

​ระหว่างเดินดูเมือง พวกเราก็พักครึ่งเวลา​ไปนั่งหลบร้อนหรือพัก​เมื่อย​ที่คาเฟ่แห่งหนึ่ง​ ร้านนี้​เขาขายเครื่องดื่มสองราคา ​ถ้านั่งในร้านก็ราคาหนึ่ง​ นอกร้านก็อีกราคาหนึ่ง​ นั่งนอกร้าน​ต้องจ่ายเพิ่ม ๒๐ เซ็นต์ยูโรต่อเครื่องดื่ม​แต่ละอย่าง (สิบบาท​) สงสัยว่า​เขาคงขี้เกียจเดินเข้า ๆ​ ออก ๆ​ บริการเครื่องดื่ม หรือไม่ก็ขายวิว (​ที่ไม่ใช่ของตัวเองสักหน่อย​) เลย​คิดเงินเพิ่มเสียเลย​ นักท่องเ​ที่ยว​ส่วนใหญ่ไม่​ได้สังเกตราคา นั่งแล้ว​ก็สั่งเลย​ รจนานั่งพิศดูป้ายราคาอยู่​พักใหญ่ (หลังจากนั่งข้างนอก​และสั่ง​ไปแล้ว​เหมือนกัน) จึงถึงบางอ้อว่า นั่งข้างในถูกกว่า

​แต่หน้าร้อนอย่างนี้ ​ใคร ๆ​ อยากนั่งข้างนอก เห็นอะไร​เยอะดี แล้ว​ยังมีลมพัดผ่านบ้าง นั่งข้างในอุดอู้ มืด ไม่มีแอร์ค่ะ​

คลิกดูภาพขยาย

คูเมืองด้านนอก ​เอาไว้ป้องกันข้าศึกรุกราน หากข้าศึกว่ายน้ำไม่​เป็นก็​จะ​ได้ตกน้ำป๋อมแป๋ม (รจนาพูด​เป็นเล่นอีกแล้ว​)

คลิกดูภาพขยาย

รจนาชอบดอกไม้​ที่ประดับตามหน้าบ้าน ​กับป้ายร้าน​ที่ยื่นออกมามากเลย​ค่ะ​ เ​ที่ยว​กับรจนา​จะ​ได้เห็นภาพแบบนี้บ่อย ๆ​ หน่อย​นะคะ​ อย่าเพิ่งเบื่อ

คลิกดูภาพขยาย

กล่องใส่ไข่ไก่ค่ะ​ น่ารักดี ทำด้วยไม้อัด มีตาข่าย คง​จะเก็บไข่​ได้นาน หรือ​เอาไว้ใส่ไข่​ไปฝากคนอื่น แค่ค่ากล่องแพงเหลือใจ

คลิกดูภาพขยาย

ถ้วยเซรามิคลายดอกไม้มีชื่อคนติดตั้งแต่ A ถึง Z ​ถ้า​เป็นบ้านเราชื่อสมศรี สมชายน่า​จะขายดี​ที่สุด แน่นอนว่า ไม่มีชื่อรจนาอยู่​แล้ว​

คลิกดูภาพขยาย

ของ​ที่ระลึกหน้าตาแปลก ๆ​ ค่ะ​ หลายอย่างก็ดูเหมือนแถว ๆ​ ไนท์บาร์ซ่าเชียงใหม่เหมือนกัน

คลิกดูภาพขยาย

ป้ายร้านขายเครปแห่งหนึ่ง​ ​เขาแสดงภาพการทำเครปแบบร่อนแป้งขึ้น​​ไปบนอากาศเหมือนพิซซ่าเลย​นะคะ​

​แต่รจนาว่าภาพนี้ไม่ค่อยสมจริงเท่าไรด้วยสาเหตุ​ที่ว่า กระทะทำเครปแบบดั้งเดิมนั้น​​เป็นเหล็กเนื้อดีหนา​และหนักมาก หากแม่ครัวสาว​ต้องคอน​และร่อนเครปอย่างนี้สัก ๑๐ กว่าครั้งคงแขนหลุดแน่เลย​ ​เอาว่าสาว ๆ​ เกรองด์สมัยก่อนคง​จะแข็งแรงมาก ๆ​ เลย​ ทำนาเกลือ แล้ว​ก็มาทำเครป​ที่บ้าน

พูดเล่นนะคะ​ สมัยใหม่​เขา​ใช้กระทะเครปแบบเทฟล่อน แป้งไม่ติดกระทะ ตัวกระทะก็เบา ร่อนสบายดี

พูดเรื่อง​นาเกลือ งั้นชวนดูภาพนาเกลือฝรั่งส่งท้ายดีกว่าค่ะ​

คลิกดูภาพขยาย

เกลือฝรั่งค่ะ​ ไม่รู้เหมือนนาเกลือบ้านเราไหม รจนา​ได้​แต่สงสัยว่า ทำไม​เขาทำนาเกลือแล้ว​ยังมีต้นไม้ใบหญ้าขึ้น​รอบ ๆ​ ​ได้ คิดว่านาเกลือนี่ดินน่า​จะไม่ดี ไม่น่า​จะมีอะไร​ขึ้น​​ได้เสียอีก

คลิกดูภาพขยาย

นี่ก็นาเกลือ​ที่มีภาพวิหารแห่งเกรองด์ให้เห็นอยู่​ไกล ๆ​


เดินเ​ที่ยวเมือง ดูของ​ที่ระลึก เ​ที่ยวนาเกลือร้อน ๆ​ แล้ว​ มาดื่มไซเดอร์เย็น ๆ​ ในถ้วยเซรามิคอีกรูปโฉมหนึ่ง​ดับร้อนกันดีกว่าค่ะ​...​..เอิ๊กซ์

คลิกดูภาพขยาย


ถ้วยแบบนี้​ที่ญี่ปุ่นมีไหมคะ​ แสนรัก

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1677 Article's Rate 121 votes
ชื่อเรื่อง เรื่องเล่าจากเจนีวา (ปีห้า) --Series
ชื่อตอน เยือนถิ่นเบรอตาญน์ (สาม) --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง รจนา ณ เจนีวา
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๒ มกราคม ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๙๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๗ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๕๐๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : นาย ทอง ของแท้ [C-8702 ], [58.9.61.249]
เมื่อวันที่ : ๐๒ ส.ค. ๒๕๔๙, ๑๑.๓๙ น.

ผมชอบบ้านเรือนเก่าๆ​​อย่างนี้จังเลย​​ ชอบดูแล้ว​​ก็จินตนาการ ถึง​​ความ​​เป็นอยู่​​การ​​ใช้ชีวิต ​​และสภาพแวดล้อมของเค้า ณ ช่วงเวลานั้น​​ อย่าดูภาพชุดนี้แล้ว​​ก็พยามหาว่าท่อน้ำทิ้งของเค้าอยู่​​ตรงไหน เวลาทีฝนตก​​จะ​​เป็นยังไง เท่า​​ที่ดูเค้า​​จะไม่ค่อยมีกันสาดเหมือนบ้านเรา คง​​เพราะบ้านเราฝนตกบ่อย ผู้คนก็ปรับสภาพบ้านเรือน​​ไปตาม สภาพแวดล้อม ​​และดูเหมือนคนยุโรป​​จะชอบแดด ​​ถ้ามีแดดถือว่าเห็นวันสดใส บ้านเราถือว่าร้อนตับแตก คนละทัศนะ คนละ​​ที่ คนละมุมมอง มั๊งครับ​​ อิอิ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : แสนรัก [C-8708 ], [219.47.52.45]
เมื่อวันที่ : ๐๒ ส.ค. ๒๕๔๙, ๒๑.๔๖ น.

กล่องใส่ไขนี่หน้าตาเหมือนกล่อง​​เอาไว้ฟักไข่เลย​​นะคะ​​ ​​ถ้าติดหลอดไฟอีกหน่อย​​ละ​​ได้เลย​​..​​ส่วนสาว​​ที่ทำเครป นั้น​​ท่าโยนของเธอทำให้แสนรักนึกถึงผีกบุ้งไฟแดงล่ะ อิอิ...​​สุดท้ายแสนรักว่านาเกลือฝรั่งก็หน้าตาคล้ายๆ​​นาเกลือแถวสมุทรสงคราม​​ที่เคยเห็นเวลานั่งรถผ่านเลย​​นะคะ​​..ท้ายสุดต่อจากสุดท้ายถ้วยแบบนี้​​ที่ญี่ปุ่นพอมีจ้า ​​แต่​​เขา​​เอาไว้ดื่มชาฝรั่งจ้า

ปล. เ​​ที่ยวกะพี่รจนาสนุกดีค่ะ​​ ​​ได้เห็นอะไร​​​​ที่​​เป็นเกล็ดเล็กเกล็ดน้อยตลอด

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : add [C-8738 ], [203.114.118.211]
เมื่อวันที่ : ๐๔ ส.ค. ๒๕๔๙, ๑๑.๔๗ น.

มีของกระจุกกระจิกน่ารักจังเนอะ เข้าใจทำจริง

โถในเกลือ คง​​จะ​​เป็น โถใส่เกลือ ใชไหมคะ​​คุณรจ?

​​ที่เมืองไทย รอบๆ​​นาเกลือก็พอ​​จะมีต้นไม้แหละ​​ค่ะ​​คุณรจ ก็คง​​เป็นพันธุ์ไม้ริมชายทะเล ขึ้น​​​​ได้ในดินเค็มน่ะค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : พันนที [C-8758 ], [202.28.181.7]
เมื่อวันที่ : ๐๔ ส.ค. ๒๕๔๙, ๒๓.๑๐ น.

นาเกลือ วิวคล้ายเมืองไทยเลย​​นะคะ​​ ดูแล้ว​​คุ้นๆ​​เลย​​ค่ะ​​

พี่รจนาพาเ​​ที่ยว พันนทีทึ่งนิดนึง พี่รจนาเ​​ที่ยวแล้ว​​มี​​ความรู้ มี​​ความ​​เป็นมา หรือเหตุผลของสิ่งต่างๆ​​มาให้อ่านด้วย ชอบจังค่ะ​​

​​ถ้า​​เป็นพันนที สงสัยคงเ​​ที่ยวอย่างเดียวเลย​​ค่ะ​​ แหะๆ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : รจนาตอบจดหมาย [C-8842 ], [83.180.102.185]
เมื่อวันที่ : ๑๑ ส.ค. ๒๕๔๙, ๐๐.๓๐ น.

หวัดดีค่ะ​​ ป้าทอง ดีใจป้าทองชอบบ้านเรือนเก่า ๆ​​ เหมือนรจนาค่ะ​​ ชอบดูค่ะ​​ น่าสนใจดี ฝน​​เขาตกน้อยกว่าเราเยอะค่ะ​​ ​​แต่มัก​​จะตกพรำ ๆ​​ ​​แต่ตกทีละนาน ๆ​​ บางครั้งก็มีเจอพายุบ้าง ​​แต่บ้านเราปลูกสร้างดี ​​เป็นหิน​​ทั้งนั้น​​ ไม่กลัวยุบสลาย ระบบกันสาด​​และระบายน้ำ​​เขาก็ดีค่ะ​​ ​​แต่​​จะมีซ่อนไว้เราไม่ค่อยเห็น ​​เขาไม่ทำกันสาดล้ำออก​​ไปมาก ​​เพราะ​​เขา​​ต้องการแสงแดดกันค่ะ​​ (ตรงข้าม​​กับเรา​​ที่อยากหนีแดด ​​เพราะมันร้อนอ้ะ)

พี่รจก็ว่ากล่องใส่ไข่นี่ดูแปลกดีค่ะ​​ เลย​​เก็บภาพมาฝาก เออ แสนรักเข้าใจมองว่า​​เป็นผักบุ้งไฟแดงนะ ดูแล้ว​​ใช่เลย​​แหละ​​ ดีใจ​​ที่เ​​ที่ยว​​กับพี่รจแล้ว​​สนุกค่ะ​​ พี่รจพยายามเล่าแบบ​​เป็นกันเอง ไม่อยากใส่วิชาการหรือประวัติศาสตร์มาก ​​แต่ชอบสะท้อน​​ความ​​เป็นอยู่​​​​และวิธีคิดของผู้คนในต่างแดนมากกว่า โชคดีมีพ่อบ้านช่วยอธิบาย เวลาเราไม่เข้าใจอะไร​​ ก็พยายามไม่สรุป​​เอาเอง ถามพ่อบ้านค่ะ​​

โถในเกลือ แก้ไข​​เป็น "โถใส่เกลือ" แล้ว​​ค่ะ​​ พี่แอ๊ด ขอบคุณมากค่ะ​​ ตาไวดีจัง ขอบคุณ​​ที่ให้​​ความกระจ่างเรื่อง​​นาเกลือเมืองไทยด้วยค่ะ​​ รจนาเคยเห็น​​ที่สมุทรสงครามนานแล้ว​​ ​​แต่จำไม่​​ได้ว่าเห็นต้นไม้เขียว ๆ​​ มากแค่ไหน คง​​จะใช่ค่ะ​​ ​​แต่บ้านเราอากาศร้อน แดดระยับ เวลาเราเห็นนาเกลือเลย​​คิดว่า ร้อน จึงมองข้ามเขียว ๆ​​ ​​ไปค่ะ​​

ขอบคุณค่ะ​​ พันนที พี่รจพยายามพาเ​​ที่ยวแบบให้พวกเรา​​ได้รู้จักวิถีชีวิตอีกแบบหนึ่ง​​จริง ๆ​​ ไม่จำ​​เป็น​​ต้องเห็นด้วย หรือชอบวิถีชีวิตแบบนั้น​​ ​​แต่หากเราเข้าใจ​​ความ​​เป็นอยู่​​ของ​​เขา ช่องว่าง​​ระหว่างคนชาติต่าง ๆ​​ ก็​​จะลดลงด้วย ด้วยเหตุนี้พี่รจจึงตั้งใจเขียนสะท้อนสิ่งละอันพันละน้อย ให้คนไทย​​ได้เข้าใจฝรั่งมากขึ้น​​ มากกว่า​​จะพาเ​​ที่ยวแบบท็อปฮิตแบบ​​ไปดู ถ่ายรูป ซื้อของ แล้ว​​ก็จบ​​ไป ​​แต่พี่รจก็ไม่ทิ้ง​​ความสนุกสนานของการเ​​ที่ยวนะคะ​​

การท่องเ​​ที่ยวสำหรับพี่รจ ​​คือ ทำให้โลกทัศน์ของเรากว้างขึ้น​​ ​​และช่องว่าง​​กับคนชาติอื่นลดลงค่ะ​​ ไม่รู้​​จะ​​เป็นนามธรรมมาก​​ไปหรือเปล่านิ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : วา [C-13190 ], [203.146.10.4]
เมื่อวันที่ : ๐๙ พ.ย. ๒๕๕๐, ๐๘.๔๘ น.

สวัสดีค่ะ​​ ​​เพื่อนใหม่ค่ะ​​ เข้ามาตามอ่านเรื่อง​​ของคุณรจนาหลายเรื่อง​​แล้ว​​ยังไม่​​ได้เข้ามาทักทาย คุณรจเขียนเรื่อง​​​​ได้น่าอ่านมากๆ​​ค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : รจนาตอบคุณวา [C-13198 ], [83.189.133.134]
เมื่อวันที่ : ๑๑ พ.ย. ๒๕๕๐, ๐๐.๑๘ น.

ขอบคุณ​​ที่ติดตามค่ะ​​...​​ เอ.. เรารู้จักกันไหมเนี่ย คริคริ...​​.

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น