นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๐
ตลาดชีวิต #8
จันทน์กะพ้อ
... ตาจุกอายุแกเจ็ดสิบกว่าแล้ว​ ไม่เคย​ไปหาหมอ แกไม่​ไปตรวจโรค แกจึงไม่เจ็บป่วย ​และแกอาจ​จะมีชีวิตอยู่​ร่วม​กับโรคภายในตัวแกอย่างถ้อยทีถ้อยอาศัยกันก็​เป็น​ได้...

ตอน : ตาจุก...คนแก่ที่ไม่เคยป่วยไข้

ตาจุก มีบ้านอยู่​ใกล้ตลาดสวนมะม่วง บ้านของแก​เป็นบ้านไม้เก่าๆ​สร้างบน​ที่ดินของวัด วัด​จะเก็บค่าเช่า​ที่เดือนละประมาณ 400 บาท​ อายุแกเจ็ดสิบกว่าแล้ว​ รูปร่างผอม หลังโกง ​แต่ยังทำงานเข็นรถเข็นทุกวันไม่เคยหยุด ไม่เคยเจ็บป่วย



เมียแกชื่อยายฉิมมีอาชีพขายปลาเค็มในตลาด กลิ่นปลาเค็มของยายฉิมเร้าใจ​ไป​ทั้งซอย​ที่แกอยู่​ เหม็นฉุนอย่างรุนแรงในวัน​ที่ไม่มีแดด แล้ว​วันไหน​ที่แกทอดปลาเค็ม​เป็น​กับข้าว กลิ่น​จะโชยอบอวล​ไปทั่ว ​จะชวนกินก็ไม่เชิง​เพราะมันมีกลิ่นตุๆ​ปนอยู่​ด้วย ​เนื่องจากแกมีกรรมวิธีทำปลาเค็มแปลก ๆ​ เช่น ​เอาปลาเค็มเก่าๆ​​ไปล้างแล้ว​ชุบสีส้ม ​เอา​ไปตากก็กลาย​เป็นปลาเค็มใหม่ เก็บ​ไปขาย​ได้อีก

​ทั้งตาจุก​และยายฉิมมีลูกสาว​และลูกเขย ​แต่งตัวงดงามอยู่​ตามตลาด ในมือถือปากกา​และสมุดฉีก คน​ที่ไม่คลุกคลีอยู่​​กับชาวบ้านร้านตลาด​จะไม่รู้ว่า​เขาทำอาชีพอะไร​ อาชีพของ​เขา​คือจดหวย ไม่ใช่จดวัน​ที่ล็อตเตอรี่​จะออกเท่านั้น​ ​เขาจด​เป็นรายวัน วันละสองสามรอบในวัน​ที่ตลาดหุ้นเปิดทำการ จันทร์-ศุกร์ พวก​เขายังมีลูกชายอีกคนหนึ่ง​ชื่อ เจ้าผ่อง​ที่ชาวบ้านร้านตลาดรู้กันทั่วว่า ชอบกินเหล้า​และร้องคาราโอเกะ ​และอาละวาดขว้างปาขวดเหล้าขวดเบียร์ยามเมาอยู่​เสมอ



ตาจุก​แม้​จะ​เป็นคนเก่าแก่ของชุมชน ​แต่ก็ไม่​ได้รับการยอมรับจากคนในชุมชน ​เนื่องจากแก​เป็นคนจนมากอยู่​บ้านเก่าโย้เย้สกปรกมา​เป็นเวลานาน เพิ่ง​จะมาซ่อมแซมก็​เมื่อตอน​ที่ลูกสาวรุ่งเรืองจากการขายหวย ​และแม่พอมีราย​ได้จากการขายปลาเค็มนี่แหละ​

นอกจากนี้ ตาจุกแกยัง​เป็นคนมือไวอย่างร้ายกาจ ​เนื่องจากแกมีรถเข็น​เป็นของตนเอง แก​ไปไหนก็เข็นรถ​ไปเสมอ ยาม​ที่แม่ค้าเผลอวางถังน้ำ หรือ กะละมังทิ้งไว้ ก็เสร็จตาจุกทุกครั้ง ​เพราะแก​จะเก็บขึ้น​รถเข็น​เอากลับ​ไปไว้​ที่บ้านแก​ทั้งหมด ​ใครตามด่าแกแกก็ไม่สนใจ ทำ​เป็นไม่รู้เรื่อง​ นอกจากนี้แกก็ยังขยันเก็บขยะทุกชนิด​เอากลับมาแยก​ที่บ้าน กระดาษหนังสือพิมพ์ กระดาษกล่อง ขวดพลาสติค เศษเหล็ก แกเก็บมาหมดทุกอย่าง กองไว้รอบๆ​บ้าน​ซึ่งไม่ค่อย​จะมีบริเวณนัก ดังนั้น​บ้านของแกจึงแน่นขนัด​ไปด้วย เศษขยะ ต่างๆ​ ​และปลาเค็ม​ที่วางตากอยู่​เกลื่อนกลาด นึกถึงภาพนี้แล้ว​ คุณก็ไม่​ต้องสงสัยเลย​ว่า กลิ่นของมัน​จะ​เป็นอย่างไร กลิ่นปลาเค็มเก่าๆ​ปน​กับกลิ่นขยะ ​เป็นกลิ่น​ที่​เพื่อนบ้านซาบซึ้งกันดียิ่งนัก ​แต่​จะทำอย่างไร​ได้ ใน​เมื่อ​เป็นอาชีพของ​เขา ​เพื่อนบ้านจึง​ต้องอดทนกันต่อ​ไป ​ใครทนไม่​ได้ก็ย้าย​ไปหาบ้านเช่า​ที่อื่นก็หมดเรื่อง​



พวกหมาจรจัด​ทั้งหลายมักชอบเห่าตาจุก ​เพราะแก​เป็นคน​ที่ใส่เสื้อผ้ารุ่มร่าม มีกลิ่นเหม็น​ทั้งกลิ่นขยะ​และกลิ่นปลาเค็ม นอกจากนี้แกยังมีนิสัยชอบไล่ตีหมาอีกด้วย

​แต่ถึงแก​จะนิสัยเสียอย่างไร คนก็ชอบเรียกแก​ไปเข็นรถเสมอ ​เพราะแกทำงานไม่เคยมีวันหยุด นัด​ไปเวลาไหนก็​ไปตรงเวลาทุกครั้ง แกจึง​เป็นหนึ่ง​ในรถเข็นยอดนิยมของตลาดสามแห่งนี้

อัน​ที่จริงตาจุกไม่​ได้​เป็นคนสุขภาพดีนัก แก​เป็นคนผอมแห้ง มัก​จะไอค็อกแค็กอยู่​​เป็นประจำ ​ถ้าแก​เป็นอะไร​เล็กน้อยเช่นปวดหัว ปวดท้อง​ที่พอทน​ได้แกก็​จะไม่กินยา ยกเว้นว่านานๆ​ครั้ง​ที่รู้สึกว่า​อาการหนัก เช่น​เป็นไข้ แกก็​จะ​ไปซื้อยาตามร้านขายยามากิน อาชีพเข็นรถส่งของทำให้แก​ต้องเดินทุกวันวันละหลายๆ​กิโลเมตร อาจ​เป็นสาเหตุทำให้แกมีสุขภาพแข็งแรงกว่าคนทั่ว​ไปในวัยเดียวกัน อีกประการหนึ่ง​ ​เนื่องจากแกไม่เคย​ไปหาหมอ แกไม่​ไปตรวจโรค แกจึงไม่เจ็บป่วย ​และแกอาจ​จะมีชีวิตอยู่​ร่วม​กับโรคภายในตัวแกอย่างถ้อยทีถ้อยอาศัยกันก็​เป็น​ได้

บางทีคนเราอาจ​จะอนามัยเกิน​ไป หรือ เห็นแก่ตัวเกิน​ไปจนไม่ยอมให้เชื้อโรคอาศัยอยู่​ในตัวเราเลย​ หรือไม่ก็เชื้อโรคไม่อยาก​จะอยู่​ในตัวตาจุก​เพราะไม่มีอะไร​ให้น่าอยู่​อาศัย ​เพราะแกผอมๆ​แห้งๆ​จนเกิน​ไปก็​เป็น​ได้...​...​...​

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1648 Article's Rate 44 votes
ชื่อเรื่อง ตลาดชีวิต --Series
ชื่อตอน ตาจุก...คนแก่ที่ไม่เคยป่วยไข้ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง จันทน์กะพ้อ
ตีพิมพ์เมื่อ ๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๑๙ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๘๔
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : พันนที [C-8432 ], [202.28.169.165]
เมื่อวันที่ : ๑๖ ก.ค. ๒๕๔๙, ๑๔.๕๖ น.

สะท้อน​​ความคิดหลายมุมมองเลย​​ค่ะ​​ ​​โดยเฉพาะตอนจบ อ่านแล้ว​​ยังคิด

พันมองว่า สภาพแวดล้อม​​และสิ่งรอบตัว มี​​ส่วนในนิสัย​​และมุมมองของคนพอสมควร ตาจุกมือไว ​​แต่เรื่อง​​งานก็ตรงต่อเวลา มีดี​​กับไม่ดีสลับกัน​​ไปนะคะ​​ พี่บรรยายสภาพแวดล้อมจนทำให้พันคิดตาม​​และมองภาพในมุมกว้างค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : อนงค์นาง [C-8434 ], [203.188.28.96]
เมื่อวันที่ : ๑๖ ก.ค. ๒๕๔๙, ๑๙.๐๐ น.

น้ำอด น้ำทน ​​คือยาอันวิเศษของคนจนน่ะครับ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : pilgrim [C-8439 ], [82.3.32.76]
เมื่อวันที่ : ๑๗ ก.ค. ๒๕๔๙, ๐๕.๔๙ น.

ปลาเค็มค้างๆ​​อย่างนี้ ยังขาย​​ได้อีกหรือคะ​​ อิๆ​​ๆ​​ๆ​​ สงสัยจัง แค่อ่านก็สยองแล้ว​​ค่ะ​​
อ่านแล้ว​​ก็​​ได้คิดค่ะ​​ ว่าคนเราไม่มีทางอด ​​ถ้าขยัน

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น