นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๔ พฤษภาคม ๒๕๕๓
ฉันมีดอกไม้มาฝาก #4
pilgrim
...บลูเบลเจ้าอ่อนหวาน ผลิตระการเต็มผืนป่า ม่วงน้ำเงินละลานตา ทอดทาบทา​ที่เชิงภู บลูเบล​คือดอกหญ้า...

ตอน : บลูเบลบานผ่านไปอีกปีหนึ่งแล้ว

คลิกดูภาพขยาย


บลูเบลเจ้าอ่อนหวาน
ผลิตระการเต็มผืนป่า
ม่วงน้ำเงินละลานตา
ทอดทาบทา​ที่เชิงภู
บลูเบล​คือดอกหญ้า
ใช่ล้ำค่าสง่าหรู
เห็นเจ้า​ต้องตาตรู
งดงามอยู่​ในใจเรา
ทอดช่อล้อสายลม
ราวผืนพรมแผ่เงื้อมเงา
ใจเอย​แม้เคยเหงา
​ได้เห็นเจ้า​ความเหงาคลาย
ฉันเพียงอยากทอดร่าง
อยู่​ท่ามกลางเจ้าเรียงราย
ม่วงเขียวเรียวร้อยสาย
​คือ​ความหมายในคืนวัน
วันเอยเคยหม่นโศก
เจ้าเปลี่ยนโลกมีสีสัน
​แต่งแต้มแย้มกลีบกัน
ดั่งภาพฝันอันเลือนลาง
จำจากเจ้าก่อนหนา
ถึงคราวลาฟ้าเริ่มสาง
หากใจไม่จืดจาง
เจ้ากระจ่างอยู่​กลางใจ


คลิกดูภาพขยาย



เมือง​ที่ฉันอยู่​มีผืนป่าเล็กๆ​แห่งหนึ่ง​ ชื่อว่า ป่า Outwoods ​และ Jubilee wood ป่า​ทั้งสองตั้งอยู่​บน​เขาเตี้ยๆ​ลูกหนึ่ง​ ​เป็นผืนป่า​ที่มีไม้ยืนต้นหลายประเภท ​ทั้ง​ที่มีใบเขียวสดตลอดปีอย่างต้นสน ​และป่าผลัดใบดั่งเช่น ต้นโอค ต้นบีช ป่าแห่งนี้เปรียบเสมือนสวนสาธารณะของพวกเรา ในตอนเช้า​​และตอนเย็นๆ​ ​จะมีผู้คนขึ้น​​ไปเดินเล่น พาหมา​ไปวิ่งเล่น หรือคนหนุ่มสาวขึ้น​​ไปวิ่งออก​กำลังอยู่​เสมอ

ฉัน​ได้รู้จักป่าแห่งนี้​เป็นครั้งแรก ​เมื่อ​เพื่อนร่วมหอพัก จัดกิจกรรมเดินเล่น​ไปขึ้น​​เขา Beacon hill ​ซึ่ง​ใช้เวลาเดินจากพิ้นราบในมหาวิทยาลัย ข้ามเนิน​เขาเตี้ยๆ​สองสามลูก ตัดผ่านฟาร์มของชาวบ้าน​ไปถึงยอด​เขาราวๆ​สองชั่วโมง ​และมีเส้นทาง​ที่​ต้องเดินตัดผืนป่าแห่งนี้ด้วย ปีแรก​ที่ฉันมาถึง ฉันจึงยินดี​ที่​จะร่วมเดิน​ไป​กับพวก​เขา ​และนั่น​เป็นครั้งแรก​ที่ฉันเริ่มหลงมนต์เสน่ห์ของป่านี้


คลิกดูภาพขยาย



​ที่ป่า Outwoods ​และ Jubilee wood แห่งนี้ มี​ความหมายลึกล้ำ​กับฉัน ​เนื่องด้วย​เพราะมีดอกไม้งาม บลูเบล ประดับผืนป่า
บลูเบล​เป็นเพียงดอกหญ้า วัชพืชไร้ค่าในสายตาของคนหลายๆ​คน ​แต่สำหรับฉัน มัน​คือ​ความงามอันอ่อนหวาน​และสง่างามอยู่​บนเนิน​เขา

ฉันเห็นทุ่งดอกไม้สีม่วงอมน้ำเงิน แผ่ละลานทาบทา​ไปทั่วเนิน​และหุบ​เขา บ้างรับแสงตะวัน​ที่โลมไล้เรืองรอง
ภายใต้ร่มไม้เขียวขจี บลูเบลเบิกบาน ​แต่งแต้ม สวยราว​กับภาพฝัน ​ที่จิตรกรบรรจงปาดแต้มสีสันอย่างประณีต
​ความงามแห่งธรรมชาตินี้หนอ ฤา​จะมี​ใครมาเนรมิต​ได้งามเฉกเช่นนี้
​แม้ฝีมือมนุษย์​ที่ประจงจัดปลูกสร้าง ก็คงไม่งามสลักสล้างดั่งภาพ​ที่ฉันเห็น


คลิกดูภาพขยาย


บลูเบลเบ่งบานตามฤดูกาลเพียงช่วงสั้นๆ​ เพียงแค่ยามฤดูใบไม้ผลิมาเยือน ​และหลังจากนั้น​ เธอก็จาก​ไป
​แต่เธอ​จะรู้ไหมนะ ฉันเฝ้าคิดถึงเธอทุกๆ​ปี ​และรอวัน​ที่เธอ​จะกลับมา
​เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาเยือนใน​แต่ละปี ฉันเฝ้ารอการกลับมาของเธอด้วยใจจดจ่อ ไม่ย่อท้อ​ที่​จะบุกบั่นปีน​เขาขึ้น​​ไปเฝ้ารอดูว่าเธอ​จะมาหรือยัง
การมาเยือนของเธอ ทำให้จิตใจฉันเบิกบาน​และ​เป็นสุข ราว​ได้พบ​เพื่อน​ที่รัก ​ที่หาย​ไปนาน กว่า​จะ​ได้พบเจอก็เพียงปีละครั้ง
ปีนี้ คง​จะ​เป็นปีสุดท้ายแล้ว​ ​ที่เรา​จะ​ได้พบกัน
​เป็นปีสุดท้าย​ที่ฉัน​จะ​ได้บุกบั่นขึ้น​​ไปหาเธอ
​แม้เรา​จะ​ต้องจากกันไกล ​แต่ฉันรู้ว่า เธอ​จะยังอยู่​ในใจของฉันเสมอ
​เพราะเธอ​คือ​ความผูกพัน ​คือสัญลักษณ์แห่ง​ความสดใสในใจฉัน
ขอขอบคุณ​ที่เธอทำให้โลกนี้สวยงาม ​และสร้าง​ความปริ่มเปรมใจให้​กับมนุษย์ทุกผู้คน

คลิกดูภาพขยาย

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1631 Article's Rate 44 votes
ชื่อเรื่อง ฉันมีดอกไม้มาฝาก --Series
ชื่อตอน บลูเบลบานผ่านไปอีกปีหนึ่งแล้ว --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง pilgrim
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๔ พฤษภาคม ๒๕๕๓
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ รูปภาพเล่าเรื่อง
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๔๙๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๗๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ป้า ทอง จ๊ะ [C-8325 ], [58.9.58.198]
เมื่อวันที่ : ๐๘ ก.ค. ๒๕๔๙, ๐๙.๑๔ น.

ขออนุญาต ต่อกาพย์ของเจ๊นะจ๊ะ​​

บลูเบลเจ้ารายเรียง
ข้ายินเสียงหริ่งเรไร
เริงร้องระงม​​ไป
ในผืนป่าไม่อาวร

​​แต่ข้ายามร่วมร้อง
ท่วงทำนองช่างร้าวรอน
ขาดผู้ร่วมอาทร
ยามหนาวร้อนร่วมผ่อนคลาย

ป่าบลูเบลสวยจัง อยาก​​ไปเ​​ที่ยวมั่งอ่ะจ๊ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : พันนที [C-8327 ], [202.28.181.9]
เมื่อวันที่ : ๐๘ ก.ค. ๒๕๔๙, ๑๒.๑๙ น.

สวยจังเลย​​ค่ะ​​พี่พิล อิอิ พันนทีมาดูภาพดอกไม้ของพี่พิลทีไร ​​ต้องร้องนำด้วยประโยคนี้ก่อนทุกทีเลย​​
​​เพราะพันรู้สึกว่า​​ ดอกไม้ ​​คือ ต้นแบบของ​​ความสุข​​ที่เรียบง่าย ​​คือ แค่มองก็มี​​ความสุขแล้ว​​ ไม่​​ต้องไขว่คว้าหรือทำอะไร​​​​ที่มากกว่ามอง ดอกไม้สดใส บานอยู่​​ในใจ
พันนทีชอบกลอนด้วยค่ะ​​ อ่านแล้ว​​รู้สึก​​ไปด้วย​​กับกลอนนั้น​​

ดอกหญ้า ถึง​​จะ​​เป็นแค่ดอกไม้ใกล้ดิน ​​แต่เวลาเค้าบานก็สร้าง​​ความสุขง่ายๆ​​ให้​​กับคน​​ที่เจอนะคะ​​ คุณค่าเลย​​ไม่​​ได้อยู่​​แค่​​ที่ดิน แหะๆ​​ ยาวเลย​​

คิดถึงนะคะ​​ พันนทีขอแถมดอกไม้ให้อีกนะคะ​​




แถมหัวใจให้ด้วย​​ได้ไหมคะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : อุณากร [C-8332 ], [61.19.169.176]
เมื่อวันที่ : ๐๘ ก.ค. ๒๕๔๙, ๑๓.๐๗ น.

พี่พิลคะ​​ ช่างสวย​​และรู้สึกมี​​ความสุขสดชื่นมากเลย​​ค่ะ​​ ทุ่งบลูเบลนี่​​ถ้ามี​​ที่เมืองไทยถึง​​เป็นแค่ดอกหญ้า อุณากรก็อยาก​​ไปค่ะ​​ พี่พิล​​แต่งกลอน​​ได้ไพเราะมากนะคะ​​ ​​แต่รู้สึกว่า​​เหงาเหมือนกันนะ คง​​เป็น​​เพราะไกล้​​จะ​​ได้กลับเมืองไทยแล้ว​​ พี่คงคิดถึงอังกฤษมากเลย​​สินะคะ​​ ไม่​​เป็นไรค่ะ​​ปีหน้าอุณากรอาสา​​ไปหาบลูเบล​​เป็น​​เพื่อนพี่เอง ขอเก็บเงิน​​เอาไว้​​ไปทัวร์ด้วยก่อนละกันนะคะ​​ หรือ​​จะให้อุณากรพา​​ไปเชียงรายดี ตอนนี้​​เอารูป​​กับเรื่อง​​มาเล่าให้ฟังแล้ว​​นะคะ​​ ​​ถ้าอยาก​​ไปอุณากรยินดี​​เป็นไกด์ให้จ้า

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น