นิตยสารรายสะดวก  Articles  ๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐
Italy - อิตาลี ดินแดนงดงามแห่งศิลปะ #3
จันทน์กะพ้อ
... ก่อนจากกันก็จุ๊บแก้ม กันสองข้างตามประเพณีแบบอิตาลี แล้ว​ถ่ายรูปกันไว้​เป็น​ที่ระลึก แล้ว​ยังให้​ที่อยู่​กันไว้อีกด้วย ช่าง​เป็น​ความรู้สึกดีๆ​​ที่พวกเราไม่เคยคาดว่า​จะ​ได้รับ​ความเอื้อเฟื้อ​และมีน้ำใจแบบนี้จากชาวอิตาเลียน...

ตอน : มิตรภาพบนรถโดยสารก่อนถึงมาเตร่า

​เนื่องจากมีเวลาเหลือ​เป็นชั่วโมงกว่ารถบัส​จะออก พวกเราเลย​เดินดูบ้านเรือนในกรุงโรม

ต้นสนแบบนี้​เป็นสัญญลักษณ์ของอิตาลี เห็นตั้งแต่สนามบิน มาจนถึงกรุงโรม ​และ​ระหว่างทาง​ที่​ไปมาเตร่าด้วย

คลิกดูภาพขยาย


บ้านเรือน ตึกต่างๆ​ในประเทศอิตาลีมี​แต่เทา สีเหลือง สีส้ม ​และสีน้ำตาล จึงทำให้​ทั้งเมืองออกมาสีแบบนี้

คลิกดูภาพขยาย


​และตึกมัก​จะใหญ่โตเสมอ ​จะมีหลายบ้านหลายครอบครัวในตึกๆ​หนึ่ง​ รวม​ทั้งอาจ​เป็นบริษัท ​โดย​จะมีกริ่งบอกชื่อ​เป็นแผงไว้​ที่ประตูใหญ่

คลิกดูภาพขยาย


​และมัก​จะประดับประดาด้วยดอกไม้สวยๆ​ตามระเบียงบ้าน

คลิกดูภาพขยาย


คลิกดูภาพขยาย


ภาพคุณแม่ คุณป้า ตากผ้า ดูมีชีวิตแบบธรรมดาดี

คลิกดูภาพขยาย


รถ​ที่กรุงโรมค่อนข้างเยอะ ​แต่ก็ยังน้อยกว่า​ที่กรุงเทพฯ ​และรถก็ติดน้อยกว่ามากด้วย

คลิกดูภาพขยาย


เดินเ​ที่ยวถ่ายรูปกรุงโรมเสียเพลิน​ต้องกลับ​ไป​ที่สถานีรถบัสแล้ว​ ​เพราะบ่าย 3 โมงกว่าแล้ว​ ​ที่คอยรถบัสไม่มี​ที่นั่ง คนยืนรอกัน​เป็นทิวแถว ​ถ้ายืนไม่ไหวก็ลงนั่งกันหน้าร้านค้า คนรอรถก็สูบบุหรี่กันจริงจัง ควันบุหรี่ไม่ขาดสาย กว่า​จะ​ได้ขึ้น​รถเราก็ถูกรมควันเสียแทบ​จะ​เป็นไส้กรอกรมควัน แล้ว​รถกว่า​จะมาก็ทำหวาดเสียวมาก เหลือเวลา 5 นาที​จะ​ได้เวลาออก จึงมาจอดรับผู้​โดยสาร

นี่​คือ​ที่ยืนคอยรถบัส

คลิกดูภาพขยาย


พวกเรา​ได้ขึ้น​รถ​และนั่งตามหมายเลข​ที่นั่งเรียบร้อย​ ประมาณแถว​ที่ 4 ของรถ ข้างหน้าก็มีคนนั่งแทบทุกแถว ​แต่ข้างหลังไม่ค่อยมีคนนัก

พอรถออกจากโรมก็เริ่มติดอย่าง​ที่เห็น

คลิกดูภาพขยาย


​แต่รถก็ติดไม่นานก็ออกนอกเมือง ผ่านทุ่งหญ้า​ที่มีดอกสีเหลือง ​และดอกป๊อปปี้สีแดง

คลิกดูภาพขยาย


มีฝูงแกะ

คลิกดูภาพขยาย


ต้นไม้สวยๆ​

คลิกดูภาพขยาย


​และฝนฉ่ำจนเกิดรุ้งกินน้ำ

คลิกดูภาพขยาย


พอออกนอกเมืองผู้หญิงสาว​ที่นั่งหน้าเราก็หันมาทักทายพวกเราด้วยภาษาอังกฤษ ทำให้พวกดีใจคุย​กับเธอ​เป็นการใหญ่ เธอมีบ้านอยู่​ก่อนถึงมาเตร่า 2-3 เมือง ​และ​ได้​ไปเรียนมหาวิทยาลัย​ที่กรุงโรม คุยกันอยูพักใหญ่ ตอนหลังพอรู้ว่าเธอเก่งฝรั่งเศสมากกว่าอังกฤษ ลูกสาวจึงรับหน้า​ที่คุยแทน คุยกันจนพนักงานเก็บตั๋วมาแซว ​แต่ก็​เป็นเรื่อง​ธรรมดา​ที่คนในรถ​โดยสารคันนี้คุยกัน​ไปเรื่อย​ทั้งๆ​​ที่อาจ​จะไม่​ได้รู้จักกันมาก่อน ​ที่ตลก​คือมีผู้ชาย​ที่นั่งข้างหลังรถนั้น​ เสียงโทรศัพท์ของ​เขาดัง เมี้ยวๆ​ๆ​ ครั้งแรกเราตกใจว่า​ใคร​เอาแมวขึ้น​มาบนรถ หรือว่าแมวเกาะติดรถมา พอสักพักจึงรู้ว่า​เป็นเสียงโทรศัพท์มือถือ ก็เลย​อมยิ้ม ​แต่เสียงแมวร้องนี้ก็ดังหลายครั้งทีเดียว

ผู้หญิงคน​ที่คุย​กับเราชื่อ เอ็มม่า พอเอ็มม่าคุย​ไปสักพัก ผู้หญิงมีอายุอีกคนหนึ่ง​ก็พยายามอยาก​จะคุย​กับพวกเรา​โดยอาศัยเอ็มม่าช่วยคุยให้ ​เพราะคุณป้าพูด​ได้​แต่อิตาเลียน คุณป้าคนนี้ชื่อ Erminia มีบ้านอยู่​​ที่มาเตร่า​พอดี เธอใจดี​เอาช็อคโกแลตให้พวกเรากิน พอรถบัสจอดแวะ​ระหว่างทางเธอก็พาพวกเรา​ไป​ที่ร้าน self service ​ที่คล้ายๆ​​กับ 7-11 เธอคงเห็นว่าพวกเราซื้อของไม่ถูก เธอจึงจัดการพูด​และซื้อให้ จ่ายสตางค์ให้พวกเรา​ทั้งหมด มีกาแฟ ​และครัวซองต์ ทำให้พวกเรารู้สึกเกรงใจมากๆ​​เพราะรวมๆ​แล้ว​ก็ประมาณ 4 เหรียญ ​(ประมาณเกือบ 200 บาท​)

เราขึ้น​รถ​ต่อมา ผ่านเมือง นาโปลี หรืองเมืองเนเปิลล์ เสียดาย​ที่ค่ำแล้ว​ทำให้เห็น​แต่เพียงภูเขาสูงตระหง่านสองข้างทาง ทำให้หวนนึกถึงในโบราณกาล​ที่เล่าขานกันมาว่า ภูเขาไฟวิสซุเวียส​ที่เกิดระเบิดจนถล่มเมืองปอมเปอีจมหายลง​ไป​ทั้งหมดในพริบตา

คลิกดูภาพขยาย


นี่​คือกังหันลม​ที่​เขา​ใช้พลังจากลมมาผลิตกระแสไฟฟ้า ​ซึ่งเรื่อง​นี้​ได้ยินข่าวว่าทางยุโรปเริ่มทำกัน​ได้ผลแล้ว​หลายประเทศ

คลิกดูภาพขยาย


ประมาณ 3 ทุ่ม เอ็มม่าก็ลง​ที่เมืองของเธอ พวกเรานั่งต่อ​ไปอีกจนถึง 4 ทุ่มกว่ารถก็สุดสาย​ที่มาเตร่า พวกเรา​เป็นชุดสุดท้าย​ที่ลงเมืองนี้​พร้อม​กับ Erminia ​ที่จอดรถก็ไม่มีสถานี​เป็นเพียงริมถนนเท่านั้น​ อากาศหนาวเย็นจับใจจนขาสั่น พื้นดินเปียกแฉะฝนคง​จะเพิ่งหยุด​ไปไม่นานนี้เอง สามีตัวสูงใหญ่​และลูกสาวผมยาวน่ารักมารับคุณป้า ​แต่เธอก็ยังไม่ยอมขึ้น​รถ​ส่วนตัวกลับ​ไป ​เป็นห่วงว่าพวกเรา​จะไม่เจอ​กับน้อง​ที่นัดกันไว้ พวกเรา​ต้องค้นหาเบอร์โทรของน้องมาให้​เขา แล้ว​คุณลุงสามีของคุณป้าก็จัดการกดหมายเลขให้พวกเราโทร​ไปหาน้องไก่ เธอก็​กำลัง​จะเดินมารับพวกเรา​พอดี ลูกสาวจึงบอก​กับ​เขาว่าไม่​ต้อง​เป็นห่วงมีคนมารับแล้ว​ พวก​เขาจึงกลับ​ไป ก่อนจากกันก็จุ๊บแก้ม กันสองข้างตามประเพณีแบบอิตาลี แล้ว​ถ่ายรูปกันไว้​เป็น​ที่ระลึก แล้ว​ยังให้​ที่อยู่​กันไว้อีกด้วย ช่าง​เป็น​ความรู้สึกดีๆ​​ที่พวกเราไม่เคยคาดว่า​จะ​ได้รับ​ความเอื้อเฟื้อ​และมีน้ำใจแบบนี้จากชาวอิตาเลียน


​และใน​ที่สุดพวกเราก็​ได้เจอ​กับน้องไก่ในขณะ​ที่ครอบครัวของคุณป้า Erminia ก็ขับรถจาก​ไป

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1621 Article's Rate 190 votes
ชื่อเรื่อง Italy - อิตาลี ดินแดนงดงามแห่งศิลปะ --Series
ชื่อตอน มิตรภาพบนรถโดยสารก่อนถึงมาเตร่า --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง จันทน์กะพ้อ
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ท่องเที่ยว ผจญภัย
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๖๙๒ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๗๖๘
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : แสนรัก [C-8214 ], [133.70.6.184]
เมื่อวันที่ : ๒๗ มิ.ย. ๒๕๔๙, ๑๒.๒๗ น.

ใน​​ที่สุดก็มาถึงจน​​ได้นะคะ​​ ลุ้นจากตอน​​ที่แล้ว​​มาเลย​​นะเนี่ย...​​​​ส่วนเสียง เหมียวๆ​​ ของโทรศัพท์นั้น​​ ก็เคยทำให้แสนรัก ​​ต้องก้มลงมองหาแมวมาแล้ว​​ค่ะ​​ ​​เพราะเจ้าน้องในแล็บ​​เขาก็​​ใช้เสียงแมวเหมือนกัน อิอิ ...​​เอ ​​แต่แมว​​ที่อิตาลี ร้องเหมียวๆ​​ เหมือนบ้านเราไหมน้า

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ลุงเปี๊ยก [C-8215 ], [58.8.185.198]
เมื่อวันที่ : ๒๗ มิ.ย. ๒๕๔๙, ๑๓.๑๘ น.

ท้องฟ้าอิตาลีสีสวยมาก ๆ​​ ครับ​​ ตึกเก่า ๆ​​ ก็สวยมีแนวเส้นโค้งอยู่​​มาก ไม่แข็งทื่อเหมือนตึกสมัยใหม่ ถ่ายรูปออกมาสวยมาก ๆ​​ ครับ​​

อัธยาศัยคนอิตาเลี่ยนน่ารักจัง (เคยอ่านมาว่า คนอิตาเลี่ยน พูดจาล้งเล้ง เหมือนคนจีนด้วย จริงไหมครับ​​ )​

---​​-
เผลอแย่งเสื่อหนูโพฯ มานั่งเต็มก้นเลย​​ อิอิ...​​ เหยิบ ๆ​​ เข้ามาเด๋วน้องงูตกเสื่อ คิก ๆ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : pilgrim [C-8222 ], [82.3.32.76]
เมื่อวันที่ : ๒๗ มิ.ย. ๒๕๔๙, ๒๐.๕๔ น.

อ่านแล้ว​​อยาก​​ไปเ​​ที่ยวค่ะ​​ ​​แต่ตอนนี้เหมือนมีห่วง ​​ไปไหนไม่​​ได้เลย​​ แถม​​เพื่อน​​ไปก็หายากเต็มที นักเรียนไทยในเมือง​​ที่พิลอยู่​​ มี​​แต่คนเสียดายเงิน​​ทั้งนั้น​​เลย​​ค่ะ​​ ​​เขาเก็บเงินกันลูกเดียว

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : พันนที [C-8251 ], [202.28.169.165]
เมื่อวันที่ : ๒๙ มิ.ย. ๒๕๔๙, ๑๒.๓๕ น.

รูปสวยมากเลย​​ค่ะ​​ ชอบตึกโบราณ​​กับดอกไม้​​ที่ปลูกไว้ ทุ่งหญ้าเขียวๆ​​มองแล้ว​​รู้สึกสดชื่น พออ่านถึงเรื่อง​​คุณป้า น่ารักจังนะคะ​​ น่าประทับใจ อ่านแล้ว​​อิ่มๆ​​ในใจ​​ไปด้วยเลย​​ อ่านแล้ว​​​​ได้​​ความรู้รอบตัวเพิ่มขึ้น​​ ​​คือว่าพันนที​​ความรู้รอบตัวน้อยค่ะ​​ ฮี่ๆ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น