นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๑๙ เมษายน ๒๕๔๗
จดหมายจากเจนีวา (ปีหนึ่ง) #5
รจนา ณ เจนีวา
...สวัสดีจ้ะ​ ​เพื่อนๆ​​ที่รัก ช่วงสองสามอาทิตย์​ที่ผ่านมาสนุกสนานพอสมควร ​เนื่องจากรถยนต์​ใช้ไม่​ได้สักคัน ​ทั้งคุณแม่บ้าน​และคุณพ่อบ้านก็เลย​​ต้อง​เป็นแฟ...

ตอน : 4: เดือนแห่งการประชุมสากล

สวัสดีจ้ะ​ ​เพื่อนๆ​​ที่รัก

ช่วงสองสามอาทิตย์​ที่ผ่านมาสนุกสนานพอสมควร ​เนื่องจากรถยนต์​ใช้ไม่​ได้สักคัน ​ทั้งคุณแม่บ้าน​และคุณพ่อบ้านก็เลย​​ต้อง​เป็นแฟนประจำรถเมล์ ​ได้เห็นอะไร​น่าสนใจข้างทางมากมาย​กว่าเวลาขับรถด้วยตัวเอง ​ได้สังเกตเห็นผู้คน​ที่หลากหลาย ประหยัดเงินค่าน้ำมัน​ไปเยอะ ​แต่​ใช้เวลาเดินทางมากขึ้น​ ​ได้ออก​กำลังกายเดินจากบ้าน​ไปกลับป้ายรถเมล์ทุกเช้า​เย็น คุณแม่บ้าน​ได้เรียนรู้วิธีชอปปิ้งแบบ​สามารถแบกของกลับบ้านทางรถเมล์​ได้ทีละเยอะๆ​ ทำให้เกิดการจัดลำดับ​ความสำคัญของสิ่ง​ที่​ต้องซื้อก่อนหลัง ไม่เสียนิสัยซื้อ​ที่เยอะๆ​ (​ซึ่งชอบทำ​ที่กรุงเทพฯ) ​ที่ชอบมาก​คือ ​ได้ฝึกฟังภาษาฝรั่งเศสจากผู้​โดยสารรถเมล์คนอื่นๆ​ บางทีก็คุย​กับคุณยายคุณย่า​ที่เจอในรถเมล์ รู้เรื่อง​มั่งไม่รู้เรื่อง​มั่ง



อาทิตย์​ที่ผ่านมา​ได้​ไปช่วยไอแอลโอทำงานเรื่อง​ประเด็นบทบาท​หญิงชายชิ้นหนึ่ง​ สนุกมาก​เพราะ​ได้ทำงานร่วม​กับ ผู้จัดกระบวนการอบรม (facilitator) จากเนเธอร์แลนด์​ซึ่งมีสไตล์น่าสนใจมาก เราสองคน​ได้​เอาวัฒนธรรม​ที่ดีงามของโลกภายนอกไอแอลโอเข้า​ไป​ใช้​กับคนข้างใน ​ได้รับเสียงสะท้อนกลับ​ที่ดี ทำให้มี​กำลังใจในการทำงาน ยิ่งทำ​ไปชักยิ่งชอบงาน​เป็นมือปืนรับจ้าง มีอิสระดี ​ได้นั่งทำงาน​กับบ้าน​เป็น​ส่วนใหญ่ ​ได้รู้จักบริหารเวลาของตัวเอง ​ได้ทำงาน​กับประเด็นแปลกๆ​ใหม่ๆ​ตลอดเวลา

วัฒนธรรมการดื่มกาแฟ

ในตัวตึกไอแอลโอ​จะมี​ที่ดื่มกาแฟอยู่​สองสามแห่ง มุมหนึ่ง​เรียกว่า delegates' bar ​และอีกมุมเรียกว่า cafeteria ตามปกติเรานี่แหละ​ เวลา​ที่คนทำงานมักนิยมมากินกาแฟกัน​คือ ตอนเช้า​ก่อนทำงานประมาณเก้าโมง (​ที่นี่เริ่มงานเก้าถึงเก้าครึ่ง ​และเลิกงานประมาณหกโมงเย็น พักเ​ที่ยงสองชั่วโมงหรือน้อยกว่านั้น​แล้ว​​แต่งานยุ่งแค่ไหน) ตอนสายประมาณสิบโมงกว่า หลังอาหารเ​ที่ยง ​และตอนบ่ายแก่ๆ​ ​และตอน​ที่อยากนั่งคุยงานกันเงียบๆ​นอกห้องทำงาน หรือตอน​ที่ไม่อยากทำงาน ​และอยากนั่งนินทา​ใครสักคน (สองอันสุดท้ายนี่แอบวิเคราะห์​เอาเองค่ะ​) น่าแปลก​ที่​เขาไม่ค่อยประชุมงานกันในห้องทำงานเท่าไร นัยว่ามันอึดอัดไม่ผ่อนคลายเหมือนออกมาคุยกัน​ที่มุมกาแฟ ​และก็​จะไม่มี​ใครคิดว่า​กำลังอู้งานด้วย เผลอๆ​ก็มาเจอนายในห้องกาแฟนี่แหละ​



มุมแรก​ที่เรียกว่า delegates' bar ​เพราะ​เป็นมุม​ที่ติด​กับห้องประชุมหลักๆ​หลายห้องของไอแอลโอ ​ที่คณะประศาสน์การ (governing body) คณะตัวแทนรัฐบาล คณะไตรภาคี คณะผู้เชี่ยวชาญต่างๆ​ ตัวแทนจากภาคต่างๆ​ ​และบุคคล​ทั้ง​ที่สำคัญจริง ​กำลัง​จะสำคัญ ​และอยาก​จะสำคัญ มาประชุมต่างกรรมต่างวาระ เวลาพักประชุมก็​จะมีซื้อกาแฟ ชา ดื่มกัน​ไป ล็อบบี้กัน​ไปตาม​แต่อะเจนด้าของ​แต่ละคน ว่าง่ายๆ​เหมือนกันสถาน​ที่มากระทบไหล่ดาราในแวดวงแรงงาน ประมาณนั้น​ ​ที่เรียกว่าบาร์นั้น​ ​เขามีเบียร์​กับไวน์ขายด้วย ​แต่ดูเหมือน​จะไม่ฮิตเท่ากาแฟ เวลากินกาแฟ​เขา​จะมีธรรมเนียมว่าคนหนึ่ง​​เป็นคนซื้อเลี้ยงคนอื่น ​และก็ผลัดกัน ​ซึ่งหมาย​ความว่า เรา​ต้องจำ​เอาเองว่าคราว​ที่แล้ว​​ใครเลี้ยงเรา คราวนี้เรา​ต้องเลี้ยงตอบบ้าง ​แต่ของอย่างนี้บางทีก็ลืมๆ​​ไปเหมือนกัน

ในไอแอลโอ​จะมีเจ้าหน้าฝึกงานจำนวนมาก หรือเจ้าหน้า​ที่​ที่ยังอ่อนอาวุโส ​ซึ่ง​ถ้ามากินกาแฟกันคน​ที่อาวุโสกว่าก็​จะ​ได้รับเลี้ยงอย่างไม่​ต้องสงสัย หรือ​ถ้า​เป็นผู้หญิงมา​กับผู้ชาย โอกาส​ที่ผู้หญิง​จะ​ได้รับเลี้ยงก็มีสูง (​แต่มีคนเริ่มบ่นว่า ตั้งแต่มีการส่งเสริมเรื่อง​​ความเท่าเทียมของหญิงชาย ชักไม่ค่อยมีผู้ชายกล้าเลี้ยงกาแฟผู้หญิงอีกแล้ว​ ​เป็นงั้น​ไป) เจ้าหน้า​ที่ฝึกงานหรืออินเทอร์นนี้​จะ​ได้เงินช่วยจากรัฐบาลประมาณไม่ถึงสองพันสวิสฟรังก์ (​เอายี่สิบหกคูณ) หรือน้อยกว่านั้น​ ​ซึ่งแค่ค่าเช่าอะพาร์ทเม้นท์แชร์​กับ​เพื่อนอีกหนึ่ง​คนก็หมด​ไปประมาณครึ่งหนึ่ง​แล้ว​ ​ที่ทราบเรื่อง​นี้​เพราะคุณพ่อบ้านเล่าให้ฟัง ​และตัว​เขาเองมัก​จะพา "เด็กฝึกงาน" มากินกาแฟบ่อยๆ​

คุณแม่บ้านคอนซัลแตนท์มาจัดประชุมเชิงปฏิบัติการใกล้ๆ​​กับเดเลเกทบาร์ดังกล่าว วันหนึ่ง​ก็กระทบไหล่​กับเลขาธิการใหญ่ไอแอลโอ คุณฮวน โซมาเวียเข้าอย่างจัง คุณฮวน หน้าตาเหมือนซานตาคลอส แม่บ้านเคยพาเธอ​ไปดูงานบ้านพักแรงงานเด็ก​ที่สำโรง​และ​ได้รับการต้อนรับ​ที่น่าประทับใจจากสาวหยุยเข็มพร​และทีมงาน​เมื่อสองสามปี​ที่ผ่านมา สมัยแม่บ้านยังทำงาน​กับไอแอลโอ​ที่กรุงเทพฯ คุณฮวนจำ​ได้ถามว่ามาทำอะไร​​ที่นี่ พอบอกว่าทำตรวจสอบบทบาท​ชายหญิง เธอก็รีบถามว่า ตรวจสอบแล้ว​​ได้ผลอย่างไรบ้าง​ ​เพราะ​เป็นประเด็น​ที่เธอ​กำลังโปรโมทอยู่​ ก็เลย​รายงานแบบกว้างๆ​คร่าวๆ​​ไปให้เธอทราบ ​ได้คุยกันสองสามนาทีพอหอมปากหอมคอ แค่นี้คุณแม่บ้านก็ปลื้ม​จะแย่

อากาศ​ที่แปรผัน

อาทิตย์​ที่ผ่านมาอากาศอุ่นดีมาก มีแสงแดดสดใส ท้องฟ้าสวย มองเห็น​ไปไกลหลายสิบกิโลเมตร พอสิ้นอาทิตย์หิมะก็ตกเสียเฉยๆ​ยังงั้นแหละ​ แถม​เป็นหิมะ​ที่ตกลงมาแล้ว​ละลายทันทีกลาย​เป็นน้ำฝน เหมือนน้ำแข็งไสตกจากฟ้ามากกว่าน้ำแข็งไส​ที่ว่านี้ทำ​เอาท้องถนนลื่นเฉอะแฉะ​ไปตามกัน ท้องฟ้าก็สลัวรางมองเห็นไม่กี่ร้อยเมตร ภูเขา​ที่เคยมองเห็นจากหน้าต่างห้องทำงานก็ลับหาย​ไปหลังม่านอากาศ ​เป็นบรรยากาศ​ที่กดดัน​และชวนให้เครียดหดหู่​เอาการ เรียกว่า​ต้องตั้งสติอย่างมาก​ที่​จะไม่เศร้า​ไปตามอากาศ



​แต่พอมาอาทิตย์นี้อากาศอุ่นขึ้น​เรื่อยๆ​ วันนี้อากาศนอกบ้านยี่สิบสี่องศา อากาศในบ้านยี่สิบสององศา แดดจ้า ดูแล้ว​มี​ความสุขเหมือนอยู่​เมืองไทย ต้นไม้เริ่มมีสีเขียวแตะแต้ม สนามหญ้าเริ่มมีดอกไม้น้อยๆ​แทรกตัวขอสัมผัส​กับอากาศอุ่น ราว​กับ​จะบอกว่าฤดูหนาว​กำลัง​จะจาก​ไป ​และฤดูใบไม้ผลิ​ได้เวียนมาถึงอีกครั้ง ​เป็น​ความงดงามของธรรมชาติ แม่บ้านก็อดตื่นเต้น​กับดอกไม้ต่างๆ​​ที่ไม่​ได้​เป็นคนปลูก​แต่​ได้ชื่นชมฟรีเสียไม่​ได้

ดื่มน้ำชา

อากาศเย็นของเมืองนอกทำให้การดื่มน้ำชาอุ่นๆ​​เป็นสิ่ง​ที่น่าพิศมัย​เป็นอย่างยิ่ง มาอยู่​สวิส​ได้หกเดือนคิดว่าดื่มชา​เป็นปริมาณมากกว่าสิบปีในเมืองไทย ​ที่นี่มีชารสชาติต่างๆ​ให้ลิ้มลอง ชาเขียวก็มีสารพัดรส ชาเขียวชวา ชาเขียวญี่ปุ่น ชาเขียวจีน ชาเขียวกลิ่นดอกบัว ชาเขียวมะนาว ชาเขียวโสมสกัดใส่น้ำผึ้ง ชาเอิร์ลเกรย์ ชาผลไม้ ตั้งแต่แอปเปิ้ลพีช เชอร์รี่ ลูกเบอร์รี่ต่างๆ​ ชาสะระแหน่ ชาดอกเก๊กฮวย ชาดอกไม้ ชาสมุนไพรต่างๆ​ ​ที่ไม่เคย​ได้เห็นในบ้านเรา เรียกว่าไม่​ต้องถามหาชาลิปตันเลย​ (ไม่ค่อยมีขาย ค่อนข้างหายากด้วยซ้ำ) แม่บ้านติดใจชาแวร์เวน (verveine) ไม่รู้ว่าภาษาไทยเรียกว่าอะไร​ด้วยซ้ำ รสชาติผสมกัน​ระหว่างสะระแหน่นิดๆ​​กับใบโหระพาหน่อย​ๆ​ประมาณนั้น​ ไม่อาจอธิบาย​ได้ใกล้เคียงกว่านี้ แม่บ้านไม่ค่อยชอบชาดอกไม้​กับผลไม้เท่าไร​เพราะมัก​จะมีรสเปรี้ยว​ต้องใส่น้ำตาล (กลัวน้ำหนักขึ้น​จ้ะ​)

คนป่วย
สามวัน​ที่ผ่านมาเกิดอาการผื่นคันแดง​ทั้งตัว เหมือนคนออกหัด ​เป็นตุ่มน่าเกลียดชนิดใส่ชุดว่ายน้ำไม่​ได้ สงสัย​ไปสารพัด ตั้งแต่กุ้ง อาหารทะเล น้ำปลา ผงซักฟอก ครีมอาบน้ำ ​ความเครียด ฝุ่น อากาศเปลี่ยน ฯลฯ ​แต่หาข้อสรุปไม่​ได้ ​ที่อยาก​จะเล่า​คือ พอป่วย​ที่นี่อย่าคิดว่า​จะ​ได้หาหมอง่ายๆ​เหมือนเมืองไทย ​ที่​จะเดินเข้าคลินิกหรือโรงพยาบาลไหนก็แสนสะดวก​ หมอ​ที่นี่​ต้องโทรนัด หากไม่ว่างก็ไม่​ได้พบ หาก​ต้องการหมอด่วน​ต้อง​ไป Permanence แปล​เป็นไทยประมาณคลินิกฉุกเฉิน​ซึ่ง​จะมีหมอทั่ว​ไป ​และ​ถ้าไม่​ได้ป่วยมากก็​ต้องรอนานหน่อย​ แม่บ้านพยายาม​จะนัดหมอโรคผิวหนัง ปรากฎว่าไม่​ได้ค่ะ​ เรา​ต้อง​ไปหาหมอทั่ว​ไปก่อน ให้​เขาดูอาการแล้ว​​เขา​จะแนะนำให้หาหมอเฉพาะทางอีกครั้ง แล้ว​หมอ​ที่พูดภาษาอังกฤษก็หายาก (อย่าหวังว่า​จะพูดภาษาไทยเลย​) ​โดยทั่ว​ไปคน​ที่นี่​จะมีแพทย์ประจำครอบครัว​ที่ช่วยสกรีนอาการให้เราก่อน คุณแม่บ้านลองโทร​ไปนัดหมอประจำครอบครัวของ​เพื่อน ตกลงว่าหมอว่างวันจันทร์หน้านู้น (คุย​กับหน้าห้องหมอ​เป็นภาษาอังกฤษปนฝรั่งเศส) แม่บ้านก็เลย​ยอมคันตัว​ไปก่อน ไม่​ได้​ไปหาหมอ ​แต่​ไปซื้อครีมทาตัวมาทาเอง แล้ว​ก็วินิจฉัยเอง ​โดยการเปลี่ยนครีมอาบน้ำ เปลี่ยนผงซักฟอก งดใส่ถุงน่อง​กับเสื้อขนสัตว์​ไปชั่วคราว (​เนื่องจากอากาศอุ่นขึ้น​) ​เอาชุดผ้าไหมมาสวมให้หายแค้น กินฟ้าทะลายโจร (ด้วย​ความหมดหวัง​กับอย่างอื่น) แล้ว​ก็ถนอมเนื้อถนอมตัว กินอาหารอย่างระวัง คิดว่าอาการก็ดู​จะทุเลาลง​โดยไม่​ต้อง​ไปหาหมอ คิดถึงหมอบ้านเราจังเลย​

ฝากภาพสวยๆ​ของยุโรปฤดูสปริงมาให้ดูค่ะ​ ​เป็นทิวทัศน์จากบ้าน​เพื่อน​ที่เมือง ​กับ (gap) ในประเทศฝรั่งเศส ​และส่ง​ความรักมาให้​เพื่อน​ที่เมืองไทยทุกคนจ้ะ​ แล้ว​พบกันตอนต่อ​ไป หากไม่เบื่อกันเสียก่อน

รัก
แม่บ้าน

 

F a c t   C a r d
Article ID S-160 Article's Rate 40 votes
ชื่อเรื่อง จดหมายจากเจนีวา (ปีหนึ่ง) --Series
ชื่อตอน 4: เดือนแห่งการประชุมสากล --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง รจนา ณ เจนีวา
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๙ เมษายน ๒๕๔๗
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๕๔๑ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๗๑
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น