นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๐
ตลาดชีวิต #7
จันทน์กะพ้อ
... "แม่ค้าๆ​ ผักกาดกิโลละเท่าไร?" "ตามป้ายค่ะ​ ดูเองๆ​ ไม่มีเวลาตอบ" เสียงแม่ค้าตอบใอย่างมะนาวไม่มีน้ำ "​เอาคะ​น้าสองโล" "รอก่อนค่ะ​คุณนาย มือย...

ตอน : แม่ค้าจ๋า เธอเก่งจริงๆ....

"แม่ค้าๆ​ ผักกาดกิโลละเท่าไร?"
"ตามป้ายค่ะ​ ดูเองๆ​ ไม่มีเวลาตอบ" เสียงแม่ค้าตอบอย่างมะนาวไม่มีน้ำ

"​เอาคะ​น้าสองโล"
"รอก่อนค่ะ​คุณนาย มือยังไม่ว่าง ทำไม่ทัน มีมือแค่สองมือ อยาก​จะมีหลายๆ​มือเหมือนกัน"



คน​ที่มาจ่ายตลาดแทบทุกคน​จะ​ต้องรู้จัก "เพ็ญ" แม่ค้าขายผักตัวเล็กกะทัดรัด ผิวขาว ท่าทางทะมัดทะแมง เธอมัก​จะนุ่งกางเกงขาสาม​ส่วน ใส่เสื้อยืด มัดผมรวบขึ้น​​ไปกลางกระหม่อมกันไม่ให้ผมตกร่วงลงมารุงรังใบหน้า ​ที่เอวของเธอ​จะคาดกระเป๋า​ที่มีหลายช่อง ​เอาไว้สำหรับใส่แบ็งค์ ใส่เหรียญ ​และช่องพิเศษสำหรับใส่มีดโกน​เอาไว้ตัดเชือก​ที่มัดผัก



เพ็ญไม่ใช่แม่ค้าขายปลีกทั่วๆ​​ไป​ที่ขายผักชนิดละสองสามกิโล ​แต่เธอขายผักอย่างละ หลายสิบจนเกือบร้อยกิโล ผัก​ที่เธอขายก็มี ผักคะ​น้า ถั่วฝักยาว แตงกวา ผักบุ้ง ผักกาดขาว กะหล่ำปลี หัวไชเท้า ​เป็นต้น ผักของเธอ​จะกอง​เป็นพะเนินทางด้านหน้า ​ส่วนด้านหลังก็​จะมี​เป็นมัดๆ​ตั้งอยู่​



ทุกๆ​วันเธอ​จะ​ไปหาซื้อผัก​ที่ราคาถูก​แต่สดใหม่​เอามาขาย ดังนั้น​ผักของเธอจึงไม่เหมือนกันทุกวัน บางวันก็มีผลไม้อย่างแตงโม ส้ม ​และมะม่วง สลับมาด้วย

"คะ​น้าห้ามเลือก เดี๋ยวหยิบให้เอง ส้มเลือก​ได้ นี่ถุงค่ะ​แม่คุณ"
"แตงโมมั้ยคะ​ แดงทุกลูก เลือกมาเองรับรอง​ได้ ผ่ามั้ยๆ​ อุ๊ย...​ตาเถร...​หก แม่ตกตึก" สารพัด​ที่เธอ​จะอุทานถ้อยคำ​ที่ไม่ค่อยสุภาพ

คลิกดูภาพขยาย


​แม้ว่าเธอ​จะพูดจาไม่ไพเราะ ​(อัน​ที่จริงฉันเข้าใจว่าเธอเองก็อยาก​จะพูดไพเราะ ​แต่ด้วย​ความจำกัดของเธอเอง​และการงาน​ที่ยุ่งวุ่นวาย ทำให้เธอพูดจาแข็งกร้าว​ไปสักหน่อย​)​ ถึง​แม้ว่าลูกค้า​จะ​ต้องรอนาน ​แต่คน​ส่วนใหญ่ก็อดทน​ที่​จะรอ ​เพราะราคาผักของเธอถูกกว่า​ใครๆ​ บางคนซื้อ​ไปขายต่อในหมู่บ้าน​ที่ไกลออก​ไป บางคนซื้อ​ไปทำ​กับข้าวขาย หรือ​แม้​แต่บางคนก็มารอซื้อเล็กๆ​น้อยๆ​​เพื่อ​จะซื้อ​ไปทำ​กับข้าวกินเอง ทุกคนรอ​ได้​เพราะผักของเธอราคาถูก



เธอ​เป็นเพียงผู้หญิงตัวเล็กๆ​​ที่ทำงานหนัก เธอมาขายของคนเดียว ไม่เคยมีผู้ช่วย ยกเว้น​แต่คน​ที่รับจ้างเข็นรถ​เอาผักมาส่งให้เท่านั้น​ นอกนั้น​การยกของยกลังยกผักก็​เป็นหน้า​ที่ของเธอ​ทั้งสิ้น เธอขายของตั้งแต่บ่ายสองโมงกว่า อย่างมากไม่เกิน 5 โมงของก็แทบ​จะหมดแล้ว​

เธอช่าง​เป็นผู้หญิงเก่ง เข้มแข็ง เธอมาขายของแทบทุกวัน นานๆ​​จะหยุดสักครั้ง ​และเธอก็หยุดไม่เคยเกิน 1 วัน เธอเคยหยุดขาย​ไปหลายวันก็ตอน​ที่เธอคลอดลูกเท่านั้น​ ฉันอยากรู้จัง เธอเคยอ่อนแอ​และร้องไห้บ้างไหม?

เธอช่างอดทน​และ​เป็นผู้หญิงเก่งจริงๆ​

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1492 Article's Rate 44 votes
ชื่อเรื่อง ตลาดชีวิต --Series
ชื่อตอน แม่ค้าจ๋า เธอเก่งจริงๆ.... --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง จันทน์กะพ้อ
ตีพิมพ์เมื่อ ๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๓๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๘๔
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : รจนาคนชอบผัก(เหมือนกัน) [C-7153 ], [83.180.65.145]
เมื่อวันที่ : ๑๓ มี.ค. ๒๕๔๙, ๑๗.๑๔ น.

อยากช่วยอุดหนุนผักสด ๆ​​ ของแม่ค้าเพ็ญบ้างจัง อืมม์ หัวไชเท้าน่าทานมาก ๆ​​ เลย​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : pilgrim [C-7157 ], [82.3.32.76]
เมื่อวันที่ : ๑๔ มี.ค. ๒๕๔๙, ๐๖.๒๓ น.

ในรูปผักดูสด น่ากินจริงๆ​​ค่ะ​​
แม่ค้าเพ็ญท่าทางเธอ​​จะเครียด​​และเหนื่อยเหมือนกันนะคะ​​ ทำงานหนัก​​แต่ละวัน ฟังดูเหมือนมาลงระบาย​​เอา​​กับคนซื้อค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น