นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙
สายน้ำ สามแผ่นดิน #2
นกกะเต็น
...วัน​ที่ ๒๐ ตุลาคม ๒๕๔๘ วันนี้ ห้า หก เจ็ด เช่นเคย ​แต่พอออกมากินข้าว เสียงแซวก็มาทันที แก๋ง​ไป​ได้เลย​ ไม่​ต้องรอเดี๋ยว​เอาข้าว​ไปส่งกลางทาง วันนี้ให้กินเยอะๆ​...

ตอน : เขาสามลูก

วัน​ที่ ๒๐ ตุลาคม ๒๕๔๘ วันนี้ ห้า หก เจ็ด เช่นเคย ​แต่พอออกมากินข้าว เสียงแซวก็มาทันที แก๋ง​ไป​ได้เลย​ ไม่​ต้องรอเดี๋ยว​เอาข้าว​ไปส่งกลางทาง วันนี้ให้กินเยอะๆ​ มีข้าวเหนียวด้วย ให้ตุน​ไปด้วย เสบียงมาเท่าไร อย่าลืมตรียมให้​พร้อม แอปเปิ้ลให้​เอา​ไปคนละลูก ดูแล้ว​ตอนนี้เราอ่อนสุด ฝีเท้าไม่ถึงขั้นแน่ๆ​ ​แต่อย่างไรคงพอ​ไป​ได้บ้างไม่หมอบก่อน​แต่เนินแรกหรอกน่ะ ปลอบใจตัวเอง นั้น​น่ะแค่เนิน ​ทั้งๆ​​ที่​เป็นภูสูง ​ได้เวลา ตามหลัก​ที่พี่ๆ​บอก ออกก่อน​ได้เปรียบ แล้ว​ทุกคนก็ผ่านเรา​ไป ตอนเขียนบันทึกนี้จำไม่​ได้เลย​ว่าเส้นทาง​เป็นเช่นไร รู้​แต่ว่า เรามาช้ามาก มีพี่วัชระปิดท้าย บอกให้เรา​ใช้แรงแค่ 60% เก็บแรง​ที่เหลือไว้ตอนบ่าย ประมาณว่าออกหกโมง เรามาถึงหมู่บ้านไทลื้อเมืองแวนเกือบสิบโมง​ได้ ​โดย​ที่ก่อนเข้าเมืองแวนนั้น​ พี่หมอชัยณรงค์รอโบกให้ชะลอ​ที่โค้งยอดฮิต​ที่น้องไครฟ์ ​และ​ใครอีกสักคนล้มติดๆ​กัน​เพราะทางโค้ง​และลื่น คราวนี้ธงชัย​ที่อยู่​ข้างหน้า คง​เป็นหลังของ​ใครสักคน​ที่เรา​จะมองเห็นตลอดการปั่นวันนี้ ก็มาถึงล่าแล้ว​นิ ​แต่ใน​ที่สุดก็แพ้ทางชัน ออกมา​ได้ไม่ไกลเลย​ ก็เริ่มขึ้น​เนินอีกแล้ว​ นาฬิกาเ​ที่ยงกว่า เห็นพี่วัชระ ​กับพี่หมอชัยณรงค์จอดรถข้างหน้า ดีใจ​ที่สุด​ที่​จะ​ได้หยุด พี่พะเยา​ที่ปั่นตามหลังมา มองหน้าแล้ว​ว่า ​ไปกินข้าวกลางวันดีกว่า แล้ว​​ที่เหลือตอนบ่ายค่อยเริ่มใหม่ เราเอง เหมือนคนขึ้น​เป้แล้ว​​ถ้ายังเดิน​ได้ สามสี่ก้าว ก้าว​ที่ห้า หก ก็น่า​จะเดิน​ได้ ​แต่​ไปถึง​เมื่อไรสิไม่มี​ใครรู้ พี่วัชระ ​กับพี่หมอตัดสินให้ด้วยการปั่นล่วงหน้า​ไป หากเจอรถบริการ​จะไห้กลับลงมารับ วันนี้มื้อกลางวันเวลาเ​ที่ยงสี่สิบห้า กินข้าวสิบห้านาที พี่หมอชรินทร์ พี่ลาวัลย์ น้องนุ่นมาถึงก่อนแล้ว​ กินเสร็จแล้ว​ด้วย พอเรากินข้าวเสร็จก็เรียกให้ออกรถเลย​ เหมือนเคยมืออ่อนออกก่อน เรากระโดดผ่าน​เขาลูก​ที่สองมาแล้ว​ ​เขาลูก​ที่สาม​ที่ลือลั่นของทริปเสือภูเขาสามแผ่นดินในจีนนี้ พี่ๆ​น้องๆ​ต่างก็ไม่ปล่อยให้เรากระโดดผ่านอีก เสือเยปิดท้ายให้ นับหลักกิโลกันมาเลย​ ครบกิโลถึงพักน่ะพี่ ให้หยุดสามสิบวินาที อย่านานเดี๋ยวล้า ระยะทาง​ที่ขึ้น​เนินตลอดนั้น​นับมาทุกลมหายใจ อยากหยุดใจ​จะขาด ​แต่ธงข้างหน้าดู​จะวิ่งนำไม่ไกล ​เมื่อเสือเยบอกว่า​จะถึงยอดแล้ว​พี่ ผมจำป้าย​ได้ แค่สิบเมตรเท่านั้น​ แล้ว​ทางก็เริ่มลงตลอด น้องนุ่น​กับพี่ลาวัลย์ลงหาย​ไปแล้ว​ เหลือพี่หมอชรินทร์นำหน้า เสือเยตามหลัง ไหลลงตามกันมา ยามนั้น​รู้สึกอิ่มใจบอกไม่ถูก ​ที่ไม่ถูกทิ้งให้อยู่​หลัง เราปั่นเข้าเมืองหล้า อย่างฮึกเหิม​ที่เดียว เจอน้องมา​กับทีม​ที่สี่แยกสวนสาธารณะ ก่อนเข้าโรงแรม เสียงพี่ช้างทักว่ามาเร็วนี้ ทำให้รู้สึก ไม่เสียแรง​ที่ข้าม​เขาลงมาถึง คืนนี้​ไปเ​ที่ยวสวนสาธารณะ ล้อมวงเต้นระบำชาว​เขา​กับชนเผ่าสูงอายุ ป้าๆ​เปิดทางให้เราเข้าวง​พร้อมเต้นนำให้ดู​เป็นตัวอย่าง กว่า​จะครบรอบก็เหนื่อยเหมือนกัน ​และก็แวะชอปปิ้งในซุปเปอร์มาร์เก็ตกันก่อนขึ้น​รถเมล์คนละหนึ่ง​หยวนกลับโรงแรม

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1464 Article's Rate 7 votes
ชื่อเรื่อง สายน้ำ สามแผ่นดิน --Series
ชื่อตอน เขาสามลูก --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง นกกะเต็น
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ รูปภาพเล่าเรื่อง
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๘๑ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๔
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น