นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๑๐ มกราคม ๒๕๔๙
คริสต์มาส-ปีใหม่...พวกเราเหล่ามาชุมนุมต่างคุมใจรักสมัครสมาน #2
pilgrim
...พอใกล้ถึงวันปีใหม่ เลสลี่ย์เจ้าเก่าก็มาถามฉันว่า "ปีใหม่ เราไม่คิด​จะจัดปาร์ตี้เคาต์ดาวน์กันเหรอ" ฉันบอก "ก็ดีเหมือนกันนะ ฉันเองก็ว่างๆ​ไม่มีอะไร​ทำ...

ตอน : ฉลองวันที่สาม - ปีใหม่แบบไทยๆแต่คนร่วมเป็นต่างชาติครับท่าน

พอใกล้ถึงวันปีใหม่ เลสลี่ย์เจ้าเก่าก็มาถามฉันว่า "ปีใหม่ เราไม่คิด​จะจัดปาร์ตี้เคาต์ดาวน์กันเหรอ"
ฉันบอก "ก็ดีเหมือนกันนะ ฉันเองก็ว่างๆ​ไม่มีอะไร​ทำหรอก คืนสิ้นปีน่ะ"

เลสลี่ย์ก็ถามว่า "แล้ว​ปาร์ตี้ปีใหม่ของคนไทยทำอะไร​กันบ้าง"
ฉันก็บอกว่า​ที่บ้านฉัน ​เขาก็กินกัน (ไม่​ได้บอกว่า เมากันด้วย ​คือ บิดา​กับบรรดาน้องชาย น้องเขยฉันเอง) จับสลากของขวัญ เต้น(ดิ้นน่ะจ้ะ​) ร้องเพลงคาราโอเกะ แล้ว​ก็เล่นเกม จำพวก เก้าอี้ดนตรี เหยียบลูกโป่ง ทายปัญหากัน

เลสลี่ย์บอก "ท่าทางน่าสนุกนะ แล้ว​ของขวัญ​เอามาจับสลาก เกิดผู้ชายจับ​ได้ของผู้หญิง แล้ว​ผู้หญิงจับ​ได้ของผู้ชาย ​จะทำยังไง"
ฉันบอกว่า "ไม่​เป็นไร ​เพราะเรา​จะพยายามซื้อของ​ที่​ใคร​ได้​ไปก็​ใช้​ได้ ไม่จำกัดเพศW

เลสลี่ย์บอก "งั้นงานนี้เรามาซื้อ​เป็นของเล่นบ้าๆ​บอๆ​มาจับสลากกันเถอะ"

ตกลง​กับเลสลีย์เสร็จแล้ว​ ฉันก็เดินทางเข้าลอนดอน​ไปดูแสงสี ไฟคริสต์มาส​ที่ถนนรีเจนต์​กับถนนอ็อกซ์ฟอร์ด (รวม​ทั้งดูแสงไฟตามร้าน Next, Gap, Mango, ห้าง Harrods ด้วย อิๆ​ๆ​ๆ​ ​เพราะ​เขาเซลกระหน่ำจ้ะ​)
ไม่มีเวลาหาซื้อของขวัญแบบบ้าๆ​บอๆ​ มาเลย​ ฉันเลย​ซื้อปฏิทินภาพเขียน​ที่ National Gallery มาจับ​กับ​เขา เสียเส้นชะมัดเลย​ ​เพราะมันไม่บ้าๆ​บอๆ​ สมดังเจตนารมณ์น่ะสิ

พอวันเคาต์ดาวน์ ฉันก็เดินทางกลับจากลอนดอน
อย่า...​ไม่​ต้องแปลกใจ​ที่ฉันไม่อยู่​เคาต์ดาวน์​ที่ลอนดอน ​ทั้งๆ​​ที่​ไปจนถึงถ้ำเสือแล้ว​ ​ที่ไม่อยู่​​เพราะฉันน่ะ รังเกียจฝูงชนมากๆ​เลย​ (กลัวระเบิดอ้ะ กลัวถูกล้วงกระเป๋าด้วย ทำหยั่งก๊ะมีเงินเยอะนะหล่อน) อีกอย่างออกมายืนเคาต์ดาวน์หน้าหนาวกลางดึก มันคงหนาวระห่ำนะยะ ฉันก็เลย​นั่งรถไฟกลับแบบสวนกระแสซะเลย​ แล้ว​ก็สวนจริง ​เพราะขบวนรถไฟว่างโล่ง แทบ​จะไม่มีคน โบกี้​ที่ฉันนั่งมีคนอยู่​สามสี่คน

พอมาถึงบ้าน ฉันก็เข้าสูตรเดิม ​คือ มาหาของกินรองท้อง (ฉันน่ะถนัดนักแล ไอ้เรื่อง​รองท้องเนี่ย รองจนตอนนี้ ท้องมันหนาออกมาพลุ้ยข้างนอกแล้ว​) ก็อย่าง​ที่บอกแหละ​ พวกนี้ชอบกั๊กๆ​ กว่า​จะกินก็ดึกอีก ​เพื่อปลอบขวัญพยาธิในท้อง ฉันเลย​​ต้องจัดอาหารเลี้ยงมัน​ไปก่อนหนึ่ง​รอบ

แล้ว​อิเซลา​กับอเล็กซ์ก็มารับฉัน​ไปบ้านเลสลีย์​กับแคเรน
พอเข้าบ้านเราก็เห็นต้นคริสต์มาสประดับไฟวับแวมสวยงาม

คลิกดูภาพขยาย


พอ​ไปถึง เราก็ทักทาย เม้าๆ​ คุยๆ​ กัน​ไปสักพัก แล้ว​ก็เริ่มเปิดพิธีกิน (คราวนี้ไม่กั๊กนานแฮะ) สองสาวก็มีอาหารให้เลือกกินหลายอย่าง ​ที่​เป็นหลัก ​คือพิซซ่า นอกนั้น​ก็​เป็นอาหารเรียกน้ำย่อย แบบอาหารปาร์ตี้ ​คือ จิ้มๆ​ กัดๆ​ เช่น เซอเลอรี่สดจิ้มซัลซา(สไตล์เม็กซิกัน) เนยแข็ง สแน็คจำพวกมันฝรั่งต่างๆ​ ไส้กรอกอบ ของหวานก็​เป็นพวกเค้ก​และมินซ์พาย​ที่แคเรน อุตส่าห์ลงมือทำให้ฉัน ​เพราะฉันน่ะไม่ชอบมินซ์พาย​ที่​เขาขายกัน ด้วย​ความ​ที่มันหวานจนฉันกินแล้ว​แสบไส้แสบพุง หวานจนฉัน​ต้องทำอาการ​ที่ว่า หวานอม ขมกลืน (​เพราะจริงๆ​อยากคายทิ้ง ไม่อยากกิน)

กิน​ไปแล้ว​เราก็คุยกัน​ไป เสร็จแล้ว​ก็จับสลากของขวัญกัน ​แต่ละคน​เขา​เอาของเล่นมาจับกันแบบหนุกๆ​ มี​แต่ฉันน่ะแหละ​ ​ที่​เอาปฏิทินภาพวาดฝีมือคลาสสิค แบบเรมบรานด์บ้าง รูเบนบ้าง มาจับสลาก ไม่เข้า​กับบรรยากาศเล้ย แถมคนจับ​ได้ของฉัน ดัน​เป็น หนูน้อยเนโอมี ลูกสาววัยเก้าขวบของแคเรน เธอทำหน้าผิดหวังพิกล​ที่​ได้ปฏิทินแทน​ที่​จะ​ได้ของเล่น ฉันเองรึ ก็อยาก​ได้ปฏิทินอันนั้น​เหมือนกัน ​เพราะมันสวยคลาสสิคถูกใจฉัน ​แต่ออกกฎมาแล้ว​ว่า ห้าม​ได้ของของตัวเอง ท้ายสุด เนโอมีก็ขอเปลี่ยน​กับแม่ ​เพื่อ​เอาของเล่น​ไป

จากนั้น​ก็​เป็นรายการแสดง เลสลี่ย์บอกให้พวกเราดับไฟ แล้ว​เธอก็เดินจูงเนโอมีเข้ามาในห้อง ​พร้อมกีตาร์เด็กเล่นหนึ่ง​อัน เนโอมีก็เดินเข้ามาแบบขวยเขิน แล้ว​ก็บอกว่า
"หนูไม่อยากเล่นแล้ว​"
เลสลี่ย์ก็บอกว่า "ไม่​ได้นะ หนู​ต้องเล่น​เพื่อน้าพิล​เขานะ สัญญากันไว้แล้ว​ว่า​จะโชว์"
เนโอมีก็ร้องเพลงออกมาแบบเนือยๆ​ อายๆ​
"I’m all alone in the wild west, wondering what to do...​."
แล้ว​ก็หยุด​ไปเฉยๆ​ ฉันก็เลย​บอกว่า "ร้องต่อสิ ฉันอยากฟัง ฉันชอบนะ"
เนโอมีบอกว่า "ไม่จริงหรอก ​จะให้หนูร้อง แล้ว​​เอามาล้อเลียนกันก็บอกเถิด" (แน่ะ เด็กมันฉลาดแฮะ รู้ซะด้วยว่าเราชอบล้อ โธ่ น้าล้อก็ไม่ใช่ว่าเยาะเย้ยนะ ​แต่เห็นหนูร้อง​ได้น่าเอ็นดู น้าก็ขำ​เป็นธรรมดา)
ฉันเลย​บอก​ไปว่า "ฉันชอบจริงๆ​ ร้องเถอะ ​เพราะหนูร้อง​ได้ดีมากๆ​" เนโอมีก็ยังทำกระบิดกระบวน ยั่วยวนไม่ยอมร้อง หนักเข้าฉันเลย​งัดไม้ตายออกมา บอกว่า
"​เอางี้นะ ​ถ้าหนูแสดง ฉัน​จะรำไทยให้หนูดูบ้าง ​เอาไหมๆ​ๆ​ๆ​"
เลสลี่ย์​กับคนอื่นๆ​ก็ตาลุก ​เพราะเกิดมาจน​จะแก่แล้ว​ ยังไม่เคยเห็นฉันรำไทยเลย​สักที (ฉันเองก็ยังไม่เห็นตัวเองรำสักทีค่ะ​ ​แต่ฉันมีไม้เด็ด เดี๋ยว​จะรู้ว่าไม้เด็ดของฉัน​คืออะไร​)
เลสลี่ย์บอกหลานว่า "​เอาน่า เนโอมี ร้องหน่อย​เร็วๆ​ เดี๋ยวเรา​จะ​ได้ดูน้าพิลรำไทยกัน"
เนโอมีก็เลย​ร้องให้ฟัง แบบซังกะตาย จนจบ

คลิกดูภาพขยาย


ฉันก็ ​เอาไงดีล่ะ เด็กมันก็ร้องเพลงให้ฟังแล้ว​ จำเรา​จะ​ต้องออกรำบ้างในบัดดล
ว่าแล้ว​ ก็รำวงไงคะ​ รำไทยของเรา (ของฉันนี่แหละ​)

ก็เลย​จับทุกคนเข้าแถวแล้ว​รำ​เป็นวงกลมซะเลย​ เรื่อง​อะไร​​จะรำคนเดียว แล้ว​ก็ร้องเพลง วันเพ็ญเดือนสิบสอง น้ำก็นองเต็มตลิ่ง...​ เวรกรรมของดิฉัน ดันร้องเพลง รำวงปีใหม่ไม่​ได้ เลย​มั่วๆ​​เอารำวงวันลอยกระทงมาร้อง แล้ว​ก็พา​เขารำจนจบเพลง หัน​ไปดู​แต่ละคน เห็นรำกันป้อ อเล็กซ์สามีสุด​ที่รักของอิเซลา รำ​ได้เหมือนลิงมาก
คราวนี้ ทุกคนเลย​ตื่นตัว ตื่นตา ตื่นใจ ​เพราะน้าพิลมาปลุกม็อบเข้าให้แล้ว​ วิญญาณนักแสดงเดือดพล่าน สะท้านอยู่​ภายใน เห็นทีพวกเราทุกคน​จะ​ต้องปลดปล่อยวิญญาณนี้ให้​เป็นอิสระ

เนโอมี มา​เป็นคนแรก เธอหันมาร้องเพลง​ที่เคยร้องแบบซังกะตาย ใหม่ ด้วยลีลาเร้าใจแบบวัยมันมากขึ้น​ เธอร้อง​และแสดงของเธอเอง ​โดยไม่​ต้องขอ
ฉันเลย​บอกว่า ​ถ้างั้น ขอให้​แต่ละชาติส่งการแสดงประจำชาติมาเล่นให้พวกเราดูก็แล้ว​กัน ​เพราะฉันเล่นของไทย​ไปแล้ว​ (รำวงแบบไม่ค่อยมาตรฐานของฉันน่ะแหละ​ค่ะ​)

จริงๆ​แล้ว​ เราก็มีกันอยู่​สามชาติเองค่ะ​ ​คือ ชาติ​ที่แล้ว​ ชาตินี้ ​และชาติหน้า เอ๊ย ไม่ใช่ค่ะ​ ​คือ ชาติไทย ชาติเม็กซิกัน ​และชาติอังกฤษ

อิเซลา​กับอเล็กซ์ มาร่วม​ความมัน ด้วยการเต้นโชว์ระบำเทียนประจำชาติเม็กซิโก

คลิกดูภาพขยาย


เลสลี่ย์​กับแคเรนเกาหัวแกร็กๆ​ แล้ว​บอกว่า อังกฤษไม่มีการละเล่นอะไร​ประจำชาติเลย​ว่ะ
ฉันบอกว่า งั้นยูก็เล่นละครเพลงให้พวกเราดูแล้ว​กัน เรื่อง​ Mary Poppins ก็​ได้
สองสาวพี่น้อง เลย​ตกลงร้องเพลง เล่นละครกัน ตามแบบวัฒนธรรมอังกฤษ​ที่ชอบดูละคร​เป็นชีวิตจิตใจ เธอร้องเพลงเรื่อง​ My fair lady กันค่ะ​

คลิกดูภาพขยาย


คลิกดูภาพขยาย


​ทั้งสนุกสนาน​และเขินอายกัน​เป็นระยะๆ​ ​กับ​ความบ้าๆ​บอๆ​ของพวกเรา

คลิกดูภาพขยาย


จากนั้น​ ก็มานั่งเล่นเกมทายปัญหากัน เรียกว่า conga cranium จนจบเกม แล้ว​เราก็เปิดทีวี ดูการฉลองใน​แต่ละประเทศ ​แต่ละเมือง
​เมื่อใกล้เวลาสองยามหรือเ​ที่ยงคืน ​ที่​จะเปลี่ยนเข้าสู่วันใหม่​และปีใหม่ เราก็​ได้ยินเสียงพลุจากบ้านใกล้เรือนเคียง พวกเราก็กระโดดผลุง ลุกขึ้น​มายืน​เอามือจับแบบไขว้ๆ​กัน แล้ว​ก็ร้องเพลง "พวกเรา เหล่ามาชุมนุม...​" เอ๊ะ ​ต้องร้อง​เป็นภาษาอังกฤษสินะ นี่ค่ะ​เนื้อเพลง Auld Lang Syne ​ซึ่งมี​ที่มาจากบทกวีเก่าแก่ของชาวสก็อต แปล​เป็นภาษาปะกิดเทียบให้ดู จากเว็บ www.kidsfreesouls.com/nysong.htm


ภาษาสก็อตค่ะ​
Auld Lang Syne
by Robert Burns (Scot Poet)


Should auld acquaintance be forgot,
And never brought to mind?
Should auld acquaintance be forgot,
And days o’ lang syne!
Chorus:
For auld lang syne, my dear
For auld lang syne,
We’ll tak a cup o’ kindness yet
For auld lang syne!
We twa hae run about the braes,
And pu’d the gowans fine,
But we’ve wander’d mony a weary foot
Sin’ auld lang syne.
We twa hae paidl’t in the burn
Frae morning sun till dine,
But seas between us braid hae roar’d
Sin’ auld lang syne.
And there’s a hand, my trusty fiere,
And gie’s a hand o’ thine,
And we’ll tak a right guid willie-waught
For auld lang syne!
And surely ye’ll be your pint’ stoup,
And surely I’ll be mine!
And we’ll tak a cup o’ kindness yet
For auld lang syne!

ภาษาอังกฤษค่ะ​
Old Long Gone...​.


Should old acquaintances be forgotten,
And never brought to mind?
Should old acquaintances be forgotten,
And days of long ago !
Chorus:
For old long ago, my dear
For old long ago,
We will take a cup of kindness yet
For old long ago.
We two have run about the hillsides
And pulled the daisies fine,
But we have wandered many a weary foot
For old long ago.
We two have paddled (waded) in the stream
From noon until dinner time,
But seas between us broad have roared
Since old long ago.
And there is a hand, my trusty friend,
And give us a hand of yours,
And we will take a goodwill draught (of ale)
For old long ago!
And surely you will pay for your pint,
And surely I will pay for mine!
And we will take a cup of kindness yet
For old long ago!

แฮ่ๆ​ๆ​ เพลงนี้เด็ดนะ เริ่มต้นให้เมตตาปรานีต่อกัน ให้อภัยกัน ลืมเรื่อง​เก่าๆ​​ไปซะ มาเล่นกันสนุกๆ​ดีกว่า ​แต่ลงท้ายด้วยการชวนกัน​ไปดื่มเบียร์ ​และมีข้อ​แม้ว่า ​ใครกิน​ใครจ่ายนะเฟ้ย แล้ว​เราก็​จะดื่มให้กันอย่างมีเมตตา​กับวันเก่าๆ​​ที่ผ่าน​ไป (อย่างนี้มันไม่เมตตากันจริงนิ) เจ็บปวดจริงๆ​ครับ​ท่าน

พอร้องเพลงกระชับมิตรเสร็จ ฉันก็นึกว่าเราน่า​จะกลับบ้านกัน​ได้แล้ว​ ​เพราะนี่มันก็เ​ที่ยงคืนกว่าเข้า​ไปแล้ว​
​แต่ยังจ้ะ​ ​เพื่อนฉันยังไม่พอ
​เขาเปิดหนังสกายทีวี ดูกันอีกแล้ว​ครับ​ท่าน ดู​ไป ดูมา มีฉันเบิกตาตื่นอยู่​คนเดียว ​เพราะมัน​เป็นหนังตลกแนว​ที่ฉันชอบ
คนอื่นหลับคร่อกฟี้ๆ​ๆ​ๆ​ อีกตามเคยเหมือนคืนคริสต์มาสอีฟ
คราวนี้ฉันก็นั่งดูหนังรอจน​เขาตื่นกันขึ้น​มาเอง
กลับบ้านตีสองอีกแล้ว​ครับ​ท่าน

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1409 Article's Rate 21 votes
ชื่อเรื่อง คริสต์มาส-ปีใหม่...พวกเราเหล่ามาชุมนุมต่างคุมใจรักสมัครสมาน --Series
ชื่อตอน ฉลองวันที่สาม - ปีใหม่แบบไทยๆแต่คนร่วมเป็นต่างชาติครับท่าน --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง pilgrim
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๐ มกราคม ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๔๘๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๖๙
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น