นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๔๘
นักข่าวที่รัก #1
ตะวันลับฟ้า
..."กี่คนค่ะ​"เจ้าหน้า​ที่อุทยานสอบถามผู้​ที่มาใหม่ "คนเดียว"ผู้​ที่มาใหม่ตอบ หลังจาก​ที่ผู้มาใหม่​ได้รับบัตรผ่านเข้าอุทยาน รถจิ๊บสีขาว...

ตอน : หนึ่ง

"กี่คนค่ะ​"เจ้าหน้า​ที่อุทยานสอบถามผู้​ที่มาใหม่

"คนเดียว"ผู้​ที่มาใหม่ตอบ

หลังจาก​ที่ผู้มาใหม่​ได้รับบัตรผ่านเข้าอุทยาน รถจิ๊บสีขาว​พร้อมรถจักรยานบนหลังคา​ที่เต็ม​ไปด้วยสัมภาระ ​กำลังแล่น​ไปตามถนนลาดยางมะตอย​ที่​กำลังมุ่งตรง​ไปยังแคมป์ปิ้ง สองข้างทางเต็ม​ไปด้วยต้นไม้​ที่ไม่ค่อยพบเห็นในเมืองหลวง ไอหมอก​ที่ค่อยๆ​สลายตัว​เมื่อเจอ​กับแสงอาทิตย์​ที่เริ่มทวี​ความร้อนแรง

หญิงสาวหน้าตาเกลี้ยงเกลา ​แต่งกายทะมัดทะแมงคล้ายเด็กผู้ชาย คิ้วดกหนา​ได้รูปผมเส้นตรงยาวสลวยถูกมัดรวบไว้ภายใต้วิกผมซอยสั้น ​กำลังนำสัมภาระลงมาจากรถ จัดแจงกางเต้นท์หลังใหญ่พอสมควร​เพื่อ​ใช้​เป็น​ที่หลับนอน ​และปีนขึ้น​​ไปบนหลังคารถ​เพื่อนำจักรยานลงมาด้วย​ความคล่องแคล่ว

"เฮ้อ เสร็จเสียที"หญิงสาวพึมพำออกมา

จันทร์เจ้าขา ขอข้าวขอแกง ขอแหวนทองแดง ผูกมือน้องข้า

"​ใครโทรมาวะ"หญิงสาวสบถออกมา​พร้อม​กับหยิบโทรศัพท์ขึ้น​มาดู

"หัวหน้ามีอะไร​ให้รับ​ใช้ ขอรับ ตอนนี้​เป็นวันหยุดของกระผมขอรับ"หญิงสาวตอบ​ไปตามสาย

"นี้แกมัน​เป็นผู้หญิง ขอร้องอย่าพูดขอรับหรือกระผม​ได้ไหม ฟังแล้ว​มันขัดหู อยาก​จะถีบ"

"นี่ นี่ หัวหน้า​จะโทรมาพูดแค่นี้ใช่ไหม ​จะ​ได้วาง"หญิงสาวกระแทกเสียงตอบ

"เออ อย่าพึ่งวาง อย่าพึ่งวาง อะไร​วะน้อยใจ​ไป​ได้ เปิดงานมาแกมาหาฉันด่วนเลย​นะ มีข่าว​จะให้ทำ"

"ข่าวบันเทิงนะเหรอ โอ๊ย อะไร​มัน​จะด่วนขนาดนั้น​ หัวหน้าก็รู้ว่าฉันไม่อยากทำข่าวบันเทิง"หญิงสาวตอบด้วยเสียงหงุดหงิด

"ฉันให้แกลาพักร้อนแล้ว​นะ ​เพื่อเตรียมใจรับงานใหม่ แกอย่ามาเรื่อง​มาก หรือแก​จะให้คนท้องมันเบ่งลูกเสร็จแล้ว​ก็มาทำเลย​"

"เออ เออ ฉันเห็นแก่พี่ยา​เขานะ โอเค โอเค ฉัน​จะเข้า​ไปเร็วๆ​ ​ถ้าฉันเหาะ​ได้นะ แค่นี้นะ"หญิงสาววางโทรศัพท์ทันที

"มารขัดขวาง​ความสุข ​ไปขี่จักรยานสำรวจพื้น​ที่ดีกว่า"หญิงสาวบ่น​กับตัวเองแล้ว​รีบคว้าจักรยานคันโปรดปั่นออก​ไป​โดยเร็ว

"ดูมัน ดูมัน ตัดสาย​ไปแล้ว​ ผม​จะจัดการ​กับมันยังไงดีคุณยา" ชายอายุประมาณสี่สิบ หน้าผากกว้าง หัน​ไปพูด​กับหญิงวัยประมาณสามสิบต้นๆ​

"โธ่คุณ ยัยขนมปัง แกก็​เป็นของแกแบบนี้นี่ค่ะ​ แล้ว​เราก็เหมือนบังคับแกให้ทำงาน​ที่แกไม่ชอบ ตอนแรกแกก็ทำข่าวอาชญากรรมของแกอยู่​ดีๆ​ แกก็​ต้องมาทำแทนฉัน แกก็คงหงุดหงิดบ้างแหละ​ค่ะ​ ให้เวลาแกบ้างซิคะ​"

"ไม่รู้ว่า​จะเกลียดวงการบันเทิง​ไปถึงไหน เวลาก็ผ่านมายี่สิบปีแล้ว​ ไม่รู้ว่ามัน​จะอะไร​นักหนาของมัน เออ บ่นให้คุณฟังตั้งนาน เออ คุณเคลียร์งานของคุณ​ไปเถอะ"หัวหน้าของหญิงสาวตอบ​พร้อม​กับ​กำลัง​จะเดินจาก​ไป

"เออ ผมเกือบลืมแน่ะ ผม​ได้ข่าวมาจากวงในว่านักร้องดังของญี่ปุ่น แอบมาเมืองไทย​แต่ว่าไม่​ได้มาทำงานหรอก ทางบริษัททางโน้น​เขาปิด​เป็น​ความลับ ​ถ้าเราหาข่าวนี้มา​ได้หนังสือเราขายดีแน่ ผมว่า​จะให้ยัยขนมปังราขึ้น​มันทำ มันอาจ​จะสบายใจกว่า​ที่​จะ​ต้องทำข่าวบันเทิงไทยมากกว่า คุณว่าไม"หัวหน้าถามหญิงสาว

"ดิฉันว่า ก็ดีค่ะ​ แก​จะ​ได้ไม่ลำบากใจมากนัก"หัวหน้าของหญิงสาวพยักหน้าเห็นด้วย​พร้อม​กับเดินจาก​ไป

หญิงสาว​กำลังเพลิดเพลิน​กับการปั่นจักรยาน แล้ว​หญิงสาวก็​ต้องเบรกรถตัวโก่ง ​เนื่องจากว่ามีชายหนุ่มแบกเป้ ​พร้อม​กับสวมหมวกแก็ปปิดหน้าตา ออกมายืนขวางทางหญิงสาว

"นี่ มายืนขวางทางทำไม ​จะปล้นกันเหรอ"หล่อนถามด้วยเสียงห้าวๆ​ คล้ายเด็กหนุ่ม​ที่เสียงพึ่งแตก

"เปล่า ๆ​ พี่​จะขอซ้อนท้ายน้องชายขึ้น​​ไปข้างบนด้วย​ได้ไหม"ชายหนุ่มพูดออกมา​พร้อม​กับเดินเข้า​ไปหาหญิงสาว

หญิงสาวทำหน้าฉงน ​และคิดในใจว่าสงสัยนายคนนี้​จะคิดว่าเรา​เป็นผู้ชาย ก็ดีเหมือนกันหลอกเล่นๆ​ดีกว่า

"แล้ว​ผม​จะไว้ใจพี่​ได้เหรอ"หญิงสาวพูด​พร้อม​กับมองชายหนุ่มแบบสำรวจ

"​ถ้ากลัว พี่​จะ​เป็นคนปั่น แล้ว​น้องซ้อนท้าย​เอาไหม ​ถ้ามีอะไร​น้อง​จะ​ได้โดดหนี​ได้ไงล่ะ"ชายหนุ่มยื่นข้อเสนอ

"ไม่​เป็นไร ท่าทางพี่ก็ไม่น่า​จะใช่คนร้าย ​ถ้าพี่ปั่นแล้ว​เกิดพี่ปั่นจักรยานหนีผม​ไปล่ะ ก็แย่สิ เอ้า ขึ้น​มาพี่"หญิงสาวบอกชายหนุ่ม

หลังจาก​ที่ชายหนุ่มซ้อนท้ายจักรยานหญิงสาวเรียบร้อย​แล้ว​ หญิงสาวก็ปั่นขึ้น​​ไปบนยอด​เขาด้วย​ความยากลำบาก​เพราะว่าชายหนุ่มค่อนข้างตัวสูงใหญ่

"หนักเหมือนกันนะพี่ เอ้า กระโดดลงก่อน ผมปั่นไม่ไหว ตัวพี่หนัก​จะตาย"หญิงสาวบอกชายหนุ่ม

หลังจาก​ที่หญิงสาวบอกชายหนุ่ม ชายหนุ่มก็กระโดดลงทันที ทำให้รถเสียหลักจนเกือบล้ม ​แต่ชายหนุ่มเข้า​ไปรับคว้า​ทั้งรถ​และหญิงสาว​ได้ทัน ทำให้หญิงสาวตก
อยู่​ในอ้อมแขนชายหนุ่ม

หญิงสาวตกใจรีบผลักชายหนุ่ม​พร้อม​กับพูดว่า "ขอบใจพี่"

"พี่ปั่นให้แล้ว​น้องก็ซ้อนท้ายพี่แล้ว​กัน ไม่​ต้องกลัว ​ถ้ากลัวยึดกระเป๋าพี่​ไป​ได้เลย​"ชายหนุ่มบอกหญิงสาว

หญิงสาวจึงยอม​ที่​จะซ้อนท้ายชายหนุ่มขึ้น​​ไป​ที่แค้มป์

"ทำไมเราตัวเล็ก​และบางจังเลย​ ไม่ค่อย​ได้ออก​กำลังกายเหรอเรา ​เป็นผู้ชายมัน​ต้องบึกบึนแข็งแรง"ชายหนุ่มชวนหญิงสาวคุย

"​เป็นกรรมพันธุ์นะพี่ พ่อแม่ตัวเล็ก"หญิงสาวตอบแบบเลี่ยงๆ​

หลังจาก​ที่​ทั้งสองปั่นจักรยานมาจนถึง​ที่ทำการอุทยาน หญิงสาวก็บอกชายหนุ่มให้​ไปติดต่อ​ที่พัก​ที่อุทยาน

"อ้าวทำไม​ต้อง​ไปติดต่อเจ้าหน้า​ที่ละคุณ ทำไมเราไม่​ไปติดต่อเจ้าของบังกะโลล่ะ"ชายหนุ่มถามหญิงสาว

"บังกะโล ​ที่นี่ไม่มีบังกะโลนะพี่ ​ที่นี่​เขานอนเต้นท์กัน"หญิงสาวบอกชายหนุ่ม

"นอนเต้นท์เหรอ ​ถ้าไม่มีเต้นท์มา​จะทำยังไงล่ะ"ชายหนุ่มถามหญิงสาว

"พี่​ไปติดต่อเจ้าหน้า​ที่ ​เขามีเต้นท์ให้เช่า"หญิงสาวบอกชายหนุ่ม​และพาชายหนุ่ม​ไปติดต่อเจ้าหน้า​ที่เรื่อง​ขอเช่าเต้นท์

"​เอาเต้นท์ขนาดไหนล่ะ"เจ้าหน้า​ที่ถามชายหนุ่ม​และหญิงสาว

"เต้นท์ขนาดไหนก็​ได้ครับ​"ชายหนุ่มตอบเจ้าหน้า​ที่

"มาสองคนทำไม​เอาขนาดไหนก็​ได้"เจ้าหน้า​ที่ถามด้วย​ความสงสัย

"เปล่าครับ​ น้องคนนี้​เขามีเต้นท์แล้ว​"ชายหนุ่มตอบ

"อ้าว นึกว่ามาด้วยกัน"เจ้าหน้า​ที่ตอบ​และหัน​ไปถาม​เพื่อนเจ้าหน้า​ที่ด้วยกันว่าเหลือเต้นท์ให้เช่าอีกหรือไม่ ​แต่คำตอบ​ที่​ได้ทำ​เอาชายหนุ่มหน้าเสีย​เพราะว่าเต้นท์หมดแล้ว​

"หมดแล้ว​ครับ​ เสียใจด้วยครับ​"เจ้าหน้า​ที่บอกชายหนุ่ม

"ขอบคุณครับ​"ชายหนุ่มกล่าว​พร้อม​กับทำหน้าผิดหวัง​พร้อม​กับ​จะเดินจาก​ไป

"คุณ​จะ​ไปไหนเหรอ"เจ้าหน้า​ที่ถามชายหนุ่ม

"ผม​จะกลับเลย​ครับ​"ชายหนุ่มตอบ

"มืดแล้ว​ กลับลง​ไปไม่​ได้แล้ว​คุณ ​เอาอย่างนี้ไหม น้องชายให้พี่ชาย​เขานอน​กับน้อง​ไปก่อน​ได้ไหม รอพรุ่งนี้อาจ​จะมีคน​เอาเต้นท์มาคืน"เจ้าหน้า​ที่แนะนำ​พร้อม​กับหัน​ไปถามหญิงสาว หญิงสาว​ได้ยินถึง​กับตกใจ

"ตกใจอะไร​น้อง ผู้ชายด้วยกันนอนด้วยกัน​ได้นา แค่คืนเดียว"เจ้าหน้า​ที่บอกหญิงสาว

หญิงสาวเห็นหน้าชายหนุ่มก็เห็นใจ​และก็หลอก​เขา​ไปแล้ว​ว่าตัวเอง​เป็นผู้ชาย หญิงสาวจึง​ต้องทำตามคำแนะนำของเจ้า​ที่หน้าด้วย​ความจำใจ "ก็​ได้ แค่คืนเดียวนะพี่"หญิงสาวพูด​กับชายหนุ่ม ​และหญิงสาวก็พาชายหนุ่ม​ไปจุดกางเต้นท์ของตัวเอง

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1225 Article's Rate 28 votes
ชื่อเรื่อง นักข่าวที่รัก --Series
ชื่อตอน หนึ่ง --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ตะวันลับฟ้า
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๘๔๗ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๐๔
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : Rotjana Geneva [C-6000 ], [202.79.62.16]
เมื่อวันที่ : ๐๕ ต.ค. ๒๕๔๘, ๒๓.๔๐ น.

เปิดเรื่อง​​มาก็น่าสนุกเสียแล้ว​​...​​​​จะติดตามด้วยใจจดจ่อค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : แสนรัก [C-6015 ], [219.47.52.31]
เมื่อวันที่ : ๐๘ ต.ค. ๒๕๔๘, ๑๙.๒๘ น.

สาวห้าวๆ​​ ​​จะรออ่านต่อนะคะ​​ว่า​​ใคร​​จะ​​เป็นคนมาปราบ อิ อิ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : กุ๊กกะกิ๊ก [C-6059 ], [202.28.27.3]
เมื่อวันที่ : ๑๗ ต.ค. ๒๕๔๘, ๑๔.๑๖ น.

เรื่อง​​น่าสนใจ​​และน่าติดตามมากค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น