นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๔ สิงหาคม ๒๕๔๘
ฉัน คือ โมน่า #1
เซนต์
...เอ๊ะ!!นั่นอารัยน่ะ!!...​...​. ฉันยังมองไม่เห็น ​แต่สัมผัส​ได้ มันอุ่นๆ​ ลูบๆ​คลำๆ​ฉัน ไม่ใช่แม่แน่ๆ​ ไม่ใช่แม่ฉัน0.0? แม่ฉันอุ่นกว่านี้นุ่มด้วย ​และชอบอาบน้ำให้ฉัน...

ตอน : ฉัน คือ โมน่า

เอ๊ะ!!นั่นอารัยน่ะ!!...​...​.
ฉันยังมองไม่เห็น ​แต่สัมผัส​ได้ มันอุ่นๆ​ ลูบๆ​คลำๆ​ฉัน
ไม่ใช่แม่แน่ๆ​ ไม่ใช่แม่ฉัน0.0?
แม่ฉันอุ่นกว่านี้นุ่มด้วย ​และชอบอาบน้ำให้ฉัน​เป็น​ที่สุดเลย​
ฉันกลัวนิดๆ​ ​แต่ตอนนี้ฉัน​เป็นมิตรกะ​เขาแล้ว​แหละ​^-^
​เพราะแม่ฉันยอมให้​เขาจับตัวฉันนี่ ฉันเลย​รู้สึกว่า​มันปลอดภัยดี
ตอนนี่ฉันลืมตาแล้ว​แหละ​...​...​ฉันก็เห็นแล้ว​ด้วยว่า สิ่ง​ที่มาสัมผัสฉัน​คืออารัย
มันก็​คือมือนั่นเอง ​แต่​เป็นมือ​ที่ใจดีน่ะ ฉันก็มอง​และร้อง​ได้อย่างเดียว​เพราะตอนนี้ฉันยังเดินไม่​ได้...​.
แม่บอกว่าพี่คนนั้น​ชื่อน้ำหวาน พี่เค้าใจดี ​และรักฉัน​กับแม่มากๆ​ด้วย ...​.^-^
ฉันมีน้องด้วย น้องฉันลืมตาหลังจากฉัน ​แต่น้องฉันตัวโตกว่าฉันเยอะเลย​...​.><??
ฉันรู้สึกว่า​น้องของฉันหน้าตาเหมือนแม่มากๆ​ ​และรู้สึกว่า​ฉันไม่เหมือนแม่ ​แต่กลับเหมือน พี่สาวบุญธรรมของฉันแทน-*-??
งง..จัง..เลย​...​.
ตอนนี้ ฉันสงสัยว่าทำไมฉันหิวบ่อย ​และนมของแม่ก็ไม่ค่อย​จะไหลด้วย...​.
พี่น้ำหวานคงสังเกตเหมือนกัน..ฉันเห็นพี่น้ำหวาน จับนมแม่บ่อยๆ​แล้ว​หาอะไร​​เป็นเม็ดๆ​ มีกลิ่นหอม มากๆ​TT**(อยากกิน) มาให้แม่กิน แล้ว​แม่ก็ชอบด้วย...​.
ฉันคิดไว้ว่า​ถ้าโตขึ้น​พี่น้ำหวาน​จะให้ฉันกินด้วยมั้ย??(ขี้สงสัยอีกแล้ว​เรา)
อ่อ ฉันมีพี่ชายบุญธรรม3 คนน่ะ พี่ชีสหล่อ เท่​และดู​จะรักฉัน​กับน้องมากๆ​ด้วย นั่งเฝ้าเราตลอดเลย​^-^
พี่ทอมมี่ก็น่ารัก พี่เหลืองไม่ค่อยจามาดูพวกเราน่ะ พี่​เขาไม่​ได้​เป็นพี่น้อง​กับพี่ชีส พี่ทอมมี่ พี่เหลืองเค้า​เป็น​เพื่อนพี่ชีส กะพี่ทอมมี่น่ะ...​...​
​ส่วนพี่ซาร่าน่ะ ดูท่าทางไม่ค่อยชอบพวกเราเท่าไหร่เลย​
กรี๊ดๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​
แม่จ๋าช่วยด้วย...​.T0T...​.T0T...​.
ฉัน​กับน้องร้องไห้เสียงดัง "แม่พวกหนูกลัว"
"ไม่​เป็นไรเดี่ยวแม่ ช่วยพวกลูกเอง"
แล้ว​พี่น้ำหวานคง​ได้ยินเสียงพวกเรา เค้าจึงวิ่งมาดู แล้ว​พี่น้ำหวานก็ตะโกนลั่นบ้าน
"แม่..แม่..แลน ​จะมากินลูกแมว อ่า ทำไงดี"
แล้ว​แม่ของพี่น้ำหวานก็บอกคุณลุง​ที่ ทำงาน​ที่บ้านให้ช่วย​เอาแลน ออก​ไป
แล้ว​พี่น้ำหวานก็พาฉัน ​กับน้อง​และแม่เข้า​ไปอยู่​ในห้องๆ​หนึ่ง​ ตอนเย็นๆ​ฉัน​ได้กลิ่นอร่อยๆ​ๆ​หอมหวล เต็ม​ไปหมดเลย​
ฉันถามแม่ว่า "แม่จ๋ากลิ่นอารัยหรอจ๊ะ​ หอมจัง"^-^?
แม่ฉันก็บอกว่า "กลิ่นปลานึ่งนะจ๊ะ​อร่อยมากๆ​เลย​รู้มั้ย พอพวกหนู2คนโตขึ้น​ พวกหนูก็​จะ​ได้กินเอง แหละ​"
"จริงๆ​ หรอค่ะ​แม่ หนูอยากโต ไวไวจัง"
"อีกไม่นานหรอกน่ะ ลูกๆ​ของแม่นะโตเร็ว​ที่สุดเลย​"
"แม่จ๋าทำไมตั๋งโอ๋ ไม่ค่อยพูดเลย​อาค่ะ​"
"น้องเค้าเพิ่งลืมตา แล้ว​น้องเค้าชอบนอนนี่ ไม่เหมือนหนู ซนเหมือน ยัยซาร่า ไม่มีผิดเลย​"
???-.-???'ว่าหนูซะงั้นเลย​นะค่ะ​ แม่"
"นอน​ได้แล้ว​นะจ๊ะ​ ตั่งโอ๋หลับ​ไปตั้งนานแระ โมน่ายังไม่นอนอีก"
''ค่ะ​ แม่ นอนก็​ได้ ง่วงเหมือนกัน ฝันดีนะค่ะ​'ง้าว ง้าว...​.^0^
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1141 Article's Rate 3 votes
ชื่อเรื่อง ฉัน คือ โมน่า --Series
ชื่อตอน ฉัน คือ โมน่า --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง เซนต์
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๔ สิงหาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๘๘๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น