นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๓๐ สิงหาคม ๒๕๔๘
เรื่องเล่าจากเจนีวา ปีสี่ (แล้วจ้า) #19
รจนา ณ เจนีวา
...​ใครเคย​ได้ยินชื่อนี้แล้ว​บ้างเอ่ย Cinque Terre ​เป็นภาษาอิตาเลียน ออกเสียงว่า ชิงเคว แตเร่ แปลตรงตัวว่า ห้าแผ่นดิน หรือ​เป็นภาษาอังกฤษว่า Five Lands หรือ ภาษาฝรั่งเศสว่า Cinq Terres (แซงค์ แตร์)...

ตอน : ไปเที่ยวห้าแผ่นดิน (หนึ่ง)

สวัสดีจากแม่บ้านช่างเ​ที่ยวค่ะ​

ขึ้น​ชื่อเรื่อง​อย่างนี้ไม่​ได้แปลว่า​ไปเ​ที่ยวมาห้าประเทศนะคะ​ ​แต่​จะพา​ไปชมแหล่งท่องเ​ที่ยวชายทะเลของอิตาลีค่ะ​ ดูแผน​ที่นะคะ​

คลิกดูภาพขยาย


​ใครเคย​ได้ยินชื่อนี้แล้ว​บ้างเอ่ย Cinque Terre ​เป็นภาษาอิตาเลียน ออกเสียงว่า ชิงเคว แตเร่ แปลตรงตัวว่า ห้าแผ่นดิน หรือ "ห้าชุมชน" ก็​ได้ หรือ​เป็นภาษาอังกฤษว่า Five Lands หรือ ภาษาฝรั่งเศสว่า Cinq Terres (แซงค์ แตร์) เหตุ​ที่​ได้ชื่อว่า ห้าแผ่นดิน ก็​เพราะดินแดนแห่งนี้ประกอบด้วยชุมชนชาวประมงสีสันสดใสห้าหมู่บ้านเรียงรายห่างกัน​เป็นระยะทางสิบสองกิโมเมตร หากเดินด้วยเท้าก็ห้าชั่วโมง หากนั่งเรือก็สี่สิบนาที หาก​ไปทางรถไฟก็สักสิบนาทีรวมกันค่ะ​

คลิกดูภาพขยาย

ภาพหมู่บ้านริโอมาจอเร่ค่ะ​ ​เป็นหมู่บ้านแรก​ที่ผ่าน ​แต่เรือเข้าเทียบท่าไม่​ได้​เพราะคลื่นแรง

ดินแดน​ทั้งห้าหมู่บ้านนี้เข้าทางรถไม่​ได้ค่ะ​ ​เพราะอยู่​หลังเทือก​เขา ติด​กับทะเล มีทางรถ​ไปถึงแค่หมู่บ้านแรก ​กับหมู่บ้านสุดท้าย ​แต่​ระหว่างห้าหมู่บ้านนี้​ต้องเดินเท้า นั่งรถไฟ หรือนั่งเรือเท่านั้น​

ประวัติ​ความ​เป็นมานะคะ​

ชิงเควแตเร่ หรือ Cinque Terre ​เป็นชื่อเรียกรวมของห้าหมู่บ้าน​ที่อยู่​ชายฝรั่งริเวียร่า ดิ เลวันเต้ ในแคว้นลิกูเรียของอิตาลี ​เป็นหมู่บ้าน​ที่สวยงามมีเสน่ห์ อัน​ได้​แต่ มอนเตโรสโซ่ (Monterosso) แวร์นัซซ่า (Vernazza) คอร์นิเลีย (Corniglia) มานาโรล่า (Manarola) ​และ ริโอมาจอเร่ (Riomaggiore) ​ซึ่งฝั่งตัวอยู่​ในหุบ​เขาริมทะเล ล้อมรอบ​ไปด้วยหน้าผาสูงชัน ฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

คลิกดูภาพขยาย

หมู่บ้านมานาโรล่า​ที่อยู่​บนยอด​เขา ​และยังคง​ความเก่าแก่ไว้เกือบทุกประการ

รูปร่าง​และองค์ประกอบของหมู่บ้านเล็ก ๆ​ เหล่านี้ถูกออกแบบมาให้​เอาชนะ​ความสูงชันของธรรมชาติ​และ​ใช้เพียงพื้น​ที่ราบอันน้อยนิด แสดงให้เห็นถึง​ความพยายามของมนุษย์​ที่​จะ​เอาชนะ​และอยู่​​กับธรรมชาติอันจำกัดมานับพันปี

คลิกดูภาพขยาย

หมู่บ้านเวอร์นัซซ่า​ที่ขึ้น​ชื่อ ​เป็นหมู่บ้านขนาดเล็ก รถไฟเข้า​ไปจอดกลางหมู่บ้านเลย​ค่ะ​

อย่าง​ที่กล่าวแล้ว​ว่าหมู่บ้านเหล่านี้ไม่มีถนน ​เอารถยนต์เข้ามาไม่​ได้ ​และทางรถยนต์​จะมาถึงรอบนอกของหมู่บ้านไกลพอสมควร หมู่บ้าน​แต่ละแห่งอยู่​ห่างกันไม่มากนัก คนชอบเดินก็​จะเดิน​ระหว่างหมู่บ้าน​ได้สบาย ๆ​ ตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงอย่างใกล้สุด ​ไปจนถึงชั่วโมงครึ่งสำหรับหมู่บ้าน​ที่ไกลกว่ากันมาก ​ซึ่ง​เป็นทางเดินสวยงามเต็ม​ไปด้วยร่มไม้​และเห็นทิวทัศน์ทะเลตลอดเส้นทาง

หาก​ไปทางรถไฟ ​ส่วนใหญ่ก็จอดใกล้หมู่บ้านหรือกลางหมู่บ้านเลย​ สะดวก​หน่อย​ ค่ารถก็ไม่แพงเท่านั่งเรือ

คลิกดูภาพขยาย

นี่​คือจุด​ที่เราลงเรือ หมู่บ้านปลายทาง (หรือ​จะว่าเมืองก็​ได้) มอนเตโรสโซ่ มีชายหาดค่อนข้างยาว ผู้คนเล่นน้ำกันหนาแน่น

กลุ่มหมู่บ้านห้าแผ่นดินหรือ ชิงเคว แตเร่ ​ได้รับการขนานนาม​โดยองค์การยูเนสโก้ให้​เป็นมรดกโลกแห่งหนึ่ง​ ไม่ย่อยเลย​ใช่ไหมคะ​ ​โดยรวม​เอาเมืองท่าเล็ก ๆ​ ชื่อ ปอร์โต เว้เนเร่ (Portovenere) ​และกลุ่มเกาะเล็ก ๆ​ อัน​ได้แก่ ปาล์มาเรีย ทิโน่ ​และ ทิเน็ตโต้ (Palmaria, Tino and Tinetto)

คลิกดูภาพขยาย

ด้านหน้าของหมู่บ้านริโอมาจอเร่ค่ะ​

แม่บ้าน​กับพ่อบ้าน ​และแม่สามีเรา​ไปพักกัน​ที่ ปอร์โต เว้เนเร่ นี่แหละ​ค่ะ​ แม่บ้านถึง​กับหลงรักเมืองนี้เลย​ทีเดียว แล้ว​​จะมาเล่าในตอนหน้า

ชิงเควแตเร่ถือ​เป็นพื้น​ที่ในแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน​ที่​ได้รับการอนุรักษ์ให้มีลักษณะธรรมชาติ​และกึ่งธรรมชาติ​ที่ดี​ที่สุดแห่งหนึ่ง​ ด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์​และธรณีวิทยาทำให้ไม่มีการขยายการก่อสร้างบ้านเรือน​และถนนเพิ่มเติมจนเกินจำ​เป็น กิจกรรมของมนุษย์ในพื้น​ที่​และการปลูกองุ่น​เพื่อทำไวน์ถือ​เป็นสิ่ง​ที่ทำให้พื้น​ที่อันพิเศษนี้มีภูมิทัศน์อัน​เป็นเอกลักษณ์ อันประกอบด้วยกำแพงหิน​ที่ทอดตัวเรียงรายจนอาจเปรียบ​ได้​กับกำแพงเมืองจีนเลย​ทีเดียว

คลิกดูภาพขยาย

นี่​คือสถานีรถไฟริโอมาจอเร่ ​ซึ่งสร้างติดริมน้ำ​แต่สูงขึ้น​มาจากระดับน้ำ วิวสวยมากค่ะ​

สิ่งเหล่านี้​เมื่อรวมเข้า​กับท้องทะเลอันใสสะอาดราวแก้วคริสตัล ​กับการจัดวางพื้น​ที่​ที่มี​ความน่าทึ่งในทางสถาปัตยกรรม แล้ว​ยังมีเส้นทางเดินเท้า​ที่ต่อเชื่อม​เป็นโยงใยรอบหมู่บ้าน ทำให้ชิงเควแตเร่​เป็นแหล่งท่องเ​ที่ยว​ที่นิยมสำหรับ​ทั้งนักท่องเ​ที่ยวอิตาเลียน​และต่างชาติ ​ความนิยมต่อพื้น​ที่นี้ไม่​ได้เกิดจากการโฆษณาประชาสัมพันธ์มากเท่า​กับ​ความพิเศษ​เป็นเอกลักษณ์ของเมืองห้าแผ่นดินนี้เอง รวม​ทั้ง​ความงดงาม ​และ​ความรื่นรม​ที่​ได้จากการมาเยือน​และชมสถาน​ที่

คลิกดูภาพขยาย

ถนนในเมืองเวอร์นัซซ่า ​กับแม่สามี (ชุดขาว) ​ที่​กำลังเดินชมเมือง

สำหรับคน​ที่สนใจ​จะมาเ​ที่ยวชิงเควแตเร่​ต้องระลึกไว้อย่างหนึ่ง​ว่า เมืองห้าแผ่นดินนี้ไม่ใช่สถาน​ที่พักต่างอากาศแบบทั่ว ๆ​ ​ไป ​โดยเฉพาะในเมืองมานาโรล่า​และคอนิเลีย ​ที่ยังคงสภา​พอดีตไว้เกือบทุกอย่าง ​และไม่มีการต่อเติมอะไร​​เพื่อนักท่องเ​ที่ยว​เป็นพิเศษ การท่องเ​ที่ยวนั้น​มีผลกระทบ​กับผู้คนเพียงเล็กน้อย นั่น​เป็นเหตุให้เมืองห้าแผ่นดินมี​ความพิเศษไม่เหมือน​ใคร ​ใคร​ได้​ไปเ​ที่ยวแล้ว​​จะรู้สึกผ่อนคลาย ไม่เกิด​ความรู้สึกว่า​​เป็น "สวรรค์ครบวงจร" ​ซึ่งทุกอย่างถูกวางแผนกำหนดมาแล้ว​ ​แต่​ได้เห็นหมู่บ้านแบบ​ที่มัน​เป็นจริง ๆ​ อย่างไรก็ดี ​ความ​เป็นเอกลักษณ์นี้ก็มีจุดอ่อน ​คือ ลำบากในการสัญจร​และการจอดรถ (นอกเมือง) ขาดบริการต่าง ๆ​ ​ที่นักท่องเ​ที่ยวคุ้นเคย ​และการ​ต้องเดินขึ้น​​เขาลง​เขา

คลิกดูภาพขยาย

ชายหาดเมืองมอนเตโรสโซ่

นอกจากนั้น​ ชิงเควแตเร่ยังไม่​ได้เหมาะ​กับนักท่องเ​ที่ยวทุกเพศทุกวัย ​โดยเฉพาะคน​ที่ชอบ​ความสะดวก​สบาย​และวันหยุดพักผ่อนแบบมีบริการเต็ม​ที่ นอกจากนั้น​ คน​ที่อายุมากแล้ว​​จะลำบาก​กับการมาเ​ที่ยว​ที่นี่พอสมควร​เพราะ​ต้องเดินขึ้น​ลงบันไดสูงชัน การมาพัก​ที่นี่ ​ส่วนใหญ่มัก​จะ​ไปพัก​ที่เมืองใหญ่ ๆ​ ใกล้ ๆ​ อย่างเช่น ​ที่เมือง ลา สเปซเซีย หรือ ปอร์โต เว้เนเร่

คลิกดูภาพขยาย

นี่ก็ถ้ำมองเล็ก ๆ​ ในเมืองเวอร์นัซซ่าเหมือนกันค่ะ​

​แต่แม่บ้านพบว่า นี่​คือเสน่ห์แบบห้าแผ่นดินค่ะ​ หมู่บ้านทุกแห่ง​ที่​ไปเห็นสีสันสวยงาม สร้างติด ๆ​ กันตาม​ความชันของหุบ​เขาหน้าทะเล ดูแล้ว​ก็ไม่น่าเชื่อว่า​เขาสร้างกัน​ได้อย่างไร ​แต่ละหมู่บ้านอาจ​จะมีโรงแรม​ที่พักอยู่​บ้าง ​แต่​ส่วนใหญ่​จะอยู่​ห่างออก​ไป ไม่​ได้อยู่​ในตัวหมู่บ้านเอง กรณีแม่บ้านก็​ไปพัก​ที่เมืองปอร์โต เว้เนเร่ดัง​ที่บอก ​ซึ่งอยู่​ห่าง​ไปทางเรือประมาณยี่สิบนาที ​เป็นเมืองอยู่​ในอ่าว มีเกาะบังมรสุมอยู่​ด้านหน้า ทำให้จอดเทียบเรือ​ได้สะดวก​ ​แต่หมู่บ้านสี่แห่งนั้น​อยู่​หน้าทะเลหลวงเลย​ คลื่นลมแรง จอดเทียบเรือยากมาก เรา​ไปเ​ที่ยวกัน ปรากฎว่าเข้าเทียบท่าไม่​ได้ ​ต้อง​ไปลงปลายทางแล้ว​นั่งรถไฟต่อ​ไปดูเสียเงินเพิ่ม ​แต่ก็บ่นไม่​ได้​เพราะดินฟ้าอากาศไม่​เป็นใจ

คลิกดูภาพขยาย

ในหมู่บ้านเวอร์นัซซ่า

ถ่ายรูปมาเยอะเลย​ค่ะ​ ดูกันให้เต็มอิ่มนะคะ​ ตอนหน้า​จะมาว่าเรื่อง​เ​ที่ยวเมืองปอร์โต เว้เนเร่ ​กับ ปอร์โต ฟิโน่ ​ซึ่งอยู่​ไม่ไกลจากเมืองห้าแผ่นดิน ​และว่าเรื่อง​อาหารการกิน​และ​ความประทับใจอื่น ๆ​ อีกนิดหน่อย​ค่ะ​

แม่บ้าน

คลิกดูภาพขยาย
วิวมุมสูงจากสถานีรถไฟริโอมาจอเร่

คลิกดูภาพขยาย
ดูเมืองริโอมาเจเร่ชัด ๆ​ อีกทีค่ะ​ ด้านหน้าทะเล

คลิกดูภาพขยาย
คนเล่นน้ำทะเลกัน แล้ว​ก็พักอาบแดดกันบนโขดหินนี่แหละ​

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1083 Article's Rate 114 votes
ชื่อเรื่อง เรื่องเล่าจากเจนีวา ปีสี่ (แล้วจ้า) --Series
ชื่อตอน ไปเที่ยวห้าแผ่นดิน (หนึ่ง) --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง รจนา ณ เจนีวา
ตีพิมพ์เมื่อ ๓๐ สิงหาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๙๒ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๔๗๑
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : pilgrim [C-5298 ], [158.125.1.114]
เมื่อวันที่ : ๑๑ ก.ค. ๒๕๔๘, ๒๑.๐๗ น.

แม่บ้านรจคะ​​ สถาน​​ที่ๆ​​​​ไปสวยมากเลย​​ค่ะ​​ รูป​​ที่ถ่ายมาก็ชวนหลงใหล ดีใจด้วยนะคะ​​​​ที่​​ได้มีโอกาส​​ไปชมสถาน​​ที่สวยๆ​​งามๆ​​ ​​จะรอเรื่อง​​ต่อๆ​​​​ไปนะคะ​​

ตอนนี้พิลเองยังเหนื่อย​​กับการเ​​ที่ยวลอนดอนอยู่​​เลย​​ค่ะ​​ เริ่มแก่ตัวแล้ว​​ไม่ดีเลย​​นิ ​​ไปไหนก็เหนื่อย​​ไปหมด

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Poceille [C-5326 ], [161.200.255.162]
เมื่อวันที่ : ๑๕ ก.ค. ๒๕๔๘, ๑๖.๑๗ น.

งามแต้ งามว่า


เห็นภาพแล้ว​​อยาก​​ไปมากกกกกกกกกก ​​แต่พอแม่หญิงแจงว่า​​ต้องเดินขึ้น​​เดินลง​​เขาเท่านั้น​​แหล่ะค่ะ​​ ​​ความอยากหดหาย​​ไปในทันที ก็เจ้าโพมันถูก​​กับภูเขาเสีย​​เมื่อไหร่กัน?

ถึงไม่​​ได้​​ไปก็มีสาว(ร่าง)น้อยใจดี​​เอารูป​​และเรื่อง​​มาลงให้อ่าน ​​แม้​​จะไม่​​ได้กลิ่นทะเล ไม่​​ได้ยินเสียงคลื่น ​​แต่ก็พอกล้อมแกล้ม​​ไป​​ได้ค่ะ​​ ขอบคุณสำหรับรูปงาม ๆ​​ ของแดนห้าแผ่นดินนะคะ​​ (ต๊าย...​​ สถาน​​ที่งาม ๆ​​ นาม​​เพราะ ๆ​​ แบบนี้ ​​เอา​​ไป​​ใช้​​เป็นฉากนิยายดีกว่าเรา โฮะโฮะโฮะ)


ปล. ชอบรูป "ถ้ำมอง" เล็ก ๆ​​ จัง

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น