นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙
เฮฮาอาสาสมัคร (เขาหลักแห่งความหลัง) #15
รจนา ณ เจนีวา
...อย่าหาว่ายืดเยื้อยืดยาด​กับบท​ความเรื่อง​ "เฮฮาอาสาสมัคร (​เขาหลักแห่ง​ความหลัง)" นะคะ​ ​ที่จริงตั้งใจอยู่​แล้ว​ว่า​จะเขียนเหตุการณ์​ที่​เขาหลักให้จบอย่าง​เป็นทางก...

ตอน : บทพิเศษสอง หาทุนช่วยเขาหลัก

อย่าหาว่ายืดเยื้อยืดยาด​กับบท​ความเรื่อง​ "เฮฮาอาสาสมัคร (​เขาหลักแห่ง​ความหลัง)" นะคะ​ ​ที่จริงตั้งใจอยู่​แล้ว​ว่า​จะเขียนเหตุการณ์​ที่​เขาหลักให้จบอย่าง​เป็นทางการ แล้ว​​จะต่อด้วยเหตุการณ์หลังจากกลับมาเมืองเจนีวาแล้ว​ ​เป็นบทพิเศษแยกจากกัน ​แต่อยู่​ในคอลัมน์เดียวกัน

ก่อนออกจากเมืองเจฯ ​เพื่อนคนไทยของแม่บ้าน ​คือ คุณแหวว (ขออนุญาตเอ่ยชื่อเล่นจริง ๆ​ ของเธอ) ​ซึ่ง​เป็นผู้มีฝีมือในการทำอาหารอย่างหาตัวจับ​ได้ยาก บอกว่ามี​เพื่อน ๆ​ สวิสจำนวนมากขอให้เธอช่วยจัดงานเลี้ยง​เพื่อระดมทุน​ไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยตั้งแต่ตอนเกิดเหตุไม่นาน ​แต่คุณแหววยังไม่​พร้อม พอทราบว่ารจนา​จะ​ไปเมืองไทยก็เลย​บอกไว้ล่วงหน้าว่า ​ถ้ากลับมาแล้ว​ อยากให้มาบอกเล่าประสบการณ์ให้เธอ​และ​เพื่อน ๆ​ รับทราบด้วย อาจมีการจัดดื่มน้ำชาคุยกันแบบกันเอง

พอรจนากลับมาแล้ว​คุณแหววบอกว่า ​เอาละ คิดว่า​จะจัด​เป็นอาหารกลางวันแบบบุฟเฟต์ระดมทุนอย่าง​เป็นทางการแล้ว​กัน ขายบัตรสักแปดสิบคนสูงสุด จัด​ที่ศูนย์กิจกรรมชุมชนใกล้ ๆ​ บ้าน​เพราะ​เขามีสถาน​ที่ โต๊ะ เก้าอี้ จาน ชาม แก้ว ห้องครัว ตู้เย็น มุมขายน้ำดื่ม ห้องจัดฉายสไลด์ มีเครื่องโสตทัศนูปกรณ์​พร้อม เรียกว่าสะดวก​สบาย แล้ว​ทางสถาน​ที่​เขาก็ขอร่วมอนุโมทนาด้วยการไม่คิดค่าเช่าค่ะ​ แหววขอให้รจนาช่วยนำเสนอ​ผลงาน​กับภาพต่าง ๆ​ ​ที่​ไปถ่ายมา เราก็รับปากด้วย​ความยินดีค่ะ​ ​ส่วนทางแหวว​และ​เพื่อน ๆ​ ​เป็นคนขายบัตร จัดสถาน​ที่ เตรียมอาหาร ฯลฯ เรียกว่า รจนาอยู่​ภาควิชาการอย่างเดียว ​แต่งานนี้​ได้​เป็นทัพหน้า(ห้องประชุม) ​ส่วนแหวว​เป็นทัพหลัง(ครัว)

วัน​ที่ 12 มิถุนายน ​เป็นวันจัดงานของพวกเรา อากาศดี ​เป็นใจ แดดสดใส อบอุ่น รจนาก็​ไป​แต่หัววัน ให้พ่อบ้านตาม​ไปทีหลัง รจนา​ไปเซ็ทเครื่องฉายภาพจากคอมพิวเตอร์ ทักทายแขกเหรื่อ ​แต่ไม่​ได้เข้า​ไปช่วยในครัว ​ซึ่งมีทีมงานสาวไทยล้วน ๆ​ หกเจ็ดคนช่วยกันอย่างชุลมุนชุลเกสนุกสนาน แหววบอกให้รจนาอยู่​ห่าง ๆ​ ครัวไว้ ​จะ​ได้ไม่เกะกะ ​แต่รจนาก็ยังแอบ​ไปถ่ายรูปทีมงานก้นครัวจน​ได้ สาว ๆ​ เหล่านี้หลายคน​ได้สามีชาวสวิสมาช่วยจัดถ้วยจัดชามอย่างเรียบร้อย​ เรียกว่า ​ใช้ง่ายทีเดียว

​ส่วนพ่อบ้านของแม่บ้านก็​ใช้ง่ายค่ะ​ แม่บ้านขอให้ช่วยแปล​ที่​จะพูดหน้าห้องจากภาษาอังกฤษ​เป็นภาษาฝรั่งเศส ​เพราะแม่บ้านยังเขินอยู่​ไม่กล้าพูดเอง เดี๋ยว​จะติด เราสองคนสามีภรรยาก็เลย​​ได้แสดงผลงาน​เป็นทีม ทีแรกพ่อบ้านก็อิด ๆ​ ออด ๆ​ จนแม่บ้าน​ต้องบอกว่า เธอนั่นแหละ​มาช่วยฉันแปล ​เพราะว่าเธอฟังฉันคุยเรื่อง​นี้ให้​เพื่อน ๆ​ ฟังมาหลายสิบรอบแล้ว​ หากขาดตกอะไร​​ไปเธอก็​จะ​ได้ช่วยเสริม ​และเธอ​เป็นคน​ที่รู้รายละเอียดมาก​ที่สุดรองจากฉัน หากไม่หาคนอื่นแปล ​เขาไม่มี​ที่​ไป​ที่มา​เขา​จะแปลลำบาก พ่อบ้านก็เลย​​ต้องจำนนด้วยเหตุผล (​ที่จริงก็คงดีใจ​ได้ออกหน้าชั้น​กับแม่บ้านเหมือนกันแหละ​​เพราะก่อน​แต่งงานนั้น​ เราเคยจัดสัมมนาเสนอเรื่อง​อนุสัญญาแรงงานเด็กด้วยกัน ​เป็นวิทยากรด้วยกัน ​แต่พอ​แต่งงานกันแล้ว​ ก็ไม่​ได้มีโอกาสอีก​เพราะแม่บ้านไม่​ได้ทำงานเต็มเวลาอีกแล้ว​)

คลิกดูภาพขยาย
คลิกดูภาพขยาย
คลิกดูภาพขยาย
คลิกดูภาพขยาย
คลิกดูภาพขยาย


งานเลี้ยงหาทุน​เขาจัด​ได้น่ารักทีเดียว กระดาษรองจานนั้น​ ​เขาให้เด็ก ๆ​ ช่วยกันขีดเขียนระบายสี ​เป็นภาพต่าง ๆ​ ตามจินตนาการเกี่ยว​กับสึนามิ มี​ทั้งเขียนให้​กำลังใจ ส่งดอกไม้ เขียนขอบคุณผู้มาร่วมงาน มีรูปหัวใจ รูปคลื่น น้ำ ฟ้า นก เรือ ชื่อศูนย์อาสาสมัครสึนามิ ​ทั้งหมดก็ร้อยกว่าแผ่น​ที่เด็ก ๆ​ ช่วยกันทำด้วย​ความตั้งใจน่ารักมากค่ะ​ ​เป็นการส่งใจจากเด็กไทย(ปนสวิส)​และเด็กสวิส ​ไปถึงเด็กไทย​ที่​เขาหลัก​โดยแท้

อาหารไทยก็มีหลายอย่าง แบบทานง่าย ๆ​ เกี๊ยวกรอบ ปอเปี๊ยะ ยำวุ้นเส้น ผัดผัก แกงเผ็ดเนื้อ สะเต๊ะไก่ค่ะ​ ​ทั้งฝรั่ง​และไทยก็ทานกันอย่างเอร็ดอร่อย ผู้ใหญ่ทาน​ไปคุย​ไป เด็ก ๆ​ ทานเสร็จแล้ว​ก็วิ่งกันเกรียวกราวตามประสาเด็ก

​ส่วนผลิตภัณฑ์​ที่นำมาขาย ​คือ เข็มกลัด ตุ๊กตา ​และเสื้อยืดนั้น​ ก็เกณฑ์เด็ก ๆ​ มาช่วยกันขาย น่ารักมาก บางคนบวกเงินไม่ถูก​เพราะผู้ใหญ่ซื้อของหลายอย่าง หลายราคา น้อง ๆ​ สามคนต่างอายุกันก็ช่วยกันบวก​ได้ตัวเลขคนละตัวสองตัว​เป็น​ที่สนุกสนาน น่าเอ็นดูของผู้ใหญ่

สรุปว่า งานนี้ขายบัตรเข้างาน​ได้เงินเกือบสามพันฟรังก์ บัตรนี้​ใช้ทานอาหารบุฟเฟต์​ได้ ​แต่เครื่องดื่ม​และไอศครีม​ต้องซื้อเองต่างหาก ​ซึ่งก็ขาย​ได้อีกประมาณพันฟรังก์ ​ส่วนสินค้าสึนามิขาย​ได้​เป็น​ส่วนใหญ่อีกประมาณเจ็ดร้อยฟรังก์ค่ะ​ เหล่านี้ยังไม่​ได้หักค่า​ใช้จ่าย​และต้นทุนของสินค้าค่ะ​ แหววตั้งใจ​จะมาเยี่ยม​เขาหลัก​กับครอบครัวในเดือนกรกฎาคม ​เพื่อนำเงินราย​ได้นี้มามอบให้ทางศูนย์ฯด้วย

อยากบอกเล่าให้​เพื่อน ๆ​ ทราบถึงพลังใจของคนไทย​ที่เมืองเจฯ ​และพลังใจของชาวสวิสฯ​และฝรั่งชาติอื่น ๆ​ ​ที่มาร่วมงานกัน คน​ที่มางานเกือบ​ทั้งหมด​เป็นฝรั่งค่ะ​ มากัน​ทั้งครอบครัว (​ที่มีภรรยาไทย​ส่วนหนึ่ง​) ลูกเล็กเด็กแดงติดกันมาด้วย ​ส่วนคนไทยมีนับหัว​ได้ ​คือ ทีมงานในครัว พี่คนไทยสามท่าน​ที่ร่วมนั่งสมาธิ​กับกลุ่มเรา ​และแม่บ้านค่ะ​ค่ะ​

รจนาจึงรายงานข่าวภาคเมืองเจฯมาให้ทราบดังนี้...​ว่า​แม้อยู่​ห่างไกล ก็ยังไม่มี​ใครลืม​เขาหลัก หรือลืมเมืองไทย

รจนาหลัง​เขาหลัก

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1061 Article's Rate 41 votes
ชื่อเรื่อง เฮฮาอาสาสมัคร (เขาหลักแห่งความหลัง) --Series
ชื่อตอน บทพิเศษสอง หาทุนช่วยเขาหลัก --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง รจนา ณ เจนีวา
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๗๑ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๖๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : add [C-5380 ], [203.188.52.152]
เมื่อวันที่ : ๒๔ ก.ค. ๒๕๔๘, ๐๙.๕๗ น.

ขอบคุณในน้ำใจอันงดงามจากต่างแดนค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : pilgrim [C-5395 ], [158.125.1.112]
เมื่อวันที่ : ๒๕ ก.ค. ๒๕๔๘, ๒๑.๕๑ น.

น่ารักมากเลย​​ค่ะ​​ อ่านแล้ว​​ รู้สึก​​ได้ถึงพลังแห่งน้ำใจของคนไทย ​​แม้่​​จะอยู่​​ห่างไกล ​​แต่ไม่ลืมบ้านเกิดเมืองนอนของตนเอง อย่างนี้่น่าสรรเสริญนะคะ​​ ผิด​​กับคนโกงบ้านโกงเมืองกินอย่างไม่กลัวบาปกรรม

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น