นิ ต ย ส า ร ร า ย ส ะ ด ว ก
สิ่งพิมพ์ออนไลน์ จัดทำโดยเว็บไซต์ศาลานกน้อย ปีที่ ๒๓ : วันที่ ๑๙ ตุลาคม ๒๕๖๒ : ราคา ๐ บาท

Editorial

...บทเรียนครั้งนี้บอกฉันว่า บางครั้งความล้มเหลวก็เป็นสิ่งจำเป็นต่อการเติบโตด้านอารมณ์ ความรู้สึก และวุฒิภาวะ...
บรรณาธิการพิลกริม เขียนว่า "อย่าปล่อยให้ฤดูกาลใดฤดูหนึ่ง​​อยู่​​​​กับเรานานเกิน​​ไป" ในบทบรรณาธิการ "วัน​ที่สายฝนพรำ" ​ซึ่งจับใจฉันมาก

​เพราะตรง​กับสิ่ง​ที่เพิ่งเกิด​กับฉัน...​.

ฉันหายหน้า​ไปจากศาลานกน้อยนานหลายเดือน ไม่ใช่​เพราะขุ่นเ​คืองหรือเบื่อหน่าย...​. ​แต่​เพราะ​ต้องเผชิญ​กับภาระการเรียนหนังสือ​ซึ่งหนักมากอย่างคาดไม่ถึง ทำให้จมอยู่​​กับฤดูกาลเดียวนานเกิน​ไป

เรื่อง​ของเรื่อง​​เป็น​เพราะฉันเรียนอย่างประมาทในเทอมแรก ทำให้ผลออกมา สอบตก​ไปหนึ่ง​วิชา...​ สำหรับคนอย่างฉัน การสอบตกทำให้​ความรู้สึกต่อตัวเองด้อยลง​ไปทันใด...​

ทำให้การเรียนในเทอม​ที่สอง​ต้องลงเรียนเผื่อเหนียวหลายวิชา ​และ​ต้องตัดกิจกรรมอื่น ๆ​ ออก​ไปเกือบ​ทั้งหมด ​เพื่อทุ่มเทให้​กับการเรียนอย่างเต็ม​ที่ ชีวิตเต็ม​ไปด้วย​ความวิตกกังวล รู้สึกตัวเองโง่​ไปถนัดใจ...​. จนลืม​ไปว่า คนเราเรียน​ได้ สอบ​ได้ ก็สอบตก​ได้

ช่วงนั้น​ทุกข์ใจพอสมควร มี​ความสงสัยตัวเอง​เป็น​ที่สุดว่า​จะเรียนจบไหม ​จะรอดไหมหนอ

​พอดี​ได้มาอ่านเรื่อง​ของ​พระอาจารย์พรหมวังโส ​ซึ่ง​เป็น​พระชาวอังกฤษ ลูกศิษย์หลวงพ่อชา สุภัทโท ท่านเล่าเรื่อง​สมัยท่านยัง​เป็นครูในโรงเรียน ในหนังสือ "ชวนม่วนชื่น - ธรรมะบันเทิงหลายเรื่อง​เล่า (​โดย ​พระอาจารย์พรหม)" ว่า



...​...​อาตมารู้สึกห่วงนักเรียน​ที่สอบ​ได้​ที่โหล่ในชั้น ​ซึ่งแสดงอาการซึมเศร้า อาตมาจึงดึงตัว​เขามาข้าง ๆ​ ​และบอกว่า

"​ใครสักคน​จะ​ต้องสอบ​ได้​ที่สามสิบในชั้นเรียน​ที่มีนักเรียนสามสิบคน ปีนี้ถึงคราว​ที่เธอ​จะ​เป็นผู้เสียสละเยี่ยงวีรบุรุษ​ที่​ได้ช่วย​เพื่อนคนอื่น ๆ​ ให้ไม่​ต้องอับอายในการโหล่ของชั้น เธอใจดีมาก​และมีเมตตาด้วย เธอสมควร​ได้รับเหรียญรางวัลเชียวนะ"

เรา​ทั้งสองต่างรู้ดีว่า ​ที่อาตมาพูดน่ะมันตลกน่าหัวเราะ ​แต่​เขาก็ยิ้มกว้าง​และเลิกทำราว​กับว่าโลก​กำลัง​จะแตกดับอีกต่อ​ไป

ปี​ต่อมา ​เขาสอบ​ได้ดีขึ้น​มาก ​และถึงคราว​ที่​ใครคนอื่น​จะ​ต้องเสียสละเยี่ยงวีรบุรุษบ้างแล้ว​...​...​




ฉันอ่านแล้ว​ประทับใจมาก หัวเราะออกมา​ทั้งน้ำตาคลอ แน่นอนว่า ฉันสอบตก ยังแย่กว่า​เป็น​ที่โหล่ในชั้นเสียอีก ​แต่ฉันก็มีวันแก้ตัวเหมือนเด็กคนนั้น​

ฉันไม่ใช่วีรสตรี​ที่สอบตก ​แต่ฉันไม่จำ​เป็น​ต้องรู้สึกร้าย ๆ​ เกี่ยว​กับตัวเองหรือเกี่ยว​กับผลสอบ

จากนั้น​ ฉันก็ค่อย ๆ​ ทำใจ​ได้ รวม​ทั้งด้วย​การปฏิบัติธรรมสม่ำเสมอ ทำให้ยอมรับว่า ทุกอย่าง​เป็น​ไปตามเหตุปัจจัย ​เมื่อฉันไม่​ได้ใส่ใจในการเรียนให้มากพอ ไม่​ได้อ่านหนังสือหนักพอ ก็ย่อมสอบตก​เป็นธรรมดา

วันหนึ่ง​ฉันเจอ​เพื่อนอเมริกันร่วมรุ่นหลังเปิดภาคเรียน เราคุยกันเรื่อง​ผลสอบ ​เขาบอกว่า เทอม​ที่ผ่านมาสอบ​ได้คะแนนไม่ดีวิชานึง รู้สึกแย่มาก ฉันบอก​เขาว่า "ของไอสอบตกหนึ่ง​วิชา" ...​ ปรากฎว่า ​เพื่อนคนนั้น​มองหน้าฉัน ใบหน้าหมอง ๆ​ คลี่​เป็นรอยยิ้ม แล้ว​เธอก็หัวเราะลั่น กระโดดกอดฉัน บอกว่า "ขอบคุณมาก เธอทำให้ฉันรู้สึกดีจริง ๆ​" ...​.

แทน​ที่ฉัน​จะฉุน ฉันก็พลอยหัวเราะตาม​เขา​ไปด้วย กอด​เขาด้วย​ความดีใจ ​และรู้สึกดีขึ้น​มาทันใด เออหนอ...​ การสอบตกของเรามันก็ทำให้​ใครบางคนรู้สึกดี​ได้ ทำให้​เขายิ้มออก​กับสิ่ง​ที่​เขาผิดหวังมาก่อน...​ มันก็ไม่เลวร้ายเสมอ​ไปหรอก...​

​และดีจริง ๆ​ ​ที่ฉัน​ได้อ่านบท​ความของอาจารย์พรหมวังโสเสียก่อน ไม่เช่นนั้น​ ฉันอาจ​จะ​ต้องตกเป็็นเหยื่อของ​ความน้อยเนื้อต่ำใจ​โดยใช่เหตุ

มาถึงวันนี้ ฉันสอบผ่านวิชา​ที่ลงใหม่​ทั้งหมด ​ได้เกรดเกิน​ต้องการหลายเครดิต ผลการเรียนอย่างหนัก​ได้สร้างคุณภาพชีวิต​และวินัยในตัวเองขึ้น​มาไม่น้อย พอเรียนจบ ก็มีงานมาจ่อรอทันที ​เป็นงาน​ที่หวังว่า​จะ​ได้มานานแล้ว​ ทุกอย่างลงตัว

บทเรียนครั้งนี้บอกฉันว่า บางครั้ง​ความล้มเหลวก็​เป็นสิ่งจำ​เป็นต่อการเติบโตด้านอารมณ์ ​ความรู้สึก ​และวุฒิภาวะ

​และ​ความล้มเหลวไม่ใช่จุดสิ้นสุด ​แต่​เป็นจุดเริ่มต้น​ไปสู่คุณภาพชีวิตใหม่

​ทั้งนี้ก็ขึ้น​อยู่​​กับว่า เรา​จะเลือกทำตัวเหมือนโลก​จะแตกดับ หรือเรา​จะลุกขึ้น​มาสู้ใหม่อีกครั้ง ​โดยไม่ปล่อยตัวเองให้หยุดอยู่​​ที่ฤดูกาลใดฤดูกาลหนึ่ง​เพียงฤดูกาลเดียว...​ ฟ้าหมอง ฝนกระหน่ำ พายุผ่านพ้น​ไป ฟ้าเปลี่ยนสี ฟ้าสดใสอีกครั้งหนึ่ง​...​.

ชีวิตก็​ต้องก้าวต่อ​ไป


รจนา เจนีวา



(ภาพ The Tyler Rose ​โดย Teresa Bernard)

 

จากใจ..บรรณาธิการ,
๐๕ ตุลาคม ๒๕๕๑

editorial นิตยสารรายสะดวก
ข้ อ เ ขี ย น ล่ า สุ ด
ซ่อน.....กลิ่นราตรี โดย เล็ก โยธา .. ​ความรักของผม​กับราตรีก็เหมือน​กับทุก​ความรักทั่ว​ไปในวัยเรียน ​ที่ยังหาบทสรุปจริงจังกัน​ได้ยาก ​เพราะเราต่างก็ไม่รู้เลย​ว่าเรา​จะ​ไปสอบติดมหาวิทยาลัยกัน​ที่ไหน .. -23 views - [อ่านต่อ..]

"ปีตานัต" - "ปัตตานี" โดย แม่มะลิ .. โกโก้ปั่นสไตล์ปีตานัต ปกติ​จะราดน้ำช๊อคโกแลตเยิ้มฉ่ำ ขมๆ​หวานๆ​ นุ่มๆ​ ลองนึกถึงสภาพอากาศร้อนอบอ้าวเหงื่อหยดติ๋งๆ​ อากาศอบๆ​ชื้นๆ​บริเวณเมืองชายทะเลนะคะ​ แดดร้อนเปรี้ยงๆ​ โก้โก้ปั่นเย็นๆ​ซักแก้ว ซู๊ดดดดด!!! ชื่นใจ .. -66 views - [อ่านต่อ..]

แตกสลาย ตอนเรื่องของเราเริ่มต้นที่ไหน โดย แม่มะลิ .. เรื่อง​ของเรามันเริ่มต้นในช่วงค่ำคืนฤดูร้อน​ที่แสนร้อน มิตรภาพของการสนทนาเริ่มต้นจากการพูดคุยทั่ว​ไปสิ่ง​ที่ดึงดูดเราเข้าหากัน​คือ​ความอยากรู้อยากเห็น อยากเข้าใจในบางสิ่งบางอย่าง .. -20 views - [อ่านต่อ..]

แตกสลาย โดย แม่มะลิ .. ใน​ความสัมพันธ์​เพราะ​เป็นเรื่อง​ของการต่อรอง​ระหว่างอำนาจของหัวใจ​ที่ผลัดกันครอง​ความ​เป็นใหญ่ ​แต่แต้มต่อ​จะเกิดขึ้น​ก็ต่อ​เมื่อมีคนหนึ่ง​คนใดเกิด​ความรู้สึก​ที่ล้ำลึกกว่า .. -298 views - [อ่านต่อ..]

F a c t   C a r d
ชื่อ นิตยสารรายสะดวก
ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ๕ มีนาคม ๒๕๔๖
จำนวนงานเขียน ๑๑๕๓ ชิ้น
จำนวนนักเขียน ๖๖๙ ท่าน
งานเขียนบนโต๊ะบ.ก. ๕๗๑ ชิ้น
งานเขียนคัดสรร ๔๗๕ ชิ้น
งานเขียนลงตะกร้า ๑๐๗ ชิ้น
-- เชิญร่วมเป็นนักเขียน -- ลงทะเบียนนักเขียน ที่นี่
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : add [C-14743 ], [118.172.247.48]
เมื่อวันที่ : 05 ต.ค. 2551, 11.37 น.

สวัสดีค่ะ​คุณรจ,

คุณรจหาย​ไปนานจนพวกเราทุกคนคิดถึงมากๆ​ ​แต่​เมื่อกลับมาก็มีสิ่งดีๆ​มาฝากพวกเรา ขอบคุณค่ะ​สำหรับบทเรียน​ที่มีค่า

มนุษย์​เป็นสิ่งมีชีวิต​ที่​ต้องเรียนรู้ตลอดชีวิต ทุกสิ่ง​ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต​คือบททดสอบ ยิ่งยากก็ยิ่ง​เป็นโอกาสให้เรา​ได้พัฒนาตัวเอง ฟังจากท่าน ปยุตตโตมาค่ะ​

ขอให้คุณรจมี​กำลังใจ​ที่เข้มแข็งต่อสู้ด่อ​ไป

ด้วยรัก​และคิดถึง

พี่แอ๊ด

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ลุงปิง [C-14761 ], [58.10.216.212]
เมื่อวันที่ : 05 ต.ค. 2551, 21.25 น.

สวัสดีครับ​คุณรจนา

...​เปลี่ยนฤดู สู่กาล วันผ่านพ้น
ฟ้าหลังฝน ดลฤดี สีฟ้าใส
พายุร้าย คลายกังวล หลังฝนไกล
ลุกขึ้น​ใหม่ ใจสู้ กู้พลัง

ผิด​เป็นครู รู้รักษา ปัญญาเลิศ
พลังเกิด เทิดวิชา คว้า​ความหวัง
กำ​เอาชัย ให้ชีวิต ​เป็นนิจจัง
สุขสมดัง ดวงแด กระแสธาร...​


ถูก​ต้องครับ​คุณรจนา
​ความล้มเหลวไม่ใช่จุดสิ้นสุด ​แต่​เป็นจุดเริ่มต้น​ไปสู่คุณภาพชีวิตใหม่

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ลุงเปี๊ยก [C-14765 ], [202.91.19.205]
เมื่อวันที่ : 06 ต.ค. 2551, 14.17 น.

โอ๊ะ.. ผมปล่อยให้ตัวเองอยู่​ในฤดูกาลเดียวนานเกิน​ไปแล้ว​ยังนะ

อ่านบทบ.ก.ใหม่ของคุณรจฯ ทำให้อยาก​จะขยับตัวใหม่ครับ​ เรื่อง​ล้มเหลวอะไร​นั่น ผมเฉย ๆ​ นะเออ มัน​เป็นเรื่อง​คุ้นเคยมานานนนน.. อิอิ ​ที่อยาก​จะขยับ​คือสถาน​ที่ครับ​ อยู่​โคราชมาสองปีกว่าแล้ว​ ชักอยากย้ายบ้านอีกแล้ว​ละสิ (พยายามโยงให้มันเหมือนเปลี่ยนฤดูกาลให้​ได้ แฮ่ ๆ​..)

พอพวกเราอยู่​บนโลกใบนี้นานเข้า พอ​จะทำให้ยอมรับอะไร​ ๆ​ ​ได้มากขึ้น​(รึเปล่า) ก็โลกใบนี้มันไม่สมบรูณ์แบบจริงไหมป๊อก มันไม่เคยสมบูรณ์แบบ ​และ​จะไม่มีวันสมบูรณ์แบบ ดังนั้น​ การพยายามดำรงตนให้ครบถ้วนบริบูรณ์บนโลกเอียง ๆ​ ใบนี้ ย่อมทำให้เครียด​ได้​โดยง่าย

พอ​ได้กลับ​ไปอ่านหนังสือสำหรับเด็ก ๆ​ ของวิลเลี่ยม ซาโรยันแล้ว​ ​จะรู้สึกสบายใจดี งานของซาโรยันทำให้​ได้มองเห็นโลกอย่าง​ที่มัน​เป็น ​และด้วยสายตาของเด็ก ๆ​ (อันนี้คุณแอ๊ด​จะถนัด) ​และค้นหาวิธีสนุก ๆ​ ​ที่​จะอยู่​ร่วม​กับมัน

หลายวันก่อนหยิบ Illusion ของริชาร์ด บาก มาอ่านอีกรอบด้วยแหละ​ พักนี้เลย​มี​ความโน้มเอียงอยาก​จะเชื่อว่า อะไร​ ๆ​ ก็​เป็น​ไป​ได้ขึ้น​อยู่​​กับวิธี​ความคิด นี่ก็ว่า​จะอนุญาตให้ตัวเองบิน​ได้ซักที ​จะ​ได้บิน​ไปเยี่ยมพวกเธอถึงหลังคาบ้านเลย​ อิอิ..

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : pilgrim [C-14794 ], [124.121.54.229]
เมื่อวันที่ : 11 ต.ค. 2551, 00.12 น.

สวัสดีค่ะ​รจนา

ขอมา​เป็น​กำลังใจให้อีกคน ​และยินดีด้วย​ที่เรียนสำเร็จ​ทั้งวิชาการเรียน​และวิชาชีวิตค่ะ​

รจนาเขียนบทบรรณาธิการชิ้นนี้ ​ได้ดื่มด่ำ เข้าถึง​ความรู้สึกของตนเอง ​และ​เป็น "ของแท้" มากๆ​ เลย​ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : มนต์อักษรา [C-14851 ], [118.173.242.222]
เมื่อวันที่ : 20 ต.ค. 2551, 11.04 น.

ดิฉันก็​เป็นอีกคนค่ะ​​ที่หาย​ไปนานเหมือนกัน ไม่ค่อย​ได้เข้ามา​ที่นกน้อยเลย​ ​เพราะว่าไม่ค่อยสบายก็เลย​มัว​แต่​ไปออก​กำลังกายอย่างหนัก จนตอนนี้สุขภาพดีขึ้น​มากเลย​ค่ะ​

อ่านบทบรรณาธิการของคุณรจนาก็ทำให้นึกถึงในสมัยเรียนเลย​นะคะ​ ดิฉันทุ่มเทอย่างหนักมาก ​เพราะคิดว่าตัวเอง​จะเรียนไม่จบ ​เนื่องจากในตอนนั้น​ดิฉันสร้างปัญหาให้​กับตัวเอง​และครอบครัวไว้หลายอย่าง ​แต่ใน​ที่สุดก็เรียนจนจบค่ะ​ อย่างทุลักทุเล ​เพราะ ​ถ้าเรียนไม่จบพ่อแม่คงเสียใจมาก มัน​เป็น​ความเครียด​ที่สะสมฝั่งใจมาจนทุกวันนี้เลย​ค่ะ​ ยังคงฝันอยู่​เรื่อยเรื่อยว่าเรียนไม่จบ สอบตก ​ทั้ง​ที่เราเรียนจบ​ไปนานแล้ว​

ขอ​เป็น​กำลังใจให้คุณรจนาอีกคนนะคะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : ดอกช็อคโกแล็ต [C-14866 ], [58.136.137.3]
เมื่อวันที่ : 21 ต.ค. 2551, 16.55 น.

หากเรา​ต้องการ​กำลัง เรา​ต้องมองคน​ที่แย่กว่าเรา...​...​.

ไม่​ใช้ตอกย้ำคน​ที่​กำลังแย่นะค่ะ​ เพียง​แต่​เป็นทางเดินแห่ง​กำลังใจค่ะ​

แล้ว​​จะตามติด ติดตามผลงานของพี่รจ บ้าง...​..

ดีๆ​ๆ​ค่ะ​ เก่งมากกกกก ชมเชชยค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : ข้าวฟ่าง [C-15113 ], [118.172.93.30]
เมื่อวันที่ : 30 พ.ย. 2551, 21.13 น.

สวัสดีคะ​...​คุณรจนา
"คนไม่เคยผิดพลาด​คือคน​ที่ไม่เคยลงมือทำอะไร​เลย​"...​ฉันเองสอบเคยสอบตก​เพราะไม่​ได้​ใช้​ความพยายาม ​และเคย​ได้เกรดเฉลี่ย๔.๐๐​เพราะ​ความตั้งใจมาแล้ว​เหมือนกันคะ​ พลังใจ​ที่กลับมา​เพราะรู้สึกว่า​...​ ไม่มีสิ่งใด​ที่คนเรา​จะทำไม่​ได้ ​ที่สำคัญเรายังไม่​ได้พยายามมากพอเท่านั้น​เอง สิ่ง​ที่จดจำจนขึ้น​ใจเวลาผิดหวัง​กับเรื่อง​ราวในชีวิต​คือ การบอกตัวเองว่า.."มีฤดูกาลสำหรับทุกสิ่ง"
​เพราะการคิดว่า๓ วัน​ที่ผ่านมามันเลวร้าย ​แต่ใน​ความจริงหรือบางครั้ง ๓ วันข้างหน้าอาจเลวร้ายกว่า ๓ วัน​ที่ผ่านมานะ ฉัน...​สอนให้ตัวเองเผชิญหน้า​กับ​ความรู้สึกแย่ๆ​วันนี้ก็เลย​​เป็นวัน​ที่ดีกว่า​เมื่อวาน ​และวันพรุ่งนี้​จะดีกว่าวันนี้คะ​...​​เป็น​ความเห็น​ส่วนตัวนะคะ​...​ขอแสดง​ความยินดีใน​ความสำเร็จของคุณรจนาด้วยคะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๘ : โตนดหลวง [C-15114 ], [118.172.93.30]
เมื่อวันที่ : 30 พ.ย. 2551, 21.18 น.

สวัสดี...​คุณรจนา
ขอแสดง​ความชื่นชม​ที่สอบผ่านวิชาการ​และวิชาชีวิต...​บัณฑิตพึง​ได้​ความ​เป็นบัณฑิตหาใช่ใบปริญญาไม่...​.นี่แหละ​​เขาเรียกปัญญาชน ​คือการ​เป็นคนมีปัญญา เย้ๆ​ๆ​ๆ​ เก่งจริง

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๙ : หนุ่มร้อยปี [C-15118 ], [125.24.43.66]
เมื่อวันที่ : 01 ธ.ค. 2551, 09.46 น.

สวัสดีครับ​ คุณรจนา
​เป็นข้อเขียน​ที่ดีมากๆ​ครับ​ น่าสนใจทีเดียว ผมอยาก​จะเขียนอะไร​ๆ​ให้​ได้แบบนี้บ้าง ​แต่คง​ต้องฝึกฝนอีกนานนะ

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น