นิ ต ย ส า ร ร า ย ส ะ ด ว ก
สิ่งพิมพ์ออนไลน์ จัดทำโดยเว็บไซต์ศาลานกน้อย ปีที่ ๒๓ : วันที่ ๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๖๒ : ราคา ๐ บาท

Editorial

...การเขียนคืองานอย่างหนึ่งในทัศนะของฉัน....เป็นได้ทั้งงานวิชาการ และงานสร้างสรรค์....เป็นงานเพื่อปลอดปล่อยพลังภายในของเราออกมาให้โลกได้รับรู้......
ฉันดีใจ​ที่​เพื่อน ๆ​ ตอบรับบทบรรณาธิการ​ที่ผ่านมาอย่างอบอุ่น...​.​และมี​ความตั้งใจว่า ​จะพยายามเขียนให้สม่ำเสมอ...​​เป็น​เพื่อนกัน​ไปตลอดเส้นทางแห่งการ​เป็นนักเขียน ​และนัก"อยาก"​จะเขียน

การทำหน้า​ที่ด้วย​ความมั่นคงไม่ใช่สิ่ง​ที่ง่ายเลย​ ​เพราะบางครั้งฉันก็หวั่นไหว​กับสิ่ง​ที่มากระทบ เกิด​ความสงสัยอยู่​ในใจเสมอว่า ตัวเอง​ได้ทำสิ่ง​ที่ดี​ที่สุดแล้ว​หรือยัง ​และอะไร​​คือสิ่ง​ที่​เพื่อน ๆ​ สมาชิกอยาก​ได้จากการอ่านบทบรรณาธิการ

ฉันไม่มีเรื่อง​ราวหวาน ๆ​ บทกลอน​เพราะ ๆ​ มาฝาก...​​แต่ชอบหาเรื่อง​​ที่น่าสนใจ(ใน​ความคิดตัวเอง)​และเรื่อง​​ที่ช่วยเพิ่มพูน​ความรู้...​ออก​จะ​เป็นวิชาการใน​ความเห็นของคน​ส่วนใหญ่

สำหรับหลายคน เรื่อง​แบบนี้ค่อนข้างน่าเบื่อ...​ยกเว้นว่า​จะมาถูกจังหวะ ถูกเวลา ​และตรง​กับ​ความ​ต้องการ

​เอาละ...​.​เป็นไงก็​เป็นกัน...​ไหน ๆ​ ก็​เป็นบรรณาธิการคนหนึ่ง​ของศาลานกน้อยแห่งนี้ ​จะมัวสงสัยอยู่​ร่ำ​ไปย่อมไม่​ได้ประโยชน์​กับ​ใคร



ฉันขอเลือกเขียนเกี่ยว​กับเคล็ดลับการทำงานเขียนอย่างสร้างสรรค์​และมั่นใจมาฝากพวกเราก็แล้ว​กัน

ฉันเน้นคำว่า การ "ทำงาน" เขียน ก็​เพราะว่า การเขียน​คืองานอย่างหนึ่ง​ในทัศนะของฉัน...​.​เป็น​ได้​ทั้งงานวิชาการ ​และงานสร้างสรรค์...​.​เป็นงาน​เพื่อปลอดปล่อยพลังภายในของเราออกมาให้โลก​ได้รับรู้...​

ฉันย้อนกลับ​ไปเปิดอ่านคู่มือนักเขียนเล่มเดิมอีกครั้ง...​เห็นว่ามีบางบทตอน​ที่ตัวเองชอบ..​และอยาก​จะนำมาขยาย ​คือ บท​ที่ว่าด้วย ศิลปะการรับฟัง​ความคิดเห็น ข้อติชมจากผู้อ่าน...​​เพราะเชื่อว่า พวกเรา​ที่เคยเขียนงานไว้ในเว็บนกน้อย(น่า​จะ)ทุกคน คง​ได้รับเสียงสะท้อน ไม่มากก็น้อย...​.บางคนก็​ได้รับ​ความคิดเห็น​เป็นร้อย ๆ​ พัน ๆ​ เสียง...​บางเสียงก็น่าฟัง(อ่าน) อ่านแล้ว​ใจฟู...​บางเสียงก็อาจ​จะฟังแล้ว​หมด​กำลังใจง่าย ๆ​...​.

ลองมาดูว่า ศิลปะแห่งการรับฟังเสียงสะท้อนประกอบด้วยอะไร​บ้าง?

อย่างแรก ​คือ ​ความ​เป็นตัวของตัวเองในการทำงาน...​นั่น​คือ เรา​ต้องระลึกว่า การตัดสินขั้นสุดท้ายของผลงานของเราก็​คือตัวเราเอง ดังนั้น​เราจึงควรพิจารณา​ความคิดเห็น​ที่​ได้รับ​แต่ละ​ความคิดเห็นอย่างรอบคอบ ดูเนื้อหาเจตนา​ที่แท้จริงของผู้แนะนำ หากสิ่ง​ที่​ได้รับมานั้น​ ฟังเข้าท่า (​แม้ว่า​จะ​เป็นคำติ) ก็ควรพิจารณานำ​ไปปรับแก้ไข...​.​แต่หากดูแล้ว​ ไม่เข้าท่า เราก็มีสิทธิ​จะเมินเฉย​ได้

​แต่ถึงกระนั้น​ ก็​ต้องไม่ลืมว่า คน​ที่​เขาแนะนำหรือติชมนั้น​ ​เขาแนะนำตรง "ผลงาน" ของเรา ไม่​ได้ติชม "ตัวเรา" จึงไม่ควรถือสา​เอา​เป็นเรื่อง​​ส่วนตัว...​.หาก​เขาติงานเรา ก็ไม่​ได้หมาย​ความว่า ​เขาติตัวเรา...​.กล่าว​คือ ไม่ควรยึดมั่นถือมั่น​เป็นตัวตนหนึ่ง​เดียว​กับงานจนเกิน​ไป

​และคนคนเดียวกันก็อาจ​จะไม่แม่นยำเฉียบคมในการติชมทุกครั้ง​ไป บางคนแนะนำบางเรื่อง​​ได้ดีมาก ๆ​ ​แต่บางเรื่อง​ก็แนะนำ​ได้ไม่เข้าท่า...​.เราควรรับฟัง​ความคิดเห็นตรง​ที่ตัว​ความคิดเห็น ไม่ใช่ตรง​ที่ "​ใคร" ​เป็นคนให้ข้อคิดเห็น...​.ดังนี้ ​แม้​แต่นักเขียนโนเนม​ที่ติชมงานของเรา ก็อาจให้ข้อคิด​ที่น่ารับฟังมากพอ ๆ​ ​กับนักเขียนใหญ่​ได้เหมือนกัน

เราควรรับฟัง​ความคิดเห็นจากหลาย ๆ​ แหล่ง เช่น ไม่ควรเลือก​จะฟังจากคน​ที่ชมเราอย่างเดียว ​แต่รับฟังจากคน​ที่ติเราด้วย...​..​โดยเฉพาะเราควรรับฟังจากกลุ่มเป้าหมายของงานเขียนของเรา...​เช่น ​ถ้าเราเขียนบทกวี...​คำแนะนำจากครูกวี (เช่น ป้าหมู ลุงปิง) ย่อมมีคุณค่าน่ารับฟังเสมอ...​หรือหากเราเขียนเรื่อง​สัตว์เลี้ยง...​.ข้อคิดจากคน​ที่มีสัตว์เลี้ยงเหมือนกันหรือสัตวแพทย์ ก็ย่อมสอดคล้อง​และมีประโยชน์

​เมื่อ​ได้รับฟัง​ความคิดเห็นในเชิงวิจารณ์...​"อย่าโกรธ" ​ไปเลย​...​​เพราะถึง​เขา​จะติชมผิด ๆ​ ก็ไม่มีประโยชน์​ที่​จะ​ไปโมโหโกรธา ​และหาก​เขาติชม​ได้ถูก​ต้อง ก็ยิ่งไม่ควร​จะ​ไปโกรธเ​คืองใหญ่...​เราจำ​เป็น​ต้องรับฟังอย่างใจเปิดกว้างเสมอ

อย่าเขียนตอบถกเถียง​กับผู้​ที่ติชมงานของเราด้วยอารมณ์...​​แต่เขียนตอบอย่างใจเย็น ​เพื่อชี้แจง ให้ข้อมูล​ที่ถูก​ต้อง (หากจำ​เป็น) หรือให้​ความกระจ่างในกรณี​ที่งานเขียนของเราอาจ​จะไม่ชัดเจนเพียงพอ...​​โดยมิ​ต้อง​เป็นการแก้ตัว​แต่ประการใด

สุดท้าย เรา​ต้องระลึกเสมอว่า สิ่ง​ที่เราเขียน​จะ​ไปถูกใจทุกคนทุกเวลาทุกกลุ่มย่อม​เป็น​ไปไม่​ได้ ดังนั้น​ เราจึงควรเปิดกว้างไว้ว่า เสียงสะท้อนย่อมมี​ทั้งดอกไม้​และก้อนกรวด​ได้เหมือนกัน



​เพื่อน ๆ​ คงอยากรู้ว่า ​ถ้าอย่างนั้น​ เสียงสะท้อนแบบไหน​ที่น่า​จะ​เป็นเสียงสะท้อน​ที่ไม่เข้าท่าบ้าง...​.หนังสือเล่มนี้บอกไว้ว่า...​.

- ข้อคิดเห็น​และข้อแนะคำใด​ที่พูดครอบจักรวาลนั้น​ เราควรฟังหูไว้หูอย่าดูเบา...​.เช่น ข้อคิดเห็น​ที่พูดว่า "ในงานเขียนเรื่อง​ลึกลับ​ทั้งหลาย...​." "นักเขียนทุกคนควร​จะ...​." หรือ "การเล่าเรื่อง​​ที่ดี​จะ​ต้อง​เป็นอย่างนี้เสมอ"

- ข้อคิดเห็น​ที่อ้างคำพูดของผู้อื่นมาสนับสนุน...​หรือข้อคิดเห็น​ที่บอกว่า ทุกคนเห็นด้วยว่า งานเขียนควรแก้ไขอย่างนั้น​อย่างนี้...​เราควรพิจารณาจากเนื้อหาของ​ความคิดเห็นนั้น​​โดยตรง ไม่ใช่ว่ามาจาก​ใคร หรือว่า​เป็นเสียง​ส่วนใหญ่​แต่อย่างเดียว

- ข้อคิดเห็น​ที่ดูหละหลวม กำกวม ไม่ชัดเจน...​หากเรา​ได้รับข้อคิดเห็นทำนองนี้ ​และไม่แน่ใจว่า เข้าใจ​ได้ถูก​ต้อง...​.จงถาม​เพื่อ​ความกระจ่าง


​เป็นการยาก​ที่​จะรับฟังคำวิพากษ์วิจารณ์ด้วยใจหนักแน่น...​สิ่ง​ที่ดี​ที่สุด​คือ เราควรรับฟังไว้ด้วย​ความสุภาพ ขอบคุณทุกเสียงสะท้อน ​แต่ขอให้ทำในสิ่ง​ที่สามัญสำนึกของเราบอกว่า "ดี​ที่สุด"

หน้า​ที่แห่งการ​เป็นนักเขียน ​คือ "​ความสม่ำเสมอ" ในการทำงาน นักเขียนย่อม​ต้องอดทน​และไม่ท้อถอยง่าย ๆ​ งานเขียน​แต่ละงานต่าง​ต้องการเวลาในการเขียน ขัดเกลา จนกว่า​ได้​จะอย่างใจ​ต้องการ ​ความสำเร็จชั่วข้ามคืนนั้น​​เป็นของหายาก...​นักเขียน​ที่ประสบ​ความสำเร็จ​ส่วนใหญ่​คือ คน​ที่ทำงานหนัก ​ใช้เวลาในการเขียน ​และมุ่งมั่นในการสร้างผลงาน...​.

​และเสียงสะท้อน​ทั้งหลายนั้น​ หากเลือกรับ​และคัดสรรให้ดี ย่อมเปรียบเสมือน ไฟส่องทางช่วยให้นักเขียนก้าวเดิน​ไปจนถึงจุดหมายแห่ง​ความสำเร็จนั้น​นั่นเอง...​..

บก รจนา เจนีวา

 

จากใจ..บรรณาธิการ,
๐๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐

editorial นิตยสารรายสะดวก
ข้ อ เ ขี ย น ล่ า สุ ด
ซ่อน.....กลิ่นราตรี โดย เล็ก โยธา .. ​ความรักของผม​กับราตรีก็เหมือน​กับทุก​ความรักทั่ว​ไปในวัยเรียน ​ที่ยังหาบทสรุปจริงจังกัน​ได้ยาก ​เพราะเราต่างก็ไม่รู้เลย​ว่าเรา​จะ​ไปสอบติดมหาวิทยาลัยกัน​ที่ไหน .. -29 views - [อ่านต่อ..]

"ปีตานัต" - "ปัตตานี" โดย แม่มะลิ .. โกโก้ปั่นสไตล์ปีตานัต ปกติ​จะราดน้ำช๊อคโกแลตเยิ้มฉ่ำ ขมๆ​หวานๆ​ นุ่มๆ​ ลองนึกถึงสภาพอากาศร้อนอบอ้าวเหงื่อหยดติ๋งๆ​ อากาศอบๆ​ชื้นๆ​บริเวณเมืองชายทะเลนะคะ​ แดดร้อนเปรี้ยงๆ​ โก้โก้ปั่นเย็นๆ​ซักแก้ว ซู๊ดดดดด!!! ชื่นใจ .. -70 views - [อ่านต่อ..]

แตกสลาย ตอนเรื่องของเราเริ่มต้นที่ไหน โดย แม่มะลิ .. เรื่อง​ของเรามันเริ่มต้นในช่วงค่ำคืนฤดูร้อน​ที่แสนร้อน มิตรภาพของการสนทนาเริ่มต้นจากการพูดคุยทั่ว​ไปสิ่ง​ที่ดึงดูดเราเข้าหากัน​คือ​ความอยากรู้อยากเห็น อยากเข้าใจในบางสิ่งบางอย่าง .. -23 views - [อ่านต่อ..]

แตกสลาย โดย แม่มะลิ .. ใน​ความสัมพันธ์​เพราะ​เป็นเรื่อง​ของการต่อรอง​ระหว่างอำนาจของหัวใจ​ที่ผลัดกันครอง​ความ​เป็นใหญ่ ​แต่แต้มต่อ​จะเกิดขึ้น​ก็ต่อ​เมื่อมีคนหนึ่ง​คนใดเกิด​ความรู้สึก​ที่ล้ำลึกกว่า .. -312 views - [อ่านต่อ..]

F a c t   C a r d
ชื่อ นิตยสารรายสะดวก
ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ๕ มีนาคม ๒๕๔๖
จำนวนงานเขียน ๑๑๕๓ ชิ้น
จำนวนนักเขียน ๖๖๙ ท่าน
งานเขียนบนโต๊ะบ.ก. ๕๗๑ ชิ้น
งานเขียนคัดสรร ๔๗๕ ชิ้น
งานเขียนลงตะกร้า ๑๐๗ ชิ้น
-- เชิญร่วมเป็นนักเขียน -- ลงทะเบียนนักเขียน ที่นี่
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : Poceille [C-10744 ], [161.200.255.162]
เมื่อวันที่ : 05 ก.พ. 2550, 20.40 น.

มาอ่าน​และน้อมรับ​ไปปฏิบัติเจ้าค่ะ​แม่หญิง...​


จาก​ที่เคย​ได้พบ​ได้เจอจาก​ที่อื่น โพคิดว่าเจ้าของผลงาน​ที่ยังอาวุโสน้อย (ใน​ที่นี้ไม่​ได้หมายถึงอายุอย่างเดียวนะคะ​ ​แต่หมายถึงเวลา​ที่เริ่มเข้ามาในแวดวงนักเขียนด้วย) ​พร้อมรับเสียงสะท้อนจากผู้อ่านเสมอค่ะ​ สิ่ง​ที่น่ากลัวกว่า​คือ "แฟนคลับ" ของงานเขียนนั้น​ ๆ​ มากกว่า


น่าแปลก​ที่ "แฟนคลับ" บางคนรู้สึก "อิน" ​กับงานเขียนบางงานจนเหมือนว่าตัวเอง​เป็นเจ้าของเสียเองกระนั้น​ ​เมื่องานเขียนนั้น​ ๆ​ ถูกวิพากษ์วิจารณ์​ไปในด้าน​ที่ไม่ดี ก็พากันออกโรงมาโจมตีผู้วิจารณ์เสียแทบ​จะวางมวยกัน ​ที่เคยอ่านเจอหนักมาก ๆ​ ก็เช่น "วิจารณ์เรื่อง​คนอื่น​เขาดีนัก คนเขียนอายุเท่านี้ ผลิตงานออกมา​ได้ขนาดนี้ก็เก่งมากแล้ว​ ป้าอายุเท่าไหร่แล้ว​ยังไม่เห็นเขียนเรื่อง​ออกมาตีพิมพ์บ้างเลย​!"


อ่านแล้ว​​ต้องกุมหัวค่ะ​...​ สงสารเจ้าของงานเขียน​ที่มีแฟนคลับรักหัวปักหัวปำแบบนี้จัง...​


...​


แม่หญิงเจ้าขา...​ ไม่สนใจเขียนบทบรรณาธิการเกี่ยว​กับ "ศิลปะแห่งการส่งเสียงสะท้อน" บ้างหรือคะ​?

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : อัญชา [C-10753 ], [124.121.187.60]
เมื่อวันที่ : 07 ก.พ. 2550, 13.41 น.

ไม่​ได้แวะเวียนมา​ที่บ้านหลังนี้นานแล้ว​

ขอบคุณข้อ​ความดีๆ​ ของคุณรจนานะคะ​
อ่านแล้ว​​ได้​แต่อมยิ้มด้วยเหตุผล​ส่วนตัวบางประการ ^ ^

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ยังวัน [C-10777 ], [125.26.80.63]
เมื่อวันที่ : 08 ก.พ. 2550, 17.57 น.

ขอบคุณมากครับ​ คุณรจนา อ่านแล้ว​​ได้กลับมาคิดทบทวน​กับตัวเองดีมากครับ​

เผอิญเพิ่งหัดเขียนหนังสือ ก็เลย​อาจ​จะชอบคำชื่นชมจากผู้อ่านมากสักหน่อย​ ​เพราะทำให้มี​กำลังใจ​ที่​จะทำงานต่อ​ไป ​แต่มาคิดอีกที การหลงอยู่​​กับคำชื่นชมรัง​แต่​จะทำให้งานของเราไม่พัฒนาก้าวหน้า ไม่รู้จักจุดอ่อนของตัวเอง เรียกว่า​แต่งตัว​โดยไม่มีกระจกส่อง ​แต่งอย่างไรก็ไม่สวย (จริงไหมครับ​)

​แต่ก็อีกนั่นแหละ​ ​ถ้าฟัง​แต่เสียงตำหนิมากเกิน​ไป ก็อาจทำให้เกิดอาการ "เกร็ง" จนไม่กล้าเขียนอะไร​ ท้ายสุดก็บั่นทอน​กำลังใจของตัวเองเหมือนกัน

การรับฟังเสียงสะท้อน จึงนับ​เป็น "ศิลปะ" ​ที่​แต่ละคน​ต้องรู้จักผสมผสานให้ถูก​กับ "จริต" ของตัวเองเช่นกัน
ข้อคิดดี ๆ​ของคุณรจนา ช่วย​ได้มากในแง่นี้ครับ​ ขอขอบคุณ ​และหวังว่า​จะมีข้อคิดดี ๆ​ เช่นนี้มาแบ่งปันกันอีกนะครับ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : ไร้ตัวตน [C-10888 ], [124.120.14.20]
เมื่อวันที่ : 18 ก.พ. 2550, 10.44 น.

นี่​เป็นเรื่อง​​ที่น่าสนใจ ไว้​จะนำมา​เป็นหัวข้อในการเขียนดีกว่า ​จะ​ได้เขียน​ได้ยาวๆ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : chomdogdara [C-11197 ], [202.57.150.135]
เมื่อวันที่ : 14 มี.ค. 2550, 13.36 น.

ถึงคุณ Rotjana
ขอขอบคุณในคำแนะนำ ติชม ทำให้รู้สึกว่า​ ​ต้องปรับปรุงอีกมากมาย​ ดีใจ​ที่คุณรจนามีคำแนะนำให้ชมดอกดาหลา ​และ​จะทำต่อ​ไป จนกว่า​จะดีขึ้น​กว่าเดิม
ขอบคุณมากด้วย​ความจริงใจ

ชมดอกดาหลา

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : chomdogdara [C-11296 ], [202.57.150.135]
เมื่อวันที่ : 28 มี.ค. 2550, 10.31 น.

เรียน บรรณาธิการ
ข้าพเจ้า​ได้รับอีเมล์​ที่ให้คำติเรื่อง​การสะกดคำ​ที่ผิด รู้สึกดีใจ​ที่ท่านผู้​ที่อ่าน​ได้อ่านด้วย​ความตั้งใจ ​และอ่านละเอียดมาก ทำให้เกิด​ความภูมิใจมาก ๆ​ ​และ​ถ้ามีอะไร​ผิดก็​ต้องขอคำแนะนำชี้แนะอีก ชมดอกดาหลาไม่รู้สึกเบื่อในคำติ ​และคำชม ​แต่อย่าชมมากเกิน​ไป​จะทำให้ ชมดอกดาหลาทะนงตัว ขอ​เป็นคำติมากกว่า ​จะ​เป็น​พระคุณยิ่ง

ขอขอบคุณอย่างยิ่ง

ชมดอกดาหลา

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : ดำรงเฮฮา [C-11400 ], [58.9.54.222]
เมื่อวันที่ : 16 เม.ย. 2550, 10.44 น.

น้อมรดน้ำดำหัวบก.รจนา เจนีวา

​และน้อม​เอาคำแนะนำ​ไปปฏิบัติตาม​กำลังสติปัญญาขอรับ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๘ : อรทัย [C-11952 ], [124.157.221.234]
เมื่อวันที่ : 21 ก.ค. 2550, 20.16 น.

สิ่งสะท้อน กระจกเงา ของเรานั้น​
ย่อมสร้างขวัญ ดั่งท่านว่า น่านับถือ
ทุกแนวทาง สร้างสรรค์ อันเลื่องลือ
โลกระบือ สิ่งสะท้อน ย้อนดูตน

ทุกแนวคิด ​เป็นเข็มทิศ ลิขิตฟ้า
​ต้องตรวจตรา หลักการ ชาญเหตุผล
นำประยุกต์ สร้างสรรค์ ให้ฝันดล
​เพื่อมวลชน จนก้าวหน้า สถาพร

บรรณาธิการ ท่านค้นคว้า นำมาแจก
​เป็นการแลก จินตนาการ อนุสรณ์
​ความตั้งใจ ปรารถนาดี กี่วรรคตอน
ย่อมสะท้อน ทัศนศิลป์ กวินทร์ไทย

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๙ : ฟังจากแก้วพลาสติกโดยมีเชือกเป็นตัวกลาง [C-14188 ], [203.172.224.194]
เมื่อวันที่ : 13 มิ.ย. 2551, 11.12 น.

การรับฟังเสียงจากการสะท้อน

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น