นิ ต ย ส า ร ร า ย ส ะ ด ว ก
สิ่งพิมพ์ออนไลน์ จัดทำโดยเว็บไซต์ศาลานกน้อย ปีที่ ๒๓ : วันที่ ๒๑ กรกฏาคม ๒๕๖๒ : ราคา ๐ บาท

Editorial

...การเขียน คือ การสื่อสารความคิด ความรู้สึก ประสบการณ์ ความห่วงใย ความต้องการ ความกังวล คำถาม และความคลั่งไคล้...
เป้าหมาย​คือของขวัญ

ฉันพบว่าตัวเองชอบเขียนแบบคุย​กับ​เพื่อน ๆ​ สำนวนการเขียนของฉันไม่เรียกว่า สละสลวย หรือหวือหวา​แต่ประการใด นาน ๆ​ ทีก็มีวลีเด็ด ๆ​ บ้าง ​แต่บ่อยครั้งก็แค่ประโยคง่าย ๆ​ มีประธาน กิริยา กรรม ก็จบแล้ว​...​.งานเขียนของฉันเน้นการเล่าเรื่อง​​และภาพประกอบ

ด้วยเหตุนี้ฉันจึงไม่ชอบเขียนบทบรรณาธิการเท่าไร...​.ไม่​ได้รังเกียจ...​​แต่รู้สึกกดดัน​ที่​จะ​ต้องเขียนให้ crisp แบบภาษาอังกฤษ ​คือ กระชับ ตรงเป้า จูงใจ ​และมีพลังในตัวเอง...​..มันไม่ใช่ลักษณะการเขียนแบบของฉันเลย​...​ฉันพบว่า ลุงเปี๊ยก​เป็นคน​ที่เขียนในลักษณะ​ที่ลุ่มลึก​และมีนัยยะ...​ขณะ​ที่พิลกริมเขียน​ได้อ่อนหวานจับใจคนอ่านยิ่งนัก เหมือนพี่สาวนั่งสอนน้อง เหมือน​เพื่อนรักมากระซิบข้างหู...​.​เมื่อเจอนักเขียน​ที่เก่งกาจทำหน้า​ที่บรรณาธิการ คนช่างเล่าอย่างฉันก็เลย​ถนัดแอบอยู่​ข้างหลังมากกว่า

​แต่แล้ว​...​​เมื่อบรรณาธิการพิลกริมขอให้ช่วยแบ่งกันเขียนบ้าง ​เพราะเธอทำมาหลายเ​ที่ยวแล้ว​ ฉันก็ย่อมรับทำอย่างเต็มใจ​และทำอย่างเต็ม​ที่ ​แม้​จะเต็ม​ไปด้วย​ความหนักใจ การเขียน​แต่ละครั้งหากออกมาดี ก็ย่อม​เป็นแรงกดดันให้การเขียนครั้งต่อ​ไป...​​จะดีน้อยกว่าครั้งแรกไม่​ได้...​​แต่หากเขียนออกมาไม่ดี ไม่​ได้เสียงสะท้อนถูกใจจากผู้อ่าน...​ก็ใจเสียอีก...​.เรียกว่า กดดัน​ทั้งขึ้น​​ทั้งล่อง


อย่างไรก็ดี ฉันเริ่มมาคิด​ได้ว่า นักเขียน​แต่ละคนต่างมีสไตล์ของตัวเอง เราลอกเลียน​ใครไม่​ได้ ​ใครก็ลอกเลียนเราไม่​ได้...​.เสน่ห์ของงานเขียนนั้น​อยู่​​ที่​ความ​เป็นตัวของตัวเอง ​และอยู่​​ที่​ความจริงใจในการสื่อสาร​ระหว่างผู้เขียน​กับผู้อ่าน...​.​และฉัน​จะ​ต้องไม่ตัดสิน​ความสำเร็จของงานเขียนด้วยการเปรียบเทียบ​กับงานชิ้น​ที่ผ่านมา หรือ​กับงานของคนอื่น

ฉันเคยซื้อหนังสือเกี่ยว​กับการเขียนไว้เล่มหนึ่ง​​เป็นภาษาอังกฤษ ชื่อว่า คู่มือเคล็ดลับสำหรับนักเขียน (The Writer's Book of Checklists) หนังสือเล่มนี้ประกอบด้วยรายการ​ที่เคล็ดลับ​ที่รวมไว้​เป็น Checklist ​เป็นหนังสือประเภท How To ​และรวบรวมประเด็นต่าง ๆ​ ​ที่น่าสนใจไว้มากมาย​ ฉันเปิดหนังสือนี้อ่าน​เป็นครั้งคราว ​ได้​เอา​ไป​ใช้ประโยชน์ในการอบรม ๒-๓ ครั้ง ​แต่ยังพบว่า ไอเดียหลายอย่างยัง​เป็นฝรั่งมาก​ไป

บัดนี้ ฉันเปิดหนังสือเล่มเดียวกันทบทวนอีกครั้ง...​.ลองดูว่ามีตรงไหนบ้าง​ที่​เพื่อน ๆ​ ​จะ​ได้ประโยชน์​ไปด้วย...​.

​เพื่อน ๆ​ เคยถามตัวเองบ้างไหมว่า ทำไมเราจึงมา​เป็นนักเขียน? อะไร​​คือสิ่ง​ที่​เป็นแรงจูงใจในทางบวกของเรา...​.หนังสือเล่มนี้บอกว่า การเขียน​คือการสื่อสาร​ความคิด ​ความรู้สึก ประสบการณ์ ​ความห่วงใย ​ความ​ต้องการ ​ความกังวล คำถาม ​และ​ความคลั่งไคล้บางอย่างของเรา...​..อืมม์ ฉันว่า นักเขียนในศาลานกน้อยนี่ตก​ต้องตามกรอบนี้เลย​ทีเดียว

มีเหตุผลอื่น ๆ​ ​ที่น่าสนใจอีกไหมในการเขียน? ฉันเจอเหตุผล เช่น ​เพื่อพัฒนาชีวิตของตนเอง​และของคนอื่น ​เพื่อสร้างศิลปะอันยิ่งใหญ่ ​เพื่อหนีจาก​ความจำเจในชีวิตประจำวัน หรือ​เพื่อชักชวนนักอ่านให้ทำอย่างเดียวกัน ​เพื่อการเติบโตทางอารมณ์ สติปัญญา จิตใจ ทางศิลปะ ​และจิตวิญญาณ...​อืมม์ ข้อนี้ไม่เลว...​.

​เพื่อน ๆ​ หลายคนอาจ​จะเขียน​เพื่อ​ความพอใจ​ส่วนตัว หรือ​ความเพลิดเพลิน แบบว่าเงินไม่ง้อ หรือ​เพื่อแสดงออก​ซึ่งตัวตนของเรา หรือ​เพื่อรู้จักตัวเองมากขึ้น​ ​เพื่อพัฒนาวิธีคิด วิธีเขียน ​และทักษะการสื่อสาร​โดยทั่ว​ไป

หลายคนอาจ​จะเขียน​เพื่อทำให้ภาพลักษณ์ต่าง ๆ​ ดูมีชีวิตชีวา เสียงต่าง ๆ​ เหมือนดังอยู่​​ที่ข้างหูเรา จินตนาการต่าง ๆ​ ดูสมจริงยิ่งกว่าจริง ​ความหวังเรืองรองประหนึ่ง​จับ​ต้อง​ได้ หรือเป้าหมาย​ที่​เป็นจริง

บางคนก็อยากให้ชื่อของตน​ได้รับการจารึกไว้ในโลกแห่งวรรณกรรม ให้​เป็น​ที่จดจำแก่คน​ทั้งหลาย ​เพื่อสร้าง​ความประทับใจ หรือสร้างสรรค์สิ่ง​ที่มี​ความหมายให้แก่ผู้​เป็น​ที่รัก...​.​และ​แม้​แต่​เพื่อประกาศ​ความจริงให้โลกรับรู้เกี่ยว​กับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง​

​แต่แง่มุมทางลบของการเขียนก็มีมิใช่น้อย...​.​แม้ว่า​จะน้อยกว่าแง่บวกมากมาย​...​.เราคงเคยเห็นงานเขียน​ที่มุ่งร้ายทำลายผู้อื่นผ่านตากันมาบ้าง งานเขียน​ที่ตั้งใจสร้าง​ความหม่นหมอง​และหดหู่ให้​กับผู้อ่าน หรือเขียนให้ตัวเองดูดีกว่าผู้อื่น

​เมื่อพิจารณาดูแล้ว​...​การเขียนก็เหมือนดาบสองคม ​ที่​ทั้งสร้างสรรค์​และบั่นทอน​ได้​พร้อมกัน...​

ปีใหม่มาถึงแล้ว​ ​เป็นวาระแห่งการตั้งต้นใหม่ ​และการให้สิ่งดี ๆ​ แก่กัน​และกัน

ฉันเชื่อว่า​เพื่อน ๆ​ คงตั้ง​ความปรารถนาสำหรับปีใหม่ไว้หลายประการ...​.หาก​เป็น​ไป​ได้ ฉันขอแทรกให้หนึ่ง​ใน​ความปรารถนาแห่ง​ความ​เป็นนักเขียนนั้น​ ​เป็นการช่วยกันสร้างสรรค์โลกแห่งการเขียนให้​เป็นโลก​ที่อบอุ่น เฟื่องฟูด้วยจินตนาการ ​แต่สวยงาม​และไม่​เป็นพิษ​เป็นภัย​กับ​ใครดีไหม...​.

ขอให้เราตั้งเป้าหมาย​ที่ชัดเจนในการเขียน ​ที่​เป็นเป้าหมายในทางบวก แล้ว​ร่วมกันเขียน​เพื่อสร้างโลกใหม่​ที่ดีกว่า ​เพื่อเปิดโลกทัศน์​ที่งดงามกว่า ​เพื่อทำให้ "การเขียน" หรือ "การประพันธ์" ​เป็นกิจกรรมอันมีคุณค่าน่ายกย่อง...​.

ขณะเดียวกัน เราก็ยังคง​ความ​เป็นตัวของตัวเองไว้อย่างสม่ำเสมอ คงเอกลักษณ์ในการเขียนแบบ​ที่เราถนัด...​.​จะ​เป็นฉันทลักษณ์หรือร้อยแก้ว ​จะ​เป็นงานเขียนชวนหัว หรือรักเศร้ารันทดสลดเคล้าน้ำตา ไม่ว่า​จะ​เป็นเรื่อง​จริง เรื่อง​เล่า หรือเรื่อง​​แต่งตามจินตนาการอันเพริศแพร้ว...​...​

ของขวัญปีใหม่แบบนี้ เราให้กัน​และกัน​ได้ไหม?

รจนา เจนีวา

 

จากใจ..บรรณาธิการ,
๐๒ มกราคม ๒๕๕๐

editorial นิตยสารรายสะดวก
ข้ อ เ ขี ย น ล่ า สุ ด
"ปีตานัต" - "ปัตตานี" โดย แม่มะลิ .. โกโก้ปั่นสไตล์ปีตานัต ปกติ​จะราดน้ำช๊อคโกแลตเยิ้มฉ่ำ ขมๆ​หวานๆ​ นุ่มๆ​ ลองนึกถึงสภาพอากาศร้อนอบอ้าวเหงื่อหยดติ๋งๆ​ อากาศอบๆ​ชื้นๆ​บริเวณเมืองชายทะเลนะคะ​ แดดร้อนเปรี้ยงๆ​ โก้โก้ปั่นเย็นๆ​ซักแก้ว ซู๊ดดดดด!!! ชื่นใจ .. -56 views - [อ่านต่อ..]

แตกสลาย ตอนเรื่องของเราเริ่มต้นที่ไหน โดย แม่มะลิ .. เรื่อง​ของเรามันเริ่มต้นในช่วงค่ำคืนฤดูร้อน​ที่แสนร้อน มิตรภาพของการสนทนาเริ่มต้นจากการพูดคุยทั่ว​ไปสิ่ง​ที่ดึงดูดเราเข้าหากัน​คือ​ความอยากรู้อยากเห็น อยากเข้าใจในบางสิ่งบางอย่าง .. -15 views - [อ่านต่อ..]

แตกสลาย โดย แม่มะลิ .. ใน​ความสัมพันธ์​เพราะ​เป็นเรื่อง​ของการต่อรอง​ระหว่างอำนาจของหัวใจ​ที่ผลัดกันครอง​ความ​เป็นใหญ่ ​แต่แต้มต่อ​จะเกิดขึ้น​ก็ต่อ​เมื่อมีคนหนึ่ง​คนใดเกิด​ความรู้สึก​ที่ล้ำลึกกว่า .. -259 views - [อ่านต่อ..]

ขับรถให้ซาอุดีส โดย อบอุ่น พจนา .. Driving the Saudis: A Chauffeur's Tale of Life, Liberty and the Pursuit of Happiness on Rodeo Drive Paperback ขับรถให้ซาอุดีส ​เป็นบันทึกแท้จริงของชีวิตของพนักงานขับรถหญิง Jayne Amelia Larson ​ที่​ได้รับการว่าจ้าง .. -180 views - [อ่านต่อ..]

F a c t   C a r d
ชื่อ นิตยสารรายสะดวก
ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ๕ มีนาคม ๒๕๔๖
จำนวนงานเขียน ๑๑๕๒ ชิ้น
จำนวนนักเขียน ๖๖๙ ท่าน
งานเขียนบนโต๊ะบ.ก. ๕๗๐ ชิ้น
งานเขียนคัดสรร ๔๗๕ ชิ้น
งานเขียนลงตะกร้า ๑๐๗ ชิ้น
-- เชิญร่วมเป็นนักเขียน -- ลงทะเบียนนักเขียน ที่นี่
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : พญาไฟ [C-10312 ], [124.121.18.86]
เมื่อวันที่ : 02 ม.ค. 2550, 11.29 น.

เพิ่งทราบนะคะ​เนี่ยว่า "ชวนหวัว" เขียนแบบนี้

​เมื่อไหร่​จะมีคนเขียนนิยายนักสืบลงศาลาซะทีน้อ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ลุงเปี๊ยก [C-10313 ], [203.146.63.187]
เมื่อวันที่ : 02 ม.ค. 2550, 12.08 น.

ฮา ๆ​ แหม.. แหง๋ม ๆ​ บ.ก. รจฯ ก็มัวเกร็ง​ไปด้ายยย ​จะบอกให้ว่าผมชอบวิธีเขียนของคุณรจฯ ​และเห็นด้วยอย่างมาก​กับ​ความ​เป็นตัวของตนเองในงานเขียน

การเขียนอะไร​​ที่ตรง​ไปตรงมา​กับสิ่ง​ที่คิดไม่ใช่​จะทำ​ได้ง่ายเลย​นะเอ้า.. ​โดยเฉพาะพวกเราคนไทย​ที่ถูกสั่งสอนมาให้รู้จักเกรงใจ ​เอาใจ​เขามาใส่ใจเรามาตั้งแต่เกิด เราคุ้น​กับการหักห้ามใจ อย่าแสดงออกจนเกิน​ไปซะมาก

ผมพบว่างาน​ที่มีเสน่ห์ มัก​จะ​เป็นงาน​ที่พุ่งตรงออกมาจากหัวใจ รู้สึกเช่นไรก็หลั่งไหลออกมา​เป็นตัวอักษรตามนั้น​ คนอ่าน​จะรับรู้​ได้ถึง​ความสด ​ความอบอุ่น ​เป็นกันเอง ​และมองเห็น​ความจริงใจของผู้เขียน งานเหล่านี้​จะกระจ่างใส อ่านแล้ว​สบายใจอย่างยิ่ง

ขอบคุณ​ที่ช่วยกันเปลี่ยนมือมาเขียนบทบรรณาธิการร่วมกันครับ​ งานทุกชิ้นมีคุณค่า​ทั้งนั้น​ ​เพราะเกิดจาก​ความตั้งใจอันงามร่วมกัน ​และชิ้นนี้ก็ "เจ๋ง" มากเลย​ครับ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : Rotjana Geneva [C-10315 ], [83.180.77.175]
เมื่อวันที่ : 02 ม.ค. 2550, 17.42 น.

แฮ่ม...​.จริง ๆ​ ​ต้องเขียนว่า "ชวนหัว" ค่ะ​ พญาไฟ...​.รจนา​ไปเช็คพจนานุกรมมาแล้ว​...​.ขออภัย​ที่พลั้งพลาด​ไปค่ะ​...​ตอนนี้แก้ไขให้แล้ว​

ขอบคุณค่ะ​ ลุงเปี๊ยก สำหรับ​กำลังใจ​และคำชม...​.รจนาเพิ่งพบว่า การ​เป็นตัวของตัวเองนี่ช่างเบาสบายดีแท้...​ไม่เกร็งดีค่ะ​...​.​ใคร​จะรัก​จะชอบหรือ​จะชังเราก็แบบ​ที่เรา​เป็นเราดีกว่านิ...​อย่าให้แบบ​ที่เราทำ​เป็นคนอื่น​เป็นเลย​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : add [C-10316 ], [203.114.119.244]
เมื่อวันที่ : 02 ม.ค. 2550, 20.08 น.

อิอิ พี่ก็สบายใจ​ที่ไม่​ต้องมานั่งเขียนบทบรรณาธิการค่ะ​ คุณรจ​กับพิล ​และ ลุงเปี๊ยกเขียนก็ดีอยู่​แล้ว​ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : เก็จแก้ว [C-10321 ], [202.12.118.36]
เมื่อวันที่ : 03 ม.ค. 2550, 11.02 น.

ถูก​ต้องแระคร๊าบบบบบ...​ การ​เป็นตัวของตัวเองดี​ที่ซู๊ดดดดดดดด...​ เห็นด้วย​เป็นอย่างยิ่งเลย​คร๊าบป๋ม

คุณรจ​เป็นบก.​ที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกลมากๆ​คร๊าบ...​ เก็จแก้วขอยกมือเห็นด้วย​ทั้ง 2 มือเล้ยยยยยย อิ อิ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : chomdogdara [C-10332 ], [202.57.150.131]
เมื่อวันที่ : 03 ม.ค. 2550, 12.51 น.

เรียน ท่านบรรณาธิการ
ชมดอกดาหลาขอขอบ​พระคุณในคำแนะนำติชม การเขียนของชมดอกดาหลาก็อยากให้ต่อ​เนื่องกันเลย​ทีเดียว​แต่ยังไม่เก่งในเรื่อง​ของคอมฯ ​และยังไม่เข้าใจในการต่อ​เนื่องของเรื่อง​​ที่นำลงในนิตยสารเลย​ จึงทำไม่​เป็น ​และ​ต้องขอคำแนะนำจากท่านอีกครี้ง หวัง​เป็นอย่างยิ่งว่า​จะ​ได้รับ​ความเมตตาอีกครั้ง
ขอกราบขอบ​พระคุณมาก

ชมดอกดาหลา

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : ลักยิ้ม :) [C-10335 ], [203.144.187.61]
เมื่อวันที่ : 03 ม.ค. 2550, 17.12 น.

มาร่วมอ่าน ร่วมให้​กำลังใจพี่รจนาค่ะ​
บท​ความนี้อ่านแล้ว​ให้ข้อคิด สะกิดใจ ...​ โอ๊ย โอ๊ย ...​ โดนใจจัง

ขอบคุณพี่รจนาคนเก่งนะคะ​ ...​
ทำอาหารก็น่าทาน น่าหม่ำ​ไปซะหมดดดดดด ...​. น้ำลายหลายยยยย

ฝากข้อคิดไว้นิดนึงด้วยคนจ้า ...​

"กระหายน้ำ หาน้ำดื่ม
กระหาย​ความรู้ ​ต้องหัดอ่าน
กระหายวิชา ​ต้องหมั่นฝึกฝน"

จริงไหมจ๊ะ​ ...​ ​ใครเห็นด้วยยกมือขึ้น​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๘ : pilgrim [C-10336 ], [131.231.128.121]
เมื่อวันที่ : 03 ม.ค. 2550, 17.46 น.

มา​เป็น​กำลังใจให้รจนาด้วยคน​ที่ค้นพบตัวเองจ้ะ​ อิๆ​ๆ​ๆ​ๆ​

เยี่ยมมาก

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๙ : ไร้ตัวตน [C-10494 ], [58.10.84.193]
เมื่อวันที่ : 12 ม.ค. 2550, 10.53 น.

ใน​ความคิดเรา ​ความ​เป็นตัวของตัวเองไม่​ได้เกิดมาจาก คิดยังไงจึง​เป็นตัวของตัวเอง ​แต่เกิดมาจาก ไม่​ได้คิดอะไร​จึง​เป็นตัวของตัวเอง บางคนอาจ​จะแสวงหา​ความ​เป็นตัวของตัวเอง ​แต่บางทียิ่งคิดมากเท่าไหร ยิ่งไกลจาก​ความ​เป็นตัวของตัวเอง

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๐ : ปอ เปลือกไม้ [C-10538 ], [203.188.5.95]
เมื่อวันที่ : 16 ม.ค. 2550, 04.03 น.

เป้าหมาย​คือของขวัญไม่หวั่นไหว
​กำลังใจส่งให้คง​ไปถึง
อยู่​สวิสแสนไกลไม่คำนึง
จิตตะบึงบอกกล่าวให้เข้าใจ
มอบดอกไม้หลายช่อ​ที่กอสวย
สีขาวด้วยดูดีมีมาให้
รจนาร่วมศาลามา​แต่ไกล
อยู่​​ที่ไทยไม่ท้อ​จะรอเธอ ...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๑ : chomdogdara [C-10560 ], [202.57.150.131]
เมื่อวันที่ : 17 ม.ค. 2550, 12.32 น.

เรียน ท่านบรรณาธิการ
ชมดอกดาหลาขอบคุณ​ที่ให้ท่านให้คำแนะนำ ​และวันนี้​ได้ทำการ โพสต์อีกครั้งตามคำแนะนำ​ที่ท่าน​ได้ให้ ​แต่ก็มีการซ้ำเกิดขึ้น​ งง ​แต่ก็​จะพยายามอีก จนกว่า​จะดีขึ้น​ ​และทีสำคัญเรื่อง​ "เงิน" มีมากแล้ว​ มี​ความสุขจริงหรือ มีเพียง 2 ตอนจ้า ​แต่​ได้พยายามทำให้ต่อ​เนื่อง ​แต่ก็กลาย​เป็นการซ้ำ ชมดอกดาหลา งง อยู่​จ้า
วันหลัง​จะทำให้ดีขึ้น​ ​ต้องกราบขออภัยมา ณ ​ที่นี้ด้วย

ขอบ​พระคุณมาก

ชมดอกดาหลา

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น