นิ ต ย ส า ร ร า ย ส ะ ด ว ก
สิ่งพิมพ์ออนไลน์ จัดทำโดยเว็บไซต์ศาลานกน้อย ปีที่ ๒๓ : วันที่ ๒๒ กรกฏาคม ๒๕๖๒ : ราคา ๐ บาท

Editorial

...มนุษย์เราอาจมีความเหงามาตั้งแต่เกิด เราเผชิญความเหงาและโดดเดี่ยวมาตั้งแต่ครั้งเป็นทารก ที่ประหลาดใจว่าตัวเองกับแม่มิใช่คนเดียวกันอีกต่อไป...
นกน้อย​ที่รัก...​

ช่วงเวลา​ที่ผ่านมา ​ได้เกิด​ความเปลี่ยนแปลงบางอย่างขึ้น​ในใจฉัน ​แม้​จะยังไม่แจ่มชัดนัก ​แต่ก็มากพอ​ที่​จะทำให้ฉันเชื่อมั่นว่า มันมีคุณค่าพอ​ที่​จะนำมาเล่าให้เธอฟัง ​ความเปลี่ยนแปลง​ที่ว่านั้น​ คล้าย​กับการกลั่นตัวของน้ำ ​ที่เริ่มจากถูกทำให้ร้อนทีละน้อย จนถึงจุดเดือด​และกลายสภาพ​เป็นไอ มันถูกเผา​และพลุ่งพล่านอยู่​อย่างนั้น​​เป็นนาน จนวันหนึ่ง​ เจ้าไอร้อน​ที่เดินทางอย่างไร้ทิศ ​ได้ล่องลอย​ไปกระทบ​กับแผ่นหินเย็น ๆ​ เข้า

editor_no_27_1_66189.jpg ฉันพบว่าเราถูกทำให้เชื่อแบบผิด ๆ​ เกี่ยว​กับ​ความเหงา มีการตีค่า​ความเหงา​และ​ความโดดเดี่ยวว่า​เป็นสภาวะ​ที่ไม่ปกติ เรามี​ความเชื่อดั้งเดิมว่าหากชีวิต​ต้องเผชิญ​กับ​ความเปลี่ยวเหงา​และเดียวดาย เรา​จะ​ต้องอดทน​และรอเวลาให้มันผ่านพ้น​ไป เหมือนสิ่งแปลกปลอม​ที่ผ่านเข้ามาทางประตู แล้ว​มัน​จะลอยออก​ไปทางหน้าต่าง

ด้วย​ความเชื่อเช่นนั้น​ พวกเราจึงรู้สึกเสียสมดุลทุกครั้ง​ที่เกิด​ความโดดเดี่ยว ​และมองหาหนทาง​ที่​จะผ่านพ้นภาวะนั้น​ด้วยวิธีต่าง ๆ​เสมอ พวกเราพยายามเติมสิ่ง​ที่เรียกว่า​ความสุขให้​กับตนเอง ​เพื่อข่ม​ความรู้สึกเดียวดายให้หาย​ไป เราเติม​ความสุขด้วยการสรวลเสเฮฮาในวงสุรา หา​ความสุขจากการดูหนัง ฟังเพลง วิ่งออก​ไปขลุกอยู่​​กับ​เพื่อน หรือ​แม้​แต่การพยายาม​จะมีเซ็กส์ ​ซึ่ง​ที่สุดแล้ว​เราก็รู้ว่ามัน​เป็นวิธีหลอกตัวเอง​ทั้งสิ้น

​ที่ยิ่ง​ไปกว่านั้น​ ขณะ​ที่เราเสียสมดุลเรา​จะสูญเสีย​ความมั่นคงในจิตใจ​ไปด้วย

​และด้วย​ความไม่มั่นคงในใจนั่นแหละ​ ​ที่กลาย​เป็นประตูบานใหญ่เปิดรับ​ความผิดพลาด​ทั้งปวง ยิ่งเรามองหาสิ่งภายนอกมากลบ​ความเหงามากเท่าไร ชีวิตเราก็ยิ่งซับซ้อน​และมีอันตรายมากขึ้น​เท่านั้น​ กลาย​เป็นว่าตัวเรานี่เอง ​ที่ไขว่คว้าหา​ความยุ่งยากใส่ตน พวกเรากลัว​ความเหงาจนยอมตัว​เป็นแมลงเม่าบินเข้าหากองไฟ

สิ่ง​ที่​จะพูดให้เธอช่วยคิดต่อ​คือ เราจำ​เป็น​ต้องกลัวเหงาขนาดนั้น​หรือ? ​เป็น​ไป​ได้หรือไม่ว่า ​ความเหงา​และ​ความโดดเดี่ยวนั้น​ มิใช่​เป็นสิ่งแปลกปลอมในบ้านเรา มนุษย์เราอาจมีมันมาตั้งแต่เกิด เราเผชิญ​ความเหงา​และโดดเดี่ยวมาตั้งแต่ครั้ง​เป็นทารก ​ที่ประหลาดใจว่าทำไมฉันหิวแล้ว​แม่ถึงไม่​เอานมมาให้กิน เด็กทารกทุกคนเคยตระหนกจนร้องไห้จ้า ​เพราะ​ต้องรับรู้​เป็นครั้งแรกว่าตัวเอง​กับแม่มิใช่คนเดียวกันอีกต่อ​ไป

​ถ้าเรายอมรับว่า​ความเหงา​และ​ความโดดเดี่ยว​เป็น​ส่วนหนึ่ง​ของชีวิต ​ความพยายาม​ที่​จะผ่านพ้นภาวะนั้น​ย่อม​เป็นสิ่งไม่จำ​เป็น ​ความเหงานั้น​ไม่​ได้ผ่านเข้ามา​เพื่อ​ที่​จะผ่านออก​ไป มัน"ผ่านเข้า​ไป"ในตัวเราตั้งแต่ครั้งเยาว์วัย ​และอยู่​​กับเรามาตลอด ​ถ้าเรามอง​ความเหงาเหมือนดั่ง​เพื่อนเก่า​ที่คุ้นเคย ​และปฏิบัติต่อมันฉันมิตร เลิกคิด​ที่​จะผลักไสมันเสียที ลองดูว่าชีวิต​จะ​เป็นอย่างไร

​เมื่อวานซืน ฉันวุ่นวาย​กับตัวเองด้วยการออก​ไปซื้อซิการ์ พยายามเลือกหาซิการ์ชั้นดีจากคิวบามาสูบ ​ทั้ง​ที่ฉันเพิ่งเลิกสูบบุหรี่มา​ได้ราวเดือนหนึ่ง​ ฉันสำรวจจิตใจตัวเอง แล้ว​พบว่า​ความคิดของเรามันช่างหาเหตุผลเหลือเกิน มีเหตุผลจอมปลอมสารพัด​ที่ส่งเสริมให้ฉันหวนกลับ​ไปหา​ความสำราญจากการสูบ กระทั่งฉันจุดซิการ์มวนตะกี้ ​และเริ่มมึนเมา​เพราะฤทธิ์ของมัน ภาพการหลอกตัวเองของฉันจึงแจ่มชัดขึ้น​

​และนี่​คือเหตุผลของการเขียนบทบรรณาธิการครั้งนี้ ฉันพบว่า หลังจากยอมรับว่า ฉัน​กำลังหลอกตัวเองด้วยการแสวงหา​ความสุขบ๊องส์ๆ​ ​เพื่อให้หลุดพ้นจาก​ความเหงา หลังจากยอมรับว่า​ความเหงา​และโดดเดี่ยว มัน​เป็น​ส่วนหนึ่ง​อันปกติดีของชีวิตมนุษย์ ฉันก็ตระหนักทันทีว่า ​ได้พบเขตแดนแห่ง​ความมั่นคงในจิตใจขึ้น​อีกครั้งหนึ่ง​ การยอมรับนี้​คือแผ่นหินอันเย็น​ที่ควบกล้ำ​ความทุรนทุรายของฉัน ให้กลับมา​เป็นหยดน้ำใส ๆ​ ดังเดิม

นกน้อย​ที่รัก บทบรรณาธิการชิ้นนี้ ทำให้เธอคิดอย่างไรบ้าง​?

 

จากใจ..บรรณาธิการ,
๒๒ ตุลาคม ๒๕๔๘

editorial นิตยสารรายสะดวก
ข้ อ เ ขี ย น ล่ า สุ ด
"ปีตานัต" - "ปัตตานี" โดย แม่มะลิ .. โกโก้ปั่นสไตล์ปีตานัต ปกติ​จะราดน้ำช๊อคโกแลตเยิ้มฉ่ำ ขมๆ​หวานๆ​ นุ่มๆ​ ลองนึกถึงสภาพอากาศร้อนอบอ้าวเหงื่อหยดติ๋งๆ​ อากาศอบๆ​ชื้นๆ​บริเวณเมืองชายทะเลนะคะ​ แดดร้อนเปรี้ยงๆ​ โก้โก้ปั่นเย็นๆ​ซักแก้ว ซู๊ดดดดด!!! ชื่นใจ .. -56 views - [อ่านต่อ..]

แตกสลาย ตอนเรื่องของเราเริ่มต้นที่ไหน โดย แม่มะลิ .. เรื่อง​ของเรามันเริ่มต้นในช่วงค่ำคืนฤดูร้อน​ที่แสนร้อน มิตรภาพของการสนทนาเริ่มต้นจากการพูดคุยทั่ว​ไปสิ่ง​ที่ดึงดูดเราเข้าหากัน​คือ​ความอยากรู้อยากเห็น อยากเข้าใจในบางสิ่งบางอย่าง .. -15 views - [อ่านต่อ..]

แตกสลาย โดย แม่มะลิ .. ใน​ความสัมพันธ์​เพราะ​เป็นเรื่อง​ของการต่อรอง​ระหว่างอำนาจของหัวใจ​ที่ผลัดกันครอง​ความ​เป็นใหญ่ ​แต่แต้มต่อ​จะเกิดขึ้น​ก็ต่อ​เมื่อมีคนหนึ่ง​คนใดเกิด​ความรู้สึก​ที่ล้ำลึกกว่า .. -259 views - [อ่านต่อ..]

ขับรถให้ซาอุดีส โดย อบอุ่น พจนา .. Driving the Saudis: A Chauffeur's Tale of Life, Liberty and the Pursuit of Happiness on Rodeo Drive Paperback ขับรถให้ซาอุดีส ​เป็นบันทึกแท้จริงของชีวิตของพนักงานขับรถหญิง Jayne Amelia Larson ​ที่​ได้รับการว่าจ้าง .. -180 views - [อ่านต่อ..]

F a c t   C a r d
ชื่อ นิตยสารรายสะดวก
ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ๕ มีนาคม ๒๕๔๖
จำนวนงานเขียน ๑๑๕๒ ชิ้น
จำนวนนักเขียน ๖๖๙ ท่าน
งานเขียนบนโต๊ะบ.ก. ๕๗๐ ชิ้น
งานเขียนคัดสรร ๔๗๕ ชิ้น
งานเขียนลงตะกร้า ๑๐๗ ชิ้น
-- เชิญร่วมเป็นนักเขียน -- ลงทะเบียนนักเขียน ที่นี่
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : Poceille [C-6091 ], [202.57.149.157]
เมื่อวันที่ : 22 ต.ค. 2548, 12.59 น.

...​


​ใครบ้างคะ​​ที่ไม่เคยเหงา ไม่เคยรู้สึกโดดเดี่ยว?...​ โพเชื่อว่ามัน​เป็น​ความรู้สึก​ที่เกิดขึ้น​​กับทุกชีวิตบนโลก ​ทั้งคน​และสัตว์ ​แม้กระทั่ง​กับต้นไม้...​

โพเองก็เคยเหงา เหงามากจนทุรนทุราย ​ทั้ง​ที่รอบกายเต็ม​ไปด้วยผู้คนมากมาย​​แต่ก็ยังเหงา โดดเดี่ยว แล้ว​ก็พร่ำก่นบ่นโทษผู้คนรอบกายเหล่านั้น​ว่า "ทำไมเธอถึงไม่สนใจฉันเลย​? รู้ไหมว่าฉันเหงาจนแทบ​จะบ้าตายแล้ว​?"


...​​แต่หารู้ไม่ว่า ผู้คนเหล่านั้น​มองโพอยู่​เช่นกัน ​เขาอยากช่วย อยากเข้าหา ​แต่โพเองนี่แหล่ะ​ที่​เป็นฝ่ายปิดประตูไว้แน่น แล้ว​หลับหูหลับตาตีอกชกตัวร่ำร้องอยู่​ในกำแพงแก้ว​ที่ล้อมตัวเอง​เอาไว้นั้น​เพียงลำพัง...​


โพ​ไปพบจิตแพทย์ตามคำแนะนำของคุณหมอประจำตัว ​และจิตแพทย์ก็​เป็นผู้ทุบเกราะแก้วนั้น​ให้ร้าว​เพื่อเปิดโอกาสให้โพมองออก​ไปนอกกรอบนั้น​ ​เมื่อรอยร้าวกว้างขึ้น​ หนึ่ง​ในผู้คน​ที่ยืนอยู่​รอบนอกก็หาญกล้าพอ​ที่​จะก้าวผ่านรอยร้าวนั้น​เข้ามาหา มาช่วย มา​เป็น​กำลังใจ ​และใน​ที่สุดก็​เป็นคนพาโพออกมาจากเกราะแก้ว​ต้องคำสาปอันนั้น​ด้วยคำพูดประโยคหนึ่ง​...​


"ทำไม​ต้อง​เอาชีวิต​ไปพันไว้​กับคนอื่นด้วยล่ะ?" เธอผู้นั้น​เอ่ยถาม "ทำไม​ต้องคอยเรียกร้องให้คนโน้นคนนี้มาสนใจ? คิดดู ​ถ้าจู่ ๆ​ โพตาย​ไป คนพวกนั้น​​เขาก็ยังมีชีวิตอยู่​กัน​ได้ ใช่ไหม? ถึงไม่มีเรา​เขาก็อยู่​​ได้ จริงไหม? งั้นก็คิดเสียว่า ถึงไม่มีพวก​เขาเราก็อยู่​​ได้เหมือนกันสิ...​"


นั่นสินะ...​ ​แม้ไม่มีเรา ​เขาก็อยู่​​ได้ ดังนั้น​เราเองก็​ต้องอยู่​​ได้​โดยไม่มี​เขาเหมือนกัน!


...​คำพูดประโยคนั้น​​ที่พี่สาวร่วมโลกของโพพูด​เอาไว้ทำให้โพมองเห็น​ความเหงา​และเดียวดายในรูปแบบใหม่ เหมือนอย่าง​ที่ท่าน บก. ว่าไว้ล่ะค่ะว่า​​ความเหงามันอยู่​​กับเราอยู่​ตลอดเวลามาตั้งแต่วัยเยาว์ มิใช่แค่สายลมหนาว​ที่แวะมาทักทายให้เราทรมานเล่นแล้ว​ก็พัดจาก​ไป​เมื่อมี​ใครเข้ามามอบไออุ่นให้ ​แต่มันเหมือนลมหายใจ​ที่อยู่​​กับเราตลอดเวลา ในบางครา​ที่เรามีกิจกรรมให้ทำจนวุ่นวายก็แทบไม่รู้ตัวว่า​กำลังหายใจอยู่​ ​แต่​เมื่อใด​ที่เรา​ต้องอยู่​คนเดียว นั่นละค่ะ​ถึง​จะรับรู้ว่าเราหายใจอยู่​นะ...​


...​


หลังจากโพทำการผูกสัมพันธ์​กับ​ความเหงาในตัว​ได้แล้ว​ ชีวิตก็มี​ความสุขขึ้น​นะคะ​ การ​ได้อยู่​คนเดียวทำให้เรามีเวลาค้นหา​ความ​เป็นตัวของเรามากขึ้น​ มีเวลาทำในสิ่ง​ที่รักมากขึ้น​ ทำให้เราเลิกกลัวการ​ต้องอยู่​เพียงลำพัง...​ ​แต่ข้อเสียก็มีอยู่​นะคะ​ มันทำให้โพกลาย​เป็นคนไม่แคร์​ใคร เธอไม่​ไปด้วยใช่ไหม? ไม่​เป็นไร ฉัน​ไปเองก็​ได้ ดีเสียอีก ​ไปคนเดียว เ​ที่ยว​ได้ตามใจ...​ ดังนั้น​ในเวลานี้โพจึงมักทำอะไร​คนเดียวเสมอ กินข้าวคนเดียว ช็อปปิ้งคนเดียว ​แต่สิ่ง​ที่ยังทำคนเดียวไม่​ได้​คือการ​ไปดูหนัง ไม่​สามารถเข้า​ไปดูหนังในโรงหนังคนเดียว​ได้เลย​ค่ะ​ เลย​ตัดปัญหาด้วยการไม่ดูหนังเสียเลย​ ประหยัดตังค์ดีด้วยค่ะ​ ฮิฮิ


ดู​เป็นชีวิต​ที่โดดเดี่ยว ​ทว่าไม่เดียวดายนะคะ​ ถือ​เป็นโชคของโพ​ที่ยังมี​เพื่อนอยู่​ชุดหนึ่ง​ ​ที่​แม้​จะไม่สนิทกันมาก​แต่พวก​เขาก็อยู่​ตรงนั้น​​และ​พร้อม​ที่​จะมอบ​ความช่วยเหลือให้ในทันที​ที่ร้องขอ ​แม้​จะไม่เคยโทรหาพวก​เขาเลย​​เป็นปี ๆ​ อีเมล์ก็ไม่เคยส่งให้ ​แต่ยามใด​ที่ติดต่อ​ไปหาพวก​เขาก็ต้อนรับอยู่​เสมอ มันเหมือน​กับ​ที่คุณ Fasai07 เคยเขียนไว้ในกระดานเสวนาน่ะค่ะว่า​ ...​​ความห่วงใยก็เหมือนดวงดาว มองเห็น​เป็นครั้งคราว​แต่ไม่เคยหาย​ไปไหน...​ ​ความห่วงใยของ​เพื่อนกลุ่มนี้ก็​เป็นแบบนี้ มีให้อยู่​เสมอไม่เคยเปลี่ยนแปลง...​


...​


นกน้อย​ที่รัก หาก​ใคร​กำลังเหงา​และโดดเดี่ยว ลองพลิกวิกฤต​เป็นโอกาสดูไหมคะ​? ​ใช้เวลา​ที่​ต้องอยู่​เพียงเดียวดายนี้ค้นหาตัวตน​ที่แท้จริงของคุณดู บางทีสิ่ง​ที่คุณค้นเจออาจทำให้คุณ​ต้องประหลาดใจก็​ได้นะคะ​ ​และในยามนี้เอง​ที่คุณ​จะ​ได้เห็น​เพื่อนแท้ ​เพื่อนแท้อาจไม่ใช่​เพื่อนสนิท​ที่​ต้องทำตัวติดกันไว้ตลอดเวลา ​และ​เพื่อนแท้ก็ไม่ใช่แฟน​ที่​ต้องเจอกันทุกวันหรือ​ต้องโทรหากันทุกคืน ​แต่​เพื่อนแท้​คือคน​ที่คุณรู้ว่า​เขา​จะอยู่​ข้างคุณเสมอ


ลอง​ใช้เวลาเหงา ๆ​ นี้มองหา​เพื่อนแท้ของคุณดูนะคะ​ ​ต้องมีสักคนสิน่า!

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ลุงเปี๊ยก [C-6094 ], [203.151.217.61]
เมื่อวันที่ : 22 ต.ค. 2548, 16.50 น.

ขอบคุณหนูโพฯ ​ที่มาร่วมแชร์ประสบการณ์ครับ​ โลกยังสดใสอยู่​เสมอ​เมื่อเราแบ่งปันอะไร​สักอย่างต่อกัน ประสบการณ์หรือ​ความคิดล้วนมีค่าพอ​จะแบ่งปันกัน​ได้เสมอ.. แท้งกิ้ว

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : guest20053 [C-6097 ], [61.19.227.2]
เมื่อวันที่ : 22 ต.ค. 2548, 23.58 น.

ตัวเองก็เคย​เป็นเหมือนกันนะคะ​ จึง​ต้องหาวิธีคิดหลาย ๆ​ แบบ​เพื่อให้ไม่ฟุ้งซ่านเกิน​ไปค่ะ​ เวลา​เป็นมาก ๆ​ ก็เบี่ยงเบน​ความสนใจด้วยเรื่อง​อื่น ๆ​ เสียก็ดีขึ้น​ค่ะ​ การ​ใช้อินเตอร์เน็ทก็​เป็นอีกวิธีนะคะ​ อ่านบทบรรณาธิการแล้ว​ก็ช่วยนะคะ​ ทำให้รู้ว่า ​ใคร ๆ​ ก็มีเวลาเหงา ​และโดดเดี่ยวกันทุกคน

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : Rotjana Geneva [C-6100 ], [203.170.189.225]
เมื่อวันที่ : 23 ต.ค. 2548, 09.29 น.

ดีจัง​ที่ลุงเปี๊ยกนำอาหารสมอง​ที่สำคัญยิ่งมาเสวนากัน...​..ในโลกอินเตอร์เน็ต เรา​จะพบผู้คนมากมาย​​ที่เหงา​และแสวงหา นั่นอาจ​เป็นสาเหตุหนึ่ง​​ที่ทำให้เรา​ได้มาพบกัน​ที่นี่

​ความเหงาคงไม่อันตราย หากเราแสวงหาสิ่ง​ที่ชอบ​ที่ควร​เพื่อทำให้หายเหงา

​แต่หากเหงา แล้ว​หันเข้าหาสิ่งเสพติด ​แต่หากเหงา แล้ว​แสวงหาจากภายนอก เราคงไม่บรรเทา​ความเหงานั้น​​ได้เลย​ ​และคง​ต้องผิดหวัง​และเหงาอยู่​ร่ำ​ไป

รจนาพบว่า ​ความเหงานั้น​​คือภาวะ​ที่เราไม่​เป็นสุขหรือพึงใจ​กับสิ่ง​ที่เรามีอยู่​ หรือ​เป็นภาวะ​ที่เราไม่​สามารถอยู่​​กับตัวเอง​ได้ ไม่ว่า​จะด้วยสาเหตุใดก็ตาม

ดังนั้น​ การกำจัด​ความเหงา​ต้องเริ่มมาจากวิธี​ที่เรามองตัวเอง รักตัวเอง พอใจในสิ่ง​ที่ตัวเอง​เป็น พอใจในสิ่ง​ที่ตัวเองมี รู้จักวิธี​ที่​จะอยู่​​กับตัวเอง "อย่างสร้างสรร"

เรา​ต้องไม่ลืมว่า มนุษย์เรา​แม้​จะ​เป็น​เพื่อนร่วมเกิดแก่เจ็บตาย ​แต่ว่า​แต่ละชีวิตก็ล้วนเกิดมาเพียงลำพัง (มี​ความคิด​และจิตใจเดียว​ที่ติดมา) แก่ก็เฉพาะตัว (ไม่มี​ใครแก่แทนเรา​ได้) เจ็บก็เฉพาะตัว (แลก​ความเจ็บ​กับคนอื่นไม่​ได้) แล้ว​ก็ตายคนเดียว (ไม่มี​ใคร​จะแลกประสบการณ์นี้​กับเรา​ได้) นี่​คือวงจรของชีวิต เราอยู่​​กับตัวเรา ใจเราตลอดเวลา ​เป็นภาวะ​ที่​เป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง...​.

ดังนั้น​ ทำไมเราจึงไม่มองหาวิธี​ที่เรา​จะอยู่​​กับตัวเอง​และ​ความคิดของเรา​ได้อย่าง​เป็นสุข...​หากเราทำ​ได้ดังนี้แล้ว​ เราก็​จะอยู่​ในโลกนี้​กับคนอื่น​ได้อย่างสงบสันติไม่แพ้กัน

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : ดำรงเฮฮา [C-6115 ], [58.8.92.248]
เมื่อวันที่ : 26 ต.ค. 2548, 23.12 น.

จริงเลย​ครับ​ ลุงเปี๊ยก
เวลาเราเหงา เราเบื่อ เรามัก​จะหาอะไร​มาให้เราผ่านมัน​ไป

​และแล้ว​ เราก็รู้ว่า จอมปลอม ​ทั้งเพ

เท่า​ที่ผมทราบจากการเล่าเรียนทางธรรมมาบ้าง

สั้น ลัด ง่าย ท่านว่า

ให้ "รู้" ​ไปเลย​ครับ​

แหม...​.

ง่าย ​แต่ทำยากยังไงพิกล

ว่ามั้ยครับ​?

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : ลุงเปี๊ยก [C-6116 ], [203.151.217.61]
เมื่อวันที่ : 27 ต.ค. 2548, 06.49 น.

ดำรงเฮฮา.. แฮ่ๆ​ "รู้" ​ไปเลย​ยากจริง ๆ​ ครับ​ แค่ดำรงสติให้อยู่​​กับตัว​เป็นช่วงนาน ๆ​ ก็ยังทำไม่สำเร็จเลย​ครับ​ มัก​จะเผลอไผล​ไปเสมอ ขอบคุณ​ที่ร่วมแจมครับ​

ทักทายป้ารจฯ ​กับน้องเกสต์ด้วยครับ​ พวกเราล้วน​เป็น​เพื่อนร่วมทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย แวะเวียนมาช่วยเตือนสติกันบ่อย ๆ​ นะครับ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : guest20053 [C-6131 ], [161.200.255.161]
เมื่อวันที่ : 28 ต.ค. 2548, 15.59 น.

ยินดีค่ะ​ เรียกเสียน่ารักเลย​ น้องเกสต์ เรียก เกสต์เฉย ๆ​ ก็​ได้ค่ะ​ อายุไม่น้อยแล้ว​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๘ : Daow [C-19072 ], [180.183.82.205]
เมื่อวันที่ : 27 ก.ย. 2557, 17.46 น.

I am enjoy very much reading all stories here at Noknoi magazine.
Love it kha.

Wishing Uncle Ping and Pa Moo will write good story for everyone pai naan na kha.

^__________________^
Warm Regards,
Daow

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น