นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๕ พฤษภาคม ๒๕๔๘
เดินเข้าประตู
เด็กใหม่ในเมือง
...เริ่มต้น ไม่ใช่เส้นชัย...
ผมนั่งพิมพ์ข้อ​ความเหล่านี้ในยามเยาว์ของวัน​ที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๔๘ ​ซึ่ง​เป็นวัน​ที่ผลการสอบคัดเลือกเข้ามหาวิทยาลัย​จะถูกนำ​ไปแปะไว้​ที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ​เพื่อให้คน​ที่ทราบผลการสอบแล้ว​ (จากทางเว็บไซต์​และระบบสอบถามผลทางโทรศัพท์ ​ที่ผมไม่แน่ใจว่าปัจจุบัน​จะยังมีบริการแบบ​ที่ว่าหรือเปล่า) ​ได้เดินทาง​ไปเฮฮา​กับรุ่นพี่ร่วมคณะ​ที่คอยท่าต้อนรับเราอยู่​

ผมนั่งพิมพ์​เพื่อคำนึงถึงช่วงนี้​เมื่อ ๖ ปี​ที่แล้ว​...​มัน​เป็นช่วงเวลาหลังจาก​ที่ผม​ได้รู้ผลทางโทรศัพท์ว่าผมสอบติด ​และ​ได้​เป็นนิสิตคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย...​

เช้า​วันนั้น​ผม​กับ​เพื่อนร่วมโรงเรียน​ที่เอนท์ฯติด​พร้อมกันก็นั่งรถแท็กซี่​ไป​ที่เกษตรฯ ​เพื่อ​จะ​ไปผจญ​กับน้ำท่วมขนาดครึ่งแข้งภายในเกษตรฯ (ผมจำ​ได้ว่าฝนตกหนักในคืนก่อนวันประกาศผลฯ) ก่อน​จะ​ได้ยินเสียงกลองรับน้องกระหน่ำจนไม่มีช่องว่างให้​ความเงียบ ​พร้อม​กับ​ได้เห็นซุ้มของรุ่นพี่หลากคณะ​ที่คอยท่าต้อนรับเราอยู่​

ตอนนั้น​เราก็สนุกสนาน​กับการต้อนรับ ​โดยพก​ความฝันอยาก​เป็นดีเจ.ไว้​ที่กระเป๋าเสื้อ ​โดย​ที่ไม่รู้เลย​ว่า หลังจากวันนั้น​ ชีวิต​ที่เคยฝันว่า​จะสนุก​กับการ​เป็นนิสิต​ที่ดี​จะเปลี่ยน​ไป ตั้งแต่ถูกลมแห่งโชคชะตาพัดเรา​ไปสู่แวดวงค่ายอาสาฯ ก่อน​จะพบว่าภาพของค่ายอาสาฯ ​ที่น่า​จะ​เป็นพื้น​ที่แห่งเสรีภาพ กลับมีกรงขัง​ที่หนาแน่นกว่าโลกภายนอก จนผมหลบลี้มาพบ​กับหนังสือ​และวารสารภายในมหา’ลัย ​ที่ชักนำให้ผมหลงมนต์เสน่ห์เจ้าตัวอักษร...​พอรู้ตัวอีกที​ความฝันอยาก​เป็นดีเจ. ก็ไม่รู้ว่าหาย​ไปไหนก็ไม่รู้

​แต่กลับทดแทนด้วย​ความฝันบนเส้นทางนักปั้นอักษรขึ้น​มาแทน...​

​เมื่อมองย้อนกลับมายังปัจจุบัน ผม​กำลังแอบสงสัยว่าน้องๆ​ ​ที่​กำลังเดินทางเข้ามาสู่มหา’ลัยนั้น​ ​เขาพกอะไร​เข้ามาบ้าง ​และ​เขา​จะออกจาก​ที่นี่​ไปในสภาพแบบไหนกัน

ผมอยากรู้เสียจริงๆ​...​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-959 Article's Rate 2 votes
ชื่อเรื่อง เดินเข้าประตู
ผู้แต่ง เด็กใหม่ในเมือง
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๕ พฤษภาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๗๑๑ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-4401 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 05 พ.ค. 2548, 03.31 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Poceille [C-4423 ], [161.200.255.162]
เมื่อวันที่ : 05 พ.ค. 2548, 15.33 น.

อยาก​ได้คำตอบจากคน​ที่ผ่านวันประกาศผลเอนท์มากว่าสิบปีไหมฮับ?


ตอน​ที่เข้ามาเรียนนั้น​หวังอยู่​เพียงอยากจบ​ไปทำงานอย่าง​ที่อยากทำ งาน​ที่อยากทำ​เพราะคนอื่นทำแล้ว​ไม่ถูกใจค่ะ​ ​แต่พอจบแล้ว​กลับไม่​ได้ทำอย่าง​ที่หวังไว้เลย​​เพราะทำแล้ว​ไม่ถูกใจตัวเองเสียอีกแหน่ะ

บางที​ความฝันมันก็​เป็น​ได้แค่​ความฝันนะคะ​ ​แต่ขอเพียงมีโอกาส​ที่​จะ​ได้ลองทำ​ความฝันให้​เป็นจริงสักครั้ง ​แม้​จะไม่สมหวังดังใจ...​ก็คิดว่าตัวเองโชคดี​ที่สุดแล้ว​ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ละอองฝน [C-4513 ], [133.1.128.95]
เมื่อวันที่ : 09 พ.ค. 2548, 21.33 น.

ชีวิตช่วงเอนทรานซ์นั้น​เต็ม​ไปด้วย​ความฝันมากมาย​เลย​ค่ะ​ มีเพลงหนึ่ง​ของอ้อม สุนิสา ชื่อ เพลงอย่ายอมแพ้​เป็น ยาชู​กำลัง ให้สู้ (เดาออกเลย​นะคะ​ว่าเอนทรานซ์ช่วงไหน อิอิ )​เห็นด้วย​กับคุณโพค่ะ​ ​ความฝัน​กับ​ความจริงนั้น​ค่อนข้าง​จะ​ไปด้วยกันยาก ​แต่ขอให้เรา​ได้เลือก​ที่​จะเดินตาม​ความฝัน ก็มี​ความสุขแล้ว​ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น