นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๑๗ เมษายน ๒๕๔๘
...เมื่อเข้าใจ...ในมุมหนึ่ง...อีกมุมหนึ่ง...
นทีไท
...ในยาม​​ที่ว่างๆ​​​​ได้มีโอกาสมานั่งอ่านข้อ​​ความน่ารักๆ​​​​ที่​​ได้รับมาจาก​​ใครคนหนึ่ง​​...​​​​เพราะในยาม​​ที่ห่างไกล เธอ​​จะ​​เป็นดั่ง​​กำลังใจ​​ที่สำคัญ อยู่​​เคียงข้างเสมอยาม​​ที่ฉัน​​ต้องการ...​​...
คลิกดูภาพขยาย

ในยาม​ที่ว่างๆ​​ได้มีโอกาสมานั่งอ่านข้อ​ความน่ารักๆ​​ที่​ได้รับมาจาก​ใครคนหนึ่ง​​ที่ยังคงคิดถึงกัน...​​เพราะในยาม​ที่ห่างไกล เธอ​จะเปรียบ​เป็นดั่ง​กำลังใจ​ที่สำคัญ อยู่​เคียงข้างเสมอยาม​ที่ฉัน​ต้องการ...​

​เมื่ออ่านเรื่อง​นี้แล้ว​ก็ทำให้​ได้แง่คิดบางอย่าง...​ก็คง​จะ​เป็นจริงสำหรับ​ความคิดของ​ใครๆ​​ซึ่ง ...​มองกันต่างมุมจนเกิน​ไป...​กลาย​เป็น​ความไม่เข้าใจกัน​ไปใน​ที่สุด...​


เรื่อง​: ในมุมหนึ่ง​..อีกมุมหนึ่ง​
​ที่มา: ไม่ระบุ

...​ในมุมหนึ่ง​...​


หลายครั้ง​ที่ฉันแอบมองหน้าเค้าเวลา​ที่เค้าเผลอ..
เค้าน่ารักมาก ​แต่ทำไมนะเค้าถึงไม่เคย​แม้​แต่​จะชำเลืองมองฉันเลย​

หลายครั้ง​ที่เค้าคุย​กับผู้หญิงคนอื่น ​แต่ฉันกลับรู้สึกหึง​ไปมากมาย​..
​ทั้ง​ที่เรา​เป็นแค่​เพื่อนกัน..​แต่เค้ากลับไม่เคย​ที่แคร์​ความรู้สึกฉันเลย​

หลายครั้ง​ที่ฉันสารภาพอย่างอ้อมๆ​​กับเค้าว่าฉันแอบหลงรักผู้ชายคนนึงอยู่​..
เค้าก็รับฟังแล้ว​หัวเราะแล้ว​บอกว่า..ดีแล้ว​ล่ะ​ที่เธอมี​ความรัก..​แต่​ใครน๊อ ​จะ​เป็นผู้ชาย​ที่โชคร้ายคนนั้น​

หลายครั้ง​ที่ฉันแกล้งทำสนิทสนม​กับผู้ชายคนอื่น.​เพื่อหวังให้เค้ามี​ความรู้สึกว่า​หึงบ้าง
​แต่เค้าก็ไม่เคย​จะยินดียินร้ายสักนิด...​มิหนำซ้ำยังเข้า​ไปคุย​กับผู้ชายคนนั้น​อย่างดีหน้าตาเฉย

หลายครั้ง..​ที่ฉันถามเค้าว่า ​ถ้าเกิดเธอว่าเธอรู้สึกว่า​รัก​ใคร
แล้ว​เค้าไม่เคยรักตอบหรือ​แม้​แต่​จะมองมาเลย​ เธอ​จะรู้สึกอย่างไร..เค้ากลับตอบว่า เรื่อง​ของผม

หลายครั้ง​ที่ฉันไม่สบาย ฉันแค่อยาก​ได้ยินคำว่า..
ทานยาหรือยัง ​เป็นห่วงนะ..​แต่เค้ากลับแค่มองแล้ว​ก็เดินผ่าน​ไป

หลายครั้ง​ที่ฉันอยากให้เค้าเดิน​ไปส่ง​ที่ป้ายรถเมล์..
​แต่เค้าบอกว่า..ไม่ดีหรอก..เดี๋ยวแฟนเห็น

หลายครั้ง​ที่ฉันโทร​ไปหาเค้า พยายามคุยแบบ​เพื่อน​เพื่อให้เค้าไม่อึดอัด​แต่เค้ากลับพูดมาว่า..
ทำไมถึง​ต้องโทรมาด้วย..อย่าทำให้ผม​ต้องพูดอะไร​​ที่​จะทำให้คุณรู้สึกไม่ดีออก​ไปนะ..

หลายครั้ง​ที่ฉันอยาก​จะบอก​ความในใจออก​ไปให้เค้า​ได้รับรู้สักที..
​แต่ทุกๆ​คำ​ที่ฉัน​ได้รับจากเค้า..มันเพียงพอแล้ว​..ฉันไม่​ต้องการ​ที่​จะบอกอะไร​เลย​​กับ​เขา..ฉันไม่เกลียดเค้าหรอก
​เพราะคนเรามีสิทธิ์​ที่​จะเลือกรักหรือเกลียด​ได้..ห้ามหัวใจกันไม่​ได้หรอก...​..
​แต่ต่อ​ไปนี้ฉันคงไม่กล้า​ที่​จะมองเธอแล้ว​ล่ะ ไม่คุย ไม่โทร​ไปหรือทำให้เธออึดอัดใจใดๆ​​ทั้งสิ้น
ลาก่อนนะคนดี...​​และลาก่อน​ความรักของฉัน...​...​

คลิกดูภาพขยาย

...​อีกมุมหนึ่ง​...​

หลายครั้ง​ที่ผมรู้สึกว่า​คุณแอบมองผมอยู่​..คุณรู้มั้ยว่ามันทำให้ผมไม่กล้า​แม้​แต่​จะสบตาคุณ..คุณน่ารักมาก
ผมไมเคยใจสั่นแบบนี้มาก่อนเลย​..สายตาคุณทำไมถึง​ได้ทำให้ผม​เป็น​ได้ขนาดนี้นะ...​.

หลายครั้ง​ที่ผม​ต้องพยายามคุย​กับผู้หญิงคนอื่นๆ​ ​เพื่อให้ไม่ให้คิด​กับคุณมาก​ไปมากกว่านี้.
​แต่ผมห้ามหัวใจตัวเองไม่​ได้เลย​..ทำไมนะ...​

หลายครั้ง​ที่คุณบอกผมว่าคุณแอบหลงรักผู้ชายคนนึงอยู่​..
คุณรู้ใหม หัวใจผมมันเจ็บปวดแค่ใหน..ทำไมถึงไม่​เป็นผมนะ

หลายครั้ง​ที่ผมเห็นคุณสนิทสนม​กับผู้ชายคนอื่น..ผมทรมานมากเลย​รู้มั้ย...​
ผมรู้สึกว่า​ตัวเองไร้ค่า..คุณมีแฟนแล้ว​สินะ..สำหรับผม..​เพื่อนเท่านั้น​​ที่คุณรู้สึกสินะ..​แต่ผมก็ยอม​ได้..​เพื่อคุณ...​.

ทุกครั้ง​ที่คุณถามผมว่า​ถ้าผม​ไปหลงรัก​ใคร​โดย​ที่เค้าไม่เคยมองเลย​
ผม​จะทำยังงัย..ผมตอบคุณ​ไปแล้ว​นะ..เรื่อง​ของผม..คุณรู้มั้ยว่านั่น
​เป็นคำพูด​ที่ผมตอบ​กับตัวเอง..นั่นสินะ..เรื่อง​ของผม​ที่​จะรักผู้หญิงคนนี้​โดย​ที่เค้าไม่เคยสนใจผมเลย​​แม้​แต่น้อย...​..

ทุกครั้ง​ที่คุณไม่สบาย.คุณรู้มั้ยว่า​ถ้าผมเจ็บแทนคุณ​ได้..ผม​จะไม่รอช้าเลย​..
คนดี..คุณรู้มั้ยว่าผมมองเห็นเค้าคนนั้น​​เอายามาให้คุณ..ผมไม่อาจทนดูภาพนั้น​​ได้เลย​..
อยากเข้า​ไปชกหน้าเค้า ​แต่ก็ทำไม่​ได้..ผมถึง​ได้แค่มองแล้ว​ก็เดินจาก​ไปอย่างเงียบๆ​
คุณคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมยืนมองอยู่​นานแค่ไหนด้วยห้วใจ​ที่ปวดร้าว ถุงยาในมือผมมันร่วงลงตอนไหนไม่รู้...​...​

ทุกครั้ง​ที่คุณบอกว่า​จะให้ผม​ไปส่งคุณ​ที่ป้ายรถเมล์..รู้มั้ยผมตื่นเต้นมากๆ​​ที่​จะ​ได้​ไปส่งคุณ..
​แต่ผมคงไม่​ไปส่งคุณแค่ป้ายรถเมล์หรอก..ผมอยากส่งคน​ที่ผมรักให้ถึงบ้านเลย​..​แต่พอนึกถึงหน้าของผู้ชายคนนั้น​
แฟนคุณคนนั้น​..ผมไม่อยากให้คุณมีปัญหา..ผมไม่อยากให้แฟนคุณเข้าใจผิด..
ผมถึง​ได้บอก​กับคุณว่า ไม่ดีหรอก เดี๋ยวแฟนเห็น...​

หลายครั้ง​ที่คุณโทรหาผม..หัวใจผมมันเต้นตามเสียงของโทรศัพท์
ผมไม่อยากรับโทรศัพท์คุณเลย​..ผมไม่อยากให้ใจผมมันรักคุณ​ไปมากกว่านี้อีกแล้ว​..มันทรมาน..
​และใน​ที่สุดผมก็ไม่อาจทนรอให้มันดังอย่างนั้น​​ได้อีกแล้ว​..ผมรับ​และตัดสินใจบอกคุณ​ไปว่า
อย่าทำให้ผม​ต้องพูดอะไร​​ที่​จะทำให้คุณรู้สึกไม่ดีเลย​..
(คุณรู้อะไร​มั้ย​เพราะผมกล้วว่าผม​จะสารภาพ​ความในใจ​กับคุณ​ที่มันเก็บไว้มานานออก​ไป..ผมกลัวใจตัวเองเหลือเกิน..
​ถ้าผมเผลอพูดออก​ไป..คุณคงรู้สึกไม่ดี คงเกลียดผม​และเดินจากผม​ไป..
...​.ผมไม่อยากให้คุณจากผม​ไปไหน​ทั้งนั้น​..ผมรักคุณนะ..)

​แต่หลังจากวันนั้น​..ทำไมคุณถึงเมินเฉย​กับผมนัก..คุณรู้ตัวมั้ยสายตา​ที่คุณมองผมอย่างเย็นชานั้น​น่ะ..
มันทำให้ผมไม่​เป็นอันทำอะไร​..​เป็นเหมือนเดิม​ได้มั้ยคนดี..กลับมาเหมือนเดิม​กับผม​ได้มั้ย..
​แม้​จะ​ได้แค่​เป็น​เพื่อน​กับคุณเหมือนเดิมอย่าง​ที่เคย​เป็น แค่นี้ ผมก็สุขใจแล้ว​

...​.. ​เพราะอะไร​..บอกผมสักคำ...​...​.

บางทีสิ่ง​ที่คุณเห็น..หรือสิ่ง​ที่คุณคิด...​
จริงๆ​ แล้ว​มันอาจไม่​ได้​เป็นแบบนั้น​เลย​...​.คุณรัก​ใครทำดี​กับเค้าให้มากๆ​
​เพราะเค้าก็อาจ​จะ พยายามทำดี​เพื่อคุณอยู่​ก็​ได้..​โดย​ที่คุณก็ไม่เคย​ได้รู้เลย​

คลิกดูภาพขยาย


เรื่อง​: You'll never walk alone
​ที่มา: ไม่ระบุ

​ความหวาดกลัว..เข้ามาจับอยู่​กลางหัวใจ
..ของพลทหารในสงครามโลกครั้ง​ที่ 1..
​เมื่อ​เขา​ได้เห็น "​เพื่อนสนิท"..ล้มลงในสนามรบ
ขณะติดอยู่​ในสนาม.. ​ที่มีแสงไฟจากปืน
..พุ่งข้ามศีรษะ​ไปมา..อยู่​ตลอดเวลา
พลทหาร..ขออนุญาตผู้กองของ​เขาออก​ไป​ที่.. "เขตปลอดเจ้าของ"
​ซึ่งอยู่​ตรงกลาง..​ระหว่างสนาม ​เพื่อ​เอาศพของ "​เพื่อนสนิท"กลับมา

"​ได้" ..ผู้กองบอก "​แต่ฉันไม่คิดว่า..คุ้มนะ...​
​เพื่อนของเธอ..คง​จะตาย​ไปแล้ว​ ..
​และเธอ..ก็อาจ​จะ​เอาชีวิต​ไปทิ้งเสียก็​ได้"

คำพูดของผู้กอง-ไม่สำคัญ​และพลทหาร..ก็ออก​ไป
​เขา​ไปถึง..​เพื่อน..​ได้อย่างปาฏิหาริย์
แบก​เพื่อนขึ้น​บ่า.. แล้ว​นำกลับมา​ที่สนาม
​เมื่อ​ทั้งคู่กลิ้งลงมา..​ที่ก้นหลุม
นายทหาร..สำรวจทหาร​ที่บาดเจ็บ
แล้ว​หัน​ไปมอง​เพื่อน​เขา.. อย่างอ่อนโยน

"ฉันบอกเธอแล้ว​ว่า..มันไม่คุ้ม" ผู้กองบอก
"​เพื่อนเธอตายแล้ว​..​และเธอก็บาดเจ็บสาหัส"

"ถึงกระนั้น​..มันก็คุ้มค่า..ครับ​ท่าน" พลทหารตอบ
"เธอหมาย​ความว่าอย่างไร.. 'คุ้มค่า?' " ผู้กองถามกลับ
"​เพื่อนของเธอ..ตายแล้ว​นะ!"
"ใช่..ครับ​ท่าน" ..พลทหารตอบ
"​แต่มันก็คุ้มค่า..​เพราะว่า ..ตอน​ที่ผม​ไปถึง..​เขายังไม่ตาย
ผมดีใจ..​ที่​ได้ยิน​เขาบอกว่า...​
"ฉันรู้ว่า..นาย​ต้องมา.."

You'll never walk alone.

​ทั้ง 2 เรื่อง​​เป็น​ส่วนหนึ่ง​ ของแง่คิดดีๆ​ของมิตรภาพ...​​ซึ่งบางครั้งกว่า​จะ​ได้รับรู้ถึงสิ่งนั้น​ ก็​เมื่อตนเองนั้น​​ได้สูญเสียมิตรภาพเหล่านั้น​​ไปแล้ว​...​แล้ว​​จะมีประโยชน์อะไร​กัน​ที่​ต้องมานั่งนึกเสียใจ​กับสิ่ง​ที่เกิดขึ้น​ ...​เพียง​เพราะการ​ที่ไม่รู้จักถึงคุณค่าของสิ่ง​ที่มีอยู่​...​จงทำ​แต่ละวันให้มีค่า​และให้ดี​ที่สุดเท่า​ที่​จะทำ​ได้...​​เพื่อ​จะ​ได้ไม่​ต้องมานั่งเสียใจ​กับการกระทำ​ที่ผิดพลาด​ที่ผ่านมา...​
ขอบคุณสำหรับทุกเรื่อง​ราว​และทุกข้อ​ความ​ที่พยายามคัดสรรหามาให้อ่าน หลายครั้ง​ที่ทำให้​ได้รู้สึกว่า​ยังมีคุณอยู่​​เป็น​เพื่อน​ที่น่ารัก​และเข้าใจ...​มิตรภาพ​ที่ดีๆ​เหล่านี้​จะจดจำอยู่​ในใจของฉันเสมอ...​สักวันเราคง​ได้พบกันแด่เธอผู้รู้ใจ...​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-904 Article's Rate 116 votes
ชื่อเรื่อง ...เมื่อเข้าใจ...ในมุมหนึ่ง...อีกมุมหนึ่ง...
ผู้แต่ง นทีไท
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๗ เมษายน ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๐๐๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๕๗๗
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-3964 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 17 เม.ย. 2548, 13.14 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ละอองฝน [C-3967 ], [133.1.128.95]
เมื่อวันที่ : 17 เม.ย. 2548, 17.37 น.

อ่านแล้ว​ซึ้งมากเลย​ค่ะ​ มุมมอง​ที่แตกต่าง มองกันอยู่​คนละมุม อืมม ขอบคุณสำหรับข้อ​ความดีๆ​ พวกนี้ มันทำให้มองอะไร​กว้างขึ้น​มากเลย​ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : keeka [C-3976 ], [203.113.71.72]
เมื่อวันที่ : 17 เม.ย. 2548, 19.47 น.

อ่านแล้ว​..เศร้าค่ะ​ คิดถึงคนเคยใกล้กัน...​ชอบงานคุณมาก

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : ใยบวบ [C-4071 ], [203.113.76.11]
เมื่อวันที่ : 20 เม.ย. 2548, 15.50 น.

เรื่อง​ของคุณเส้าจังค่ะ​ อ่านแล้ว​ทรมานจัง ​แต่ขอ​เป็น​กำลังใจน๊ะว่า สักวันเค้าคนนั้งคง​จะเห็นว่าคุณมีคุณค่า​ที่สุดสำหรับเค้าน๊ะค๊ะ

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น