นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๑๔ เมษายน ๒๕๔๘
ชีวิต….คือ....
ผึ้งหลวง
... "​​ใครหลายคน" บอกว่า ...​​ชีวิต...​​​​คือการเดินทาง...​​การเดินทาง​​ที่มีจุดสิ้นสุด...​​​​เมื่อหมดลมหายใจ "...
คลิกดูภาพขยาย



​ใครหลายคน บอกว่า...​ชีวิต...​​คือการเดินทาง...​การเดินทาง​ที่มีจุดสิ้นสุด...​​เมื่อหมดลมหายใจ

​ใครหลายคน บอกว่า...​ทุกลมหายใจ​ที่มีอยู่​ ​คือการดิ้นรนไขว่คว้า ให้​ได้มา​ซึ่ง​ความสำเร็จ

​ใครหลายคน บอกว่า...​​ความสำเร็จในชีวิต ​คือ​ต้องก้าว​ไปให้ใกล

​ใครหลายคน บอกว่า...​ชีวิต​ที่ก้าวไกล ​ต้องมีทุกๆ​ อย่าง อย่าง​ที่คนอื่นๆ​ มี ​เป็น​ได้อย่าง​ที่คนอื่นๆ​ ​เป็น หรือ...​มากกว่า

​ใครหลายคน บอกว่า...​...​การมีมากกว่า...​.​ทั้งเงินทอง เกียรติยศ ชื่อเสียง ในสังคม ​คือสิ่งประคอง​ความสมบูรณ์ของชีวิต

​ใครหลายคน คนนั้น​ ยอมรับว่า...​ การมีให้มากกว่า​เพื่อ​ความสมบูรณ์ของชีวิต อาจ​ต้องแลก​กับ​ความสุข...​​ที่​เป็นแค่​ความรู้สึกเสมือนสุข


​แต่...​



​ใครบางคน บอกว่า...​ชีวิต...​​คือการค้นหาตัวเอง

​ใครบางคน บอกว่า...​การค้นพบตัวเอง ทำให้ชีวิตมี​ความหมาย

​ใครบางคน บอกว่า...​ชีวิต​ที่มี​ความหมาย ​คือการ​ได้รู้ว่าชีวิตมีคุณค่า

​ใครบางคน บอกว่า...​คุณค่าของชีวิต ​คือการ​ได้ตระหนักว่าทุกๆ​ วัน​ที่ตื่นมายังมีลมหายใจ...​​เพื่อ​จะ​ได้ทำสิ่งใดๆ​ ​ที่ใจอยาก​จะทำ

​ใครบางคน บอกว่า...​ลมหายใจ​ที่มีอยู่​ ทุกลมหายใจมี​ความหมายมากกว่า การสูดอากาศเข้า​ไปแล้ว​ปล่อยมันออกมา

​ใครบางคน บอกว่า...​อากาศ​ที่เข้าปอดสู่สมอง...​​ต้องเติมเต็ม​ความคิด ​และอิ่มสมบูรณ์ใน​ความรู้สึก

​ใครบางคน คนนั้น​ ยอมรับ...​.ว่า​ความสมบูรณ์ของ​ความรู้สึก​ที่ก่อให้เกิด​ความสุขนั้น​...​.อาจ​ต้องแลก​กับ​ความสำเร็จ


เคยไหม​ที่ ​ใครหลายคน ​กับ ​ใครบางคน ขัดแย้งกันอยู่​ในตัวเอง


​ใครหลายคน ในตัวเองบอกว่า​ต้องประสบ​ความสำเร็จในชีวิต

ในขณะ​ที่ ​ใครบางคน ในตัวเองขัดแย้งว่า...​อยากอยู่​อย่างสงบ...​มีแค่ปัจจัยสี่...​ก็มี​ความสุข

​ใครบางคน คนนั้น​เลือก​ที่​จะมี​ความสุข​ที่​ได้ทำในสิ่ง​ที่อยากทำ ​แม้​จะไม่ยิ่งใหญ่

​แต่ ​ใครหลายคน ในตัวเองก็รุมประณามว่า...​ ​ใครบางคน ในตัวเองนั้น​...​.ช่างโง่เง่าสิ้นดี



​ความสำเร็จ​และ​ความสุขในชีวิต​สามารถอยู่​ด้วยกัน​ได้​โดยไม่ขัดแย้ง...​บ้างไหม

​ถ้าทุกสิ่งถูกตัดสิน​ที่​ความพอใจ...​.​ถ้าเพียงแค่พอใจก็มี​ความสุข​ได้

​ความพอใจ​โดยไม่​ต้องใส่ใจ​กับเสียงผู้คนรอบข้าง

​ความพอใจ​โดยไม่​ต้องคำนึงว่า​จะถูกรุมประณาม

เรา​จะยังมี​ความสุข​กับ​ความพอใจนั้น​​ได้...​.นานแค่ไหน



ทางเลือกของชีวิต...​มีมากมาย​

​จะเลือก​เป็น...​ ​ใครหลายคน...​. หรือ...​. ​ใครบางคน

​จะทนต่อเสียงผู้คนรอบข้าง...​.หรือ...​.​จะทน​กับเสียงเรียกร้องภายในใจ

​จะทำให้ ​ใครหลายคน...​. อยู่​รวม​กับ ​ใครบางคน ​ได้​โดยไม่​ต้องขัดแย้ง

เส้นแบ่งเขตแห่ง​ความสมดุล...​อยู่​​ที่ตรงไหนกัน



สุดท้ายแล้ว​...​ชีวิต...​อาจ​ต้องอยู่​​ที่การกล้าตัดสินใจ...​

...​เลือก ...​​ที่​จะ​เป็น ...​​ใคร...​ในตัวเอง

 

F a c t   C a r d
Article ID A-897 Article's Rate 9 votes
ชื่อเรื่อง ชีวิต….คือ....
ผู้แต่ง ผึ้งหลวง
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๔ เมษายน ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๗๗๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๕ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๔๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-3911 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 14 เม.ย. 2548, 12.16 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : โหลนสุนทรภู่ [C-3916 ], [61.90.107.38]
เมื่อวันที่ : 14 เม.ย. 2548, 19.50 น.

เรียนคุณผึ้งหลวง

อะไร​​ที่ลงลงท้ายด้วยหลวง​เป็นอะไร​​ที่บอกว่า​เป็นของในวังนะจ๊ะ​ นี่เล่นบทผึ้งหลวงเลย​หรือนี่..โอ ..มายก๊อดเล่นของสูงเชียวนา...​

นอกจากเชี่ยวชาญเรื่อง​พิษแล้ว​ ยังเขียนปรัชญา​ได้ระดับด็อกเตอร์อีกนะเนี่ย..โอ..มายก๊อด(อีกครั้ง) ตามไม่ทันเลย​อะ...​อ่านแล้ว​มึนจัง...​แล้ว​กรรรู​จะ​เป็น​ใครดีฟะ...​เลือกให้หน่อย​เด่ ​เอา​ไปเลย​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ผึ้งหลวง [C-3917 ], [133.1.128.95]
เมื่อวันที่ : 14 เม.ย. 2548, 20.01 น.

เรียนคุณโหลนสุนทรภู่

มิ​ได้ตั้งใจ​จะเล่นของสูงดอกท่าน ผึ้งนั้น​มีสี่ชนิด ผึ้งหลวง​เป็นชนิด​ที่ตัวโตสุด ผู้เขียนจึงเลือก​จะ​เป็นผึ้งหลวงมากกว่าผึ้งมิ้ม ​ได้โปรดเข้าใจนะเจ๊า ...​.ขอบคุณสำหรับดอกไม้...​ก๊าบบ ...​.​จะเลือก​เป็น​ใคร...​ก็กล้าๆ​ หน่อย​ล่ะกัน...​ผู้เขียนก็ยังมึนๆ​ อยู่​เหมือนกันว่า​จะกล้าแค่ไหน...​.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : Poceille [C-3942 ], [202.5.84.74]
เมื่อวันที่ : 16 เม.ย. 2548, 17.36 น.

ชอบประโยคนี้ค่ะ​...​

​ใครบางคน บอกว่า...​ คุณค่าของชีวิต ​คือการ​ได้ตระหนักว่าทุกๆ​ วัน​ที่ตื่นมายังมีลมหายใจ...​ ​เพื่อ ​จะ​ได้ทำสิ่งใดๆ​ ​ที่ใจอยาก​จะทำ


โดนใจ ​เพราะเกือบทุกคนมัก​จะไม่เคยคิดถึงตรงนี้ พอนาฬิกาปลุกก็รีบตาลีตาเหลือกอาบน้ำ​แต่งตัวออก​ไปทำงานหาเงิน จนหมดวัน หมดเดือน หมดปีแล้ว​ก็ยังตอบไม่​ได้ว่าเคย​ได้ทำ "สิ่ง​ที่ใจอยาก​จะทำ" ​ไปบ้างหรือยัง? ​แต่พอใกล้ตายกลับคิดขึ้น​มา​ได้ว่า ฉันอยากทำโน่น อยากทำนี่ ​แต่ไม่มีเวลาทำแย้ว

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : อรพัตรา [C-9409 ], [124.121.38.187]
เมื่อวันที่ : 18 ต.ค. 2549, 15.52 น.

สำหรับฉัน ใช่ ชีวิต ​คือ การให้จริง ๆ​ ​ถ้าเราไม่รู้จัก​ความรัก เราไม่มี​ความทุกข์ ​ถ้าวันใหนเรารู้ว่าเรามีรัก นั้น​แหละ​​คือการ​ที่เราเดินเข้าหา​ความทุกข์ วันนี้ฉัน​ได้รับรู้ทุกข์นั้น​ ฉันรู้ว่าตัวเองเจ็บ ​และทรมาน ​แต่สิ่งหนึ่ง​​คือ ฉัน​ได้เดินข้ามผ่านห้วง​ความทุกข์ อย่างอาจหาญ ​เพราะฉันรู้ฉันเกิดมา​เพื่อ​เป็นผู้ให้มิใช่ผู้รับ ฉันเกิดมา​เพื่อสร้าง​ความดี ​และกลับสู่ดินแดนแห่ง​ความดีเท่านั้น​ วันนี้ของฉันจึง​เป็นวัน​ที่​ต้องอยู่​อย่างมีเกียรติ ​และศักดิ์ศรีในตัวเอง หลายคน​ที่มี​ความทุกข์​ที่เกิดจากรัก พยายามนะค่ะ​ ยืนให้​ได้ ให้ตัวเอง​เป็นต้นไม้​ที่ทรงคุณค่าแก่ผู้อื่น อย่าล้มอย่างไร้ค่า​โดยเด็ดขาด ​เพราะคุณมีศักดิ์ศรีของคุณเอง อยู่​ให้มีคุณค่า​ที่สุด

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น