นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๓๑ มีนาคม ๒๕๔๘
ปีเตอร์ กับ พอล่า - ๒
ชาร ทิคัมพร
...ปีเตอร์ซื้อสร้อยทองเส้นหนึ่ง​​ พอล่าซื้ออีกเส้นหนึ่ง​​ ใหญ่กว่าของปีเตอร์ มันมีเหรียญทองรูปหัวใจ​​ซึ่งมีตัวหนังสือว่า "รักเธอ" ห้อยอยู่​​ด้วย...
คลิกดูภาพขยาย
วันออกพรรษา ชายสูงอายุเจ้าของสวนประกาศให้​เป็นวันหยุดงานวันหนึ่ง​ แก​จะ​ไปทำบุญ​ที่วัดใกล้บ้าน วันนี้ปีเตอร์​กับพอล่าก็​จะ​ไปทำบุญกัน​ที่วัดไทยใหญ่ในเมือง ​ที่วัดนั้น​มีงาน​และ​เมื่อทำบุญแล้ว​​เขาก็​จะ​ไปซื้อทองกัน !

"พอล่าอยาก​ได้ทอง เจ้านาย" ปีเตอร์บอก​กับแก สองคนผัวเมียเตรียมตัวเตรียมใจกันมานานแล้ว​​ที่​จะซื้อทองฉลองวันออกพรรษา เงิน​ที่ฝังดินซ่อน​เอาไว้ถูกขุดขึ้น​มาแล้ว​


​ทั้งสองคนรีบกินข้าวตั้งแต่ก่อนเจ็ดโมงเช้า​ ปีเตอร์นุ่งกางเกงสีเขียวพรางแบบทหาร ใส่เสื้อยืดสีแดงสดใส ​เขาใส่รองเท้าผ้าใบคู่​ที่เคยใส่อยู่​ มีหมวกผ้าสีขาวสวมเพิ่ม​ความเท่ห์อีกหนึ่ง​ใบ พอล่าก็ไม่หยอก เธอใส่เสื้อยีนส์​และกางเกงยีนส์ใหม่เอี่ยม​ทั้งชุด ยังแข็งเป๊กอยู่​เลย​​เพราะยังไม่​ได้ซัก เธอซื้อมาสี่ร้อยบาท​​พร้อม​กับรองเท้าส้นสูงรัดส้นใหม่เอี่ยมอีกเหมือนกัน เสียงซ้อมเดินดังกุบๆ​​กับๆ​อยู่​ตั้งแต่ก่อนกินข้าวเช้า​

พวก​เขาแอบซื้อชุดพวกนี้มาจากกาดนัดหน้าโรงเรียนเตรียม​เอาไว้แล้ว​​เมื่อสิบวันก่อน ปีเตอร์ขอเบิกเงินครึ่งเดือนล่วงหน้าจากตะแก ​เอามาสมทบ​กับ​ส่วน​ที่เพิ่ง​จะขุดขึ้น​มาจากดิน​และจากกระบอกไม้ไผ่ ​เพื่อ​จะ​เอา​ไปซื้อทอง

เกือบเย็น สองหนุ่มสาวไทยใหญ่จึงกลับมาถึงสวน หอบข้าวของพะรุงพะรัง ​โดยเฉพาะพอล่าเธอหิ้วรองเท้าส้นสูงคู่​ที่ใส่​ไปกลับมาด้วย เกือกมันกัดเธอจน​ต้องถอดออกหิ้วกลางงานวัด !

พวก​เขาพากันรื้อข้าวของออกมาอวดชายผมสีดอกเลา ปีเตอร์ซื้อสร้อยทองเส้นหนึ่ง​ พอล่าซื้ออีกเส้นหนึ่ง​ ใหญ่กว่าของปีเตอร์ มันมีเหรียญทองรูปหัวใจ​ซึ่งมีตัวหนังสือว่า "รักเธอ" ห้อยอยู่​ด้วย พอล่าส่งถุงใบหนึ่ง​ให้ชายสูงอายุ ​แต่ไม่พูดอะไร​ เธอขี้อาย​และยังพูดไทยไม่เก่ง

"พอล่าซื้อมาฝากเจ้านาย" ปีเตอร์​เป็นล่ามให้เมีย​เขา ในถุง​เป็นแอ๊ปเปิลเล็กๆ​สองลูก เธอซื้อมาจากงานวัด ชายสูงอายุรับมันไว้ด้วย​ความดีใจ

"เจ้านายสอนหนังสือไทยให้ผม​ได้ก่อ?" ปีเตอร์ถามแกขณะ​ที่งัดหนังสือแบบเรียน ก.ไก่ ออกมาให้ดู ​เขาซื้อมันมาจากงานวัด​พร้อม​กับสมุดปกอ่อนอีกสองเล่ม

ปีเตอร์​เป็นคนรักการเรียน กระดานสั่งงาน​ที่กระต๊อบ​ซึ่ง​เขานอนเต็ม​ไปด้วยภาษาไทยใหญ่​เป็นระเบียบสวยงาม บอกวัน​ที่ฉีดยา ใส่ปุ๋ย​และ​ส่วนผสมต่างๆ​

หลังจากนั้น​อีกสองวัน ​เมื่อเลิกงานแล้ว​ปีเตอร์ก็ถือหนังสือ ก.ไก่ มาหาแก​ที่ครัว​พร้อม​กับพอล่า แล้ว​​เขาก็นั่งเรียนภาษาไทย​กับชายสูงอายุ โรงเรียน ก.ศ.น.นานาชาติเปิดขึ้น​แล้ว​​ที่ครัวน้อยริมสระ

เพียงสองอาทิตย์ ปีเตอร์ก็อ่าน​และเขียน ก.ไก่ จนถึง ฮ.นกฮูก​ได้ ​เขาเรียน​ได้เร็ว ​เขา​จะจดการออกเสียงพยัญชนะ​แต่ละตัว​เป็นภาษาไทยใหญ่กำ​กับไว้ ​แต่สำหรับพอล่ามันยากเกิน​ไป เธอจึงขอดร็อป​ไปตั้งแต่จบการเรียนวันแรก

​ต่อมาปีเตอร์​ไป​ได้หนังสือตำราเล่มหนึ่ง​มาจาก​เพื่อน ​ซึ่ง​เป็นแบบเรียนสองภาษา คนไทยก็เรียนภาษาไทยใหญ่จากหนังสือเล่มนี้​ได้ ทำให้การเรียนก้าวหน้าขึ้น​ ​และตาแกก็​ได้รู้ภาษาไทยใหญ่ขึ้น​บ้างนิดหน่อย​ ในคำศัพท์​และประโยค​ที่​ใช้ประจำวัน

แกจำ​ได้หลายคำ เช่น มะขามเรียกหมากแกง ลูกเงาะเรียกหมากยุ๋มไย๋ เท้าเรียกติ๋น กระดาษเรียกเจ๊ นาฬิกาเรียกโมงยาม ห้องคลอดเรียกฮ๊องเกิดลู้ก ​เป็นไข้เรียกเป๋นหนาว...​...​ฯลฯ ก็คนไทยด้วยกันทำไมถึงเรียกต่างกันอย่างนี้ ชายสูงอายุคิด ไอ้​ที่เรียกเหมือนๆ​กันไม่มีบ้างหรือไง !

พอปีเตอร์อ่านออกเสียง​และเขียนพยัญชนะไทย​ทั้งสี่สิบสี่ตัว​ได้คล่องดี ทีนี้ก็มาถึงสระ ตอนนี้ยากหน่อย​​เพราะคนสอนก็ไม่คล่องเหมือนสมัยเด็กๆ​เสียแล้ว​ ​แต่ใน​ที่สุดลูกศิษย์ของชายสูงอายุก็ออกเสียงสระ​ได้ถูก​ต้องครบถ้วนจน​ได้

บทเรียน​ต่อมาก็ถึงอีกระดับหนึ่ง​ ​คือการหัดอ่านผสมคำพยัญชนะ​กับสระ แกให้ ปีเตอร์หัดผสมคำตั้งแต่ ก.ไก่ เรื่อยมาทีละตัวๆ​ เสียงเจ้าปีเตอร์อ่านขานคำผสมดังลั่นครัว ...​ ก อะ กะ - ก อา กา - ก อิ กิ - ก อี กี - ก อึ กึ ก อือ กือ ...​..ฯลฯ ​เป็นอย่างนี้ทุกเย็น​เมื่อชายสูงอายุว่าง

สอนครั้งหนึ่ง​ ตะแก​จะให้​เขาหัดเขียนพยัญชนะผสม​กับสระทีละตัวลงในสมุดแล้ว​อ่านดังๆ​ ​แต่วันละเพียงสี่ตัวเท่านั้น​ วันแรก ก ข ฃ ค ​ระหว่างนั้น​แกก็​จะทำ​กับข้าว​ไปด้วย ​และคอยฟังเสียงปีเตอร์อ่านขาน ​ถ้า​เขาอ่านผิดแกก็​จะทักแล้ว​แก้ให้ใหม่ วันต่อ​ไปก็เริ่ม ​ที่ตัว ฅ ฆ ง จ หนุ่มไทยใหญ่เรียน​ได้เร็วทีเดียว

ไม่นานโรงเรียน ก.ศ.น.นานาชาติภาคค่ำ ก็สอนการผสมคำมาจนถึงพยัญชนะตัว​ที่สี่สิบเอ็ด ปีเตอร์เริ่มเขียน​และอ่านพยัญชนะตัว​ที่สี่สิบเอ็ดผสม​กับสระ เริ่มจากสระตัวแรก...​ แล้ว​​เขาก็อ่านขานดังๆ​อย่างเคย ทีละคำๆ​

เย็นนี้ตะแก​กำลังตำน้ำพริกกะปิ เสียงโขลกน้ำพริกดังแข่ง​กับเสียงปีเตอร์อ่านหนังสือ ชายสูงอายุไม่ค่อยสนใจลูกศิษย์ของแกเท่าใดแล้ว​ ​เขา​ไป​ได้เร็ว​และแทบ​จะไม่ผิดเลย​ วันนี้ก็เหลือแค่สี่พยัญชนะสุดท้ายเท่านั้น​ แกไม่​ได้ฟังด้วยซ้ำว่า​เขาอ่าน​ไปถึงไหนแล้ว​ อีกประเดี๋ยวก็​จะจบ แล้ว​แกก็​จะทอดปลาทูต่อ พอล่า​กำลัง​ไปเก็บใบตำลึงมาให้แกลวกจิ้มน้ำพริก

ใน​ที่สุดปีเตอร์ก็​สามารถอ่านการผสมคำ​ไปจนถึง ฮ.นกฮูกจน​ได้ ​เขาเก็บหนังสือ​และกระดาษดินสอแล้ว​เข้ามาไหว้ครูใหญ่โรงเรียน ก.ศ.น.นานาชาติ พอล่ามาถึง​พอดีเธอ​เอาผักตำลึงวางไว้ให้ แล้ว​​ทั้งสองคนพากันเดินกลับกระต๊อบ​ไป เสียงปีเตอร์คุยโขมง​กับเมียเรื่อง​​ที่​เขาอ่าน​และเขียนภาษไทย​ได้แล้ว​

วันรุ่งขึ้น​​ที่กระดานสั่งงานหน้ากระต๊อบ มีตัวหนังสือภาษาไทยเขียนไว้ว่า "ปีเตอร์ + พอล่า" ​และมีตัวหนังสือไทยใหญ่เขียนกำ​กับไว้ข้างใต้ด้วย ​และ​เพื่อให้ดู​เป็นสากลยิ่งขึ้น​ ชายสูงอายุก็เลย​เขียนเติม​เป็นภาษาฝรั่งไว้ข้างบนสุดอีกแถวหนึ่ง​ว่า "PETER + PAULA" ...​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-865 Article's Rate 3 votes
ชื่อเรื่อง ปีเตอร์ กับ พอล่า - ๒
ผู้แต่ง ชาร ทิคัมพร
ตีพิมพ์เมื่อ ๓๑ มีนาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๘๗๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-3612 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 31 มี.ค. 2548, 21.01 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น