นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๙ มีนาคม ๒๕๔๘
รำลึกถึง York....ขบวนการหนุ่มสาวชาวลูกบ้าขอลาไปก่อน (ตอนจบจริงๆ)
pilgrim
...Sheffield ​​แม้​​จะ​​เป็นทางผ่าน..​​แต่​​ถ้าไม่แวะก็ไม่ใช่พวกเรา แล้ว​​ขบวนการหนุ่มสาวชาวลูกบ้า ก็ลากกระเป๋าผ่าน Micklegate Bar...
Sheffield ​แม้​จะ​เป็นทางผ่าน..​แต่​ถ้าไม่แวะก็ไม่ใช่พวกเรา


แล้ว​ขบวนการหนุ่มสาวชาวลูกบ้า ก็ลากกระเป๋าผ่าน Micklegate Bar ​ไปยังสถานีรถไฟ ​เพื่อขึ้น​รถไฟจาก York มาต่อ​ที่ Sheffield กลับบ้าน​ใครบ้านมัน

​เนื่องจาก การ​ที่มาต่อรถไฟ​ที่ Sheffield เ​ที่ยวนี้ ​ต้องรอนานมาก พวกเราก็เริ่มออกนอกลู่นอกราง (อีกแล้ว​) เดินเข้าเมือง Sheffield กันอีกรอบหนึ่ง​ดีกว่านั่งหายใจรอ​ที่สถานีรถไฟ อากาศตอนนั้น​ เริ่มขมุกขมัว ​เพราะหน้าหนาว​จะมืดไวมาก บางวันประมาณบ่ายสามโมงก็เริ่มโพล้เพล้แล้ว​ พอห้าโมงเย็นก็มืดสนิทเหมือนยามราตรี

เราแวะถ่ายรูปกัน​ที่โบสถ์แห่งหนึ่ง​ในยามบ่าย ​แต่มันดูเหมือนใกล้ค่ำ ผู้คนดูบางตา เหมือนเมืองร้าง ​ทั้ง​ที่ Sheffield ​เป็นเมืองใหญ่

วันนี้​เป็นวันขึ้น​ปีใหม่ นี่​ถ้าเราอยู่​เมืองไทย มันคงไม่เงียบเหงา หนาวเย็นอย่างนี้นะ ​ที่บ้านเรา ประมาณว่าฉลองกันสามวันยังไม่อยาก​จะเลิก ไม่​เป็นไร...​สวมวิญญาณนักท่องเ​ที่ยวเข้าไว้ก่อน ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาคิดถึงบ้าน...​

น้องๆ​คำนวณเวลา​ที่เรามี แล้ว​ก็ตกลงกันว่า คง​ไปไหนไม่​ได้ไกล ดังนั้น​เรา​ไปชมสวนในเรือนกระจกกันดีกว่านะ...​เอ้า ​ไปไหนก็​ไปกัน...​ เ​ที่ยวมันจนหยดสุดท้าย

ใน​ความมืดสลัว โพล้เพล้ ภายในเมือง ยังมีการประดับประดาไฟซุ้ม ดวงเล็กดวงน้อย ราว​กับดวงดาวนับร้อยนับพันดวง ​เพราะเพิ่งผ่านคริสต์มาสมาไม่นาน ทำให้ท้องถนนแลดูระยิบระยับสวยงาม

Winter Garden ...​.Sheffield

เราเดินเข้า​ไปในใจกลางเมือง จนมาถึงสวนในเรือนกระจก ​ที่มีชื่อเรียกว่า Winter Garden ไม่ว่า​จะหนาวกระหน่ำขนาดไหน พวกพรรณไม้ก็ไม่ยั่น ​เพราะเติบโตอยู่​ในเรือนกระจก​ที่ปรับอุณหภูมิไว้ให้อบอุ่น สวนแห่งนี้ มีพื้น​ที่กว้าง 1,540 ตารางเมตร สูง 21 เมตร ใหญ่โตโอ่โถงพอ​ที่​จะรองรับพืชพรรณไม้​ได้ถึงประมาณ 150 species หรือ 2,500 กว่าชนิดทั่วโลก

Winter Garden จัด​เป็นสวนเรือนกระจกขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง​ของอังกฤษ ตั้งอยู่​ใจกลางเมืองติด​กับ Millennium Galleries

ผู้สร้างมีเจตนารมณ์​จะสร้างบรรยากาศสีเขียวขึ้น​ใจกลางป่าคอนกรีต ​เพื่อ​เป็น​ที่ผ่อนคลายให้​กับชาวเมือง ​และถือ​เป็นแหล่งปลูกฝังวัฒนธรรมการรักธรรมชาติ (​แต่​จะเกลียดการดูถูกเหยียดหยามด้วยหรือเปล่า ข่าวไม่แจ้งจ้ะ​) ​และสิ่งแวดล้อมให้แก่ประชาชน นับ​เป็น​ความคิดสร้างสรรค์​ที่น่านับถือมาก

​จะว่า​ไปแล้ว​ คนอังกฤษ​จะรักสวน​และธรรมชาติมาก ​แม้​แต่ในลอนดอนเมืองหลวง​ที่แออัดเหมือนกรุงเทพฯ ก็ยังมีสวนหรือ​ที่เรียกว่า park ขนาดใหญ่มากมาย​ ตามถนนหนทางก็มีต้นไม้ใหญ่ สูง ร่มครึ้มขึ้น​เรียงราย คาดว่า เลื่อย​ที่อังกฤษคงไม่ค่อยคม เลย​ไม่ค่อยมี​ใครนึกอยากตัดต้นไม้กัน ไม่เหมือนเมืองไทยนะ เลื่อย ค้ม คม ตัดกันจนเหลือ​แต่ป่าคอนกรีตแล้ว​

​ที่อังกฤษตามบ้านเรือนผู้คน​เขาก็ขยันทำสวนกัน ปลูกต้นไม้ตามฤดูกาลกันอย่างสวยงาม บางบ้านไม่มีพื้นดินทำสวน ขอตั้ง​เป็นแบบกระถางหรือกระเช้า​ห้อยก็ยังดี

เราเคยเดินผ่านสวนของคนแถวๆ​บ้าน ​เขาปลูกดอกไม้หลายหลากสีสวยงาม มีแปลงกุหลาบดอกใหญ่ หลายสี สวยจริงๆ​ แสดงถึงการดูแล​เอาใสใส่ของเจ้าของ​เป็นอย่างดี เราเดินผ่านครั้งใดก็​ได้​แต่นึกอวยพรเจ้าของสวนอยู่​ในใจ...​ขอให้​เขามี​ความสุขมากๆ​เถอะ...​ ​เพราะ​เขาสร้าง​ความชื่นตา ชื่นใจให้​กับคนผ่านทางอย่างนี้ น่า​จะถือ​เป็นการทำทานอย่างหนึ่ง​เหมือนกัน ​เพราะ​เป็นการสร้าง​ความสุข ​ความแจ่มใส ประเทืองใจให้​กับคนอื่น

​พระเอก-นางเอก ต่างเดินชมสวน ใน Winter Garden กัน​ไปอย่างเพลิดเพลินใจ ​เพราะ​เขามีไม้เมืองร้อนแปลกๆ​ให้ดูมากมาย​ เช่น ต้น ปาล์มจากเมืองร้อน อย่าง แอฟริกา​กับเอเชีย บางหย่อมก็จัด​เป็นน้ำตกเล็กๆ​ มีลำธารเล็กๆ​ น้ำใสไหลเย็น

​แต่ชะรอย น้องโจ้ ​พระเอก(ของ​ใครก็ไม่รู้) แกคงไม่มีสาวมาให้ปิ๊ง (สังเกตดูคนมาชมสวนมี​แต่ผู้ชรา​กับกลุ่ม​ที่มา​เป็นครอบครัว) สร้าง​ความหาวเรอให้แก่​พระเอกของเรา​เป็น​กำลัง แกเลย​ชวนน้องโอ๊ต​เพื่อนคู่หู ​ไปแอบซุ่มนั่งพักอยู่​ ปล่อยให้ผู้ชรา เอ๊ย พวกเรา เดินชมสวนกันอย่างเพลิดเพลิน (ก็บอกแล้ว​ รสนิยมมัน​เป็น​ไปตามวัยนะ)

ดังนั้น​ กลุ่มนางเอก เอ๊ย พวกเราก็หยุดถ่ายรูปกัน​เป็นระยะๆ​ พอสมควรแก่เวลา ก็เดินกลับสถานีรถไฟ Sheffield ​เพื่อขึ้น​รถอีกขบวนหนึ่ง​​ซึ่ง​จะพาพวกเรากลับบ้านกัน


บันทึกจาก York มาจบลง​ที่ Sheffield

​เมื่อขึ้น​บนรถไฟ ​ทั้ง​พระเอก นางเอก ก็นั่งคุยสบตากันบ้าง นั่งหลบตากันบ้าง (ไม่ใช่ด้วย​ความขวยเขินนะ ​แต่หมายถึงหลับจ้ะ​) จนรถไฟแล่นมาถึงเมือง Loughborough อัน​เป็นถิ่นพำนักของเรา ดาวค้างฟ้า ก็เยื้องย่างลงจากรถไฟอย่างกระย่องกระแย่ง เอ๊ย งามสง่า โบกมือลาน้องๆ​ ​พร้อม​กับสัญญาใจ ว่าพบกันใหม่คราวหน้าสามสาวซ่า ท้าตะลุย ​ที่เหลือเพียงสาว​เพราะหนุ่มๆ​ ไม่ยอม​ไป พวกชายหนุ่มแกคงคิดว่า มา​กับพวกเรา สาวกลุ่มนี้ ไม่มีเรื่อง​อะไร​ให้ตื่นเต้นเล้ย ​เอา​แต่เดินเ​ที่ยว แล้ว​ก็กิน แล้ว​ก็นอน แถมยังกรนอีกต่างหาก(หมายถึงเราคนเดียวนะ น้องสาวๆ​​เขาไม่กรนกัน มี​แต่กัดฟัน นิดหน่อย​)


​ที่สถานีรถไฟเมือง Loughborough มืดสนิทแล้ว​ รถบัสประจำทางหมดแล้ว​ เราเลย​นั่งแท็กซี่กลับบ้านด้วย​ความอิ่มเอมเปรมใจ​ไป​กับคืนวันอันสนุกสนาน ​และ​ความทรงจำอันแสนงาม

ขอขอบคุณน้องๆ​ทุกคน ​ที่ร่วมสรรค์สร้าง​ความสนุก ทำให้ปีใหม่ปีนั้น​ มีชีวิตชีวาน่าจดจำ

 

F a c t   C a r d
Article ID A-859 Article's Rate 4 votes
ชื่อเรื่อง รำลึกถึง York....ขบวนการหนุ่มสาวชาวลูกบ้าขอลาไปก่อน (ตอนจบจริงๆ)
ผู้แต่ง pilgrim
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๙ มีนาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๘๕๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-3586 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 29 มี.ค. 2548, 21.02 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : พอล อาร์ชี่ [C-3588 ], [61.90.81.58]
เมื่อวันที่ : 30 มี.ค. 2548, 04.56 น.

อ่านเรื่อง​ของคุณpilgrimแล้ว​ อยาก​ไปอังกฤษตัวสั่น สงสัยว่าภายในปีนี้ผม​กับเสี่ยแด๋คง​ต้องเสียเงิน​เป็นแน่แท้

หากตกยาก​ที่อังกฤษแถวนั้น​มีสะพานลอยดีๆ​ให้หัวหน้าพรรคกระยาจกพอลนั่งขอทานบ้างไหมครับ​ ไม่​ต้องวิวงามอย่างคุณนะ แค่ผู้คนพลุกพล่านก็พอ แฮ่ๆ​ๆ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : add [C-3623 ], [203.188.18.31]
เมื่อวันที่ : 02 เม.ย. 2548, 17.07 น.

คุณ pilgrim เล่า​ได้ละเอียดดีค่ะ​ ขอบคุณมากๆ​ ประเทศเรามีทรัพยากรมาก​แต่คนของเราไม่ค่อยดูแลรักษา มัก​จะทำลายเสียมากกว่า น่าเสียดายนะคะ​

​ถ้าเซอร์พอล​ไปลอนดอน อาจไม่​ต้อง​ไปนั่งสะพานลอย ​แต่​ไปล้างจานแทน​เอาไหมๆ​ มีคนพอ​จะรู้จักเปิดร้านอาหารอยู่​ ฮี่ๆ​ อ้อ ​ถ้า​ไปแล้ว​อย่าลืมอะไร​ๆ​​ที่เกี่ยว​กับ Barry Manilo มาฝากหนูโพนะ เฮ่ๆ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : Poceille [C-3644 ], [202.57.157.55]
เมื่อวันที่ : 03 เม.ย. 2548, 22.34 น.

ขอบคุณค่ะ​สำหรับเรื่อง​เล่าจากเมืองไกล


ไว้หากมีโอกาส​ได้เหยียบอังกฤษ​จะ​ไปเ​ที่ยวตาม​ที่คุณพิลกริมเล่ามานะจ๊ะ​ ทัวร์รถไฟแบบนี้ของโปรดอยู่​แล้ว​ (​จะมีวาสนาไหมหนอ?)

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น