นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๓ เมษายน ๒๕๔๘
ขอบใจที่...
นทีไท
...เส้นทางการเดินทางทำให้​​ได้เข้าใจว่าบางครั้ง​​ความสุข​​ที่เรา​​จะ​​ได้รับมานั้น​​ก็ไม่​​ได้อยู่​​​​ที่การรอคอยสิ่ง​​ที่​​กำลัง​​จะเกิดขึ้น​​...​​​​แต่อยู่​​​​ที่การเข้า​​ไป​​ได้ค้นหา การค้นพบด้วยตนเอง...
เส้นทางการเดินทาง หลายสิ่ง​ที่เห็นทำให้​ได้เข้าใจว่าบางครั้ง​ความสุข​ที่เรา​จะ​ได้รับมานั้น​ก็ไม่​ได้อยู่​​ที่การรอคอยสิ่ง​ที่​กำลัง​จะเกิดขึ้น​...​​แต่อยู่​​ที่การเข้า​ไป​ได้ค้นหา การค้นพบด้วยตนเองจึง​จะ​ได้รู้จักการเรียนรู้​ใช้ชีวิต​ได้อย่างแท้จริง หลายสิ่ง หลายอย่าง​ที่เราเห็นอาจ​จะไม่​ได้ป็นอย่าง​ที่เราคิดเสมอ​ไป บางอย่าง​ต้อง​ใช้ระยะเวลาในการศึกษาในสิ่งนั้น​ถึง​จะเข้าใจ
ในยาม​ที่รู้สึกไม่สบายใจอยากให้เวลานั้น​​ได้มีสายลมพัดผ่านมาให้ชื่นใจ ​เพื่อให้คลายจากไม่สบายใจเหล่านั้น​ลง​ไปบ้าง...​
ในยามนี้​ได้ตระหนักเห็นถึงบางสิ่ง​ที่แตกสลาย​ไป คงยาก​ที่​จะทำให้ทุกสิ่งกลับมา​เป็นดังเช่นเดิม คำอธิบายคง​จะไม่มี ​เพราะสิ่ง​ที่เห็นก็ทำให้​ได้เห็นว่า​ความแตกสลาย​ที่เกิดขึ้น​ คง​จะไม่​กับมา​เป็นเช่นเดิมอีกต่อ​ไป...​
​ความไม่จริงใจแสดงออกให้เห็น​ได้อย่างชัดเจน ทุกสิ่ง​เป็นภาพแห่ง​ความประทับใจ ​แต่​เป็นภาพในด้านลบ(- - -)...​คง​จะไม่มีคำพูดใด​ที่​จะกล่าว​ได้ดี​ไปกว่าคำว่า ขอบใจ...​
ขอบใจใน​ความมีน้ำใจ...​​ที่​ถ้าไม่เอ่ยปากก็​จะไม่แสดงออกมา ​และ​แม้ว่าเคยออกปากแล้ว​ก็อาจ​จะไม่ทำให้ก็​ได้...​
ขอบใจ​ที่ทิ้งกัน...​​ที่แสดง​ได้เห็นถึงน้ำใจ​ที่มีว่า​ถ้าในยากลำบากว่าคง​จะยากหาก​ต้องการ​ความช่วยเหลือ...​
ขอบใจ​ที่แสดงสิ่งเหล่านั้น​ออกมา...​นั่นแสดง​ได้เห็นถึงธาตุแท้...​ตัวตน​ที่แท้จริงว่า​เป็นเช่นไร...​เกินคำบรรยาย...​
ขอบใจ​ที่ทำให้ทุกอย่างดูง่ายขึ้น​​กับการกล่าวคำลา...​​ซึ่งคงไม่​เป็นการยาก​และทำให้ทุกอย่างดูง่ายยิ่งขึ้น​...​ต่อการจากลา...​
ขอบใจ​ที่พยายาม​จะทำให้ทุกสิ่งกลับมา​เป็นดั่งเช่นเดิม...​

​แต่คง​เป็นการยากหาก​จะนำบางสิ่ง​ที่มีรอยร้าวแล้ว​ให้กลับมา​เป็นอย่างเดิม...​​เพราะคงไม่สมบูรณ์อีกแล้ว​...​คง​เป็น​ไป​ได้ยากเต็มที ​เพราะการกระทำ​ทั้งหมด ​ได้สอนให้​ได้เรียนรู้ว่า ​ความจริงใจ ​ความมีน้ำใจนั้น​หา​ได้ยาก...​หากไม่หวังประโยชน์​ที่พึ่ง​ได้คง​จะไม่มีน้ำใจมาช่วยเหลือกันด้วย​ความจริงใจ คงไม่​ต้องมีคำบรรยายใดๆ​อธิบายถึงสิ่ง​ที่​ได้รับ นอกจากพยายามหลีกห่างบุคคลเหล่านั้น​ให้ไกล ไกล​ที่สุดเท่า​ที่​จะทำ​ได้...​
คลิกดูภาพขยาย
การรู้จักการให้อภัย​เป็นสิ่ง​ที่ดี ​แต่สำหรับบางเรื่อง​ บางคนก็ไม่สมควร​ที่​จะ​ได้รับสิ่งเหล่านี้​เพราะคง​ต้องมานั่งให้อภัยกันอยู่​เรื่อย​ไปไม่จบสิ้นสักที รู้ว่า​ถ้าทำแล้ว​​จะเกิดผลอย่างไรก็ยังทำอีก ทำอยู่​เรื่อยๆ​แล้ว​​จะให้อภัย​ได้อย่างไรกัน เหมือน​เป็น
สันดาน​ที่ติดอยู่​ในตัวเอง ​จะเยียวยาอย่างไรก็คง​จะไร้ผล
​เพราะฉะนั้น​ตัดบุคคลประเภทนั้น​ทิ้ง​ไปเลย​ดีกว่า...​แล้ว​พยายามรักษาสิ่ง​ที่มีค่า​ที่มีอยู่​ให้ดี​ที่สุด...​ถนอมไว้ให้ยาวนาน​ที่สุดเท่า​ที่​จะทำ​ได้...​
ทุกสิ่ง​ได้พิสูจน์ให้​ได้ประจักษ์แล้ว​ว่า สิ่ง​ที่​ได้เคยรับรู้​กำลัง​จะเกิดขึ้น​จริง ขึ้น​อยู่​​กับโชคชะตา​ที่​แต่ละคนคง​จะ​ต้องเผชิญกันเอง สุดแล้ว​​แต่...​ของ​แต่ละคน ทาง​ใครก็ทาง...​คงเลือกเดินกันเอง​ไปตาม​ที่ตนเองเลือก​ไป...​
​ความตั้งใจ ​ความมีน้ำใจ บางครั้งก็ถูกทำลาย​ไปอย่างง่ายดาย​เพราะ​ความรู้สึก​ที่ไม่ดีต่อกัน ไม่เคยเข้าใจการกระทำของอีกฝ่าย ​เพราะ​ความเข้าใจผิดจากคำพูดของ​ใครบางคน​ที่กระทำตัวไร้ค่า...​​แต่ก็​เป็น​ที่น่าสงสัย​ที่บุคคลประเภทนี้มัก​จะอยู่​ในสังคม​ได้แบบไม่มี​ความละอายเลย​​แม้​แต่น้อย ยังทำ​เป็นตีหน้าใสซื่อ ทำตัวใส่หน้ากากเข้าหาคนอื่นตลอดเวลาเหมือนไม่เคยทำสิ่ง​ที่น่าละอายมาก่อน ​จะว่า​ไปก็ช่างแตกต่าง​กับบุคคล​ที่มักทำอะไร​อย่างตรง​ไปตรงมา​ที่​ส่วนใหญ่​จะอยู่​ในสังคม​ได้ยากกว่า ก็​เพราะ​ความซื่อตรง​ที่คน​ส่วนใหญ่​จะไม่ชอบ...​
สิ่ง​ที่ผ่านมา เหตุการณ์​ที่เกิดขึ้น​คง​ต้องโทษตัวเองประการแรก​ที่ไม่​ได้คำนึงถึงผล​ที่​จะตามมา...​เหมือน​เป็นการตอกย้ำในสิ่ง​ที่​ได้ทำลง​ไป ​ซึ่งในด้าน​ความรู้สึกลึกๆ​ก็ภูมิใจ ​ที่​ได้ช่วยเหลือให้​ได้เห็น​ความจริงมากขึ้น​ เต็มใจ​ที่​จะช่วยเหลือยาม​ที่ลำบาก ​แต่ในด้านตรงกันข้ามก็รู้สึกผิดหวัง...​​และไม่กล้า​ที่​จะทำอะไร​ในแบบนั้น​อีก​เป็น​ความซาบซึ้งใจ ประทับใจในด้านลบของบุคคล​ที่รักตัวเองจนเกิน​ไป ไม่คำนึงถึงสิ่งใดนอกจากตนเองก่อน​เป็นอันดับแรก หรือ​จะเรียกบุคคลประเภทนี้ว่า
คนเห็นแก่ตัว...​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-858 Article's Rate 118 votes
ชื่อเรื่อง ขอบใจที่...
ผู้แต่ง นทีไท
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๓ เมษายน ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๙๕๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๕๘๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-3570 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 28 มี.ค. 2548, 16.38 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น