นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๐๒ มีนาคม ๒๕๔๘
เรื่องของเรา: เดือนแรกของชีวิตในต่างแดน
โดโรที
... เคยเหงากันบ้างไหม ? เรา​​ได้​​แต่หวังว่าอย่าให้​​ใคร​​ต้องมารู้สึก
เหงาแบบ​​ที่เรา​​เป็นเลย​​ ...​​...​​...​​...​​...​​...​​...​​...​​...​​...​​...​​....
เรื่อง​ของเรา: เดือนแรกของชีวิตในต่างแดน

​เมื่อเท้า 2 ข้างแตะแผ่นดินใหม่​ที่ไม่ไกลจากเมืองไทยเท่าไหร่ คำถามแรก​ที่เข้ามาในใจ​คือ "นี่นะหรือ​คือ Sydney ?" เราวาดภาพ​เอาไว้ว่ามันคงใหญ่โต วุ่นวาย เหมือน​กับ​ที่หลายๆ​คนเล่าให้ฟัง ​แต่​เมื่อเปรียบเทียบ​กับกรุงเทพแล้ว​​ต้องบอกว่ากรุงเทพวุ่นวาย​และดูยิ่งใหญ่กว่ามากมาย​ เราเดินทางเข้าบ้าน ทำ​ความรู้จัก​กับสมาชิกใหม่ในบ้าน​ซึ่ง​เป็นคนไทยด้วยกัน​ทั้งหมด ชีวิตใหม่​กำลัง​จะเริ่มต้นแล้ว​ เราไม่รู้อนาคตของเราแน่นอนว่ามัน​จะ​เป็นอย่างไร ​ได้​แต่บอกตัวเองว่า​เมื่อตัดสินใจมาแล้ว​ก็​ต้องลุย สองอาทิตย์ผ่าน​ไปชีวิตยังคงสงบนิ่งในห้องสี่เหลี่ยม​กับทีวี​และเครื่องเล่น DVD เราเริ่มการเรียนรู้ภาษา​ที่สองจากอุปกรณ์สองตัวนี้ ​ความเหงา​และ​ความโดดเดี่ยวเข้ามาในใจอีกแล้ว​ "เรา​กำลังทำอะไร​อยู่​​ที่นี่ เราตัดสินใจถูกหรือผิด​ที่มา​ที่นี่?" คำถาม​ที่ชวนให้เราปวดหัวเข้ามาวนเวียนอยู่​รอบตัวเรา ลูกน้อง​ที่โรงงานส่ง e-mail มาคุยทำให้คลาย​ความเหงา​ไปบ้าง​แต่ก็เพียงชั่วครั้งคราวเท่านั้น​ คนคนหนึ่ง​เคยทำงานมาตลอดหกวันต่ออาทิตย์แบบหามรุ่งหามค่ำ​ต้องมานั่งอยู่​ในห้องสี่เหลี่ยมแบบนี้ตลอดเวลา ​ถ้า​เป็นคุณคุณ​จะทำอย่างไร ? สมาชิกในบ้านล้วน​แต่มีกิจกรรมของ​แต่ละคน หันมามองตัวเราไม่ต่างอะไร​​ไปจากคนว่างงานเลย​ บ่อยครั้ง​ที่เราบอก​กับตัวเองว่าคิดในแง่ดีไว้เวลานี้​คือเวลาพักผ่อนของเรา​เพราะเราเหนื่อยมาหลายปีแล้ว​​กับการ​เป็นสาวโรงงาน ​แต่บ่อยครั้ง​ที่เราก็ทำใจไม่​ได้​เพราะเรา​เป็นคน​ที่อยู่​เฉยๆ​ไม่​เป็น จาก​ความเหงา ​ความโดดเดี่ยวเจ้า​ความเครียดก็แอบปรากฏขึ้น​​โดย​ที่เราไม่รู้ตัวเลย​ เย็นวันหนึ่ง​ของอาทิตย์ปลายเดือนเราลงมาช่วยพี่ๆ​ เตรียมครัว​เพราะ​จะมีงานเลี้ยง​ที่บ้าน เราลงมาพบ​กับหนุ่มสูงยาวตัวขาว​กำลังยืนหั่นผักอย่างคล่องแคล่วตามประสาคนเคย​เป็นผู้ช่วยกุ๊กในร้านอาหารไทยจาก Tasmania พี่คนหนึ่ง​แนะนำให้เรารู้จัก​กับมือหั่นผักคนนี้
ฟาร์ม: หวัดดีครับ​มาอยู่​​ที่นี่นานยัง
เรา: พึ่งมาไม่กี่อาทิตย์เอง ฟาร์มเรียนจบมานานหรือยัง
ฟาร์ม: จบมา 2 ปีแล้ว​ ด๊าคก็น่า​จะประมาณรุ่นเดียว​กับเรามั้ง
เรา: พี่ว่าพี่​เป็นรุ่นพี่ฟาร์มนะ...​..หลังจากนั้น​การไล่รุ่นก็เกิดขึ้น​ ใน​ที่สุดเราก็​เป็นรุ่นพี่ของฟาร์ม
ฟาร์ม: ผมไม่อยาก​จะเชื่อเลย​นึกว่ารุ่นเดียวกันเสียอีก
เรา​ได้​แต่อมยิ้มแอบปลื้มอยู่​ลึกๆ​ว่าหน้าเด็ก...​...​...​...​...​...​...​
ด้วย​ความ​ที่คนสองคน​ที่พึ่งมาใหม่ถึง​แม้​จะต่างวัยมาเจอกันก็ทำให้กลาย​เป็นคู่หูกันอย่างรวดเร็ว การสัญจรนอกบ้านของเรา​กับฟาร์มก็เกิดขึ้น​ ด้วย​ความ​ที่ทุกอย่างใน Sydney มันแพงเหลือเกิน สองสหายจึงเลือกการเดินทางแบบ on foot ​คือการเดินด้วยขาใหญ่ๆ​บนเท้าบานๆ​ เราเดิน​ไป​ที่แรก​ที่เรา​ไปสำรวจ​คือในเมือง ​ไปดูสองห้างใหญ่ในเมืองมา​ต้องเน้นนะว่า​ไปดู ไม่​ได้ซื้ออะไร​เลย​​แม้​แต่นิดเดียว​เพราะมันแพงเหลือเกิน ห้างใหญ่แรก​ที่​จะแนะนำในเมืองนี้ก็​คือ David Jones ห้างนี้ถือว่า​เป็นห้าง​ที่เก่าแก่​ที่สุดของชาว Aussie เลย​ทีเดียว ​ส่วนอีกห้าง​ที่ใหญ่ไม่แพ้กันก็​คือ Myer ​ถ้า​จะมาซื้ออะไร​​ที่นี่ขอแจ้งล่วงหน้าว่าเตรียมสตางค์มาให้หนักๆ​เลย​ วัน​ต่อมาเราสองคน​ไปเ​ที่ยวต่อ​ที่ Sydney Aquarium ​ซึ่งอยู่​แถวๆ​ Darling Harbour เรา​เอารูปมาลงไว้ให้ดูนะเผื่อมีโอกาสแวะเวียนมาเมืองนี้ก็ลอง​ไปดูกัน
คลิกดูภาพขยาย



อันนี้​คือมุมหนึ่ง​ของ Darling Harbour นกตัวนี้มันคงโดดเดี่ยวเหมือน​ที่เรารู้สึก
คลิกดูภาพขยาย

อันนี้​คือ​ส่วนหนึ่ง​ของ Aquarium ข้างในก็​จะมีสัตว์น้ำมากมาย​

หลังจากการเ​ที่ยวผ่าน​ไปไม่กี่วันก็มาถึงสิ้นเดือน​พอดี ​และแล้ว​เราก็กลับมาชีวิตเหงาๆ​อีกครั้ง​เนื่องจาก​เพื่อนของเรา​ต้องกลับ​ไปสยามเมืองยิ้มซะแล้ว​ เหลือ​แต่เรา​ที่อยู่​แบบไร้รอยยิ้มใน Sydney...​...​...​...​...​..

 

F a c t   C a r d
Article ID A-805 Article's Rate 6 votes
ชื่อเรื่อง เรื่องของเรา: เดือนแรกของชีวิตในต่างแดน
ผู้แต่ง โดโรที
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๒ มีนาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๕๙๑ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๙ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๓
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-3232 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 02 มี.ค. 2548, 22.38 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : โดโรที [C-3236 ], [210.8.232.5]
เมื่อวันที่ : 03 มี.ค. 2548, 10.25 น.

ดีใจจัง ขอบคุณสำหรับดอกไม้ 1 ดอก​ที่โหวตให้ค่ะ​ แค่เข้ามาลองอ่านกันก็ดีใจแล้ว​ หวังว่าเรื่อง​​ที่เขียนคง​เป็นประโยชน์​กับคนอ่านบ้างนะคะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ชิซึกะจัง [C-3239 ], [133.70.6.130]
เมื่อวันที่ : 03 มี.ค. 2548, 11.41 น.

ธรรมดาค่ะ​ ​ไปอยู่​ไกลบ้านก็เหงา​เป็นธรรมดา ยังไงก็​เป็น​กำลังใจให้นะคะ​
เราก็เหมือนกัน ไล่ตามฝันมาซะไกลจากบ้านเยอะเหมือนกัน พอตามทันก็ยังไม่แน่ใจว่านี่มันฝันร้ายหรือเปล่า ฮ่าๆ​ๆ​ ​แต่ยังไงมาแล้ว​ ตัดสินใจแล้ว​ ​ต้องสู้ต่อ​ไปนะคะ​ (กัมบัตเตะคุดาไซ) แล้ว​เขียนอีกนะคะ​ ​จะรออ่าน มีรูปด้วยก็ดีนะคะ​ อยาก​ไปอีกซักที

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : โดโรที [C-3246 ], [210.8.232.5]
เมื่อวันที่ : 04 มี.ค. 2548, 03.31 น.

เข้ามาทักทายคุณชิซึกะค่ะ​ ​เป็นคนเงียบๆ​หรือเปล่าคะ​​เพราะชิซึกะแปลว่าเงียบ

เคยมา​ที่ Sydney แล้ว​หรือคะ​เห็นบอกว่า​จะมาอีกที ​ถ้ามาอีกก็บอกด้วยนะคะ​ เรา​ต้องอยู่​​ที่นี่​ไปอีกหลายปีค่ะ​ รูปมีเยอะเหมือนกันค่ะ​​เอาไว้​จะค่อยๆ​​เอามาลงประกอบเรื่อง​นะคะ​ ขอบคุณ​ที่แนะนำค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : add [C-3262 ], [203.150.98.153]
เมื่อวันที่ : 05 มี.ค. 2548, 17.53 น.

สวัสดีค่ะ​ คุณ โดโรที ติดตามอ่านงานของคุณอยู่​ค่ะ​ ไม่ทราบว่าคุณโดโรทีตั้งใจ​จะให้​เป็นเรื่อง​ยาว​เป็นตอนๆ​แบบซีรีส์หรือเปล่าคะ​ ​ถ้า​ต้องการแบบนั้น​คง​จะ​ต้อง คลิก​ที่ประเภท ซีรีส์ หลังจากเลือกประเภท​และ Process แล้ว​น่ะค่ะ​ แล้ว​วันหลังก็​จะมีช่องให้เขียนซีรีส์ตอนใหม่ต่อ​ไป​ได้เรื่อยๆ​ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : โดโรที [C-3273 ], [210.8.232.5]
เมื่อวันที่ : 06 มี.ค. 2548, 14.02 น.

ขอบคุณค่ะ​คุณ Add ตอนหน้า​จะลองทำดูนะคะ​ มีอะไร​แนะนำมาอีกบอกมา​ได้เลย​นะคะ​ ขอบคุณมากๆ​ค่ะ​ ​ถ้ามีเวลาว่างคุณ Add เขียนเรื่อง​มาให้อ่านเยอะๆ​นะคะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : ป้าแก่ [C-3286 ], [210.213.37.94]
เมื่อวันที่ : 07 มี.ค. 2548, 11.07 น.


สวัสดีโดโรที

หายเหงาหรือยัง ​ได้​เพื่อนใหม่แล้ว​คงดีขึ้น​นะ ป้าว่าโดโรทีน่า​จะเว้น ช่วงของข้อ​ความบ้างนะ มันติดกันเกิน​ไป ทำให้การอ่านไม่สะดวก​ อาจ​เป็นตอนแรกๆ​ เลย​ยังไม่เข้ารูปเข้ารอยดี

​ที่บอกว่า​ไปอยู่​หลายปีนะ ​ไปเรียนด้วยทำงาน​ไปด้วยหรือ ​แต่​ถ้าไม่อยากตอบก็ไม่​เป็นไรนะ ​พอดีลองเข้ามาอ่านดู เห็นว่าเหงา ก็เลย​​จะคุย​เป็น​เพื่อน
​ถ้าไม่รังเกียจ ป้าขอแนะนำให้เว้นช่องไฟ การเขียนบ้างอ่านแล้ว​​จะสบายตา


ป้า​ไปอ่านตอนอื่นก่อน แล้ว​​จะมาคุยใหม่ ขอให้พบ​เพื่อนใหม่ๆ​​ที่ดี
​เป็น​กำลังใจให้

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๘ : โดโรที [C-3297 ], [210.8.232.5]
เมื่อวันที่ : 07 มี.ค. 2548, 22.59 น.

สวัสดีค่ะ​ป้าแก่,

ขอบคุณป้าแก่ค่ะ​ สำหรับคำแนะนำ พึ่ง​จะมาอยู่​​ที่นี่​ได้ไม่นานค่ะ​แล้ว​หลักสูตร​ที่เรียนมันก็หลายปี ป้าแก่คุยสนุกดีนะคะ​ เข้า​ไปอ่าน post ของป้าแก่บ่อยๆ​ ​ถ้ามีอะไร​แนะนำอีกป้าแก่ช่วนแนะนำด้วยค่ะ​ ยกย่องให้​เป็นอาจารย์

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๙ : ทิดอินทร์ [C-17738 ], [124.120.3.141]
เมื่อวันที่ : 16 ต.ค. 2553, 17.02 น.

รู้สึกดีจังครับ​
เหมือน​ได้เห็นภาพอะไร​ใหม่ๆ​​และนึกถึงชีวิตในโรงงานเลย​ครับ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น