นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๒ มีนาคม ๒๕๔๘
รำลึกถึง York - เมื่อวันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
pilgrim
...รำลึกถึง York เผลอชั่วประเดี๋ยวเดียวก็ผ่านปีใหม่มาอีกปีหนึ่ง​​ปีแล้ว​​ วันเวลานี่ช่างแปลกประหลาด...
รำลึกถึง York

เผลอชั่วประเดี๋ยวเดียวก็ผ่านปีใหม่มาอีกปีหนึ่ง​ปีแล้ว​ วันเวลานี่ช่างแปลกประหลาด บางครั้งก็ผ่าน​ไปรวดเร็ว บางครั้งก็คืบคลาน​ไปอย่างเชื่องช้า

ครั้งหนึ่ง​ เราเดินทาง​ไป count down จากปี 2002 เข้าสู่ปี 2003 ​ที่ York ​ซึ่งอยู่​ค่อน​ไปทางเหนือของอังกฤษ ​โดยการริเริ่มของน้องเหมียว​และน้องเก๋แห่ง University of Leicester ​พร้อมด้วยชายหนุ่มอีกสองคน ​คือ น้องโจ้ ผู้ร่ำรวยอารมณ์ขัน​และอารมณ์รัก ชอบจีบหญิง​เป็นพักๆ​​ไปเรื่อยๆ​ ​กับน้องโอ๊ต ผู้พิสมัยการเตะบอลล์

เวลาผ่าน​ไป จึงเพิ่งรำลึก​ได้ว่า สมควร​จะบันทึกสิ่ง​ที่ยังพอ​จะจดจำ​ได้ไว้สักเล็กน้อย ​และคง​ต้องขอขอบคุณ​เพื่อนคนหนึ่ง​ ชื่อ นิน่า(สวยสมชื่อ) ​ที่กระตุ้นให้เขียนบันทึกการเดินทางอยู่​เรื่อยๆ​ (​แต่เวลาคุณนิน่า​ไปเ​ที่ยวมั่ง ​แม้​แต่รูปก็ไม่ส่งมาให้ดูเลย​ ให้มัน​ได้อย่างนี้สิ)

30 ธันวาคม 2002

เราเริ่มนั่งแท็กซี่ออกจากบ้าน​แต่มืด ​ทั้งๆ​​ที่ประมาณเจ็ดโมงเช้า​​แต่​เพราะ​เป็นหน้าหนาว ฟ้าจึงยังมืดอยู่​ แท็กซี่​ที่นัดให้มารับตรงเวลา​ใช้​ได้ ​ไปถึงสถานีรถไฟก็มีคนเยอะแล้ว​ จำ​ได้ว่า วันนั้น​ฝนตกพรำๆ​ เรานัดแนะขบวนรถไฟ​ที่​จะ​ต้องขึ้น​​กับน้องเหมียวก่อนเรียบร้อย​แล้ว​ ​เพราะ​ต้องซื้อตั๋วล่วงหน้า ​และน้องๆ​​จะขึ้น​รถมาจาก Leicester ก่อน จากนั้น​รถไฟจึง​จะผ่านมา​ที่สถานี Loughborough ​เมื่อ รถไฟเคลื่อนมาจาก Leicester น้องเหมียว​ได้โทร. เข้ามือถือมาบอกว่าอยู่​บนโค้ช(โบกี้) ใด ทำให้เรา​สามารถนั่งบนโค้ชเดียวกัน​ได้

​เมื่อขึ้น​มาอยู่​ในรถไฟ น้องๆ​ทุกคนก็ยกมือไหว้กัน​เป็นแถว ​เพราะเราอาวุโสสุด ยกเว้นน้องโจ้ผู้ใส่แว่นดำนั่งนิ่งโดดเดี่ยวอยู่​อีกเก้าอี้หนึ่ง​ สันนิษฐานว่า​กำลังหลับ คุณนิน่าแนะนำมาว่า ในการเขียนบันทึกการเดินทาง ให้เขียนแบบมี​พระเอกนางเอกด้วย ​เพื่อ​ความตื่นเต้นเร้าใจ ​เอา​เป็นว่า การเดินทางเ​ที่ยวนี้ เรายกให้น้องโจ้ ​เป็น​พระเอกประจำกลุ่ม ​ส่วนนางเอก คง​ต้องให้น้องโจ้ ​ไปหา​เอาเองตามบุญตามกรรม ​เพราะสาวๆ​ในกลุ่มพวกเรา ก็คงประมาณรุ่นพี่ รุ่นน้า (เราเอง)


ในกลุ่มนี้ แรกเริ่ม เรารู้จักน้องเหมียวคนเดียว ดังนั้น​ จึงเริ่มรายการยิ้มแย้มทักทายกัน ก่อน​จะชมทัศนียภาพสองข้างทาง รถไฟวิ่งมาแถว Derby เห็นระดับน้ำขึ้น​สูงมากเกือบถึงรางรถไฟ ช่วงนั้น​รู้สึก​จะ​เป็นช่วงน้ำท่วมอังกฤษในหลายๆ​พื้น​ที่ ใน​ที่สุด ก็มาถึงสถานีรถไฟ Sheffield ​ซึ่งเรา​จะ​ต้องลงต่อรถไฟอีกขบวนหนึ่ง​​เพื่อ​ไปให้ถึง York


​เนื่องจากมีเวลา​ที่​จะรอค่อนข้างนาน พวกเราก็สวมวิญญาณ นักท่องเ​ที่ยวเดินออกนอกราง เอ๊ย สถานีทันที ​เพื่อเข้า​ไปเหยียบๆ​ภายในตัวเมือง Sheffield กันเล็กน้อย เดินผ่านมหาวิทยาลัย Sheffield Hallam ​ซึ่งน้องเหมียวให้ข้อมูลว่า มีชื่อทางด้าน Education มาก เข้า​ไปดูในเมืองก็ใหญ่โตกว้างขวางดี (แน่นอน ​ถ้าเทียบ​กับ Loughborough เมืองไหนๆ​ ก็ดูใหญ่​ไปหมด คิดดูแล้ว​กันว่าเมือง​ที่เราอยู่​ใหญ่ขนาดไหน ขนาด​เพื่อนอังกฤษ​ที่มาจากลอนดอนยังบอกแบบขำขันว่า ​ที่นี่​เขาเรียก village เท่านั้น​)

​ที่ Sheffield นี้ มี Shopping complex ขนาดใหญ่ เดิน​ทั้งวันก็ไม่ทั่ว เรียกว่า Meadow Hall ​แต่ไม่​ได้อยู่​ในเมือง ​ต้องต่อรถไฟ​ไปลงสถานี Meadow Hall ​โดยตรง ​เพราะอยู่​ริมสถานี​พอดี เรียกว่า พอออกจากสถานีก็เดินเข้า shopping centre ​ได้เลย​ เราเคย​ไปเหยียบมาแล้ว​เหมือนกัน

ใกล้เวลา รถไฟเ​ที่ยวต่อ​ไป เราก็รีบเดินกลับมา​ที่สถานีรถไฟกัน จากนั้น​ ก็เดินทาง​ต่อมาจนถึง York สถานีรถไฟ York ก็ดูใหญ่โตโอ่โถง​และทันสมัยดี เหมือนชุมทางรถไฟ ออกจากสถานีรถไฟ วิญญาณนักท่องเ​ที่ยวเข้าสิงอีกแล้ว​

โรงแรม​ที่จองไว้ล่วงหน้าแล้ว​ ยังไม่เข้าหรอก ​ไปเ​ที่ยวกันเลย​ดีกว่าไม่ให้เสียเวลา อีกอย่าง​ที่​ที่​จะ​ไปมันคนละทิศ​กับโรงแรมด้วย กระเป๋าก็ไม่​เป็นไร แบกลากกัน​ไป​ได้

จุดหมายแรกของเรา ​คือ The National Railway Museum (NRM) in York หรือพิพิธภัณฑ์รถไฟ ​ซึ่ง​เป็นพิพิธภัณฑ์​ที่จัดแสดงขบวนรถ​และอุปกรณ์เกี่ยว​กับรถไฟ​ที่ใหญ่​ที่สุดในเกาะอังกฤษ ข้างในพิพิธภัณฑ์กว้างขวาง เก็บหัวรถจักรไว้ให้ดูหลายขบวน หลายยุคสมัย มี​แม้กระทั่งขบวนรถหัวจรวด ชินกันเซนของญี่ปุ่น ​และ Eurostar ​ที่วิ่ง​ระหว่างลอนดอน-ปารีส

​ที่น่าตื่นตาตื่นใจอีกอย่าง ​คือ พวกหัวรถจักรโบราณ สมัยแรกเริ่ม ก็มีให้ดู บางขบวนดูหรูหรา​เพราะ​เป็นรถไฟสำหรับบุคคลสำคัญในสมัยก่อน เรียกว่า "Palaces on Wheels" ​ซึ่ง​เป็นขบวนรถ​พระ​ที่นั่ง นับ​แต่ก่อนสมัยวิคตอเรีย มี​ทั้งห้องนอน ห้องอาหาร ​และห้องนั่งเล่นยามกลางวัน ​ซึ่งอลังการเหมือนจำลอง​พระราชวังมา

นอกจากนั้น​ ​เขายังจัดแสดงของสะสมอื่นๆ​​ที่เกี่ยวข้อง เช่น อุปกรณ์ช้อนชาม​ที่​ใช้ในขบวนรถไฟ กระดุมเครื่องแบบพนักงาน ภาพร่างทางวิศวกรรมรถไฟ ป้ายชื่อต่างๆ​ ตั๋วรถไฟตั้งแต่สมัยโบราณ ภาพถ่าย โปสเตอร์ ​และเอกสารต่างๆ​ นับ​แต่สมัยปลายศตวรรษ​ที่ 19 ​เป็นต้นมา ​ซึ่ง​เป็นสมบัติของบริษัทการรถไฟบิ๊กๆ​ 4 แห่งในสมัยนั้น​ มาร่วมใจกันเปิดแสดงพิพิธภัณฑ์ขึ้น​มา ​แต่ปัจจุบัน รัฐบาล​ได้เข้ามาดำเนินการแทน อยากรู้รายละเอียดขอเชิญดู​ได้​ที่ www.nrm.org.uk/html/ edu_pb/res.asp นะจ๊ะ​

ตามประวัติ​เขาบอกย่อๆ​ไว้ว่า บุคคลสำคัญในประวัติการรถไฟของ York ​คือ นาย George Hudson ​ซึ่ง​เป็นนักธุรกิจจอมโหด​และค่อนข้างไร้ศีลธรรม (ข้อมูล​เขาว่าอย่างนั้น​นา) ​และจบชีวิตบั้นปลายอย่างไม่สง่างามนัก ​แต่มรดกล้ำค่า ​ที่แกทิ้งไว้ให้พลเมืองชาว York ​ได้ชื่นชม​และ​เอามาหากิน​ได้จนถึงปัจจุบัน ก็​คือ เรื่อง​การรถไฟ นี่แหละ​

คุณ Hudson แกเริ่มนำรถไฟเข้ามาโชว์โฉมใน York ตั้งแต่ ค.ศ. 1839 ทำให้ York เริ่ม​เป็นชุมชนการผลิตระดับอุตสาหกรรมขึ้น​มา ​โดยเฉพาะ โรงงาน Rowntree’s Cocoa Works (โรงงานโกโก้) ​และ Terry’s Confectionery Works (โรงงานขนม​และลูกกวาด) ในสมัยวิคตอเรีย ​เป็นผลให้เมือง York ขยายตัวเติบโตตามปริมาณประชากร ​แต่ในปัจจุบัน York ไม่ใช่แหล่งอุตสาหกรรมอีกต่อ​ไปแล้ว​ ​เนื่องจากแหล่งอุตสาหกรรม​และการค้าของอังกฤษ​ได้ย้าย​ไปเจริญเติบโตในย่านอื่นแทน

York ในวันนี้ จึง​ได้ชื่อว่า​เป็นเมืองแห่งประวัติศาสตร์​และมีราย​ได้ด้านการท่องเ​ที่ยว​เป็นหลักแทน

​เอาละ ชมรถไฟกันเรียบร้อย​แล้ว​ เราก็ออกจากพิพิธภัณฑ์ ย่ำเท้าเข้าสู่​ที่พักกัน ​ซึ่งมีหลักแหล่งเข้า​ไปในตัวเมือง

สามสาวสองหนุ่ม เดินกัน​ไปเรื่อย ตามแผน​ที่ใน The Lonely Planet ของน้องเหมียว ​ซึ่งเปรียบเสมือนลายแทงขุมทรัพย์แหล่งท่องเ​ที่ยวของเรา ด้วย​ความ​เป็นเมืองโบราณ York จึงมีกำแพง​เป็นเชิงเทินล้อมรอบเมืองบาง​ส่วน ​และ ​ต้องเดินผ่านประตูเมืองจึง​จะเข้า​ไปในเมือง​ได้

พวกเราเดินลอดซุ้มประตู​ที่มีชื่อว่า Mickle gate โรงแรม​ที่พวกเราจองไว้ ชื่อว่า York Youth Hotel หรือในชื่อน่ารักแบบไทยๆ​ ​ที่น้องโจ้ตั้งว่า "หยอกเย้าโฮเต็ล" (​เอาละ ​พระเอกของเราเริ่มแสดงลวดลายแล้ว​) ​ซึ่งพวกเรารู้สึกชอบชื่อนี้มากเลย​

ลักษณะโรงแรมก็​เป็น​ไปในเชิง Youth hostel มากกว่า นั่น​คือ นอนรวมๆ​กันในหนึ่ง​ห้อง ​และ​ต้องออก​ไป​ใช้ห้องอาบน้ำ​กับห้องสุขาข้างนอก ห้องสุขาไม่ไกลจากห้องนอนพวกเรานัก ​แต่ห้องอาบน้ำ​ต้องเดินลง​ไปชั้นล่าง ​ซึ่งก็สร้าง​ความตื่นเต้นให้แก่พวกเราไม่น้อย ตื่นเต้นอย่างไร โปรดติดตามต่อ​ไป

ภายในห้องนอน มีเตียงสองชั้น 3 เตียง ทุกคนจึงเริ่มจับจองเตียงนอนกัน น้องเหมียว​กับน้องเก๋จองเตียงหนึ่ง​ น้องเก๋นอนบน น้องเหมียวนอนล่าง น้องโจ้​กับน้องโอ๊ตจองอีกเตียงหนึ่ง​ น้องโจ้นอนบน น้องโอ๊ตนอนล่าง เราก็เลย​ยึดชั้นล่างของอีกเตียงหนึ่ง​ ปล่อยชั้นบนว่าง (ฮ่า ฮ่า ไม่มี​ใครกล้านอน​กับเรา)

​เนื่องจากฝูงพวกเรามี​ทั้งหมด 5 คนเข้า​ไปแล้ว​ ดังนั้น​ เราจึงขอเหมาพัก​ทั้งหมด 6 เตียง ​โดยไม่​ต้องให้โรงแรมส่ง​ใครเข้ามาพักร่วม​กับเราอีก ทุกคนลองนั่งๆ​นอนๆ​ บนเตียงของตัวเองสักพัก สักประเดี๋ยว น้องโจ้ก็กระโดดขึ้น​​ไปลองนอนชั้นบนของเตียงเรา ​พร้อม​กับบ่นว่า เตียงเดิม​ที่นอนอ่อนนิ่ม จนสันนิษฐาน​ได้ว่า ​จะนอนไม่สบายแน่ๆ​

ท้ายสุด น้องโจ้ผู้กล้าหาญก็ขอย้ายเตียง ปล่อยให้น้องโอ๊ตโดดเดี่ยว ​โดยไม่สนใจเสียงเตือนของเราว่า "พี่นอนกรนนะโจ้" ...​ เราเตือนคุณแล้ว​...​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-804 Article's Rate 4 votes
ชื่อเรื่อง รำลึกถึง York - เมื่อวันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ผู้แต่ง pilgrim
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๒ มีนาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๘๗๙ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๔
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-3230 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 02 มี.ค. 2548, 19.32 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ล.ลิง [C-3241 ], [202.57.168.186]
เมื่อวันที่ : 03 มี.ค. 2548, 20.36 น.

อยาก​ไปเ​ที่ยวบ้างจัง ​ถ้าให้​ไปฟรีๆ​​จะนอนกรนแค่ไหนก้ไม่หวั่น

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : pilgrim [C-3244 ], [158.125.1.22]
เมื่อวันที่ : 03 มี.ค. 2548, 21.42 น.

คุณ ล. ลิงไต่ราว ตัวพี่พิลกริม นอกจากนอนแล้ว​ ยังกินเก่งด้วยนา ​แต่ชอบบอกว่า อิ่ม ล่วงหน้าไว้ก่อนให้ตายใจ ยังงี้ ​จะ​ไปด้วยกันไหม

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น