นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๘
หูไร้น้ำหนัก...
นทีไท
... ผู้คนมากมาย​​​​ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตทำให้เรา​​ได้รู้จักคำว่ามิตร ​​ซึ่งเรา​​ต้องเลือกคบเอง​​และ​​ต้องเรียนรู้ว่า​​ใคร​​เป็นบุคคล​​ที่สมควร​​ที่เรา​​จะคบ​​เป็นมิตร​​ที่ดี​​และ​​ใคร​​เป็นบุคคล​​ที่เราควรหลีกห่างไกล...

หลายสิ่ง​ที่ผ่านเข้าทำให้เรา​ได้เรียนรู้​และเห็นสิ่งต่างๆ​มากขึ้น​ ​แต่ละเหตุการณ์​ที่เกิดขึ้น​​เป็นสิ่ง​ที่สอนให้เรา​ได้โตขึ้น​ ต่อสู้อยู่​บนโลกนี้​ได้ ผู้คนมากมาย​​ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตทำให้เรา​ได้รู้จักคำว่ามิตร ​ซึ่งเรา​ต้องเลือกคบเอง​และ​ต้องเรียนรู้ว่า​ใคร​เป็นบุคคล​ที่สมควร​ที่เรา​จะคบ​เป็นมิตร​ที่ดี​และ​ใคร​เป็นบุคคล​ที่เราควรหลีกห่างไกล เหตุผลก็แล้ว​​แต่บุคคล แล้ว​​แต่รสนิยม​ความชอบ อุปนิสัย​ความเข้ากัน​ได้ของ​แต่ละคน ​แต่​ถ้าหากเราหลีกเลี่ยงไม่​ได้​ที่​จะ​ต้องพบปะ​กับบุคคลเหล่านี้ก็คง​ต้องฝืนทำใจหน่อย​ ตามมารยาททางสังคม ​และ​เพื่อให้เรียนรู้ถึงการเข้าสังคมให้​เป็น ดูแล้ว​ไม่จริงใจเท่าไร ​แต่ก็จำ​เป็น​เพราะคน​เป็นสัตว์สังคม​ต้องอยู่​ร่วมกัน​เป็นหมู่คณะ ​ซึ่งก็​ต้องเลือกกัน​ไปตาม​แต่นิสัย​ที่เข้ากัน​ได้ของ​แต่ละคน ​และ​ที่สำคัญเรา​ต้องรู้จักระงับ สงบสติอารมณ์ให้​ได้ คงไม่มี​ใครเตือน​ใคร​ได้หากคนเหล่านั้น​ไม่มีสามัญสำนึก​ที่​จะคิดเองว่า​จะ​ต้องทำประพฤติตนเองอย่างไร โตๆ​กันแล้ว​ ​ถ้ายัง​ต้องให้มานั่งสอนกันอีกก็ใช่​ที่ ​แต่​จะว่า​ไป​จะทำอย่างไร​ได้ใน​เมื่อคนประเภท​ที่ไม่ค่อยมีสามัญสำนึก​ที่ดีในโลกนี้ก็มีให้เราเห็นอยู่​บ่อยๆ​ๆ​ บางคนมีการศึกษา​ที่ดี การศึกษาสูง​แต่กลับทำตนเองเหมือนไม่​ได้รับการศึกษาดูแล้ว​ก็​ได้​แต่ปลง น่าเสียดายเวลา เสียดาย​ความรู้​ที่ร่ำเรียนมา...​บางคนหูเบาเชื่อคนง่ายไม่รู้จักถามไถ่ถึง​ซึ่ง​ที่เกิดขึ้น​จากบุคคลนั้น​ๆ​ๆ​ คิด​และเข้าใจกัน​ไปเอง คิดผิดบ้าง ถูกบ้าง บางครั้งการคิด​ไปเอง​โดย​ที่ยังไม่มีการถามก็เข้าใจผิดกัน​ไปใหญ่ แล้ว​ก็แสดงออกมาแบบน่าเกลียดไม่เหมาะสม​กับ​ที่คนอื่น​จะมายกย่องให้​เป็นแบบอย่าง​ที่ดี ​และ​ถ้ารู้จักถามถึงสิ่ง​ที่เกิดขึ้น​ไม่ฟัง​ความข้างเดียวก็คง​จะไม่ถูกหลอก
บางคนก็ไม่ฉลาด​แต่ก็อยากทำตัวให้ฉลาดเลย​กลาย​เป็นเครื่องมือของคน​ที่ฉลาดกว่าหลอก​ใช้งาน​ไป​ซึ่งก็สมควร​ที่​จะ​เป็นแบบนั้น​​เพราะดูการกระทำแล้ว​ก็ไม่เห็นว่า​จะทำอะไร​​ได้อย่างถูก​ต้องหรือฉลาดซักเท่าไร บางครั้งการ​ที่เราอยาก​จะรู้เรื่อง​ของคนอื่นจนเกิน​ไปจนกลาย​เป็นสิ่ง​ที่ไม่สมควรเข้า​ไปยุ่งเรื่อง​ของคนอื่น​ถ้าคนเรารู้จักการประเมินตนเอง รู้จักเรียนรู้ว่าสิ่งใดควรสิ่งใดไม่ควรก็คงดี เรื่อง​วุ่นวายต่างๆ​ก็คงไม่เกิดขึ้น​ หลายอย่าง​ที่ผ่านเข้าดูเหมือน​จะมี​ความวุ่นวาย​เพราะการ​ที่​ใครบางคนไม่รู้จักหน้า​ที่​ที่ควร​จะทำ วุ่ยวาย​กับชีวิต​ส่วนตัวของคนอื่นจนเกิน​ไป​ทั้งๆ​​ที่ตัวเองก็ยัง​จะ​เอาเรื่อง​ของตัวเองยังไม่รอดยังมีเวลา​ไปยุ่งวุ่นวาย​กับเรื่อง​ของคนอืนอีก...​ ไม่รู้จักว่าสิ่งใดควรไม่ควรทำจนเกิน​ไป ทำไมคนเรา​เมื่อไม่เข้าใจกันถึงไม่รู้กล้าจักถามจากบุคคลนั้น​เองหรือหาข้อมูล​ที่ถูก​ต้อง ​แต่กล้า​ที่​จะนินทาบุคคลอื่นลับหลัง...​​ทั้ง​ที่ยังไม่รู้​ความจริงก็พูด​ไปก่อนแล้ว​ "รู้จักทำ​ได้​แต่เพียงมาประเมินการกระทำของบุคคลอื่นจากแค่เพียงคำบอกเล่า​และอคติ​ที่ตนเองมีอยู่​ ไม่รู้จักการประเมินตนเองบ้างว่าตนเองนั้น​มีดีมากกว่าบุคคล​ที่ตนเอง​กำลัง​ไปว่า นินทาบุคลลนั้น​หรือไม่" การคิด​ไปเองก็ทำให้เรื่อง​ราวบางเรื่อง​ลุกลามกัน​ไปใหญ่ ยิ่ง​ถ้ารู้แบบไม่จริงแล้ว​นำ​ไปพูด ก็​จะมี​แต่เรื่อง​​ที่เสียหาย​กับบุคคลนั้น​ "สิ่ง​ที่เห็นอาจ​จะไม่​ได้​เป็นอย่าง​ที่เราคิดเสมอ​ไป" ​เพราะฉะนั้น​จงรู้จักหา​ความจริง​ที่ถูก​ต้องก่อน​ที่​จะพูด หัดวางตัวให้​เป็นกลางคง​จะดีกว่า ​และทาง​ที่ดี​ที่สุดก็​คือ เรื่อง​ราวใดก็ตาม​ที่ไม่ใช่เรื่อง​ของตนเองก็ไม่ควรพูด ควรพูด​แต่เฉพาะเรื่อง​ของตน​จะดีกว่า บุคคลอื่น​จะ​ได้ไม่เดือดร้อนจากคำพูดของตนเอง ทำให้เข้าใจถึงสุภาษิต​ที่ว่า "คบคนพาล พาลพา​ไปหาผิด คบบัณฑิต บัณฑิตพา​ไปหาผล " ​เป็นจริงอย่างมาก​ถ้าเรา​ได้คบ​กับคนดีๆ​ คนอื่นก็​จะมองเราอย่างชื่นชม น่าเชื่อถือ น่าศรัทธา ​แต่หากเรา​ได้คบ​กับคน​ที่ไม่ดี ก็อาจทำให้คนอื่นมองเราว่าเรา​เป็นคนประเภทเดียวกัน​กับคน​ที่ไม่ดี​ได้ มองเราแบบไร้ค่า ไม่อยาก​จะคบ​เป็นมิตรด้วย​เพราะคิดว่าเราคง​ต้อง​เป็นคนแบบนั้น​เช่นกัน...​
การ​ที่เรา​เป็นคน​ที่อะไร​จนตรงเกิน​ไป พูดตรงเกิน​ไป แสดงออกแบบตรงเกินก็คง​ต้องมี​ใครหลายๆ​คน​ที่ไม่ชอบ เเละทำอะไร​ก็​จะดูเหมือน​จะ​ไปขัดตา ขัดหู​ไปซะหมด ยิ่ง​ถ้าเคยมีปัญหากันมาก่อนคงต่อกันไม่ติดเลย​ ยิ่งทำให้ปัญหาบานปลาย ต่างคนก็มี​ความคิดของตนเอง มีอารมณ์เข้ามา​เป็นเหมือนไฟ​ที่เผาในใจให้ลุกลาม...​
​แต่คน​ที่ทำอะไร​อย่างตรง​ไปตรงมาก็คงดูจริงใจกว่าการ​ที่เรา​ต้องมาทำอะไร​แบบเสแสร้งกัน แบบหน้าไหว้หลังหลอก...​ ​และคน​ที่ไม่รู้จักบุญคุณคนอื่น​จะทำการสิ่งใดก็คงไม่มีวันเจริญขึ้น​​ได้​เพราะ​แม้​แต่ผู้​ที่เคยช่วยตนเองไว้ยังลืมบุญคุณกัน​ได้ก็คงไม่​ต้องคาดหวังอะไร​มากมาย​จากบุคคลผู้นั้น​...​
ช่วงเวลา​ที่ผ่าน​ไป ​จะมีสักกี่คน ​จะมีสักกี่ครั้ง ​ที่เรา​จะมีคน​ที่เข้าใจ กล้า​ที่​จะเข้ามาถาม ​และ​ได้รู้​ความจริงจากเรา แล้ว​สุดท้าย​จะมีสักกี่คน​ที่เข้าใจเราอย่างถูก​ต้อง​และแท้จริง...​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-794 Article's Rate 172 votes
ชื่อเรื่อง หูไร้น้ำหนัก...
ผู้แต่ง นทีไท
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๙๑๖ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๙ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๘๕๙
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-3164 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 23 ก.พ. 2548, 10.40 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : นางซาตาน [C-4619 ], [161.200.255.161]
เมื่อวันที่ : 15 พ.ค. 2548, 18.18 น.

ข้าพเจ้าก็เห็นด้วยนะ ​ที่เขียนว่า การ​ที่เราพูดตรงเกิน​ไปก็อาจไม่มี​ใครชอบ ​แต่ข้าพเจ้าก็อยาก​จะบอก​เอาไว้อย่างหนึ่ง​ว่า บางครั้งการ​ที่เรา​จะพูดอะไร​ออก​ไปหรือ​ต้องการ​ที่​จะแสดง​ความคิดเห็นอะไร​ออก​ไปนั้น​ เราควร​ที่​จะคำนึงถึงผู้ฟังด้วยว่าสิ่ง​ที่เราพูดออก​ไปนั้น​มัน​จะทำร้ายจิตใจหรือทำให้​เขาไม่พอใจบ้างหรือเปล่า ก็อย่าง​ที่คุณนทีไทเขียนนั้น​แหละ​นะ ทุกคนมีสิ่ง​ที่ตัวเองชอบ​และไม่ชอบแตกต่างกัน​ไป บางสิ่ง​ที่เราคิดว่า​เขาชอบ ​เขาอาจ​จะไม่ชอบ ไม่มี​ใคร​ที่รู้ใจ​ใครว่าคนนั้น​​เขาชอบหรือไม่ชอบอะไร​​ทั้งหมดหรอกนะ ​เพราะฉะนั้น​ ในบางครั้งเราอาจ​จะ​ได้รับการตอบสนอง​ที่ไม่ดีกลับมาบ้างจากคำพูดหรือการกระทำ​ที่เราคิดว่ามันเหมาะสม​กับ​เขาหรือเราคิดว่ามันดี​กับ​เขาแล้ว​ ​แต่​เขาอาจ​จะรับ​กับคำพูดหรือการกระทำ​ที่เราทำให้​เขา​ไปไม่​ได้ ​ถ้าเราหวังดี​กับ​เขาแล้ว​น่ะ ก็จงปล่อยวางจิตใจของเราบ้างเถอะอย่า​ไปคิดว่ามัน​เป็นบุญคุณอะไร​มากมาย​เลย​นะ มันไม่​ได้ทำให้จิตใจของคุณน่ะสงบเลย​ มันมี​แต่คำว่าบุญคุณ ทำไม ทำไม รบกวนจิดใจคุณ คุณอาจ​จะ​ต้องเปิดใจให้กว้าง กว้างพอ​ที่​จะยอมรับฟังอะไร​จากคนรอบข้างบ้าง อย่ามัว​แต่ยึด​เอาตัวของคุณเอง​เป็น​ที่ตั้งมากจนเกิน​ไป ลองเปิดใจของคุณบ้างนะ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : เป็นมิตร [C-4626 ], [203.209.96.21]
เมื่อวันที่ : 16 พ.ค. 2548, 20.36 น.

ตลอดระยะเวลา​ที่​เป็น​เพื่อน​กับคุณมา มีหลายสิ่งหลายอย่าง​ที่แสดงให้เห็นถึง​ความ​เป็น​เพื่อน​ที่ดี มีน้ำใจ รู้สึกประทับใจ​ที่มี​เพื่อนเช่นคุณนะ ​ใคร​จะมองคุณเช่นไรอย่า​ไปถือสาเลย​ ​ที่สำคัญทำตัวคุณเองให้ดีมีค่า ​เป็นแบบ​ที่คุณ​เป็น มี​ความเสมอต้นเสมอปลายในหลายๆ​ด้านดีกว่า ​เป็น​กำลังใจให้​เพื่อนชื่อนทีไทเสมอนะ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : ใจสว่าง [C-4636 ], [203.209.108.253]
เมื่อวันที่ : 17 พ.ค. 2548, 07.05 น.

การนึกถึงคุณของผู้อื่น​เป็นสิ่ง​ที่สำคัญนะคะ​​และควรปฏิบัติ ​แต่ก็ควรเลือกปฏิบัติ​เพราะอาจมีคนอื่น​ที่ไม่ชอบในสิ่ง​ที่คุณทำก็​ได้​เพราะ​เขาเหล่านั้น​อาจไม่เคยคิดว่า​เป็นเรื่อง​​ที่จำ​เป็นอะไร​มากนักก็​ได้นะคะ​ ​แต่อย่าปล่อยให้รูปแบบของคน​ที่มีจิตใจแบบนั้น​เข้ามาทำลาย​ส่วนดีๆ​​ที่คุณมีเลย​นะคะ​ การเปิดใจให้กว้างก็​เป็นสิ่ง​ที่ดีในการคบหาคนอื่น​แต่​เมื่อคุณเปิดแล้ว​พบว่ามีสิ่ง​ที่ไม่ดีก็ปิดเถอะคะ​ ​จะ​ได้ไม่เสีย​ความรู้สึกอย่าง​ที่ดิฉันเคยเสียมาก่อนเหมือนคุณ ชอบการเขียนของคุณนะคะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : นางฟ้า [C-6575 ], [161.200.255.161]
เมื่อวันที่ : 20 ธ.ค. 2548, 07.22 น.

เข้าใจทุกเรื่อง​ราว​ที่เกิดขึ้น​​กับ​เพื่อนนะ ไม่​เป็นไรอย่า​ไปสนใจเลย​ ผู้​ที่ไม่มี​ความสำนึกต่อสิ่ง​ที่เกิดขึ้น​ก็ปล่อย​ไป สักวันสิ่ง​ที่คนเหล่านั้น​ทำไว้​กับ​เพื่อนก็คง​จะตอบสนองในไม่ช้า สู้ต่อ​ไปนะ​เพื่อนเรา สู้ สู้ ครับ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : เด็กวัยรุ่น [C-13525 ], [203.156.45.179]
เมื่อวันที่ : 13 ม.ค. 2551, 15.53 น.

รู้สึกเบื่อมาก ​กับนักเขียนคนนี้ เรื่อง​ราว​แต่ละเรื่อง​ราว มี​แต่การด่าทอกัน

น่า​จะเขียนเรื่อง​​ที่สร้างสรรค์บ้าง..เฮ้อ..วัยรุ่นเซ็ง

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : น่ายินดี [C-13527 ], [203.113.67.104]
เมื่อวันที่ : 14 ม.ค. 2551, 11.16 น.

น่ายินดี​ที่เรื่อง​นี้ยัง​เป็น​ที่น่าสนใจแก่ผู้อ่านทุกคน

​ถ้าคน​ที่​เขาไม่รู้เรื่อง​ราวมาก่อน​เขาก็​จะไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไร​กันขึ้น​

​ที่คน​ที่เข้ามาเขียนก็แสดงว่ารับรู้เรื่อง​ราว​ได้พอสมควร

​ถ้าไม่พอใจก็ไม่​ต้องเข้ามาอ่านก็​ได้

ไว้ให้คนอื่น​ที่อยาก​จะอ่านดีกว่า​จะ​ได้ไม่ระคาย​ความรู้สึกกัน

​ใครทำสิ่งใดไว้ก็ย่อม​ได้รับสิ่งนั้น​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๘ : กำลังใจ [C-13601 ], [203.113.67.104]
เมื่อวันที่ : 04 ก.พ. 2551, 11.24 น.

คนดีมีน้อย​และน่าชื่นชมเสมอ

คนเลวมีมาก​และน่ารังเกียจ

​ต้องทำใจแหละ​​เพื่อน ก้าวต่อ​ไปนะ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๙ : ใบไผ่ [C-13615 ], [203.113.67.101]
เมื่อวันที่ : 07 ก.พ. 2551, 11.20 น.

อ่านแล้ว​ทำ​ได้แง่คิดดีเหมือนกันค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น