นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๓๑ มกราคม ๒๕๔๘
เมื่อปลายฝน
ชาร ทิคัมพร
...​​ที่ครัวน้อยริมน้ำ ชายสูงอายุผมสีดอกเลานั่งนิ่งอยู่​​ตรงมุมโปรด มองสรรพสิ่ง​​ที่เกิดขึ้น​​รอบๆ​​ตัว ด้ ว ย ค ว า ม รู้ สึ ก ​​ที่ แ ส น ดี...​​...
ปลายเดือนอ้ายแล้ว​ ฝนตกเกือบทุกวันจนพื้นดินกลาย​เป็นโคลนตมเฉอะแฉะ ทุกสวนมีหญ้ารกท่วมถึง​เขา มันตกเกือบตลอดอาทิตย์​ที่ผ่านมา ข่าวคราวก็มี​แต่เรื่อง​น้ำท่วม...​ สวนพี่​เป็นไงบ้าง ? ของผมเหลืออีกนิดเดียว ​เขาว่าน้ำปิงขึ้น​สูงมาก น้ำกวงก็แรง ​ที่สบทาน้ำวน น่ากลัว !

ถนนหลายสายถูกน้ำเซาะขาด ​และโรงเรียนหลายแห่ง​ต้องปิด น้ำปิง​จะสูงขึ้น​กว่านี้อีกมาก ด้วยน้ำป่านั้น​หลากล้นจากดงดอย​ทั้งสองฝั่งน้ำลงมา

เรือกสวนไร่นา ​ที่​เป็นงานกลางแจ้งทำอะไร​ไม่​ได้เลย​ ทุกแห่งหนมี​แต่ฝน​กับน้ำ น้ำ น้ำ ​และ น้ำ...​​จะทำอย่างไรกัน
ดีหนอ !

​แต่คนในหมู่บ้านนี้ก็ยังเต็ม​ไปด้วย​ความหวัง พวกหนึ่ง​สาละวนอยู่​​กับการเสริมคันดินให้สูงขึ้น​ หวังว่ามัน​จะกั้นน้ำไม่ให้เข้าสวน​ได้ เหมือนอย่าง​ที่เกิดขึ้น​มาแล้ว​​กับสวนทางเหนือน้ำ ชาวนาในเขต​ที่ลุ่มยืนอยู่​บนบันไดบ้าน มองน้ำระดับเอว​ที่ท่วม​ไปไกลสุดสายตา ​เขาหวังว่ามันคง​จะลดลงในสองวันนี้ ก่อน​ที่ข้าว​จะเน่าตายหมด ​เพราะว่านั่น​คือ​ทั้งหมด​ที่​เขามีอยู่​ เด็กๆ​เล่นน้ำกันสนุกไม่ยอมขึ้น​ เล่นจนมือซีดเซียว ​และพวกแกก็หวังว่าน้ำ​จะไม่ลดลงเร็วนัก...​ทุกคนมี​ความ หวัง !

​เมื่อวานฝนหยุด​เป็นวันแรกในรอบอาทิตย์ แดดส่องแสงจ้า​ทั้งวัน กลางคืนยัง​ได้เห็นจันทร์ข้างขึ้น​อ่อนสว่างไสว แสงของมันสาดส่องเข้า​ไปถึงหัวใจ ไม่​ได้เห็น​พระจันทร์กันนาน จนจำไม่​ได้ว่าเห็นครั้งสุดท้ายน่ะมัน​เมื่อไร

นั่งนับเดือนนับวัน ปลายฝนแล้ว​นี่ ! ทางเหนือฝน​จะหมดก่อน ​และข้าวก็​จะสุกก่อนด้วย มัน​จะสุกจากเหนือลงใต้ ​แต่มะม่วงนั้น​​จะสุกช้ากว่า มัน​จะสุกจากใต้ขึ้น​เหนือ...​.ช่างแปลกเสียจริงธรรมชาตินี่ ! อาทิตย์หน้าก็​จะถึงวันออกพรรษาแล้ว​ คง​จะ​ต้องเตรียมข้าวของสำหรับทำบุญในวันศีลใหญ่นี้ เช้า​​จะ​ไปตักบาตร​ที่วัดแล้ว​ฟังเทศน์ ​ไป​ที่วัดใกล้บ้านนี่แหละ​ แล้ว​รุ่งขึ้น​ วันแรมหนึ่ง​ค่ำยัง​เป็นวันตักบาตรเทโวอีก ด้วยว่าวันนี้​เป็นวัน​ที่องค์​พระศาสดาเสด็จกลับลงจากดาวดึงส์สวรรค์ ​พระองค์เสด็จขึ้น​​ไปทรงเทศน์โปรด​พระพุทธมารดา...​.สาธุ !

เช้า​นี้ไม่มีฝน อาจ​จะเว้นสักวันสองวัน แสงแดดสีอำพันส่องทะลุใบไม้ลงมา​เป็นลำยาว รอบสระกว้างเงียบสงบ น้ำนิ่งจนเห็นเงาต้นไม้ใหญ่รอบๆ​สระเหมือนภาพวาด...​ปลาช่อน​ที่​กำลังหวงลูกชักครอกเกิดใหม่ฮุบโผง ! น้ำ​ที่นิ่งกระ​เพื่อมออก​ไป​เป็นวงกว้าง ปลาใหญ่​กำลังกินปลาเล็ก ! สัญญาณแห่งชีวิตเริ่มขึ้น​แล้ว​ งูกินปลาตัวเขื่องซุ่มอยู่​ในกอกกชายตลิ่ง เจ้าแม่ปลาว่ายรี่เข้าอมลูกอ่อนไว้ในปากก่อน​ที่เจ้างูใหญ่​จะกินลูกมัน ...​.

แม่นกกวักเดินดุ่มอยู่​ข้างพงหญ้าริมน้ำ มองหาลูกกบ ลูกกุ้ง ​และแมลง...​มันคุ้ยจิกไส้เดือนตรงริมตลิ่งให้​กับอีกหลายชีวิต​ที่​กำลังตามต้อย ลูกเจี๊ยบขนดำฟู​ที่ฟัก​เป็นตัว​เมื่อวานสี่ตัว ตัวมันกลมเท่าลูกมะนาว วิ่งล้มลุกคลุกคลานตามแม่หายเข้า​ไปในกอเตย

แดดแรงขึ้น​อีกนิด นกอพยพหลายชนิดปรากฏตัว กระเต็นใหญ่ปากสีแดงสดโผเข้าเกาะกิ่งหว้าริมสระ มันร้องเสียงแหลม ยืนยันว่าหน้าหนาว​กำลัง​จะมาถึง กระเต็นน้อยตัวเล็กเกาะกิ่งพุทธรักษา​ที่เอนเรี่ยน้ำ จ้องหาปลาตัวเล็ก...​นกตัวเล็กหากินอย่างนกตัวเล็ก !

ผิวน้ำในสระ​เป็นไอลอยขึ้น​แล้ว​ก็จาง​ไปในแสงแดด ​ที่ครัวน้อยริมน้ำ ชายสูงอายุผมสีดอกเลานั่งนิ่งอยู่​ตรงมุมโปรด มองสรรพสิ่ง​ที่เกิดขึ้น​รอบๆ​ตัว ด้ ว ย ค ว า ม รู้ สึ ก ​ที่ แ ส น ดี...​

๒...​ ใกล้ค่ำ เมฆดำลอยต่ำเข้ามาแทนท้องฟ้าสีทึม​เมื่อตอนเย็น ฟ้าแลบแปลบปลาบ​ไปทั่ว ​ใครเลย​​จะนึกว่าจนปลายเดือนยี่ ออกพรรษามาสามอาทิตย์แล้ว​ยัง​จะมีฝนหนักอยู่​อีก มันตกหนักติดกันมาแล้ว​ห้าวัน นึกกันว่าวันนี้คง​จะไม่มีฝนอีกแล้ว​ ​แต่ตอนนี้ฟ้า​กำลังร้องก้อง ลมตะวันตกพัดแรง ฝนหนักคง​จะตามมาในไม่ช้า คงไม่พ้นคืนนี้​ไป​ได้...​...​

ชายสูงอายุผมสีดอกเลาครุ่นคิด.. ชมพู่ในสวนของแก​กำลังผลิดอก ​แม้ยังไม่มากนัก​แต่มันก็​เป็น​ความหวังว่า การเก็บเกี่ยวรุ่นแรกคง​จะทันปีใหม่ มัน​เป็นช่วงเวลา​ที่ชาวสวนทุกคนสร้างฝันไว้ตั้งแต่ต้นฤดูฝน หลังจาก​ที่​ได้ทุ่มเททุกอย่าง​เพื่อ​จะให้ผลไม้เก็บขาย​ได้ตอนปีใหม่ อย่างน้อยก็​ส่วนหนึ่ง​ คืนนี้​จะ​เป็นวันตัดสินว่าฝันนั้น​​จะ​เป็นจริงหรือไม่

ชายผมสีดอกเลาวิ่งวน​ไปทั่วบ้าน​เมื่อฝนเริ่มลงเม็ด ​เพื่อปิดประตูหน้าต่าง เก็บข้าวของ​ที่​จะเปียกน้ำเสียหายให้พ้นฝนพ้นน้ำ หมาน้อยสีขาววิ่งพล่านรอบๆ​ตัวแก มันตามตะแก​ไปทุก​ที่ในบ้าน​เพราะกลัวเสียงฟ้าร้อง แมวดำสองแม่ลูกปีนขึ้น​​ไปนอนบนขื่อใต้หลังคาครัวเรียบร้อย​แล้ว​ หน้าต่างบานสุดท้ายปิดเสร็จ​พอดี ​เมื่อฝนสาดกระหน่ำบ้านไม้ไผ่หลังน้อย

ชายผมสีดอกเลาเอนตัวลงนอนตรง​ที่​ที่แก​ใช้นั่งเล่นนอนเล่นก่อนเข้านอนจริงๆ​ วันนี้แกเหนื่อยเหลือเกิน เสียงฝนสาดซัดหลังคา​และฝาดังซ่าๆ​ น้ำ​ที่เคยปริ่มคันดินรอบสวน​เมื่อเดือน​ที่แล้ว​ ​กำลังเพิ่มระดับขึ้น​อย่างรวดเร็วอีกครั้ง ดู​จะมากกว่าทุกครั้งด้วย แกหวังว่าฝนคืนนี้คง​จะ​เป็นฝนวันสุดท้ายของฤดู นี่หรือ​ที่​เขาเรียกกันว่า...​ฝนสั่งฟ้า !

​เมื่อวานลุงแดง​ที่ปลูกผักอยู่​สวนข้างๆ​ หน้าหมองคล้ำ สวนของแกไม่มีคันดินกั้นน้ำ เพียงแค่สามฝนหนักติดกัน สวนผัก​ทั้งหมดก็อยู่​ใต้น้ำเสียแล้ว​ มีอีกหลายสิบสวน​ที่​เป็นอย่างนี้ ในขณะ​ที่อ้ายแก้ว คนสวนเหนือ​ที่ปลูกผักเหมือนกัน ลิงโลด​กับราคาผัก​ที่​จะพุ่งสูงอย่างรวดเร็วในอีกสองสามวันข้างหน้า ก็สวนของแกมัน​เป็น​ที่ดอนน้ำไม่ท่วม ชาวสวนคน​ที่ขายพืชผล​ได้ราคาดี ​คือภาพสะท้อนของชาวสวนอีกพวก​ที่​กำลังหายนะ ​และมัน​คือภาพรวมของเกษตรกรไทย !

ชายสูงอายุนอนหนุนหมอนใบเล็ก ขยับตัวให้อยู่​ในท่าสบาย แกรู้สึกปวดยอก​ที่หลัง คง​เพราะยกเครื่องสูบน้ำ​เมื่อเช้า​นี้ ​แต่ช่างเถอะไม่​เป็นอะไร​มาก อีกสองสามวันมันก็​จะหาย​ไปเอง ​ความจริงแก​จะยอมเจ็บมากกว่านี้อีก ​ถ้ามันแลกกัน​ได้​กับ​ที่น้ำ​จะไม่ท่วมสวน

ชายผมสีดอกเลาคิดถึงลูกสาวคน​ที่ทำงานอยู่​เมืองไกล นานแล้ว​สิหนอ​ที่ไม่​ได้พบกัน แกยังจำ​ได้​เมื่อตอนลูกสาวคนนี้อายุห้าหกขวบ ทุกคืนก่อนนอนแก​จะถูกรบเร้าให้เล่านิทาน นิทานนั้น​​จะมีอยู่​เพียงสองเรื่อง​​คือลูกเป็ดขี้เหร่เรื่อง​หนึ่ง​ ​กับเรื่อง​เจ้าชายน้อย​ซึ่งแก​แต่งขึ้น​เองอีกเรื่อง​หนึ่ง​ เรื่อง​เจ้าชายน้อย​เป็นเรื่อง​​ที่ไม่มีวันจบ ​เพราะแก​จะหลับ​ไปเสียก่อน หลังจาก​ที่เล่า วกวนด้วย​ความง่วงงุน จนลูกสาว​ต้องทักท้วงว่าพ่อเล่าผิดแล้ว​ ! เธอไม่เคยเบื่อเลย​​ที่​จะฟังนิทานซ้ำซาก​ที่พ่อเล่าอยู่​ทุกคืน...​..
ชายสูงอายุมี​ความสุขอยู่​​กับ​ความหลังด้วยการคิดถึงเรื่อง​นี้ก่อนนอนเสมอ มัน​เป็น​ความสุขเล็กๆ​น้อยๆ​ ​ที่แกสร้างให้​กับตัวเอง​ได้​โดยไม่​ต้องเสียเงินซื้อหา...​..

นกกาเหว่าร้องเสียงหวานก้อง ! ประกาศเขตแดนของมันเอง​และ​เป็นสัญญาณของวันใหม่ เสียงของมัน​เป็นตัวแทนของฤดูหนาว ชายผมสีดอกเลานอนขดตัวด้วย​ความหนาวเหน็บ แกหลับ​ไปตรง​ที่นอนเล่น​เมื่อคืนด้วย​ความเหนื่อยล้า ​โดยไม่​ได้กลับ​ไปนอน​ที่เตียง ลมหนาวต้นฤดูวันแรกพัดซู่แทรกเข้ามาตามผนังไม้ไผ่ ปลุกตะแกให้จำ​ต้องลุกขึ้น​...​ เช้า​แล้ว​ ฝนหยุดแล้ว​ ! แดดอ่อนส่องแสงเรืองรอง

ชายสูงอายุเดินตัวงอ​ไป​ที่หน้าต่าง มองออก​ไปยังสวนกว้าง สวน​ทั้งสวนขาว​ไปด้วยน้ำ​ที่ทะลักข้ามคันดินเข้ามาตั้งแต่​เมื่อคืน กะละมังพลาสติกสองสามใบลอยฟ่อง...​. ชายผมสีดอกเลารู้สึกว่า​ ห ลั ง ข อ ง แ ก ป ว ด ห นึ บ ขึ้ น อี ก จ น แ ท บ ท น ไ ม่ ไ ห ว !

๓...​ เช้า​นี้ชายสูงอายุตื่น​แต่เช้า​อย่างเคย แกรีบรดน้ำต้นไม้ ให้อาหารหมา​และแมว แล้ว​รีบกินข้าวให้เสร็จเร็วหน่อย​ แก​จะ​ไปทำบุญ​ที่วัด ก็วันนี้ "วันยี่เป็ง" ไง ! วันศีลใหญ่อีกวันหนึ่ง​
ลานหน้าโบสถ์มีคนเต็ม ผู้หญิงนุ่งซิ่นไหม​แต่งตัวชุดพื้นเมืองหลากหลายสีสัน ผู้ชายบางคนก็​แต่งชุดพื้นเมือง ​ส่วนผู้เฒ่า​และผู้เคร่งศีล​จะ​แต่งขาว มีผ้าขาวคล้องบ่า ต่างชุลมุนตักบาตรด้วยข้าวปลาอาหาร​ที่เตรียม​ไป...​ชายสูงอายุยืนแอบอยู่​ตรงมุมโบสถ์อย่างเจียมตัว แกชื่นชม​และโมทนา​ไป​กับเหล่าศรัทธาวัด แกไม่มีเวลาเตรียมข้าวของตักบาตรอย่างคนอื่น ลำพังหุงหากินเองคนเดียวก็ยากอยู่​แล้ว​ ! ​แต่ไม่​เป็นไร ประเดี๋ยว​เอาปัจจัยใส่ตู้บริจาคในโบสถ์ก็​ได้ แล้ว​ก็​จะติดกัณฑ์เทศน์สักกัณฑ์หนึ่ง​ สายอีกหน่อย​เทศน์มหาชาติก็​จะเริ่ม ตั้งแต่กัณฑ์ทศพร​เป็นต้น​ไป ปีนี้มีคนติดกัณฑ์เทศน์มหาชาติครบ​ทั้งสิบสามกัณฑ์...​.

ค่ำแล้ว​ ประทีปวางอยู่​​เป็นระยะสองข้างถนนในหมู่บ้าน หน้าบ้าน​ใครบ้านนั้น​ก็จัดหาประทีปมาตามกันเอง ​เขาวางรายมันไว้​เป็นทิวแถวตามริมถนน บางบ้าน​ใช้เทียนปักรายไว้บนรั้วยาวตลอดแนว บ้างก็​ใช้ขวดใส่น้ำมันแล้ว​ทำไส้จุดแทนตะเกียง

เด็กๆ​ถูก​ใช้ให้มาตามประทีป​ที่​เขาช่วยกันวางรายไว้แล้ว​​เมื่อตอนบ่าย พวกแก​เอาเทียนไขมาจ่อ​ที่ไส้ประทีปทีละดวงๆ​ ไม่นานถนน​ทั้งหมู่บ้าน​ที่เลี้ยวลดขนาน​ไปตามลำเหมืองก็สว่างวอมแวม​ไปด้วยเปลวประทีป เกือบทุกบ้านทำ "ประตูป่า" ​เอาไว้​ที่หน้าบ้าน ด้วยเชื่อกันว่าวันนี้​เป็นวัน​ที่องค์เวสสันดรเจ้า​จะทรงช้างเสด็จกลับจาก​เขาวงกตสู่นคร ​จะ​ต้องทำซุ้มประตูรับเสด็จให้สวยทีเดียว

ประตูป่า​ที่ทำด้วยซุ้มต้นกล้วย​กับทางมะพร้าว ถูกประดับประดาด้วยดอกดาวเรือง​และดอกไม้อื่นๆ​ โคมกระดาษสาทีมีพู่ห้อยถูกแขวนไว้เหนือซุ้มประตู พอใส่ไฟเข้า​ไปในโคมมัน​จะสว่างนวลตา ประทีปนั้น​​เอามาเน้นตาม​แต่งให้สว่าง​เป็นพิเศษ​ที่ประตูป่านี้ ต่างประกวดประขันกัน​ทั้งหมู่บ้าน

มืดแล้ว​ ประทีป​และโคมกระดาษถูกตามไฟจนครบ ​ทั้งหมู่บ้านสว่างไสว ผู้คนเดินกันขวักไขว่​ไปดูประตูป่าของบ้านอื่นๆ​ ประตูป่าบ้านสล่าคำ​แต่งสวยงามกว่าทุกบ้าน ปีไหน​เขามีประกวดกัน สล่าคำช่างไม้ใหญ่​จะ​ได้รางวัลทุกครั้ง​ไป

หนุ่มสาวพากันซ้อนรถมอเตอร์ไซค์ออกจากหมู่บ้านมุ่ง​ไป​ที่ริมน้ำปิง มือขวาของสาวเจ้าเกาะเอวหนุ่มไว้มั่น มือซ้ายถือกระทง ​เขา​กับเธอ​จะ​ไปลอยกระทงสมาลาโทษแม่​พระคงคา แล้ว​อธิษฐานให้กระทงน้อยคู่นี้ลอย​ไปด้วยกันจนถึงริมฝั่งยมุนา ณ ชมพูทวีป ​เพื่อสักการะแด่รอย​พระพุทธบาท​​ที่อยู่​ไกลโพ้น...​

ผู้ใหญ่​และผู้เฒ่าผู้แก่เตรียมตัว​ไปวัดอีกรอบ สองทุ่ม​เป็นกำหนด​ที่ท่าน​พระครู​จะเทศน์มหาชาติกัณฑ์มัทรี กัณฑ์นี้ท่านเทศน์​เพราะจับใจนัก สาวแก่แม่หม้ายหลายคน​ต้องนั่งซับน้ำตาทุกปีให้​กับเทศน์กัณฑ์นี้
​แต่ก็ยังมีอุบาสกอุบาสิกา​ที่จมอยู่​ในกองกิเลสอีกมาก ไม่​ไปวัด​เพื่อฟังเทศน์ พากันเข้าล้อมวงกินเหล้าอยู่​​ที่บ้าน อ้างว่า​เพื่อ​เป็นพุทธบูชา !

ชายสูงอายุนั่งเอนหลังอยู่​บนระเบียงบ้านหลังน้อย ​พระจันทร์สิบห้าค่ำสว่างไสว แกเพิ่ง​จะประจักษ์วันนี้เองว่า กระต่ายในจันทร์นั้น​หันหน้า​ไปทางซ้าย...​เสียงประทัดใหญ่น้อยดังเปรี้ยงปร้างถี่ยิบแสบแก้วหู มีไอ้เด็กบ้าจุดประทัดยักษ์เสียงสนั่นเหมือนโลก​จะแตกดัง​เป็นระยะๆ​ หมาน้อยครางหงิงเข้าซุกปลายเท้าแก มันกลัวเสียงประทัดแทบเสียสติ คง​จะ​เป็นอย่างนี้​ไปจนค่อนรุ่ง พลุสีสวยแตกกระจายอยู่​เหนือหัว โคมลอยถูกปล่อยขึ้น​​ไป โปรยประกายตะไลลงมา​เป็นสาย ปีนี้ดู​จะมีโคมลอยมากกว่าปี​ที่แล้ว​ โคมนับสิบนับร้อยถูกปล่อยขึ้น​ฟ้า ส่องสว่างราว​กับ​จะแข่ง​กับแสงจันทร์เพ็ญ

ดึกแล้ว​ เทศน์มหาชาติกัณฑ์สุดท้าย​ที่วัดจบลง พวก​ที่​ไปฟังเทศน์พากันกลับมาในหมู่บ้าน ต่างก็อิ่ม​ไปด้วยบุญ ผู้เฒ่าเตรียมตัวเข้านอน ​ที่ยังไม่ง่วงก็นั่งคุยกันต่อ มีไม่น้อยพากันเข้าร่วมวงกินเหล้าล้างบุญ​กับพวก​ที่ตั้งวงรออยู่​แล้ว​...​.

เสียงร้องเพลงคาราโอเกะของพวกขี้เมาดังอ้อแอ้ลอยลมมา​แต่ไกล จันทร์เจ้าลอยอยู่​กลางฟ้าพอดิบ​พอดี โคมลอย​ที่ปล่อยกันลอยขึ้น​สูง มันสูงจนมองเห็น​เป็นจุดสีแดงปน​ไป​กับหมู่ดาว...​ชายผมสีดอกเลาลุกขึ้น​ แ ก จ ะ เ ข้ า น อ น
แ ล้ ว ล ะ...​. O

 

F a c t   C a r d
Article ID A-767 Article's Rate 7 votes
ชื่อเรื่อง เมื่อปลายฝน
ผู้แต่ง ชาร ทิคัมพร
ตีพิมพ์เมื่อ ๓๑ มกราคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๓๕๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๓๓
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-3061 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 31 ม.ค. 2548, 12.45 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : add [C-3077 ], [203.150.97.21]
เมื่อวันที่ : 03 ก.พ. 2548, 22.12 น.

สวัสดีค่ะ​ คุณ ชาร ทิคัมพร

เขียนบรรยายภาพธรรมชาติ​ได้งดงาม ภาษาดีจังค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : สืบสวัสดิ์ สนิทวงศ์ [C-3374 ], [203.151.140.117]
เมื่อวันที่ : 16 มี.ค. 2548, 02.29 น.

เรียน คุณจันทน์กะพ้อ

ขอบคุณครับ​​ที่ให้​กำลังใจ ผมหาย​ไปนาน​เพราะงานยุ่ง เพิ่งกลับมาดูเรื่อง​​ที่เขียนไว้ ผม​เป็นเด็กใหม่​ที่​กำลังหัดเขียนอยู่​นะครับ​

สืบสวัสดิ์

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น