นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๔ เมษายน ๒๕๔๖
ความในใจของแม่
แม่นกยูง
... ​​ความในใจของแม่ คงไม่​​ได้มีโอกาสบ่อยนัก​​ที่แม่​​จะ​​ได้เขียนถึงลูก ​​แต่ลูกก็คงรู้ ว่าแม่เฝ้ามองลูกอยู่​​เสมอ ทุก ๆ​​ วัน...
​ความในใจของแม่

คงไม่​ได้มีโอกาสบ่อยนัก​ที่แม่​จะ​ได้เขียนถึงลูก ​แต่ลูกก็คงรู้ ว่าแม่เฝ้ามองลูกอยู่​เสมอ ทุก ๆ​ วัน ลูก​กำลังสนุก​กับโลกใบนี้ ลูกสนุก​กับคอมพิวเตอร์ เกมส์จิ๊กซอว์ ​และสีน้ำ พู่กัน​ที่แม่สรรหามาให้ ลูก​กำลังอร่อย​กับอาหารแปลก ๆ​ ใหม่ ๆ​ ไม่จำเจเหมือนตอน​ที่​เป็นทารก ลูกรู้จักพริก​และชอบมัน

คลิกดูภาพขยาย
ลูกสนุก​กับโรงเรียน ​และ​เพื่อน ๆ​ ​และแม่​ต้องคอยทำตาแป๋วจ้องเป๋งทุกเย็น ในเวลา​ที่ลูกตั้งอกตั้งใจเล่าเรื่อง​ต่าง ๆ​ มีตะกุกตะกักบ้าง ติดอ่างบ้าง ​กับเรื่อง​ราว​ที่เกิดขึ้น​​แต่ละวัน

แม่ไม่เคยรู้สึกเหนื่อย​ที่​จะทำอะไร​ ๆ​ ​ที่มันเกี่ยวข้อง​กับลูก​โดยตรง ​แม้​จะเหนื่อยกาย​ไปบ้างบางวัน ​แต่​เมื่อเห็นลูกนอนหลับ แก้มป่องกลมดิก สุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง ​ความเหน็ดเหนื่อยก็หาย​ไป อย่างอัศจรรย์


​แต่แม่ก็​เป็นคน ลูกก็​เป็นคน จึงไม่จำ​เป็น ​ที่เราสองคน​ต้องมองเห็นอะไร​เหมือน ๆ​ กัน
​เพราะตอนนี้ลูกโตพอ​ที่​จะแยกแยะ ​และโต้เถียงในสิ่ง​ที่ตัวเองไม่เห็นด้วย
-- เหมือน​กับผู้ใหญ่คนหนึ่ง​ ---​
แม่ดีใจ ​ที่ลูกเติบโต​เป็นตัวของตัวเอง บางครั้งลูกก็สอนอะไร​ให้แม่​โดย​ที่ลูกก็ไม่รู้ตัว --

"แม่ตอบอือ ​ได้ยังไง ​ต้องค่ะ​สิ พูด​เพราะ ๆ​ ไง น้องภูไทยังพูด​เพราะเลย​...​."

"แม่ใส่ CD ซ้อนกันสองแผ่น เห็นรึเปล่า เนี่ย ๆ​ แม่ลืม​เอาแผ่นเก่าออกก่อน...​."

"แม่ใส่กางเกงให้น้องภูไทกลับข้างนะ กระเป๋ามัน​ไปอยู่​ข้างหลังแล้ว​...​. นี่ ...​เห็นมั้ย ๆ​"

‘มันช่างเจรจานัก ไอ้หัวเหม่งของแม่’ แม่นึก แม่เคยมีฉายาจากพี่ ๆ​ ว่า หัวโหนก ​เพราะตอน​ที่เกิด หน้าผากโหนกเหมือนเด็กอัฟริกันหัวโต ตัวผอม ๆ​ ดำ ๆ​ ดูขาดอาหาร คุณยายเล่าว่า ​ใครมาเยี่ยมก็ทำหน้าพิกล เหมือนหยิบมาผิดตัว แล้ว​ลูกก็โขกพิมพ์​เอาหน้าผากแม่ออกมาด้วย ลูกก็เลย​​เป็น ‘หัวเหม่ง’ ของแม่สืบต่อกัน​ไปไงล่ะ

แม่ชอบมองแอบมองลูก เวลา​ที่ลูกสวมชุดนักเรียนอนุบาล มันเหมือนสัญลักษณ์บอกอะไร​ บางอย่าง ว่าลูก​กำลังเติบโต​และ​กำลังเรียนรู้อยู่​ ...​. วันเวลาผ่าน​ไปเร็วนัก เหมือนลูกยังนอน แบเบาะกระดุกกระดิก อยู่​ในผ้าอ้อม​เมื่อไม่กี่วันมานี่เอง ...​.

แม่ไม่เหนื่อย​ที่​จะเล่านิทานก่อนนอน ​เพราะมันหมายถึง การเสริมจินตนาการให้​กับลูก
แม่ไม่เหนื่อย​ที่​จะพาลูก​ไปไหนมาไหน ​เพราะมันหมายถึงการทำให้ลูก​ได้มองเห็นโลกกว้าง ​และรู้จักผู้คน แม่ไม่รังเกียจ​ที่​จะแก่ ​เพราะมันหมายถึง​ได้มองเห็นลูกโต​เป็นผู้ใหญ่ ​ได้มีชีวิตในหนทาง​ที่เลือกเอง

แม่​จะไม่บังคับให้ลูกเรียนพิเศษ ติวเข้ม กวดวิชาใด ๆ​ ​ทั้งสิ้น ​ถ้าลูกไม่เต็มใจ​จะทำมัน
​เพราะวัยเยาว์นั้น​ ...​ สั้นนัก หาก​ได้ตักตวงในสิ่ง​ที่อิ่มใจ​และมี​ความสุข ย่อม​เป็นเรื่อง​​ที่ดี​ที่สุดเท่า​ที่แม่​จะทำให้ลูก​ได้

วันก่อนแม่เล่าให้ป้าฟัง ว่าเช้า​วันนั้น​แม่​ไปส่งลูก​ที่โรงเรียนแล้ว​ แม่หันหลังกลับ ​เพราะ​เป็นเวลา​ที่คุณครูเรียกเข้าแถว​พอดี แม่ลืมบ๊าย บายให้ลูก ลูกร้องไห้พลาง วิ่ง​ไปพลางมาจนถึงตัวแม่ แล้ว​ท้วงว่า ทำไมแม่ไม่บ๊ายบายตอบลูกจากในแถว ...​. แม่เอ่ยขอโทษ แล้ว​โบกมือกันใหม่ ลูกก็โบกตอบ แล้ว​​เอาเสื้อเอี๊ยมนักเรียนเช็ดน้ำตา เดินกลับ​ไปเข้าแถว

ป้า ๆ​ บอกว่าทำไมลูกถึงอ่อนไหวนัก ระวังโตขึ้น​ ​ความอ่อนไหวนี้อาจ​เป็นภัย "​จะเบี่ยงเบนทางเพศน่ะหรือคะ​" แม่ก็ครุ่นคิดพักหนึ่ง​ แล้ว​ตอบป้า ๆ​ ​ไปว่า ไม่​เป็นไร ​ถ้าลูก​จะ​เป็นอะไร​อย่าง​ที่ลูกอยาก​เป็น ก็​เป็น​ไปเถอะ ​เพราะ​ความรักของแม่ไม่แบ่งแยกอยู่​แล้ว​

ลูกก็​คือลูก แม่รักลูกเสมออย่าง​ที่ลูก​เป็น Just the way you areไง ...​.. ดีมั้ยครับ​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-075 Article's Rate 17 votes
ชื่อเรื่อง ความในใจของแม่
ผู้แต่ง แม่นกยูง
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๔ เมษายน ๒๕๔๖
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๙๙๑ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๗ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๕๑
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : เขาวานให้หนูไปซื้อก๋วยจั๊บ [C-184 ], [210.203.181.177]
เมื่อวันที่ : 04 เม.ย. 2546, 03.56 น.

เรื่อง​น่ารักจังค่ะ​ ​ถ้ามีโอกาส​ได้​เป็นแม่คน ก็อยาก​เป็นให้​ได้อย่างนี้บ้างจัง ยากนะคะ​ ​ที่​จะปล่อยให้คน​ที่เรารัก เราผูกพันธ์ทำตาม​ที่ใจคิด ​โดยไม่คาดหวัง หรือกะเกณฑ์ทางเดินของเค้า

เอ่อ...​...​.ใน​ส่วนของตอนจบนี่ ตรง​ที่เขียนว่า just the way u are...​...​...​ดีมั้ยครับ​
ตกลง​คือคุณแม่​เป็นคนพูดเหรอคะ​ สับสนนิดหน่อย​ค่ะ​

อ่ะให้ค่ะ​ แล้ว​ลงเรื่อง​น่ารักๆ​อีกนะคะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : กางเขนดง [C-193 ], [161.200.255.162]
เมื่อวันที่ : 04 เม.ย. 2546, 09.13 น.

อ่านแล้ว​ประทับใจจังค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : เพชร [C-194 ], [202.22.63.21]
เมื่อวันที่ : 04 เม.ย. 2546, 09.48 น.

อ่านเรื่อง​​ที่คุณนกยูงเขียนทีไร ประทับใจเสมอค่ะ​ ..

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : นกยูง [C-197 ], [203.155.176.72]
เมื่อวันที่ : 04 เม.ย. 2546, 11.25 น.

ขอบคุณทุก ๆ​ คนมากค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : พิมพ์ [C-211 ], [203.155.35.114]
เมื่อวันที่ : 06 เม.ย. 2546, 11.25 น.

สวัสดีค่ะ​ คุณแม่น้องภูไท
ยินดี​ที่​ได้รู้จักนะคะ​
ขอบอกว่า ​เป็นเรื่อง​น่ารัก ของ​ทั้งคุณแม่​และคุณลูกเลย​ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : ธาริกา [C-8717 ], [58.9.59.199]
เมื่อวันที่ : 03 ส.ค. 2549, 15.00 น.

คิดถึงลูกมากอยาก​ไปหา​แต่ยังกลับไม่​ได้

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : แตง [C-9323 ], [203.150.136.165]
เมื่อวันที่ : 06 ต.ค. 2549, 16.54 น.

น้องภูไท​ได้อ่านเเว้วนะค้าบ null เเละผูกพัน...​...​.poothai

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น