นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๕ มกราคม ๒๕๔๘
บทเพลงแห่งแสงจันทร์ ตอน 1
อัญชา
... ใต้ราวฟ้า​​ที่โอบคลุมมหานครใหญ่ อาคาร​​ที่พักอาศัยมากมาย​​เบียดตัวขึ้น​​​​ระหว่าง​​ความแออัดของอาคารสำนักงาน​​และศูนย์การค้า

​​ความเจริญด้านเทคโนโลยีครอบคลุมวิถีคนเมืองเกือบทุกตารางนิ้ว ระบบขนส่งคมนาคมต่าง ๆ​​ ​​ที่เกิดขึ้น​​มากมาย​​ ล้วนมีไว้​​เพื่อสนอง​​ความ​​ต้องการของมนุษย์​​ที่...
1.

ใต้ราวฟ้า​ที่โอบคลุมมหานครใหญ่ อาคาร​ที่พักอาศัยมากมาย​เบียดตัวขึ้น​​ระหว่าง​ความแออัดของอาคารสำนักงาน​และศูนย์การค้า

​ความเจริญด้านเทคโนโลยีครอบคลุมวิถีคนเมืองเกือบทุกตารางนิ้ว ระบบขนส่งคมนาคมต่าง ๆ​ ​ที่เกิดขึ้น​มากมาย​ ล้วนมีไว้​เพื่อสนอง​ความ​ต้องการของมนุษย์​ที่เรียกขานตัวเองว่า​เป็นผู้เจริญแล้ว​

รถไฟฟ้าเคลื่อนตัวผ่าน​ไปด้วย​ความเร็วสูง มาลาตีละสายตาจาก​ความเคลื่อนไหวภายนอก หญิงสาวหันมาตระเตรียมเอกสารแนะนำห้องพักสำหรับลูกค้า​ที่​กำลัง​จะเดินทางมาพบเธอ

มาลาตีเพิ่งเข้ามาทำหน้า​ที่เลขานุการในอพาร์ทเม้นท์หรูแห่งนี้​ได้ไม่นานนัก เธอเพิ่ง​จะพ้นช่วงทดลองงานมา​ได้เพียงหนึ่ง​อาทิตย์ หาก​แต่หน้า​ที่หลักของมาลาตีไม่​ได้มีเพียงจดบันทึกการประชุมหรือจัดทำเอกสารเพียงเท่านั้น​ ​แต่การพาลูกค้าชมห้องพักก็​เป็นหน้า​ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่ง​ของเธอ

ภายในอาคารสูง 9 ชั้น​ที่ตั้งอยู่​ในศูนย์กลางธุรกิจแห่งนี้ ​คือ อาคาร​ที่พักอาศัยสำหรับชาวต่างชาติ​ที่​ได้รับ​ความนิยมมากแห่งหนึ่ง​ ด้วยสไตล์การตกแต่งอันทันสมัย​และมี​ความ​เป็น​ส่วนตัวสูง ทำให้ใน​แต่ละวันมาลาตี​ต้องทำหน้า​ที่ต้อนรับลูกชาวต่างชาติมากมาย​หลายหน้า ลูกค้า​ที่พักในอพาร์ทเม้นท์แห่งนี้ จึงมี​ทั้ง​ที่​เป็นผู้บริหารระดับสูง​ไปจนถึงนักการฑูต

นายหน้าของบริษัทแห่งหนึ่ง​โทรศัพท์เข้ามาแจ้งอีกครั้งว่า​กำลัง​จะเดินทางมาถึงในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า มาลาตีสำรวจ​ความเรียบร้อย​ของเครื่อง​แต่งกาย​และเติมเครื่องสำอางบนใบหน้าแค่พองาม บุคลิก​คือสิ่ง​ที่สำคัญ​ที่สุด สำหรับมาลาตีแล้ว​ ​เมื่อใด​ที่พบลูกค้าเธอ​จะ​ต้องดูดีตลอดเวลา

รถจี๊ปแกรนด์เชอโรกีสีน้ำเงินคันหนึ่ง​ แล่นเข้ามาจอดในบริเวณ​ที่จอดรถของอาคาร นายหน้าสาวทักทายมาลาตีอย่างคุ้นเคย
"สวัสดีค่ะ​ คุณมาลาตี" เกรซ ทักทายมาลาตีทันที​ที่พบหน้า
"สวัสดีค่ะ​คุณเกรซ วันนี้​แต่งตัวเท่อีกแล้ว​นะคะ​"
มาลาตีทักทายนายหน้าสาวอย่างสนิทสนม เกรซ​เป็นสาวร่างเล็ก เธอชอบสวมรองเท้าบู๊ท เสื้อเชิ้ตสีขาว​กับกางเกงผ้าขนาด​พอดีตัว เน้นรูปร่างแบบบางของเธอให้ดูทะมัดทะแมงสม​กับ​เป็นผู้หญิงทำงาน
"โอ๊ตไม่อยู่​เหรอคะ​ ?"
"ไม่อยู่​ค่ะ​ คุณวศินติดธุระข้างนอกค่ะ​ ช่วงบ่ายถึง​จะกลับเข้ามาค่ะ​"

เกรซถามถึงเจ้านายของมาลาตี ​ทั้งเกรซ​และวศิน​เป็น​เพื่อนร่วมสถาบันกันมาตั้งแต่ชั้นมหาวิทยาลัย ​และหลังจากนั้น​​เขาก็เดินทาง​ไปศึกษาต่อต่างประเทศอีกสองปี ก่อน​จะกลับมาบริหารธุรกิจอพาร์ทเม้นท์ให้เช่า ในขณะ​ที่เกรซ​ได้เข้า​ไปทำงานในตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายการตลาดของบริษัทนายหน้าทางด้านธุรกิจอสังหาริมทรัพย์แห่งหนึ่ง​ ​เมื่อวศินกลับมาดำเนินธุรกิจของตัวเอง เกรซจึงอาสามาช่วย​เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการจัดหาลูกค้าให้​กับวศิน

"แหม โอ๊ตนี่ไม่ไหวเลย​ ปล่อยเลขาฯ สาวสวยไว้คนเดียวอีกแล้ว​ ​ถ้าอย่างนั้น​เกรซคง​ต้องรบกวนให้คุณมาลาตีพา​ไปดูห้องแล้ว​ล่ะค่ะ​"
เกรซต่อว่า​เพื่อนพองาม แล้ว​เปลี่ยนหัวข้อสนทนาเข้าสู่เรื่อง​งานทันที
"เชิญทางนี้เลย​ค่ะ​คุณเกรซ"
มาลาตีผายมือเชื้อเชิญ​พร้อม​กับค้อมศีรษะเล็กน้อย
"ขอบคุณค่ะ​"

มาลาตีเดินนำหน้าเกรซเดินเข้า​ไปลิฟท์ รอจนสาวร่างบางก้าวเข้ามาภายในเรียบร้อย​แล้ว​ ลิฟท์​โดยสารจึงพา​ทั้งคู่เคลื่อนตัวขึ้น​สู่ชั้นบนของอาคาร

"วันนี้เกรซขอดูห้องก่อนนะคะ​ แล้ว​​จะนัดวันพาลูกค้าเข้ามาดูอีกครั้ง"
"ด้วย​ความยินดีค่ะ​"
ไฟสีแดงภายในลิฟท์วิ่งมาหยุด​ที่เลข 4 ​เมื่อประตูลิฟท์เปิดออก มาลาตีก็รีบเดินนำหน้า​ไปยังห้องพัก​ที่ว่างอยู่​
"ทางนี้เลย​ค่ะ​คุณเกรซ"
มาลาตีเอ่ยเชิญชวน​พร้อมผายมืออีกครั้ง
"ขอบคุณค่ะ​"

เกรซส่งยิ้มหวานให้เลขาฯของ​เพื่อน เธอนึกชื่นชมใน​ความสุภาพถ่อมตนของมาลาตีอยู่​ไม่น้อย ลูกค้าชาวต่างชาติ​ที่เธอพามาหลายต่อราย นอกจาก​จะประทับใจใน​ความเรียบหรูของห้องพักแล้ว​ เกือบทุกคนล้วนเอ่ยปากชมบุคลิกรูปร่างของมาลาตีด้วยกัน​ทั้งสิ้น

นายหน้าสาวเดินสำรวจ​ความเรียบร้อย​​และเก็บข้อมูล​เพื่อ​ใช้นำเสนอ​ลูกค้า ​โดยมีมาลาตีนำชม​ส่วนต่าง ๆ​ ของห้อง
"ใน​ส่วนของห้องครัว อีกสองวันช่าง​จะ​เอามู่ลี่ใหม่มาติดให้นะคะ​"
"ค่ะ​"
"​ส่วนห้องรับแขก ​จะ​ใช้เฟอร์นิเจอร์ชุดนี้เลย​ค่ะ​"

มาลาตีเดินนำหน้าเกรซ​ไปยังห้องนั่งเล่น โซฟาเท้าแขนแบบสาม​ที่นั่งหุ้มด้วยผ้าสีน้ำตาลอ่อนเนื้อหนาวางอยู่​ในตำแหน่งเกือบ​จะกลางห้อง โต๊ะไม้มะค่าสีน้ำตาลไหม้สูงไม่เกินเข่าวางห่างออก​ไปเล็กน้อย

"อาจ​จะมีการจัดวางใหม่นิดหน่อย​นะคะ​ โซฟาตัวใหญ่นี่​จะย้าย​ไปไว้ทางด้านนี้ค่ะ​ แล้ว​โซฟาเล็กแบบ​ที่นั่งเดียว​จะมาวางตรงนี้​กับตรงนี้ค่ะ​"
มาลาตีชี้ให้เกรซดูจุด​ที่​จะทำการเคลื่อนย้ายเฟอร์นิเจอร์ นายหน้าสาวพยักหน้าแสดงอาการรับรู้ พลางก้มหน้าจดรายละเอียดลงในสมุดบันทึก
"คุณมาลาตีมี information sheet ให้เกรซมั้ยคะ​?"
"อ๋อมีค่ะ​คุณเกรซ นี่ค่ะ​"
มาลาตีส่งกระดาษ​ที่มีรายละเอียดของห้องพักให้​กับหญิงสาว ในแผ่นกระดาษปอนด์ขนาดเอ 4 มีรายละเอียด​ที่เกรซ​ต้องการอยู่​เกือบครบถ้วน
"ขอบคุณค่ะ​"
เกรซรับแผ่นกระดาษมาอ่านทวนรายละเอียดอยู่​ครู่หนึ่ง​
"อืม.. ขนาดห้อง 400 ตารางเมตร 3 ห้องนอน 3 ห้องน้ำ ไมโครเวฟ เคเบิ้ลทีวี ยามรักษา​ความปลอดภัย​พร้อม"
"​ต้องการอะไร​เพิ่มเติมนอกเหนือจากนี้ก็แจ้งมาลาตี​ได้นะคะ​ มาลาตี​จะเรียนให้คุณวศินทราบอีกทีค่ะ​"
"ขอบคุณมากค่ะ​ แหม คุณมาลาตีใจดีจังเลย​นะคะ​ น่าอิจฉานายโอ๊ตจัง มีเลขาฯ ​ทั้งที ​ได้​ทั้งสวย​ทั้งเก่งเลย​"
มาลาตียิ้มรับคำชมอย่างนอบน้อม

​เมื่อสำรวจ​ส่วนต่าง ๆ​ ของห้องเรียบร้อย​แล้ว​ เกรซจึงขอตัวกลับ
"ขอบคุณมากนะคะ​คุณมาลาตี อีกสองวันลูกค้าเกรซ​จะบินมาดูห้องค่ะ​ แล้ว​เกรซ​จะโทร.มานัดวันอีกทีนะคะ​ ฝากบอกโอ๊ตให้ด้วยนะคะ​"
"​ได้ค่ะ​คุณเกรซ"
มาลาตีส่งยิ้มหวานให้เกรซ หญิงสาวโบกมือให้มาลาตีก่อน​ที่รถแกรนด์เชอโรกีคันงาม​จะเคลื่อนตัวออก​ไป

"​เป็นไงบ้างคะ​พี่มาลาตี"
ประชาสัมพันธ์สาวทักขึ้น​ ชุดทำงานสีน้ำเงินเข้มขับใบหน้าอ่อนวัยดูสวยใสชวนมอง
"ก็ดีจ้ะ​ ​เป็นไงมั่งล่ะเรา"
"ปูก็มานั่งหน้าแป้นอย่างงี้ตั้งแต่เช้า​แล้ว​ล่ะค่ะ​พี่ คุณมาสะเพิ่ง​จะออก​ไป​เมื่อกี้นี้ ก่อนหน้า​ที่พี่​กับคุณเกรซ​จะลงมาแป๊บเดียวเองค่ะ​"
"ทุกอย่างเรียบร้อย​ดีใช่ไหมจ๊ะ​?"
"เรียบร้อย​ดีค่ะ​" ปูส่งยิ้มหวานให้เลขาฯของนาย

มาลาตียืนคุย​กับประชาสัมพันธ์สาวครู่หนึ่ง​ แล้ว​จึงกลับขึ้น​​ไป​ที่ห้องทำงาน​ที่อยู่​ชั้นบนสุดของอาคาร ​แต่​เนื่องจากลิฟท์​โดยสารของ​ที่นี่มีแค่เพียง 8 ชั้น เธอจึง​ต้องสาวเท้าขึ้น​บันได​ไปยังชั้น 9 อัน​เป็น​ส่วนสำนักงาน ​ซึ่งมาลาตีพอ​จะเข้าใจว่า วศินคงอยากรักษา​ความ​เป็น​ส่วนตัวในการทำงาน จึง​ได้ออกแบบอาคารให้​เป็นในลักษณะนี้

หญิงสาวยืนสูดอากาศริมระเบียงหน้าห้องทำงาน เงาสีขาวของอพาร์ทเม้นท์ทาบตัวลงบนแผ่นน้ำของสระว่ายน้ำ​ที่อยู่​ชั้นสอง ด้วยลักษณะการออกแบบอาคารแบบรูปตัวยู ​โดยแยกห้องพักไว้​ที่ปีก​แต่ละด้านของอาคาร แล้ว​เว้น​ที่ว่างตรงกลางให้​เป็นทางเดินแบบเปิดโล่ง ริมระเบียงทางเดินประดับด้วยกระถางหมากเขียวขนาดกลาง​ที่ลำต้นยังสูงไม่เลย​หัว​ไปเท่าใดนัก เวลา​ที่สายลมพัดมา ริ้วใบสีเขียวเหล่านั้น​จึงคลี่ตัวออก บ้างสะบัดขึ้น​ลง​ไปมาคล้าย​กำลังเริงระบำ

พื้น​ที่ด้านหนึ่ง​จัดไว้สำหรับ​เป็น​ที่อาบแดดของลูกค้า ​เมื่อว่างจากการทำงาน มาลาตีมัก​จะ​ไปยืนชมทัศนียาภาพของถนนสาทร ​และบ่อยครั้ง​ที่เธออาศัยบรรยากาศตรงนั้น​สำหรับสร้างงาน

นอกจากทำงานประจำในตำแหน่งเลขานุการให้​กับบริษัทเอกชนแล้ว​ มาลาตียังมีงานในอีกอาชีพหนึ่ง​​ที่เธอทำควบคู่กัน​ไป​โดย​ที่เธอเองก็ยังไม่​ได้ปริปากบอก​ใคร ​แม้​แต่วศิน​ที่​เป็นนายจ้างของเธอก็ยังไม่ระแคะ​ระคายเรื่อง​นี้

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น​​ที่หน้าลิฟท์ชั้น 8 มาลาตีสะดุ้งเกือบสุดตัว​เมื่อจำ​ได้ว่านั่น​คือเสียงโทรศัพท์มือถือของวศิน หญิงสาวรีบย่องเข้าห้องทำงานอย่างรวดเร็ว​และเงียบกริบ ทันก่อน​ที่วศิน​จะเดินขึ้น​บันไดมาเพียงเสี้ยวนาที

ชายหนุ่มร่างสูงผลักประตูกระจกสีขุ่นเข้ามาในห้องทำงาน ​เขายิ้มทักทายมาลาตี​ที่​กำลังนั่งทำงานก่อน​จะเดินเลย​เข้า​ไปยังห้องทำงานของตัวเอง​ที่อยู่​ถัด​ไป

"โอเค ๆ​ ​ได้เลย​​เพื่อน แล้ว​เจอกัน"
วศินวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะทำงาน แล้ว​ออกมายืนชะโงกหน้า​ที่หน้าประตูห้อง
"​เป็นไงมั่งครับ​คุณมาลาตี คุณเกรซมาดูห้องเรียบร้อย​แล้ว​ใช่มั้ยครับ​?"

มาลาตีหมุนตัวหันมาสบตานายจ้างหนุ่ม ผมหยักศกของ​เขาถูกจัดทรงไว้อย่างเรียบร้อย​ชวนมอง เสื้อสีเขียวอ่อนตัดเย็บด้วยผ้าซาตินอย่างดี เพิ่ม​ความผึ่งผายให้บ่ากว้าง ใน​ความคิดของมาลาตีแล้ว​ วศิน​เป็นผู้ชาย​ที่มีบุคลิกดีทีเดียว ไม่นับหน้าตาคมคาย​ที่ทำให้ผู้หญิงหลายคนอาจหลงเคลิ้ม​ไป​ได้ง่าย ๆ​ รวม​ทั้งตัวเธอเองด้วย

"เรียบร้อย​ดีค่ะ​ คุณเกรซบอกว่าอีกสองวันลูกค้า​จะบินมาดูห้องค่ะ​ ทางคุณเกรซ​จะนัด​กับลูกค้าแล้ว​​จะโทร.มาแจ้งมาลาตีอีกทีค่ะ​"
"อืม อีกสองวันเหรอ โอเค ขอบคุณมากครับ​"
พูดจบชายหนุ่มก็ส่งยิ้มให้มาลาตีก่อน​จะผลุบหายเข้าห้องทำงานของตัวเอง
มาลาตีมองตาม นึกขันเจ้านาย

...​คอยดูสิ เดี๋ยว​ต้องโผล่หน้าออกมาใหม่...​

หญิงสาวนึกในใจ ไม่ทันขาดคำ วศินก็โผล่หน้าออกจากห้องทำงานอีก​เป็นครั้ง​ที่สอง ​เขา​กำลังขยับปาก​จะเรียกมาลาตี ​แต่​เมื่อเห็นสายตาของเลขาฯ สาว​ที่​กำลังมองอยู่​เหมือนรู้ว่า​เขา​จะ​ต้องเยี่ยมหน้าออกมาเอ่ยปากเรียกเธออีก วศินทำหน้างงอ้าปากค้างชั่วครู่

"เอ่อ คุณมาลาตีครับ​ เดี๋ยวผมขอรายงานประจำวันด้วยนะครับ​ ช่วย​เอามาให้ผมในห้องด้วยนะครับ​"

สั่งงานเสร็จชายหนุ่มก็รีบผลุบหน้าเข้าห้องตามเดิม ​เขานั่งสูดหายใจเฮือกใหญ่ รอยยิ้มผสมแววขันน้อย ๆ​ ในแววตาของมาลาตีทำให้​เขาหวั่นไหว ​แต่คำว่าเจ้านายยังค้ำคอ​เขาอยู่​ ทำให้วศินไม่​สามารถทำอะไร​​ที่ดี​ไปกว่าการวางมาดให้ดูดีคล้ายไม่มีอะไร​เกิดขึ้น​

เสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้น​เบา ๆ​ สองสามครั้ง แล้ว​หญิงสาวร่างระหงก็เดินเข้ามา​พร้อม​กับแฟ้มงาน​ที่วศิน​ต้องการ มาลาตีค่อย ๆ​ วางแฟ้มงานลงบนโต๊ะของเจ้านาย
"ขอบคุณครับ​"
วศินพูดเบา ๆ​ สบตาเลขาฯ สาวอย่างรวดเร็ว แล้ว​พลิกแฟ้ม​ไปมา ทำท่าเหมือน​กำลังตั้งใจ​กับงานตรงหน้า จน​เมื่อร่างของมาลาตีกลับออก​ไปยังโต๊ะทำงานของเธอแล้ว​ วศินจึงถอนหายใจออกมาอีกเฮือกใหญ่

 

F a c t   C a r d
Article ID A-734 Article's Rate 0 votes
ชื่อเรื่อง บทเพลงแห่งแสงจันทร์ ตอน 1
ผู้แต่ง อัญชา
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๕ มกราคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๐๒๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๕ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-2871 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 15 ม.ค. 2548, 07.40 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Poceille [C-2905 ], [161.200.255.161]
เมื่อวันที่ : 18 ม.ค. 2548, 09.50 น.

(หนีงานมาอ่านนิยายฮับ)


อ่านเรื่อง​นี้แล้ว​ในกระดาน pantip ​แต่ไม่เคยลงชื่อไว้ หนนี้เลย​มาลงชื่ออ่าน​ที่นี่ฮับ


พอเห็นชื่อ มาลาตี แล้ว​​จะนึกถึง​แต่สาวผิวสีน้ำผึ้งเจ้าของนัยน์ตากลมโตดำขลับ ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่า​​ไปฝังใจจำมาจาก​ที่ไหน นางเอกของเรื่อง​นี้หน้าตาแบบนี้หรือเปล่าคะ​? ฮิฮิฮิ


ตามอ่านอยูนะคะ​ (บางทีอาจ​จะไม่​ได้ลงชื่อไว้​เพราะกลัวเจ้าหนี้ตามเจอค่ะ​ เหอ เหอ เหอ)

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : อัญชา [C-2916 ], [202.133.169.147]
เมื่อวันที่ : 18 ม.ค. 2548, 14.31 น.

ขอบคุณ​ที่ตามมาอ่าน​ที่นี่ด้วยนะคะ​

แหะ ๆ​ จริง ๆ​ นึกถึงนางมาลาตีในเพลงของพี่เบิร์ดค่ะ​


แบบว่า เพลงเก่ามากกกกกกกกกกก

รู้สึกชอบชื่อนี้ด้วยค่ะ​


มาลาตีในเรื่อง​นี้ไม่​ได้​เป็นสาวแขกหรอกค่ะ​
​แต่​เป็นสาวไทยผิวขาว

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : ช๊อบ ชอบ [C-2922 ], [203.146.41.120]
เมื่อวันที่ : 19 ม.ค. 2548, 15.20 น.

อ่านแล้ว​ชอบคุณวศินจัง ท่าทางน่า​จะหล่อแบบภูมิฐาน
อยากมีเจ้านายแบบนี้บ้างจัง...​อิอิ...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : Rotjana Geneva [C-15857 ], [193.134.192.254]
เมื่อวันที่ : 05 มิ.ย. 2552, 22.05 น.

คุณอัญชา​จะมาลงเรื่อง​ต่อไหมคะ​? หรือว่าคง​จะยุ่งอยู่​ เพราัะเห็นโพสต์ทิ้งไว้ตอนเดียว อย่่างนี้ทำให้แฟน ๆ​ ตั้งตาอ่านตอนต่อ​ไป ท่าทาง​จะสนุกนะคะ​

ด้วยมิตรไมตรี

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น