นิตยสารรายสะดวก  Articles  ๓๐ ธันวาคม ๒๕๔๗
ไปภูเก็ตพร้อม tsunami
กางเขนดง
...เล่าเรื่อง​​ประสบการณ์การ​​ไปภูเก็ต​​พร้อม ๆ​​ ​​กับคลื่นยักษ์ วัน​​ที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 เวลาประมาณ 9 นาฬิกา...
​ไปภูเก็ตคราวนี้มีภารกิจ​ไปงาน​แต่งงาน​เพื่อนรุ่นน้อง​ทั้งเจ้าบ่าว​และเจ้าสาวค่ะ​ เลย​​จะถือโอกาสเ​ที่ยวด้วย ตามโปรแกรมหลัง​ไปงาน​แต่งงานแล้ว​​จะเ​ที่ยว​ที่เกาะเฮ หนึ่ง​วันก่อน​ไป​ที่เขื่อนเชี่ยวหลาน​และ​เขาสก จังหวัดสุราษฏร์ค่ะ​

เดินทางขา​ไป​โดยแอร์เอเชีย เช่ารถเ​ที่ยวในเมืองภูเก็ต ​โดยแวะ​ที่วัดฉลอง แหลมพรหมเทพ ​และกินอาหารริมทะเล (แพงมากๆ​ ค่ะ​ ขอบอก) พอตกเย็นก็​ไปร่วมงาน​แต่งงาน ​และจองโรงแรมในเมืองนอนหนึ่ง​คืน ​เพื่อตอนเช้า​​จะ​ไปเ​ที่ยวเกาะเฮกันค่ะ​

คลิกดูภาพขยาย
วัดฉลอง

คลิกดูภาพขยาย
แหลมพรหมเทพ

แผน​ไปเ​ที่ยวเกาะเฮ ภูเก็ต คราวนี้ ​ได้เฮจริง ๆ​ ค่ะ​ ไม่ใช่เฮฮานะคะ​ ตรงข้ามเฮโลวิ่งกันค่ะ​ คณะเดินทาง​ไปกัน​ทั้งหมดหกคน ซื้อทัวร์ดำน้ำเกาะเฮแบบวันเดียว ลงเรือ​ที่อ่าวฉลอง เวลาประมาณ 8-9 โมง แบกเป้​พร้อมถุงนอน​ไปหมดเลย​ ไม่อยากทิ้งไว้​เพราะกลัวของหาย มีโน้ตบุ้คเพิ่งซื้ออย่างแพงของ​เพื่อนด้วย

คลิกดูภาพขยาย
บรรยากาศอ่าวฉลองก่อน​ไปเกาะเฮ

คลิกดูภาพขยาย
ทะเลเงียบสงบ แดดดี

คลิกดูภาพขยาย
ถ่ายจาก speed boat ไม่มีคลื่นเลย​

พวกเรา​ไปเกาะด้วยเรือเร็ว สิบห้านาทีถึง อากาศดีมาก แดดดี น้ำทะเลสวย บรรยากาศหนุกหนาน พอเท้า​กำลัง​จะเหยียบน้ำ​ได้รับโทรศัพท์จากพ่อ​เพื่อนอีกคนว่ามีแผ่นดินไหว​ที่ภูเก็ต แหม่​เป็น​ไป​ได้ไง ไม่มี๊ น้ำสงบนิ่ง อากาศดี๊ดี แล้ว​ก็ลง​ไปเตรียมตัวดำน้ำตามชายฝั่ง

เจ้าหน้า​ที่นำทัวร์ บอกพวกเราว่าให้ดำบริเวณ​ที่มีทุ่นสี่เหลี่ยม นอกทุ่น​จะมีเรือเข้าออกเดี๋ยวไม่เห็น มอง​ไปตรงหาด ​แต่ละสี่เหลี่ยมตรงใกล้ ๆ​ มี​แต่คนดำน้ำ มีมาเรียนดำน้ำ สกูบ้ากันด้วย เลย​คิดว่า​จะ​ไปตรงไกลๆ​ หน่อย​ไม่มีคนดี เลย​เดิน​ไปริมชายหาด ​โดย​เอาวางกระเป๋าไว้ตรงเก้าอี้ผ้าใบริมหาดบริเวณลงเรือ

คลิกดูภาพขยาย
ภาพริมหาดของเกาะเฮ หรือ coral island

เดิน​ไปเรื่อยพอ​จะถึงสี่เหลี่ยมเป้าหมายก็มีคนมาบอกว่า ตอนนี้น้ำลด ดำน้ำไม่​ได้ เดี๋ยวเหยียบปะการังหักหมด พวกเราเลย​คิดกันว่า เออ ดำไม่​ได้ก็เดินดู​เอาก็​ได้ มอง​ไปในทะเล เฮ้ย ระดับน้ำลดต่ำจริง ๆ​ หนะแหละ​ เห็นปะการัง โผล่พ้นน้ำขึ้น​มา​เป็นแนวเลย​ พอเดิน​ไปมองใกล้ ๆ​ ยังนึกเลย​ว่า เอ แล้ว​มันโผล่พ้นน้ำ โดนแดด ขนาดนี้ มันไม่ตายเหรอ ก็เลย​คิดกันว่า ​จะ​ไปดำน้ำตรงแถวอื่น​ที่น้ำไม่ลดมาก หันหลังเดินกลับขึ้น​ฝั่ง แป๊บเดียว

น้ำระดับตาตุ่มขึ้น​มาถึงเอวภายในเวลาเสี้ยววินาที มอง​ไปเห็นปลากระโดดกันใหญ่ ทุกคนงงกันมาก เลย​รีบขึ้น​ฝั่ง​พอดีคนทางเกาะหน้าตาตื่นบอกว่า อย่าเพิ่งเล่นเลย​ น้ำขึ้น​เร็วขนาดนี้เกิดมาไม่เคยเห็น เลย​เดินแบบงง ๆ​ กลับ​ไปตรงกระเป๋า สักพักน้ำก็ลด สักประเดี๋ยวก็เอ่อขึ้น​มาอีก คราวนี้สูงกว่าเดิมสิ มีเรือมาส่งนักท่องเ​ที่ยวชาวจีนพอถึงหาดก็ส่งภาษา ตื่นเต้นใหญ่เลย​ ​แต่ฟังไม่รู้เรื่อง​ ชักเริ่มแปลก ๆ​ พอเดิน​ไปอีกคราวนี้น้ำเอ่อขึ้น​มาพัดเตียงผ้าใบลอย​ไปเลย​ คนรีบวิ่งกรูกันเก็บของ ทีนี้ก็วิ่งกันใหญ่สิคะ​ ​เพราะในกระเป๋ามีโน้ตบุ้คด้วย

วิ่ง​ไปบริเวณ​ที่เดินมา​แต่ทีแรก ​ไปไม่​ได้แล้ว​​เพราะน้ำเอ่อมาท่วมหมดเลย​ ​ต้องวิ่งผ่านทางรั้วลวดหนาม ​ไปเก็บกระเป๋า ตอนนี้ พวกเราแตก​เป็นสองกลุ่ม ไอ้พวกวิ่ง​ไปดูกระเป๋าก็วิ่งหาย​ไป ไอ้พวก​ที่ตามมาก็นึกว่าหาย​ไปในน้ำหรือเปล่า วิ่ง​ไปเรียกกัน​ไป พอ​ไปถึง กระเป๋าเก็บโน้ตบุ้คเปียกน้ำตรงก้น​ไปแล้ว​ ทีนี้ก็ยังหาย​ไปอีกคนนึง โอ้ย ​ทั้งวิ่ง​ทั้งเดินหากัน แถวนั้น​คนก็ตื่นกันใหญ่ ​ส่วนใหญ่​เป็นนักท่องเ​ที่ยวชาวจีน ​กับต่างชาติผมทอง

คลิกดูภาพขยาย
ระดับน้ำ​ที่เอ่อขึ้น​มามองไม่เห็นหาดทรายเลย​

พอเจอกันครบ ๆ​ ก็เริ่มเก็บเป้ ถุงนอน ​และข้าวของสะพายไว้​กับตัว ถามคน​ที่เกาะว่า เกาะนี้มี​เขาไหม ​คือเตรียมปีน​เขากันแล้ว​หละ น้ำ้ก็ขึ้น​ ๆ​ ลด ๆ​ อยู่​ ชาวบ้าน​ที่ขายของบนเกาะก็รีบวิ่งเก็บของหน้าตื่น บอกว่าเกิดมาไม่เคยเห็น ยิ่งทำให้นักท่องเ​ที่ยวอย่างเราตื่นเข้า​ไปใหญ่

เจ้าหน้า​ที่ทัวร์ยังใจดีมาปอกแตงโม สับปะรด ​และน้ำโค้กให้กิน เลย​กินกันใหญ่ นึกในใจว่า กินไว้ก่อนวุ้ย เผื่อ​ต้องอยู่​บน​เขาอดข้าว อดน้ำ น้ำทะเลแถบชายฝั่ง​เป็นสีดำ ​และมีฟองคล้ายโฟมขาว ๆ​ ลอยฟ่อง

ใน​ที่สุดเค้าก็บอกว่า​ต้องกลับ​แต่​ต้องรอก่อน​เพราะทางฝั่งอ่าวฉลอง​ที่เราลงเรือก็พัง​เป็นแถบ ๆ​ ​จะ​เอาเรือใหญ่มารับ ให้รอ​พร้อม ๆ​ กัน ไอ้​ระหว่างรอนี่ก็ฟังข่าววิทยุ​ไปด้วย มีรายงานว่ามีคนตาย​ที่เกาะพีพี แล้ว​ข่าว​แต่ละแหล่งก็สับสน บางข่าวว่า​จะมีแผ่นดินไหวอีกครั้ง บางข่าวว่าไม่มีแล้ว​ ​แต่ให้ระวัง after shock ตื่นเต้น ๆ​

เรารอจนกินข้าวกลางวันกันเสร็จ นักท่องเ​ที่ยวค่อย ๆ​ ทยอยขึ้น​เรือ จนพวกเราเกือบ​เป็นกลุ่มสุดท้าย กลุ่มเรามีชาวต่างชาติ ​ที่งง ๆ​ อยู่​อีกสองคน ​เป็น หนุ่มสาวคู่หนึ่ง​ ​กับลุงแก่ ๆ​ จากเดนมาร์กอีกหนึ่ง​

เรานั่งเรือเร็วกลับ ​ระหว่างทางเจอเรือ​ที่ไม่มีคน​แต่ไม่​ได้แวะดู พอถึงอ่าวฉลอง เห็นเรือจม สะพานไม้พัง​ไปหมดเลย​ ไม่​ได้ดูอะไร​มากมาย​ ​เพราะ​ต้องรีบ มีประกาศเตือนว่าเดี๋ยวคลื่นมาอีกระลอกนึง

พอขึ้น​ฝั่ง เค้าก็ให้ขึ้น​รถกระบะพา​ไปส่งศูนย์สุขภาพ แล้ว​บอกว่า​จะมีรถมารับ เรานั่งรอกัน​ที่ศูนย์สุขภาพคิดเรื่อง​แผน​ที่​จะ​ไปสุราษฏร์ ​แต่ว่าคง​ไปไม่​ได้​เพราะข่าวมาว่า สะพานสารสินร้าว เดินทาง​ไปไหนไม่​ได้ เลย​คิดกันว่า​จะเข้าเมือง​ไปนอนในโรงแรมภูเก็ต ​แต่ไม่มีรถพา​ไป มี​แต่พาขึ้น​​เขาหน้าเกิด

เลย​​ต้องขึ้น​​ไปกะเค้าด้วย ​เพราะเค้าขนชาวต่างชาติ​ที่อยู่​โรงแรมแถวป่าตอง ​ซึ่ง​เป็นพื้น​ที่อันตรายกลับ​ไปไม่​ได้แล้ว​ ​ไปนั่งอยู่​ริมทางขึ้น​ข้าง ๆ​ พงหญ้า ​เอาถุงนอนมาปูนั่ง รออยู่​จนเกือบ​จะเย็นแล้ว​ ยังนึกอยู่​ว่า​จะ​ได้ลง​ไป​เมื่อไหร่ ​เพราะนอนบนนั้น​คง​จะแย่แน่ หนาว ยุงกัน ไฟไม่มี อาหาร​และน้ำอีกหละ โทรศัพท์ติดต่อยากมาก เน็ตเวิร์ค บีซี่ ตลอด ​ต้องเซฟแบตบางเครื่องเผื่อไว้ด้วย

คลิกดูภาพขยาย
นั่งรอกันข้างทางบน​เขาหน้าเกิด

คลิกดูภาพขยาย
ภาพอ่าวฉลองมองลงมาจาก​เขาหน้าเกิด

พยายามโทรติดต่อ​เพื่อนเจ้าบ่าว​เมื่อคืน​ที่อยู่​ภูเก็ตจนติด ให้​เขา​เอารถมารับลง​ไป จากนั้น​​เพื่อนพา​ไปบ้านพี่ชาย ​ที่เกาะสิเหร่ ​ระหว่างทาง​ไป​ต้องผ่านสะพานข้าม เห็นเรือประมง ลอยมาอัดเต็มสะพานเลย​ มีข่าวว่าสะพานร้าว พอ​ไปถึงบ้าน พี่ชายเค้าก็ว่านี่มานอนเฝ้าระวังอยู่​​เพราะทางด้านหลัง​เป็นป่าชายเลน

คลิกดูภาพขยาย
บรรดาไทยมุงบนสะพานข้าม​ไปเกาะสิเหร่

คลิกดูภาพขยาย
ภาพใต้สะพาน บรรดาเรือถูกน้ำพัดมากองอัดใต้สะพาน

นั่งอยู่​ข่าว​ที่บ้านอยู่​สักพัก ​เพื่อนบอกว่าให้เก็บของรีบ​ไปกัน ​เพราะสะพานร้าวจริง ๆ​ เดี๋ยวขาดแล้ว​​ไปเกาะใหญ่ไม่​ได้ เลย​รีบแจ้นเก็บของกัน ​ไปนอนบ้านในเมืองภูเก็ตตอนดึกคืนนั้น​เลย​เก็บเสื้อผ้าบาง​ส่วน​ไปบริจาค

นอน​ได้คืนนึงกะว่าตอนเช้า​ ​จะ​ไปบขส ​ไปสุราษฏร์ ​แต่ว่าข่าวว่าคนแน่นมาก ​เพราะชาวบ้าน​ไปนอนจอดรถ​ระหว่างทาง​เพราะหนีคลื่นยักษ์เยอะมาก ​และ​เขาสก​ที่​จะ​ไปก็มีคนหนีขึ้น​​ไปเต็ม ​และทางบ้านชาวคณะเดินทางก็ห่วง​ความปลอดภัยอยากให้กลับบ้าน พวกราเลย​ตัดสินใจกลับกรุงเทพกัน โทรบอกพวก​ที่รออยู่​​ที่สุราษฏร์

โชคดีมาก​ที่จองตั๋วนกแอร์​ได้ กลับตอนเย็น ช่วงเช้า​เลย​​ไปช่วยงาน​ที่ศาลเจ้าปุดจู้ในเมืองภูเก็ต ช่วยหั่นผัก ทำ​กับข้าว ​เพื่อผัดหมี่ เตรียมใส่กล่อง​ไปให้ผู้ประสบภัย พอตอนเย็นก็เลย​มาสนามบินภูเก็ต ​ซึ่งมีคนเยอะมาก

คลิกดูภาพขยาย
คนแน่นมาก

คลิกดูภาพขยาย
กระเป๋าเดินทางนักท่องเ​ที่ยว ​ที่มีรอยเปื้อนดิน

พวกเราก็กลับมา​ได้อย่างปลอดภัย ยิ่ง​ได้ดูข่าวยิ่งรู้สึกว่า​พวกเราโชคดี​ที่รอดชีวิตกลับมา​ได้​เมื่อเ​ที่ยบ​กับผู้สูญเสียอื่น ๆ​ จึงขอแบ่งปันประสบการณ์ให้ท่านผู้อ่านฟัง ไม่มี​ใครคิดว่าเหตุการณ์ครั้งนี้​จะรุนแรง​และพรากชีวิตคน​ได้มากขนาดนี้ ขออย่าให้เกิดเหตุการณ์ร้าย ๆ​ เช่นนี้ขึ้น​อีกเลย​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-704 Article's Rate 11 votes
ชื่อเรื่อง ไปภูเก็ตพร้อม tsunami
ผู้แต่ง กางเขนดง
ตีพิมพ์เมื่อ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๔๗
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ท่องเที่ยว ผจญภัย
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๓๐๒ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๕๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-2793 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 30 ธ.ค. 2547, 20.13 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : นกไฟฟ้า [C-2801 ], [203.149.7.147]
เมื่อวันที่ : 03 ม.ค. 2548, 03.57 น.

เขียน​ได้ดีครับ​ อ่านแล้ว​น่าตื่นเต้น​ไปด้วย

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : แม่นกยูง [C-3107 ], [61.19.199.143]
เมื่อวันที่ : 08 ก.พ. 2548, 10.17 น.

ฟังแล้ว​ตื่นเต้นจังเลย​ น้องกางเขนดง
โชคดี​ที่ปลอดภัยนะคะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : เบนซ์ 083-1704458 [C-12212 ], [124.157.177.194]
เมื่อวันที่ : 12 ส.ค. 2550, 17.47 น.

​เขานาคเกิดค่ะ​ ไม่ใช่หน้าเกิด ตอนนี้สร้างเสร็จแล้ว​สวยมากๆ​ๆ​ๆ​มีโอกาศกลับมาเ​ที่ยวทีภูเก็ตอีกน่ะค่ะ​พี่ พี่​เป็นคน​ที่โชคดีมาก​ที่สุดเลย​ค่ะ​...​...​สุดยอด

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น