นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๕ ธันวาคม ๒๕๔๗
ประสาท !
สุนทรพี
... ท่ามกลาง​​ความสับสนของผู้คน​​ที่ขวักไขว่ มีเพียงผมเท่านั้น​​​​ที่​​กำลังค้นหาอะไร​​สักอย่างในกระเป๋าของผม ผมค้นค้นค้น ค้นแล้ว​​ค้นอีก ​​แต่ยังไงก็ไม่เจอ "มันอยู่​​ไหนหนอ" ผมคิดอยู่​​ในใจ ...​​...
ท่ามกลาง​ความสับสนของผู้คน​ที่ขวักไขว่ มีเพียงผมเท่านั้น​​ที่​กำลังค้นหา
อะไร​สักอย่างในกระเป๋าของผม ผมค้นค้นค้น ค้นแล้ว​ค้นอีก ​แต่ยังไงก็ไม่เจอ "มันอยู่​
ไหนหนอ" ผมคิดอยู่​ในใจ ...​

ผมตัดสินใจเดินกลับ​ไป​ที่บ้าน​ซึ่งอยู่​ห่างจาก​ที่นี่​ไปไม่ถึงหนึ่ง​กิโลเมตร ​เพื่อ
​ไปตามหาสิ่งนั้น​ ​ระหว่างทางผมก็หันซ้ายหันขวา เผื่อว่ามัน​จะตกอยู่​ข้างทาง จนถึง
บ้าน ผมค้นอยู่​สักพัก ผมก็เจอมัน มันอยู่​นี่เอง.. มันวางอยู่​ข้างๆ​ โทรศัพท์ของผมนั่นแหละ​ คุ้มแล้ว​ล่ะ​ที่มาตามหา ผมเก็บมันใส่กระเป๋ากางเกง พลางนึกว่ามัน​จะมีประโยชน์​กับผมบ้าง "อ้าว บ่ายสี่โมงเสียแล้ว​ !" ถึงเวลา​ที่ผม​ต้อง​ไปรับลูก​ที่โรงเรียนแล้ว​ล่ะ เดี๋ยวลูก​จะรอแย่

รถเบนซ์คันงามค่อยๆ​ ถอยออกมาจากบ้านหลังใหญ่ เดินทาง​ไป​ได้ครึ่งทาง ​และแล้ว​ก็มีสิ่งหนึ่ง​สะดุดตาผม "มัน" นี่เอง มันกองอยู่​หน้าประตูห้างสรรพสินค้านี่เอง ผมจอดรถ ล็อกกุญแจ เก็บทุกอย่างไว้ในกระเป๋ากางเกง แล้ว​เดินมุ่ง​ไปยังสิ่งนั้น​​ซึ่งอยู่​ไม่ไกลนัก...​

​ไป​ได้ประมาณอีกยี่สิบก้าวก็ถึงประตูห้าง มีผู้หญิงผมหยิกเดินออกมาจากห้างแล้ว​หยิบมันขึ้น​มา ผมเห็นแล้ว​โกรธผู้หญิงคนนั้น​มาก ไม่ทัน​ที่เธอ​จะ​ได้ตั้งตัว ผมก็วิ่งไล่ผู้หญิงคนนั้น​ ผมวิ่งเร็วมาก เร็วจนของทุกอย่างในกระเป๋าหล่น​ไปกองเกลื่อนกลาดบนพื้นหน้าห้าง ผมไม่สนใจหรอก เวลาผ่าน​ไปไม่นานผมก็วิ่งทันเธอ ผมฉวย​เอามันจากมือของเธออย่างรวดเร็ว "เชอะ.. ก็อยาก​เอา​ไปก่อนเอง อย่างนี้​ต้องเจอดี ฮ่าๆ​ๆ​" ผมนึกอยู่​ในใจ นี่ยังดีนะ ผมน่า​จะพูด​ไปเลย​

เธอมีสีหน้างงเล็กน้อย เธอคงคิดว่าผม​เป็นบ้าล่ะมั้ง ผมคิดอย่างนี้แล้ว​ผมก็เดินหัวเราะ​ไปจนถึง​ที่​ที่ผมจอดรถไว้ ​แต่ผมกลับไม่เจอรถเบนซ์ใหม่เอี่ยมของผม ไม่​เป็นไร เดี๋ยวลอง​เอากุญแจมาหารถดู รถผมดีอยู่​แล้ว​นี่

ผมล้วงกระเป๋ากางเกง ​แต่สิ่ง​ที่ผมพบ​คือ​ความว่างเปล่า ​แต่ผมก็ไม่คิดอะไร​มาก "ไม่​เป็นไรหรอก ก็ยังดีนะ ​ได้ออก​กำลังกายด้วย เดินกลับบ้านดีกว่า"

​และผมก็เดินกลับบ้าน​พร้อม​กับเสียงหัวเราะตลอดทาง ฮ่าๆ​ๆ​ๆ​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-667 Article's Rate 2 votes
ชื่อเรื่อง ประสาท !
ผู้แต่ง สุนทรพี
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๕ ธันวาคม ๒๕๔๗
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๙๕๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-2624 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 15 ธ.ค. 2547, 19.14 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น