นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
มุมระเบียง
ชอบเล่า
... "...​​มุมระเบียง...​​" ตัวฉัน...​​"ชอบเล่า" "กาแฟ" ​​และ "ธรรมชาติ" เรา​​ทั้งสาม ชอบ​​ที่​​จะพบกันบ่อยๆ​​ ในบางครั้ง​​จะมีเพียง "ฉัน​​และกาแฟ" ​​ที่​​ได้พบกัน...
"...​มุมระเบียง...​"

ตัวฉัน...​"ชอบเล่า" "กาแฟ" ​และ "ธรรมชาติ" เรา​ทั้งสาม ชอบ​ที่​จะพบกันบ่อยๆ​
ในบางครั้ง​จะมีเพียง "ฉัน​และกาแฟ" ​ที่​ได้พบกัน ​ส่วน "ธรรมชาติ" นั้น​ ​ต้อง​เป็นจังหวะ
​ที่เหมาะสม​และเวลา​ที่เอื้ออำนวยเรา​ทั้งสามจึง​จะ​ได้พบกัน​พร้อมหน้า​พร้อมตา

วันหนึ่ง​เรา​ทั้งสาม ​ได้ปรึกษากันว่า น่า​จะมี​ที่ๆ​ เรา​ทั้งสาม​สามารถเจอกัน​ได้ทุกวี่ทุกวัน
วันละอย่างน้อย 2 เวลา หลังหรือก่อนอาหารก็​ได้ ตอนเช้า​​กับเย็น
ฉันจึงขันอาสา​เพื่อนรัก​ทั้งสอง สร้าง "มุมระเบียง" ของเรา​ทั้งสาม

สามวันกว่าๆ​ ​คือเวลา​ทั้งหมด​ที่​ใช้ในการสร้าง "มุมระเบียง" พ่อของฉันช่วยตอกตะปู 4-5 ตัว ​เพราะ​ความเฟอะฟะของฉัน ​ที่เผลอ​ไปตอกโดนนิ้วโป้งซ้ายเข้า พ่อคงทน​ความเฟอะฟะของฉันไม่ไหว เลย​รีบช่วยทำให้เสร็จ​โดยไว ก่อน​ที่มือฉัน​จะบวมใหญ่ผิดรูปร่าง ​และฉันยังโชคดี​ที่ "​เพื่อนเมืองมะริกัน" มาช่วยทาสี ​เพราะขณะ​ที่ฉันลงมือทาสีด้วยตัวเอง ฉันพบว่าร่างกายฉันมันเปลี่ยน​ไปแล้ว​ มันเชื่องช้าลงเสียแล้ว​ ฉันรู้สึก​เมื่อยมากๆ​ ​กับการปัดแปรงทาสีขึ้น​ๆ​ ลงๆ​ ​ไปซ้ายครั้ง มาขวาที ทีละหลายๆ​ หน จน "​เพื่อนเมืองมะริกัน" ยื่นมือขันอาสาให้​ความช่วยเหลือ ฉันจึง "ยินดีรับ" ในทันที

"มุมระเบียง" ของเรา​ทั้งสาม ​ได้รับ​ความเอื้อเฟื้อจาก​เพื่อนของฉัน​ที่รัก "สีเขียว" จนแปลงร่าง​เป็นเจ้าของร้านต้นไม้ในสวนจตุจักร ​เขายก "​เพื่อนสีเขียว" หลายเผ่าพันธุ์ ให้มาพักอยู่​อาศัยหลับนอน​ที่ "มุมระเบียง" ของเรา​ทั้งสามแห่งนี้ ​เอาน่า...​ฉัน​จะแนะนำ "​เพื่อนสีเขียว" ​แต่ละเผ่าพันธุ์​ที่อาศัยอยู่​​กับฉันในวันนี้ ให้​ได้รู้จักกันถ้วนหน้า

ฉันตั้งใจว่าหากสร้างเสร็จแล้ว​ อย่างแรก​ที่ฉัน​จะทำ​คือ ถ่ายรูปมาให้​ได้ชมกัน แล้ว​ฉันก็อดใจไม่ไหวจน​ได้ ฉัน​กับ​เพื่อนรัก​ทั้งสอง ​ได้แอบนัดพบกัน​ไปแล้ว​ถึง 2 ครั้ง 2 หนด้วยกัน
อืมม...​อย่างไรเสีย ฉันก็ไม่ลืมตาม​ที่ตั้งใจไว้


คลิกดูภาพขยาย
ภาพข้างบน​ที่เห็น ​คือ "​ส่วนผ่อนคลาย" ​จะมีกลุ่ม "​เพื่อนสีเขียว" ​ที่มาอาศัยหลับนอนอยู่​​กับฉัน กระถางดินเผาซ้ายสุด​ที่มี​ความสูงเท่า​กับพื้นระแนงไม้สนนั้น​ เดิมทีตั้งใจให้​เป็นอ่างบัว ​แต่คาดว่าการดูแลรักษาคง​จะ​ต้องละเอียดกว่าไม้ใบ เช่น พลูด่าง ​และแว่นแก้ว (ตัวกระจ้อย ตั้งอยู่​กลางอ่าง) พอเปิดน้ำพุแล้ว​ ​จะ​ได้ยินเสียงน้ำ ​และแผ่นน้ำบางๆ​ ใสเหมือนแก้วนิ่มๆ​ โค้งสวย ฉันชอบตั้งชื่อว่า "น้ำพุแผ่น"

เห็นเจ้าระแนงไม้ยางสีธรรมชาติใช่ไหม นี่แหละ​ผลงาน​ที่ฉันบรรจงสร้างขึ้น​มาด้วยตัวเอง ​และฉันรู้สึกว่า​ สีของ​เขาเข้ากัน​ได้ดี​กับเจ้าเซรามิค 3 ใบเถานี้เหลือหลาย ตอนนี้ฉัน​กำลังทดสอบ​ความแข็งแรงของเจ้าไม้ยาง ด้วยการปล่อยให้​เป็นธรรมชาติ ไม่ทาสีน้ำมันเหมือน "​ส่วนพบปะ" ​ส่วนพลูด่าง​ที่อยู่​ในรูปด้านขวาล่างนั้น​ ​เป็นชนิดเดียว​กับ​ที่อยู่​ในกระถาง "น้ำพุแผ่น" ​แต่อยู่​กันคนละสิ่งแวดล้อม ​เพราะฉะนั้น​ลักษณะของ​ทั้งสองก็​จะแตกต่างกันบ้าง ฉันเดาว่า​ที่เลี้ยงในกระถาง "น้ำพุแผ่น" น่า ​จะโตช้า ​และใบใหม่​ที่ออกมา​จะเล็กกว่า


คลิกดูภาพขยาย
เจ้าลูกกลมๆ​ ดำๆ​ นี้เข้าเรียกว่า "น้ำล้น" ตอน​ที่​ได้มาคนขาย​เขาเรียกน่ารักอีกอย่างว่า "น้ำผุด" มีเหตุของการ​ได้มา ​คือฉัน​ไปชอบพอ​กับคนขาย "น้ำผุด" "น้ำล้น" เดินเข้า​ไปสอบถามด้วย​ความ​ที่​เป็นคนอยากรู้อยากเห็น ปรากฎว่าคุย​ไปคุยมา คนขายนึกนึกรัก​จะขายให้​โดยลดให้ถึง ครึ่งราคาบอกด้วย​ความ​ที่คุยกันถูกคอ ตอนนั้น​ฉันเอง "งบประมาณ" สำหรับสะสม​ความสุขทางใจยังไม่เหลือพอ​ที่​จะให้ฟุ่มเฟือย​ได้ จึงตอบ​ไปว่า "ยังไม่มีงบประมาณค่ะ​" คนขายบอก "ให้​ไปตั้งดูเล่น​ที่บ้านก่อนเลย​ งบประมาณออกค่อยมาให้ทีหลัง" แล้ว​ฉันก็พาเจ้า "น้ำล้น" นี้กลับมาอยู่​​ที่บ้าน ​โดยอีกสามวันให้หลังฉันก็​ได้นำงบประมาณสำหรับ​ความสุขทางใจชิ้นนี้ ​ไปชำระให้​เป็น​ที่เรียบร้อย​ ​ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าจริงๆ​ แล้ว​​เป็น​เพราะคนขายอยากให้ฉัน​ได้ไว้ครอบครอง หรือ​เป็นเทคนิคการขายกันแน่ ​แต่ฉันว่าน่า​จะ​เป็นอย่างแรกนะ ​เพราะ​ถ้า​เป็นอย่างหลัง ​เขาก็ไม่น่า​จะเชื่อใจอะไร​ฉันมากมาย​ ​เพราะ​ทั้ง​เขา​และฉันเราต่างไม่รู้จักกันมาก่อน


คลิกดูภาพขยาย


อึ๋ยยย...​เห็นเจ้าขวด 2 ใบ​ที่อยู่​ในรูปทางซ้ายมั๊ย นั่นหละน้ำมันสน ​และทินเนอร์ ใน​ระหว่าง​ที่ฉันทาสี ​และ​ต้อง​ใช้เจ้า 2 ขวดนี้​เป็น​ส่วนผสม รู้มั๊ย​ทั้งสองทำฉันปวดหัวเสียข้ามวันข้ามคืน ไม่รู้เหมือนกันว่า คน​ที่​เขาติดทินเนอร์นั้น​ ​เขาทนชอบมัน​ได้อย่างไรกัน




เห็นมั๊ยว่า "มุมระเบียง" ของเรา​ทั้งสามนั้น​ จริงๆ​ แล้ว​พื้น​ที่มีอยู่​นิ๊ดดด...​เดียวจริงๆ​ ​ที่พักของฉันนั้น​ ​เป็นตึกแถว​ที่อยู่​หลังตึกแถว​ที่ติด​กับถนนใหญ่ ฉะนั้น​พื้น​ที่ทุกกระเบียดตระรางจึงมีค่ามากสำหรับฉัน

คลิกดูภาพขยาย
รูปข้างบน​ที่เห็น ฉันแบ่งพื้น​ที่​ทั้งหมดออก​เป็น 3 ​ส่วน ​คือ
"​ส่วนผ่อนคลาย" ​เป็น​ส่วน​ที่พยายามทำให้​เป็นสวนลอยฟ้า (roof garden)
"​ส่วนดั้งเดิม" ​เป็น​ส่วน​ที่ปล่อยให้​เป็นลูกกรงโปร่งแบบดั้งเดิม เผื่อการสอดรู้สอดเห็นพื้น​ที่ด้านล่าง เวลามี​ใคร​ไป​ใครมามองกันเห็น ตะโกนเรียกกัน​ได้
​และใน​ส่วนสุดท้าย "​ส่วนพบปะ" ​เป็น​ส่วนกิน ดื่ม เขียน อ่าน เสวนา เล่นหมากรุก ทุกอย่าง​ที่​เป็นกิจกรรมสร้างสรรค์ ​เป็น​ส่วน​ที่ฉัน​สามารถ​ที่​จะขลุกอยู่​​ได้​ทั้งวัน​ทั้งคืน ​โดยไม่เบื่อ

นี่แหละ​​ส่วน​ที่สามของ "มุมระเบียง" ​เป็น​พระเอกของเรื่อง​นี้เลย​หละ เจ้า​ส่วนระแนงไม้สีขาว​ที่เห็นนั่นแหละ​ ​ที่เดิมนั้น​​เป็นสีธรรมชาติของไม้ยาง ​และ​เพื่อ​ความคงทนฉันจึงทาสีน้ำมัน ​โดย​ใช้สีขาว​เพราะทำให้ดูเบาสบาย ​และ​เป็นสี​ที่เข้ากัน​ได้ดี​กับสีน้ำตาล​และสีเขียว ​และจังหวะดี​ที่ฉัน​ไปพบ​กับเบาะรองนั่ง​ที่​เป็นเนื้อผ้าฝ้าย ​และสีน้ำตาลเข้ม ​ที่สำคัญ​คือ นุ๊มน่มคะ​

คลิกดูภาพขยาย


รูปนี้ถ่ายหลังจาก​ที่สีน้ำมันแห้ง​ได้ไม่ทันไร ก็เกิด​ความอยากรีบ​เอาโต๊ะมาตั้ง ​เอาเบาะรองนั่งมาวาง ​และผูก​กับลูกกรงระเบียงแปลงร่าง​เป็นพนักพิง แล้ว​ทดสอบนั่งกัน​กับ
"น้องผลรวม" ปรากฏว่าน้ำลายหก​และหยดติ๋งๆ​ๆ​ๆ​ เลย​




วันรุ่งขึ้น​เลย​​ไปหา​เอา "​เพื่อนสีเขียว" มาใส่ ​พร้อม​กับเติม "เจ้าถ้วยกาแฟคู่หูสองสี"

คลิกดูภาพขยาย


คลิกดูภาพขยาย
ฉันอยากแนะนำให้รู้จัก​กับ​เพื่อนร่วม "มุมระเบียง" ​ที่ชื่อ "เจ้าเขียวสด" ​กับ "เจ้าเขียวอ่อน" ​ทั้งสองอยู่​ในกล่องกระจกเล็กกระทัดรัด ตั้งอยู่​บนโต๊ะ​ที่เห็นในภาพ ​ทั้งสอง​เป็นเต่าญี่ปุ่น
ฉัน​ได้​ทั้งคู่มาตอนตัวเล็กติ๊ดเดียว เดี๋ยวนี้​ทั้งคู่โตขึ้น​เท่าตัว ​และก็ซนมากด้วย


คลิกดูภาพขยาย
ไม้แขวนด้านซ้ายนั้น​ มีชื่อว่า "ลิปสติก" ลักษณะมันเหมือน "ลิปสติก" ​ที่สาว​ใช้กันทีเดียว ดอกมันยังมีสีแดงเข้ม​และแดงสด







คลิกดูภาพขยาย
​ส่วนไม้แขวนภาพนี้ ​เป็นเผ่าพันธุ์ "เดป" ​ที่มาอาศัยอยู่​​กับฉัน ก็มี เดปใบด่าง
เดปใบแอปเปิ้ล เดปกระเป๋า เดปนั้น​​เป็นไม้ใบ​ที่เลี้ยงง่าย ​และรูปทรงอิสระ สวยงาม



คลิกดูภาพขยาย
​ส่วนภาพทางขวามือ ​ที่เห็นด้านซ้าย​เป็น "เดปใบแอปเปิ้ล" ​และขวามือ​คือ "ต้นมิคกี้เม้าส์" ฉันเดาว่าลักษณะก้านใบมันคง​เป็นสองแฉก​และอวบๆ​ คล้ายหูของมิคกี้เม้าส์ ​เพื่อนรักของฉันบอกว่า หากเลี้ยงให้​เป็นพุ่มโต มัน​จะห้อยลงมาสวยงามมาก





คลิกดูภาพขยาย
มุมมองด้านบน (Top view) "อ่างน้ำพุ" ของฉัน ​ที่เห็นหน้าตาประหลาด สีเขียวๆ​ ท้องขาวๆ​ นั้น​​คือ "กังหันนกเพนกวิน"


คลิกดูภาพขยาย
ไม้กระถางต้นนี้ฉันจำชื่อไม่​ได้ ก็​เพื่อนรักฉันอีกนั่นแหละ​บอกว่า เลี้ยงง่าย ชอบชื้นๆ​ มีน้ำหล่อเลี้ยงตลอดปนดินนิดหน่อย​ มีดอกสีม่วงเล็กๆ​


คลิกดูภาพขยาย

สิ่ง​ที่ฉันประหลาดใจ ​คือ ไม่น่าเชื่อว่าจาก "มุมระเบียง" ของฉันนี้ ​สามารถเห็น
"จันทราศรี" ​ได้ด้วย


"มุมระเบียง" ของเรา​ทั้งสาม ​ได้ถึงตอนลาจากแล้ว​ หาก​เป็น​ไป​ได้อยากให้คุณๆ​
​ได้เติม​ความสดชื่นให้​กับชีวิต ด้วยธรรมชาติ ​คือ "​เพื่อนสีเขียว" ไม่จำ​เป็น​ต้อง
มีพื้น​ที่ใหญ่โต ตรงกันข้ามพื้น​ที่น้อยๆ​ ดูแลทั่วถึง "​เพื่อนสีเขียว" ​สามารถ
แตกหน่อออกกอ​ได้ดีกว่า
มีคนรู้จักบอกฉันว่า การคบหา "​เพื่อนสีเขียว" ในชีวิต​สามารถ ซึมซับอารมณ์ดี
​ได้​โดยไม่ทันตั้งตัว

 

F a c t   C a r d
Article ID A-635 Article's Rate 8 votes
ชื่อเรื่อง มุมระเบียง
ผู้แต่ง ชอบเล่า
ตีพิมพ์เมื่อ ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ รูปภาพเล่าเรื่อง
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๓๔๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๓๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-2477 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 30 พ.ย. 2547, 02.33 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : kwan_kwan [C-2479 ], [202.183.233.10]
เมื่อวันที่ : 30 พ.ย. 2547, 08.53 น.

ใน​ที่สุดก็​ได้เห็นมุมระเบียงของป้าแก่นใจนะคะ​
น่ารักดีค่ะ​ เจ้าเขียวสด กะเจ้าเขียวอ่อน

ดีนะคะ​มีมุมพักผ่อน ผ่อนคลาย ทำให้บ้าน​เป็นบ้านขึ้น​มาเยอะเลย​ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : add [C-2480 ], [202.183.189.159]
เมื่อวันที่ : 30 พ.ย. 2547, 10.43 น.

คอเดียวกันเลย​ค่ะ​ป้าแก่นใจ เรียกว่ามีพื้น​ที่ว่างตรงไหน​เมื่อไร ​จะ​ต้องใส่ต้นไม้เข้า​ไปเต็ม​ที่ ​เพื่อ​ความเบิกบานสดชื่นในชีวิตค่ะ​

ดูเหมือน​ความสุขหา​ได้ง่ายๆ​ทุกเวลานาทีนะคะ​ ​เมื่อเรามี​ความสุขเราก็อยาก​จะแบ่งปันให้คนรอบข้าง เรียกว่า สิ่งดีๆ​ในชีวิต ดีใจด้วยค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : รจนา ณ เจนีวา [C-2483 ], [213.3.234.254]
เมื่อวันที่ : 30 พ.ย. 2547, 22.29 น.

บราโว ป้าแก่นใจขา มุมระเบียงของป้ายอดเยี่ยม​ไปเลย​ ถึง​จะ​ใช้นามปากกาอื่นก็รู้นะว่า​เป็นป้าแก่นใจ
อยากบอกว่ามุมระเบียงของป้าเล็กก็จริง ​แต่​ความรู้สึกอบอุ่นมันกว้างไพศาลเหมือนท้องฟ้า​ที่มีจันทราศรีประดับอยู่​เลย​ค่ะ​ มุมระเบียงขนาดไหนไม่สำคัญ สำคัญ​ที่ "มุมมอง" ต่างหากนะคะ​
ป้าแก่นมาเ​ที่ยวเจนีวา​เมื่อไร อยากให้มาช่วยประดับมุมเทอร์ราสของรจนาบ้างนะคะ​ แน่นอนว่า ไม่พลาดกาแฟอิตาเลียนรสเด็ด ​กับฟักทองสังขยาอยู่​แล้ว​ ห้าห้าห้า
ขอมอบ ​และ ประดับมุมระเบียงของป้าแก่นใจด้วยค่ะ​
เห็นแล้ว​มี​ความสุขจังเลย​ คิดถึงป้าแก่น​ทั้งๆ​​ที่ยังไม่เคยเห็นหน้ากันนี่แหล่ะ
รจนาค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น