นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๓ กันยายน ๒๕๔๗
...หมดแล้วหัวใจจะใฝ่ฝัน...
ผู้งมงายในรัก
 
๐หมดเสียแล้วหัวใจ จะใฝ่ฝัน
ทุ่มแรงทุ่ม ทำ มัน, มันว่างเปล่า
ทำดีก็แค่นี้ มัน, ดีเขา
ทำผิดก็รับเอา เขาคืนมา

๐ทำไปเท่าไหร่ เขาไม่รู้
เขาไม่ดู ไม่เห็น เป็นคุณค่า
ที่เขาเห็น ตาเขา ไม่เข้าตา
เห็นแต่ขัด แข้งขา ขัดตาดู

๐พูดไป ก็ช่างกระไร สองไพเบี้ย
ครั้นนิ่งเสีย ยอมละเหี่ย ไม่เลียสู
ก็ต้องรับ โขกสับ จับพันตู
ฐานไม่รับ ไม่รู้ คุดคู้ตัว

๐พอเสนอก็ไม่สนอง จ้องจะจวก
พอไม่เสนอก็จ้องกระซวก พวกตีหัว
พอสนอง มัน, ไม่สนุก ก็จุกกลัว
พอไม่สนอง ก็พันพัว โยนชั่วมา

๐หน้าที่มีทำ จำหน้าที่
ผ่านละวันเดือนปี ที่บ่นบ้า
มัน, ไม่รู้ มัน, ไม่เห็น (แต่)เหม็นลูกตา
จ้องแต่ล้วง จ้วงว่า ต้องข้าโว้ย

๐หมดเสียแล้วหัวใจ จะใฝ่ฝัน
ก็แล้วแต่ แล้วแต่ มัน, คืน-วันระโหย
ก็เอาเถอะ เอาเถอะนะ กระหน่ำโบย
จะนิ่งแน่ แดโดย สดุดี

๐เพื่อจะบอกหัวใจ ไม่ใฝ่ฝัน
ตลบแตลง ตอแหล มัน, มันเกินที่
โกหก ปลิ้นปล้อน มัน, ย้อนวจี
เมื่อวานไม่มี วันนี้ก็เช่นกัน ฯ
 
F a c t   C a r d
Article ID A-512 Article's Rate 4 votes
ชื่อเรื่อง ...หมดแล้วหัวใจจะใฝ่ฝัน...
ผู้แต่ง ผู้งมงายในรัก
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๓ กันยายน ๒๕๔๗
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๖๖๗ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๘
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-1495 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 03 ก.ย. 2547, 17.41 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น