นิตยสารรายสะดวก  Articles  ๒๘ มิถุนายน ๒๕๔๗
"เรื่องลับเฉพาะคนอกหัก" (คนไม่อกหักไม่ควรอ่าน)
ตะวันฉายที่ปลายฝัน
... พูดถึง​​ความรัก มันก็​​ต้องมีเรื่อง​​ของคนอกหักตามมาไม่รู้​​เป็นยังงัย ทำไมธรรมชาติไม่สร้างสรรค์อะไร​​ให้มันลงตัวกันก็ไม่รู้ อ้อ !..เรื่อง​​นี้ลับเฉพาะคนโดนทิ้งอย่าเอะ​​ไปล่ะ (กระซิบ)...


ในชีวิตหนึ่ง​ทุกคน​ต้อง​ได้รู้จัก ​และ สัมผัส​กับคำว่า "รัก" ​ความรัก​คืออะไร​​เป็นคำถาม​ที่ถามง่าย​แต่ตอบยาก ​ใคร​จะให้คำจำกัด​ความของคำว่า "​ความรัก" ​ได้อย่างถูก​ต้อง​ได้เหมือนอย่างโจทย์คณิตศาสตร์​แม้​แต่จุดทศนิยมก็ไม่พลาดล่ะ แน่นอน​ความรักมันไม่​ได้มีจุดทศนิยมเหมือน​กับโจทย์คณิตศาสต์ ​แต่​ความรักมันก็ไม่ต่างกันมากนักหรอก ​ความรักมันก็มีผิดพลาด​ได้เหมือนกัน

​ความรักมันมี​ทั้งผิดหวัง​และสมหวังผมเชื่อว่าทุกคนไม่อยากผิดหวัง​กับ​ความรัก ทุกคนอยากสมหวังกัน​ทั้งนั้น​ แหม..อะไร​ ๆ​ ก็หวาน​ไปซะหมดเลย​ โลกนี้มันช่างสวยงามเสียนี่ ​แม้ไม่​ได้เห็นหน้าเธอ ฉันก็ขอแค่​ได้ยินเสียงเธอผ่านสายโทรศัพท์ก็ยังดี ไม่งั้นคืนนี้ฉันคงนอนไม่หลับหรอก​ที่รัก (อะไร​มัน​จะเวอร์ขนาดนั้น​)

แล้ว​​ถ้า​ความรักไม่สมหวังล่ะ โลกนี้ทำไมมันถึง​ได้โหดร้าย​กับฉันนักนะ ฉัน​ไปทำอะไร​ให้หรือ ทำไม​เขา​ต้องจากฉัน​ไปด้วย ฉันผิดตรงใหน ฉันรักเธอนะ ไม่มีเธอแล้ว​ฉัน​จะอยู่​อย่างไร ทุกที​ที่ฉันร้องให้เธอคอยมาปลอบฉัน แล้ว​ตอนนี้​ที่ฉันร้องไห้อยู่​​ใคร​จะปลอบฉัน​ได้ เธอเห็นไหมฉัน​กำลังร้องไห้อยู่​นะ...​กลับมา​เป็นเหมือนเดิม​ได้ไหม ...​. ??

สารพัดร้อยแปดคำถามไม่รู้​ไปขุด​เอามาจากไหนเยอะแยะ​และไม่รู้ถาม​ใคร แล้ว​​ใคร​จะ​เป็นคนตอบ ​ถ้าตอบแล้ว​​ได้เงินล้านเหมือนเกมส์เศรษฐีก็คงดี ​ความจริงของคน​ที่เลิกรักกัน​คือ​เขาไม่เห็นค่าของคุณเลย​ คุณร้องให้ฟูมฟาย​ไปมันก็เท่านั้น​ จริงอยู่​น้ำตามันช่วยให้คุณสบายใจขึ้น​​ได้ ในตอนนี้น้ำตาเท่านั้น​แหละ​​ที่​จะคอยอยู่​​เป็น​เพื่อนคุณ คุณ​ต้องเสียใจแน่​เพราะคุณไม่​ได้​เป็นฝ่ายบอกเลิก คุณอาจไม่รู้ด้วยซ้ำ​ไปว่า​จะบอกเลิกรัก​ใครสักคนมัน​ต้องพูดว่ายังไง มนุษย์เรามี​ความรู้สึก ไม่ใช่หินผาซะหน่อย​​ที่​เมื่อถูก ฝน พายุ ก็​จะไม่สะท้าน สิ่ง​ที่คุณทำ​ได้ในตอนนี้ก็​คือ คุณ​ต้องทำใจ คุณ​ต้องลองมาคิดทบทวนว่าทำไม​เขาไม่รักเรา เรามีข้อเสียเหรอ หรือเราไม่ดีตรงใหน ​แต่ร้อย​ทั้งร้อยผมว่าคุณไม่ใช่ว่าไม่ดีหรอก "คุณมันดีเกิน​ไป" ​(​เป็นคำบอกเลิกยอดฮิตของวัยรุ่นไทย)​

แปลกนะมนุษย์เราไม่ชอบคนดี ๆ​ กันเหรอ .?? เรา​ไปกันไม่​ได้หรอกเธอดีเกิน​ไป พอเจอแบบนี้ ไอ้คน​ที่ถูกอีกฝ่ายบอกเลิกก็รับมุขอีกแน่ะ " ใน​เมื่อเธอไม่ชอบคนดีฉันก็​จะเลวให้เธอดู " โอ้.!!. อาณุภาพของ​ความรักมันช่างรุนแรงเสียจริง มัน​สามารถทำให้คน​ที่ดีกลับ​เป็นคนเลวก็​ได้ ​และมันก็ทำให้คน​ที่อ่อนแอ​สามารถกลับกลายมา​เป็นคนเข้มแข็ง​ได้เหมือนกัน

กลับมา​เป็นตัวเองของคุณอีกครั้งครับ​เรื่อง​​ที่เคยผิดหวังมาก็ขอให้​เป็นบทเรียน ​ถ้าน้ำตามันช่วยให้คุณสบายใจขึ้น​​ได้บ้างคุณก็ร้อง​ไปเถอะ น้ำตามันไม่​ได้แพงเหมือนน้ำมันในตอนนี้หรอก น้ำตาเราผลิตเอง​ได้ไม่​ต้อง​ไปพึ่งกลุ่มโอเปคผู้ผลิตน้ำมันรายใหญ่ของโลก ​และคุณ​ต้องพึงระลึกไว้เสมอว่าคุณไม่​ได้ผิดหวังอยู่​คนเดียวในโลกนี้ ผมเชื่อว่าสิ่ง​ที่ผ่านมาในชีวิตของคุณ เวลามัน​จะคอยเยียวยาหัวใจของคุณเอง คุณ​ต้องกล้ายอมรับ​กับ​ความจริง กล้า​ที่​จะเผชิญ​กับ​ความปวดร้าว คุณ​ต้องเข้มแข็ง ​เขาไม่รักเราก็ช่าง​เขาประไร

ฉันยังมีพ่อแม่​ที่ฉันรักนี่นา...​...​...​..

*********************

*********

 

F a c t   C a r d
Article ID A-454 Article's Rate 39 votes
ชื่อเรื่อง "เรื่องลับเฉพาะคนอกหัก" (คนไม่อกหักไม่ควรอ่าน)
ผู้แต่ง ตะวันฉายที่ปลายฝัน
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๘ มิถุนายน ๒๕๔๗
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฮาๆ ฮ่าๆ เอิ๊ก..
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๕๐๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๖๙
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-1281 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 28 มิ.ย. 2547, 03.46 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : therongthailand@hotmail.com [C-3338 ], [61.91.241.25]
เมื่อวันที่ : 12 มี.ค. 2548, 22.09 น.

ผมก็​เป็นคนหนึ่ง​​ที่ไม่ค่อย​จะสมหวังในเรื่อง​แบบนี้ ...​​ถ้า​เป็นเรื่อง​ชีวิตจริงของผู้เขียน
ก็ขอเเสดง​ความเสียใจด้วยครับ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : คนที่อกหักบ่อยมากค่ะ [C-6040 ], [203.151.140.116]
เมื่อวันที่ : 13 ต.ค. 2548, 17.21 น.

ทำไมน่ะเรา​ต้องอกหักฝ่ายเดียวอยากรู้จังทำไงถึง​จะเจอรักแท้ ​กับ​เขามั่งดิฉันก็เป่งคนหนึ่ง​​ที่​ต้องอกหัก ฝ่ายเดียวก็​จะเป่ง​กำลังใจ ให้คน​ที่ ​กำลังอกหักอยู่​ลุกขึ้น​มาแล้ว​ต่อสู้กัน ต่อ​เพื่อเรา​จะเจอคน​ที่รักเราจิง

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : ยววสนา [C-6041 ], [203.151.140.116]
เมื่อวันที่ : 13 ต.ค. 2548, 17.29 น.

null

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : นับวันยิ่งดูเธอไม่เหมือนเก่า อยากบอกอะไรชั้นรึป่าวว่าทำไม.... tomdy [C-6359 ], [58.9.140.171]
เมื่อวันที่ : 21 พ.ย. 2548, 19.15 น.

แล้ว​​ถ้า​เขาบอกเลิกเราด้วยคำว่า ลืมคนเก่าไม่​ได้
พอเลิก​ไปนานเข้า ก้อมาถามว่ายังชอบเราอยู่​รึป่าว
เราก้อบอก​ไปว่า "ชอบ"​เขาบอกว่ามา​เป็นเหมือนเก่า​แต่
ไม่​ได้ป็นแฟน ด้วย​ความ​ที่ยังรักอยู่​ก้อเลย​"ok"​แต่​เขา
ไม่เคยโทรหาเราเลย​ ตั้งแต่เริ่มชอบ1ปีแล้ว​​เขาโทรหา
เราไม่เกิน10ครั้งอะ ไม่สนใจกันเลย​ด้วยซ่ำอะ มีข่าวมา
ว่า​เขาชอบเพือน​เขาคนนึง
​เขาก้อเคยบอกเรานะว่า​เขาชอบ ​แต่​เขาบอกว่า
ยังมีเราอยู่​นะ ก้อไม่คิดมากเท่าไหร่ ​แต่นานเข้าก้อมีคนมา
บอกว่า​เขาชอบจิงจัง เราก้อเลย​โทร​ไปถาม "คิดงัง​กับเรา"
​เขาบอกเราว่า " เราไม่อยากทำให้เธอเสียใจ ยังมีคน​ที่ชอบเธอ
อีกตั้งมากมาย​ เราก้อชอบเธอนะ"เราก้อบอกว่าเราลองมาลาย
คนแล้ว​ก้อไม่ไช่
​เขาถามว่า"แล้ว​เราไช่หลอ แล้ว​เราแตกต่างจากคนอื่นยังงัง"
เราก้อตอบไม่​ได้ พอถามถึงคน​ที่​เขาชอบคนนั้น​​เขาบอกเราว่า
ไม่จิงจังหลอก มัน​เป็น​ไปไม่​ได้ด้วย​เพราะ​เขาเล่นผู้ชาย จากวัน​ที่
เราถามจนถึงวันนี้เห็น​เขาเดินด้วยกันเหมือนเลิ่มคบยังงังก้อไม่รู้
เศร้าจัง
​แต่เพือนเราบอกว่า ​ถ้าทำอะไร​ไม่​ได้แล้ว​คิดว่า​เขา​ได้เสียคน​ที่
รัก​เขามาก​ที่สุด​ไปแล้ว​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : น้องไหม [C-14340 ], [118.174.89.226]
เมื่อวันที่ : 14 ก.ค. 2551, 14.36 น.

ผู้ชายหลายใจเหมือนผ้าอนามัยหลายยี้ห้อ ผู้ชายคนนี้ไม่​ใช้พ่อ ​จะ​ไปง้อมันทำไม

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : รักนะ อึบๆ [C-14341 ], [118.174.89.226]
เมื่อวันที่ : 14 ก.ค. 2551, 14.48 น.

​เพื่อนๆ​ไม่​ต้องเสียใจนะเราก็อกหักเหมือนกัน ​แต่คิดซะว่าเราอาจ​จะ​ไปเจอคนดีกว่านี้ก็​ได้ในอนาคตใช่ปะ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๘ : ตลกจริงๆไม่เข้าใจเค้าและไม่เข้าใจตัวเอง งี่เง่าชะมัด! [C-15425 ], [124.120.51.5]
เมื่อวันที่ : 25 ก.พ. 2552, 14.00 น.

<P>ฉันรักเค้า...​.รักเค้ามาก...​...​.บางทีฉันคิดอย่างนั้น​ว่าฉันรักเค้าอยากเห็นแค่ให้เค้ามี​ความสุขฉันก็ดีใจแล้ว​<BR>​แต่พอ​เอาเข้าจริง...​พอเจอเค้าอยู่​​กับ​ใครคนนั้น​ฉันก็แทบเข่าทรุดรับไม่​ได้เลย​<BR>​แต่พอเค้าเข้ามาคุยด้วยฉันก็ไม่อยากคุย​กับเค้าไม่อยาก​ได้ยินเสียงเค้า<BR>แถมยังด่าเค้าแล้ว​บอกว่าน่ารำคาญ...​...​...​<BR>ฉันไม่รู้หรอกว่าเค้ารู้สึกยังไงสายตาเค้ามันดูเหมือนเศร้า​แต่ใจจริงเค้าเสียใจหรอ?ฉันไม่รู้<BR>บางครั้งเค้าดูเหมือนจริงใจเสมอ<BR>บางครั้งเค้าก็ทำให้ฉันรู้สึกว่า​ตัวเองก็แค่คนๆ​นึง​ที่บ้า​ไปรักเค้า<BR>ก็แค่คน​ที่โดนเค้าหลอก<BR>ภาพเดิมๆ​มันตอกย้ำฉันตลอดตั้งแต่วัน​ที่เรา​เป็น​เพื่อน​ที่รักกันจนถึงวันนี้​ที่เราเหมือน​กับคนไม่รู้จักกัน</P>
<P>ฉากเริ่มต้นของละครเรื่อง​นี้ของฉันมันเหมือนนิยาย<BR>​เมื่อก่อนฉันคิดว่ามันงี่เง่านะ ชีวิต​จะ​ไปเหมือนนิยาย​ได้ไง<BR>​แต่แล้ว​ฉันก็รู้ว่าใช่! ชีวิตมันเหมือนนิยายจริงๆ​นั่นแหละ​<BR>มีสุข สนุก หัวเราะ เศร้าเสียใจ ​และ ร้องไห้       <BR>นิยายชีวิต...​ฉัน​เป็นคน​แต่งมันขึ้น​มาเอง​แต่งมันขึ้น​มาจาก​ความรู้สึก ​และการกระทำ<BR>​โดยมีตัวละครเองก้​คือตัวของฉันเอง...​...​...​ที​เป็นคนรัก เศร้า ​และเสียใจ</P>
<P> </P>
<P>ฉันไม่ค่อยชอบเค้าหรอกตอน​ที่​ได้เจอกันครั้งแรกเค้ามีคนมาชอบเยอะ อาจ​เพราะ​เป็นคนออกแนวกวนๆ​​และก็...​ดูดี<BR>ก็ถือว่าหน้าตา​ใช้ไดแหละ​  ตอนเจอกันครั้งแรกตอนนั้น​เค้าสูง 178 ซ.ม.  ​ซึ่งมันสูงกว่าฉันเยอะเลย​ ฉันสูงแค่ 154 เอง<BR>ฉันเลย​ไม่ค่อย​จะชอบเค้าเท่าไหร่มัน​เป็นจุดแรกเลย​ล่ะ เฮอะ นางเอกไม่ชอบ​พระเอกไง<BR>ฉันไม่เคยพูด​กับเค้าดีๆ​เลย​ ​เพราะฉันว่าเค้ามันพวกตอแหลชอบพูดคะ​ คะ​ค่ะ​ๆ​​กับผู้หญิงแหวะ!ยัง​กับเกย์<BR>คำ​ที่เราไดพูดกันครั้งแรก เค้าถามฉันว่าชื่ออะไร​คะ​?<BR>ฉันก็ตอบ​ไปอย่างไพเราะว่าอย่ารู้เลย​ไม่ใช่เรื่อง​ ไม่ชอบคุย​กับตุ๊ด<BR>แค่นั้น​แหละ​เค้าก็ขึ้น​เลย​แล้ว​​เป็นคนขึ้น​มึงกูก่อนด้วย เค้าพูดว่า แล้ว​มึง​จะอะไร​​กับกู ฉันยังไม่ไก้ขึ้น​มึงกู​กับเค้าเลย​ สถุนจริงๆ​พูด​กับผู้หญิงงี้​ได้ไงฉันเล<BR>ฉันเลย​ยิ่งเกลียดขี้หน้าเค้าเข้า​ไปใหญ่ ตั้งแต่นั้น​เค้าก็ไม่เคยพูดดีๆ​​กับฉันเลย​สักครั้งฉันยังแปลกใจอยู่​เลย​ ว่าทำไมมัน​ต้องเดินมาส่ายหน้าแล้ว​ด่าชื่อฉันด้วย ทุเรศจริงๆ​ ไอผู้ชายเวรนี่ ฉัน​กับเค้าไม่ถูกกันตลอดจนวันนึง​ที่เรา​ต้องทำงานด้วยกันเค้า​กับฉันก็หาเรื่อง​กันตลอดยังเคยถึงขนาดเตะกันเลย​ มันเตะฉันก่อนนะ​เป็นรอยรองเท้าเลย​อ่ะ ผู้ชาย​ที่ไหนเค้าทำกันงี้หน้าตัวเมียชัดๆ​ จนงานมัน​ไปไม่ถึงไหน​เพราะเค้า​กับฉันนี่แหละ​ต้นเหตุ ​เพื่อนในกลุ่มเลย​บอกว่าให้เลิกกัดกันแล้ว​ช่วยทำงานฉันเลย​สงบศึกกะเค้าช่วงนั้น​​ต้องทำงานด้วยกันบ่อยๆ​จนชัก​จะสนิทกัน​แต่ก็ยังกัดกันเหมือนเดิมนั่นแหละ​ พอวันเสาร์ อาทิตย์เราก็ดันเจอกันตอนเรียนพิเศษอีกกลาย​เป็นว่าฉันเลย​เจอ​กับเค้าแม่งวันจันทร์ยันอาทิตย์แล้ว​ก็ดันเริ่ม​จะ​เป็น​เพื่อน​ที่ดีต่อกัน​คือพอมาโรงเรียนก็มาผลัดกันลอกการบ้านซะงั้น ก็งานมันเยอะอ่ะ แล้ว​ฉันก็ค่อนข้างขี้เกียจมากถึงมาก​ที่สุดพอช่วงนั้น​เริ่มสนิทกันฉันเลย​รู้ว่าเค้าก็เรียนเก่ง​คือฉัน​เป็นพวกชอบเด็กเรียนเก่ง​และดูถูกไอพวกเรียนห่วยๆ​น่ะ ตอนแรกฉันก็ดูถูกเค้าเหมือนกัน ก็ท่าทางมันเหมือนพวกไม่มีสมองตอแหล​ไปวันๆ​ <BR>ช่วงนั้น​ทำการบ้านด้วยกันบ่อยแล้ว​ก็ทะเลาะกันจนมัน​เป็นกิจวัตรประจำวันบางวันก็ไล่ตบหัวมันจน​เพื่อนล้อว่าถ่ายมิวสิคหนังอินเดีย =_=<BR>พักหลังๆ​เค้าแกล้งฉันตลอดเดี๋ยว​เอานู่น​ไปซ่อน​เอานี่​ไปซ่อนทำน้ำฉันหก​ทั้งแก้ว​เอานิ้วจิ้มแก้วน้ำจนกินไม่​ได้ ​และอีกสาละพัดฉันคิกว่าฉันน่า​จะรำคาญนะ​แต่ดันไม่รำคาญกลับหวั่นไหวซะงั้นถึงปาก​จะบอกรำคาญก็เถอะ!แล้ว​วันนึงวันแห่งการหวั่นไหวของฉันก็เกิดขึ้น​​เมื่อเค้าถามฉันว่ามีแฟนรึยัง?<BR>ฉันก็ไม่รู้ว่า​ที่ถามน่ะเค้าคิดอะไร​​แต่ฉันก็หวั่นไหวอ่าทำไง​ได้ตอนแรกฉันก็ตอบมัน​ไปว่าอย่าเสือก อ่านะก้มันเขิลนี่ ​แต่มันก็คะยั้นคะยอถามจนฉันบอก​ไปว่ายังไม่มีตั้งแต่นั้น​ฉันก็รู้สึกว่า​เหมือนโดนจีบเลย​อ่ะเค้าขอเบอร์ฉัน ฉันก็ให้ๆ​​ไปก็​เพื่อนกันนี่ เค้าโทรมาก่อนนอนทุกคืนแรกๆ​ก็โทรมากวนตีน​ซึ่งไม่รู้มันโทรมาทำเบื๊อกอะไร​บ้านผลิตบัตรเติมเงินรึไง​แต่ซักพักเค้าก็เริ่มโทรมาบอกฝันดี บางทีก็โทรมาฝากทำการบ้าน ​คือทำกันคนละวิชาแล้ว​​ไปผลัดกันลอก​ที่โรงเรียนบางวันมันก็โทรมาปลุกฉันเช้า​มากบอกว่าให้​ไปรีบลอกการบ้าน ฉันก็เลย​​ต้องตะบี้ตะบันตื่น​แต่เช้า​แล้ว​ก็นั่งทำการบ้าน​กับเค้าตอนเช้า​ <BR>​แต่ฉันมี​เพื่อนสนิท​ที่ซี้ปึก​คือ​ต้อง​ไปไหน​ไปด้วยกัน​แต่​เพราะเราไม่​ได้อยู่​ห้องเดียวกันก็เลย​​จะเจอกันตอนเช้า​​กับตอนเ​ที่ยง พอซักเจ็ดดมงฉันก็​ต้องบอกเค้าว่า​จะ​ไปกินข้าว​กับ​เพื่อนจนเค้าบ่นอยู่​บ่อยๆ​ว่า​เป็นเลสป่ะวะ แรกๆ​ฉันไม่​ได้เล่าเรื่อง​​ที่ฉันเริ่มชอบเค้าให้​เพื่อนฉันฟัง​เพราะขี้เกียจให้มันแซวก็มันเห็น​และรู้ว่าตอนแรกฉันไม่ชอบเค้านี่ออก​จะเกลียดขี้หน้าด้วยซ้ำ ​แต่พอ​เพื่อน​ที่ห้องมันเริ่มแซวกันแล้ว​ก็​ไปถึงหู​เพื่อนฉัน ฉันก็เลย​​ต้องบอกพวกนั้น​​แต่ก็ไม่​ได้บอกอะไร​มากมาย​ตอนนั้น​ฉัน​กับเค้าเนี่ยตัวติดกันตลอด ​จะนั่งไหนมันก็​ต้องมานั่งตามฉันตลอดมาแกล้ง สั่งให้ทำงานให้เสร็จ บางทีก็ทำการบ้านให้ตอนนั้น​ฉันไม่ทำรายงานมาเค้ายัง​ใช้​เพื่อนเค้าให้ทำให้ฉันเลย​ ​เพราะเค้าก็​ใช้​เพื่อนทำเหมือนกันก็ไม่รู้​จะซึ้งดีมั้ยสงสาร​เพื่อนมันจริงๆ​<BR>ช่วงนั้น​ฉันรู้สึกเหมือน​เป็นหมาเลย​ทำอะไร​ก็​ต้องบอกมันตลอดไม่บอกก็ไม่​ได้ด้วยแม่งโรคจิตช่วงนั้น​มันใกล้สอบฉันเลย​​ไปให้​เพื่อนช่วยติวให้ก็​เพื่อนในห้องนั่นแหละ​​แต่​เป็นผู้ชายนะ ก็ห้องฉันผู้ชายมันเก่งกว่าผู้หญิงนี่หว่า ​ส่วนไอบ้านั่นก็ไม่ค่อย​จะทำไร​เป็นเห็นลอกคนโน้นคนนี้ตลอด  พอฉัน​ไปนั่งติว​กับพวกนั้น​เค้าก็มากวนตลอดจนเรียนไม่รู้เรื่อง​ฉันก็เลย​ด่า​ไปก็มันรำคาญอ่ะ หลังจากนั้น​เค้าก็ไม่มายุ่ง​กับฉันเลย​​แต่ว่า​ไปยุ่ง​กับพวกผู้หญิง​ที่นั่งแถวริมๆ​ห้อง ตอนนั้น​ฉันไม่รู้​เป็นอะไร​มันรู้สึกเจ็บจีด๊ๆ​ แปลกๆ​อ่ะ ก็เค้าเล่นนั่งซบนั่งเบียดอะไร​กันก็ไม่รู้ทุเรศลูกตา ทีฉันแค่นั่งติวหาว่าใกล้กันจน​จะหอมแก้มกันอยู่​แล้ว​เว่อ ด่าคนอื่นไม่เคยดูตัวเองเลย​ทุเรศ!!!  ​เพื่อนฉันก็พากันมาถามว่า​เป็นอะไร​ทะเลาะกันรึเปล่า ถามจนฉันเซ็งฉันไม่​ได้​เป็นแฟนมันนะเว้ย!!<BR>ช่วงนั้น​ฉัน​กับเค้าไม่คุยกันเลย​ ฉันก็เริ่ม​ไปคุย​กับพวก​เพื่อนฉัน ​ไปนั่งติว​กับ​เพื่อนพวกนั้น​แหละ​ แล้ว​ก็​เพื่อน​ที่ฉันสนิท​ที่สุดในห้องนั้น​ก็​เป็นผู้ชาย​ที่นั่งโต๊ะเดียวกันอ่ะนะ ​แต่อีกคนนึง​เป็นผู้หญิงนั่ง​แต่ไม่ไดนั่งโต๊ะเดียวกันเธอนั่ง​กับตุ๊ดอ่ะ ช่วงนั้น​ฉันก็ทำเมินเค้าตลอดฉันก็ไม่รู้ว่าโกรธเค้าเรื่อง​อะไร​หรอก​คือไม่อยากคุยด้วยอ่ะ  จนวันนึงตอนคาบคณิตฉัน​กับ​เพื่อนฉันก็นั่งติวกันพอ​จะ​ไปเรียนวิทย์ต่อเค้าก็มาดึงแขน​เอาไว้ให้เดินตาม​เพื่อน​ไป​เพื่อนฉันพอเห็นว่า​เป็นเค้ามันก็ไม่สนใจฉันเลย​บอกให้เคลียๆ​กันซะ ฉันก็เดินไม่​ไปด้วยเค้าบีบแน่นเกินอยากบอกว่าเจ็บนะเฟ้ย!!!​แต่ก็ไม่​ได้พูด<BR>พอ​เพื่อน​ไปกันหมดเค้าถึงค่อยเริ่มพูด​กับฉัน แม่งให้​ความรู้สึกเหมือน​พระเอก​กับนางเอกในละครเลย​จริงป่ะ<BR>เค้าบอกว่าให้คุยกันให้รู้เรื่อง​แล้ว​บอกฉันว่าเลิก​ไปนั่งติว​กับไอพวกนั้น​​ได้แล้ว​เค้าไม่ชอบ ฉันก็ด่าๆ​เค้า​ไปว่าเสือกอะไร​เฉยๆ​ เค้าบอกว่าเดี๋ยว​จะติวให้ฉันเอง ก็ทะเลาะอะไร​กันมั่วซั่วซักอย่างอ่ะจำไม่​ได้​แต่ก็เคลีร์ยกัน​ได้​คือกลับมาคุยกันเหมืแนเดิม ช่วงนั้น​เค้าก็​จะติวคณิตให้ฉันอันไหนมันมากจนเกินปัญญาเค้าก็​จะ​ไปให้พวก​เพื่อนก่อนหน้านี้​ที่ฉัน​ไปติวสอนให้เค้าก่อนแล้ว​เค้าค่อยมาสอนฉันต่อ ก็ไม่รู้ว่า​จะวุ่นวายทำเบ๊อกอะไร​  <BR>แล้ว​เค้าก็ไล่ให้ฉันมานั่ง​กับ​เพื่อนผู้หญิงแทน ฉันก็เถียงๆ​​กับเค้า​แต่ขี้เกียจทะเลาะก็ทำตาม​โดยปริยาย ก็ไม่รู้อีกนั่นแหละ​ว่าทำไม​ต้องทำตามพ่อก็ไม่ใช่<BR>คง​เพราะขี้เกียจให้มันมาโมโหแล้ว​มาบีบแขนฉันตอนนั้น​ล่อซะม่วง​ไปหลายวันกว่า​จะหาย แม่งยิ่งแรงควายอยู่​ด้วย ช่วงนั้น​ก็เลย​ยิ่ง​ไปไหน​ไปด้วย ตามตลอดจน​เพื่อนผู้ชายฉัน​จะไม่มีคบอยู่​แล้ว​เค้าบอกว่าเดินข้างๆ​​จะ​ได้รู้ว่ามีเจ้าของแล้ว​ สงสัยมัน​จะดูละครมากไม่แน่ก็​ต้อง​ไปแอบอ่านนิยายนิสัยถึง​เป็นแบบนี้ เค้าแทบ​จะเฝ้าฉันทุกฝีเก้าเลย​แหล่ะ ยุ่ง​กับ​เพื่อนผู้ชาย​ที่ฉันสนิทด้วยก็ไม่ได​จะทะเลาะกันตลอดจน​เพื่อนฉันลง​ความเห็นกันว่าเค้า​เป็นคนขี้หึงฮ่าๆ​ให้มันไดงี้ดิ​แต่รู้สึกเค้า​จะ​เป็นพวกอาการหนักอ่ะ  ​แต่เค้าก็เป้นคนดีนะตอนนั้น​ฉันรู้สึกเหมือนมี​ทั้งเค้า​เป็น​ทั้ง​เพื่อน พ่อ แม่ พี่​และบางทีก็​เป็นน้องด้วย<BR>​แต่ช่วง​ที่ทำให้ฉันรู้สึกซาบซึ้งมาก​ที่สุดคง​เป็นช่วงสอบ​ที่​จะปิดภาคเรียน ฉันมาติวเค้าก็มา​เป็น​เพื่อนแถมกระแดะ​จะ​ไปส่งบ้าน​แต่ฉันก็ไม่​ได้ให้​ไป​เพราะบ้านเราอยู่​คนละทางมันเสียเวลา เค้าก็โทรมาหาพอรู้ว่าฉัน​จะอยู่​ดึกอ่านหนังสือก็บอกว่า​จะอยู่​​เป็น​เพื่อนจนฉันอ่านซักตี 2 เค้าก็โทรมาหาบอกให้​ไปนอน​ได้แล้ว​ แถมยังให้ฉันคุยด้วยจนเค้าหลับคาโทรศัพท์​ซึ่งก็ไม่รู้มันมีโปรโมชั่นอะไร​ของมัน  จนฉันสอบเสร็จเค้าก็​เป็นคนโทรมาดูคะแนนสอบให้บอกคะแนนให้หมดช่วงนั้น​ฉันปรึกษาเค้าไดทุดเรื่อง​จนรู้สึกผูกพัน​ไปแล้ว​ไม่รู้ถึงขนาดรักรึยัง จนวันนึง​เพื่อนฉันคุย​กับฉันเรื่อง​​ที่เค้าเคยชอบรุ่นพี่ผู้หญิงคนนึง ฉันก็เคย​ได้ยินก่อน​ที่​จะสนิท​กับเค้านะ​แต่ไม่สนใจจนวันนี้ที​เพื่อนฉันบอกว่า​เมื่อวานเจอเค้า​ที่แฟร์​ไปเดินห้าง​กับพี่คนนั้น​ฉันรู้สึกเหมือน​กับโดนทุบหัวไม่รู้สิเปรียบเทียบไงดีเหมือนโดนเตะแล้ว​กระทืบซ้ำๆ​ล่ะมั้ง ก็​เมื่อวานเค้าโทรมาชวนฉัน ​แต่ฉันขี้เกียจ​ไปน่ะแล้ว​เค้าก็​ไปกพี่คนนั้น​แทนหรอ ฮ่ะๆ​โคตรเศร้าอ่ะ ไม่​ได้รู้สึกเสียใจนะ​แต่มันเจ็บใจแปลกๆ​น่ะพอปิดเทอม​ไปฉันก็ไม่เคยโทรหาเค้าอีกเลย​เค้าโทรมาฉันก็ไม่รับ จนครั้งสุดท้าย​ที่ฉันรับฉันก็บอกเค้า​ไปว่าขี้เกียจคุยด้วยเลิกดทรมาซะทีตั้งแต่นั้น​เค้าก็ไม่โทรมาอีก...​...​...​มันคงจบแล้ว​ล่ะฉันรู้สึกเหมือนเค้าหรอกฉันให้คิด​ไปเองว่าเค้าชอบ​ทั้งๆ​​ที่เค้าจีบรุ่นพี่คนนั้น​อยู่​มันเจ็บมากเจ็บจริงๆ​นะฉันรู้สึกว่า​ตัวเองกลาย​เป็นคนอ่อนแอ​ที่ลึกๆ​ในใจยังรอโทรศัพท์เค้า​ทั้งๆ​​ที่รู้ว่าเค้าคงไม่มีทางโทรมาหาฉันอีก<BR>พอขึ้น​ม.ปลาย ฉันเปลี่ยนชุดใหม่เปลี่ยนฉันเรียนใหม่เปลี่ยน​เพื่อนใหม่ เปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ใหม่ แล้ว​ฉันก็อยากเปลี่ยน​ความคิดใหม่ ฉันไม่​ได้คิด​จะทำ​เป็นเหมือนไม่รู้จักเค้า ​แต่ฉัน​จะกลับ​ไป​เป็นแค่​เพื่อนเค้าเหมือนเดิม​เพราะ​ถ้า​ถ้าฉันคิดดีๆ​เราก็​เป็นกันแค่นั้น​มาตั้งนานแล้ว​  เราไม่​ได้​เป็นแฟนกันใช่!ฉัน​กับเค้าไม่​ได้​เป็นแฟนกัน  เราไม่เคย​เป็นแฟนกัน...​...​...​</P>
<P><BR>        เปิดเทอมใหม่ฉันดี้ด้าน่าดู​เพราะอะไร​ใหม่ๆ​ ฮ่าๆ​ ฉัน​จะกลับ​เป็นคนเดิม​ที่ร่าเริงไม่ใช่​เป็นเหมือน​เมื่อช่วงปิดเทอม  เปิดเทอมมาฉันเลือกเรียนวิทย์-คณิต เลย​เรียนอยู่​ห้อง 1 ​ส่วนเค้าเรียนศิลป์ฝรั่งเศษเลย​อยู่​ห้อง5 เราเลย​ไม่ค่อย​ได้เจอกันฉันรู้สึกดีใจมาก  ​แต่เวลาตอนเช้า​​เพื่อน​ที่เคยอยู่​ห้องเดิมก็​จะพากันมานั่ง​ที่ซุ้ม ฉันก็เลย​มัก​จะเจอเค้าตอนเช้า​ ทุกวันตอนแรกๆ​ฉันก้​ไปซุ้มอยู่​หรอกบอกตามตรงว่าอยากเจอเค้า ​แต่ซักพักฉันก็เริ่มกลัวมัน​จะกลับมาเหมือนเดิม​เพราะวันนั้น​​ที่ฉันทำการบ้าน ​กับ​เพื่อนผู้ชาย​ซึ่งก็​เป็น​เพื่อนเค้าแล้ว​ก็​เพื่อนฉันด้วยเค้าก็ว่า​เพื่อนเค้าให้ลุกขึ้น​ แล้ว​ห้ามไม่ให้​ใครมานั่งใกล้ฉัน ฉันก็ไม่รู้​จะทำไงได​แต่ด่า​ไปว่าปัญญาอ่อนก็ไม่ไดพูดอะไร​อีก  ตั้งแต่วันนั้น​ฉันก็ไม่​ไป​ที่ซุ้มอีกเลย​ บอกตรงๆ​อีกเหมือนกันว่าไม่อยากเจอเค้า...​.<BR>​แต่ฉันก้ยังเจอเค้า​ที่ห้องสมุดตอนเ​ที่ยงฉันไม่รู้ว่าเค้าเล่าอะไร​ให้​เพื่อนเค้าฟังบ้าง​แต่ดูเหมือน​เพื่อน​ทั้งกลุ่มของเค้าเหมือน​จะรู้เรื่อง​ของฉัน​กับเค้า<BR>วันนั้น​เราเจอกันตอนเดินสวนทางผ่านตึกตรงหน้าห้องน้ำชาย​ซึ่งมันค่อนข้างเล็กฉันเดินลง​ไปซื้อขนม พอเดินขึ้น​มาเจอเค้าฉันก็มองหน้าเค้า​แต่เห็นเค้าไม่​ได้มองมาแถมทำเหมือนไม่รู้จักอีก ซักพักเค้าก็ตรงเข้ามาจับไหล่ฉัน ตอนแรกฉันก็นึกว่า​จะแกล้งธรรมดา​เพราะเห็นครั้งก่อนก็แค่ทำท่า​จะหอมแก้ม​แต่ฉันหลบทันเลย​ไม่โดน ​แต่ครั้งนี้อยู่​ๆ​เค้าก็เข้ามาจับไหล่แล้ว​ดันฉันเข้าห้องน้ำชายฉันตกใจมากตอนนั้น​​เพราะฉันรู้สึกกลัวแรง​ที่บีบ​ที่แขนแล้ว​ก็ห้องน้ำชายมันมืดฉันก็พยายามดัน​แต่มันดันไม่มีแรงเลย​น่ะสิ​เพราะเค้าแรงเยอะมากแล้ว​รู้สึก​จะสูงขึ้น​ด้วยสิน่า​จะร้อยแปดสิบกว่า​ได้แหล่ะ<BR>เค้าตะคอกถามฉันว่าทำไมไม่ทักหลบหน้าอยู่​​ได้?แล้ว​ก็ด่าฉันว่ากระแดะทำเหมือน​เป็น​เพื่อนกูเคย​เป็น​เพื่อน​กับมึงรึงัย!!!!!!<BR>ตอนนั้น​ฉันช็อคมาแม่งเล่นขึ้น​กูขึ้น​มึงฉันก็ทัก​กับเค้าเหมือนทัก​เพื่อนดีแค่ไหนแล้ว​​ที่ทักใจจริงไม่อยาก​จะทักด้วยซ้ำไอเวรนี่ ถึงว่าชอบทำตัวลุ่มล่ามตลอด เกลียดแม่งจริงๆ​ๆ​ๆ​ ฉันก็บอกมัน​ไปว่าเออ!คราวหลังไม่ทักก็​ได้​จะไม่ยุ่งด้วยเลย​ไม่อยากทักมึงเหมือนกันแหล่ะ  ฉันจำ​ได้ว่าตอนนั้น​เค้าบีบแขนฉันจนเจ็บ​ไปหมด​เอาหลังพิงประตูห้องน้ำอีก​ส่วนมือก็ดันหัวฉันจนแทบ​จะชนโถฉี่ผู้ชายตอนฉัน​จะดันออกจากห้องน้ำแล้ว​​เพื่อนฉัน​ที่มันออกทอมๆ​หน่อย​มันก็ถีบประตูมาเต็มแรงจนเค้าเซแล้ว​เข้ามากระชากฉันออกจากห้องน้ำฉัน​กับ​เพื่อนด่าเค้าจนเค้าด่ากลับมาแรงมาก​และถีบประตูห้องน้ำมาเกือบทับฉัน ฉันยกขาถีบเค้าเค้าเลย​ผลักฉันจนล้มแล้ว​เดินโมโห​ไปทุเรศจริงๆ​เกลียดมันๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​  ​แต่วันนั้น​เค้าทำเกิน​ไปจริงๆ​นะคนก็อยู่​เต็มทางเดิน​เพื่อนฉันบอกว่าคนอื่นเค้าคงคิดว่าฉัน​กับเค้ามีอะไร​กันแล้ว​ไม่งั้นคงไม่ลากกันเข้าห้องน้ำ​เพื่อนฉันมันยังบอกว่าขนาดมันรู้จักฉันยังอดคิดแบบนั้น​ไม่​ได้ ฉันตกใจมาก​และฉันรับประกันว่าไม่มีอะไร​กันแน่นอนอย่าน้อยฉันก็คิด​เป็น ​เพื่อนฉันบอกว่าพยายามอย่า​ไปใกล้มันแม่งน่ากลัว  ​และฉันก็คิดแบบนั้น​<BR>หลังจากวันนั้น​พวก​เพื่อนฉัน​ที่สนิท​กับรุ่นพี่​ที่เค้าเคย​ไปเ​ที่ยวด้วยก็บอกฉันว่าเค้าคบ​กับรุ่นพี่คนนั้น​แล้ว​  ฮ่ะๆ​ฉันทำไมถึงเศร้านะเริ่มเข้าใจนาเอกนิยาย​ที่งี่เง่าพวกนั้น​​เพราะฉัน​กำลัง​เป็นแบบนั้น​  ​แต่ฉันก็รู้สึกเกลียดขี้หน้าเค้าจนตัวเองก็ไม่อยากเจอ ดีแล้ว​แหล่ะ​ถ้าเค้าคบ​กับพี่คนนั้น​ก็ยังดีกว่า​ต้องมาทะเลาะ​กับฉัน ตอนนั้น​ฉันคิดแบบนั้น​จริงๆ​นะจนก่อน​จะสอบกลางภาคฉันคิดว่าฉันเริ่ม​จะทำใจไดนิดๆ​แล้ว​นะเริ่มรู้สึกดีขึ้น​จนวันนึงวันนั้น​ฉัน​ไป​พร้อม​เพื่อนไม่​ได้ว่า​จะ​ไปอับเกรดกัน​แต่น้าฉัน​กับแม่ออก​ไปซื้อของฉันเลย​​ต้องอยู่​ดูน้องเลย​​ไปโรงเรียนสาย พอ​ไปถึงรู้ว่าเค้าอับเกรดกัน​เป็นคู่​แต่​เพื่อนฉันมันมีคู่กันแล้ว​ แล้ว​ก็เหมือน​กับสวรรค์กลั่นแกล้ง​ที่เค้าก็มาอับเกรดเหมือนกันอาจารย์เลย​จับเราคู่กัน อนาจใจนักฟ้าดิน​เป็นใจซะด้วยเรียนก็เรียนคนละห้องดัน​ต้องมาอับเกรดด้วยกันวันนั้น​ฉันวิ่ง​ไปหา​เพื่อนทักพวกมัน​จะขอยืมโทรศัพโทรหา​เพื่อน​ที่อาจารย์เค้าฝากให้​ไปปริ้นงานพอตะโกนเรียกพวกมันก็ไม่ทักฉัน​ต้องรอจนเค้าเดินตามหลังฉันมาแล้ว​ทักเค้าก่อนถึง​จะคุย​กับฉัน​ได้เฮ้อ!!!อนาจตัวเองมากกกกกกกกก เค้าก็ตามประกบตลอด ฉันก็เลย​​ต้องทำงาน​กับเข้าแล้ว​ก็​เป็นเวรกำ​ที่ไอบ้าพวกนั้น​มันอยู่​หน้าโรงเรียนกลุ่มฉันเลย​​ต้อง​ไปปริ้นใหม่​พอดีเค้าบอกว่าเสาร์อาทิตย์ไม่ว่างเลย​ให้​เพื่อนมาอยู่​กลุ่มด้วย​จะ​ได้ช่วยทำงาน ฉันก็เลย​บอกให้เค้า​ไป​กับ​เพื่อนเค้าเดี๋ยวฉันรอ​ที่โรงเรียนเค้าก็บอกว่าให้ฉัน​ไปไม่งั้นเค้าก็ไม่​ไป พอฉันบอกว่าเดี๋ยวคนเดียวก็​ได้ไม่เปลืองค่ารถเค้าก็บอกว่าสมองฉันไม่ถีงเดี๋ยวทำงานเสีย ไอเวรแก​ไปคนเดียวเลย​ฉันเกลียดเค้ามากเลย​ก็เห็นอยู่​ทนโท่ว่าไม่อยาก​ไปด้วยโง่รึไงวะ<BR>​แต่​ไปๆ​มาๆ​ขี้เกียจเถียง​เพื่อนเค้าก็สนับสนุนให้ฉัน​ไปกะเค้าจัง​เอาเข้า​ไปให้มัน​ได้อย่างงี้สิฉันเลย​​ต้อง​ไปแบบเลี่ยงไม่​ได้  ​ระหว่าง​ที่ฉันขึ้น​รถ​ไป​กับเค้าฉันพยายามไม่มองหน้า​และไม่พูด​กับเค้ามัน​เป็นตอนเ​ที่ยงบนรถจึงมีแค่ฉัน​กับเค้าอยู่​ๆ​เค้าก็จับมือฉันไว้แน่นฉันดึงก็ไม่ออก ฉันรู้สึกคุ้นเคยไม่​ได้รู้สึกขยะแยงรู้สึกเหมือนมีอะไร​มาเติมเต็ม​ส่วน​ที่มันหาย​ไปฉันจึงปล่อยให้เค้าจับ​เพราะอยู่​ๆ​มันก็รู้สึกเหนื่อย เหนื่อย​กับการหลอกตัวเอง เค้าถามฉันว่า​เป็นไงบ้าง ฮ่ะๆ​คำถามคลาสสิคมาก ฉันก็บอกว่าไม่​เป็นไรสบายดีฉันถามว่าฉันเกลียดเค้าหรอฉันก็ไม่ไดตอบอะไร​​เพราะไม่​ได้เกลียดเค้าบอกฉันว่าเค้าเหนื่อยแล้ว​ก็เกลียดเวลาฉันทำ​เป็นไม่รู้จักเค้า ฉันไม่รู้​จะพูดอะไร​ก็​ได้​แต่ดึงมือออกตอนลงรถ  ฉันก็เกลียดเวลา​ที่เค้าทำให้ฉันคิดเข้าข้างตัวเองเหมือนกันนั่นแหละ​ เกลียด​ที่สุด เกลียดตัวเอง​ที่มี​ความหวัง ก็เค้าเล่นพูด​ทั้งๆ​​ที่ตอนนี้เค้า​เป็นแฟน​กับรุ่นพี่คนนั้น​ ชอบพูดให้ฉันคิด​ไปเอง​และบ้าคนเดียว เฮ้อ!!ฉันเกลียดเค้าจริง ขากลับก่อน​จะเจอ​เพื่อนเค้าเค้าก็ลูปหัวฉันแล้ว​บอกว่าคิดถึง ​จะทำให้ฉันเจ็บ​ไปถึง​เมื่อไหร่ ฉันก็เหนื่อยเหมือนกันรู้สึกอ่อนแอขึ้น​มาอีกจน​ได้   เค้าบอกว่าฉัน​กับเค้าทำแบบฝึกหัดด้วยกันแล้ว​ค่อยให้​เพื่อนเค้า​ไปพิมพ์ ฉันก็เลย​นั่งทำแบบฝึกหัด​กับเค้า จน​เพื่อนฉันโทรมาหาฉันบอกว่า​จะถึงเวลาเรียนพิเศษแล้ว​ฉันเลย​บอกให้เค้ามาหา​ที่ๆ​ฉันนั่งทำงาน พอ​เพื่อนฉันมา เค้าก็โกรธฉันขึ้น​มาอีกตอน​ที่​เพื่อนฉันชวน​ไปกินข้าวก่อนเข้าเรียน เค้าบอกให้ฉันช่วยทำงานให้เสร็จก่อนอย่า​เอาเปรียบถุ้ยฉันว่าเค้านั่นแหล่ะ​ที่​เอาเปรียบทุเรศ​เพื่อนฉันเลย​ช่วยฉันทำจนเสร็จเค้าก็เดิน​เอางาน​ไปส่ง​และเหยีบเท้าฉันอีก ไอเลวเอ้ย ฉันเบื่อเค้าจริงๆ​ เค้าไไไม่เบื่อตัวเองบ้างหรอ</P>
<P> </P>

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๙ : ไม่เคยเข้าใจอะไรเลย [C-15426 ], [124.120.51.5]
เมื่อวันที่ : 25 ก.พ. 2552, 15.03 น.

<P>ฉันรักเค้า...​.รักเค้ามาก...​...​.บางทีฉันคิดอย่างนั้น​ว่าฉันรักเค้าอยากเห็นแค่ให้เค้ามี​ความสุขฉันก็ดีใจแล้ว​<BR>​แต่พอ​เอาเข้าจริง...​พอเจอเค้าอยู่​​กับ​ใครคนนั้น​ฉันก็แทบเข่าทรุดรับไม่​ได้เลย​<BR>​แต่พอเค้าเข้ามาคุยด้วยฉันก็ไม่อยากคุย​กับเค้าไม่อยาก​ได้ยินเสียงเค้า<BR>แถมยังด่าเค้าแล้ว​บอกว่าน่ารำคาญ...​...​...​<BR>ฉันไม่รู้หรอกว่าเค้ารู้สึกยังไงสายตาเค้ามันดูเหมือนเศร้า​แต่ใจจริงเค้าเสียใจหรอ?ฉันไม่รู้<BR>บางครั้งเค้าดูเหมือนจริงใจเสมอ<BR>บางครั้งเค้าก็ทำให้ฉันรู้สึกว่า​ตัวเองก็แค่คนๆ​นึง​ที่บ้า​ไปรักเค้า<BR>ก็แค่คน​ที่โดนเค้าหลอก<BR>ภาพเดิมๆ​มันตอกย้ำฉันตลอดตั้งแต่วัน​ที่เรา​เป็น​เพื่อน​ที่รักกันจนถึงวันนี้​ที่เราเหมือน​กับคนไม่รู้จักกัน</P>
<P>ฉากเริ่มต้นของละครเรื่อง​นี้ของฉันมันเหมือนนิยาย<BR>​เมื่อก่อนฉันคิดว่ามันงี่เง่านะ ชีวิต​จะ​ไปเหมือนนิยาย​ได้ไง<BR>​แต่แล้ว​ฉันก็รู้ว่าใช่! ชีวิตมันเหมือนนิยายจริงๆ​นั่นแหละ​<BR>มีสุข สนุก หัวเรอะ เศร้าเสียใจ ​และ ร้องไห้       <BR>นิยายชีวิต...​ฉัน​เป็นคน​แต่งมันขึ้น​มาเอง​แต่งมันขึ้น​มาจาก​ความรู้สึก ​และการกระทำ<BR>​โดยมีตัวละครเองก้​คือตัวของฉันเอง...​...​...​ที​เป็นคนรัก เศร้า ​และเสียใจ</P>
<P> </P>
<P>ฉันไม่ค่อยชอบเค้าหรอกตอน​ที่​ได้เจอกันครั้งแรกเค้ามีคนมาชอบเยอะ อาจ​เพราะ​เป็นคนออกแนวกวนๆ​​และก็...​ดูดี<BR>ก็ถือว่าหน้าตา​ใช้ไดแหละ​  ตอนเจอกันครั้งแรกตอนนั้น​เค้าสูง 178 ซ.ม.  ​ซึ่งมันสูงกว่าฉันเยอะเลย​ ฉันสูงแค่ 154 เอง<BR>ฉันเลย​ไม่ค่อย​จะชอบเค้าเท่าไหร่มัน​เป็นจุดแรกเลย​ล่ะ เฮอะ นางเอกไม่ชอบ​พระเอกไง<BR>ฉันไม่เคยพูด​กับเค้าดีๆ​เลย​ ​เพราะฉันว่าเค้ามันพวกตอแหลชอบพูดคะ​ คะ​ค่ะ​ๆ​​กับผู้หญิงแหวะ!ยัง​กับเกย์<BR>คำ​ที่เราไดพูดกันครั้งแรก เค้าถามฉันว่าชื่ออะไร​คะ​?<BR>ฉันก็ตอบ​ไปอย่างไพเราะว่าอย่ารู้เลย​ไม่ใช่เรื่อง​ ไม่ชอบคุย​กับตุ๊ด<BR>แค่นั้น​แหละ​เค้าก็ขึ้น​เลย​แล้ว​​เป็นคนขึ้น​มึงกูก่อนด้วย เค้าพูดว่า แล้ว​มึง​จะอะไร​​กับกู ฉันยังไม่ไก้ขึ้น​มึงกู​กับเค้าเลย​ สถุนจริงๆ​พูด​กับผู้หญิงงี้​ได้ไงฉันเล<BR>ฉันเลย​ยิ่งเกลียดขี้หน้าเค้าเข้า​ไปใหญ่ ตั้งแต่นั้น​เค้าก็ไม่เคยพูดดีๆ​​กับฉันเลย​สักครั้งฉันยังแปลกใจอยู่​เลย​ ว่าทำไมมัน​ต้องเดินมาส่ายหน้าแล้ว​ด่าชื่อฉันด้วย ทุเรศจริงๆ​ ไอผู้ชายเวรนี่ ฉัน​กับเค้าไม่ถูกกันตลอดจนวันนึง​ที่เรา​ต้องทำงานด้วยกันเค้า​กับฉันก็หาเรื่อง​กันตลอดยังเคยถึงขนาดเตะกันเลย​ มันเตะฉันก่อนนะ​เป็นรอยรองเท้าเลย​อ่ะ ผู้ชาย​ที่ไหนเค้าทำกันงี้หน้าตัวเมียชัดๆ​ จนงานมัน​ไปไม่ถึงไหน​เพราะเค้า​กับฉันนี่แหละ​ต้นเหตุ ​เพื่อนในกลุ่มเลย​บอกว่าให้เลิกกัดกันแล้ว​ช่วยทำงานฉันเลย​สงบศึกกะเค้าช่วงนั้น​​ต้องทำงานด้วยกันบ่อยๆ​จนชัก​จะสนิทกัน​แต่ก็ยังกัดกันเหมือนเดิมนั่นแหละ​ พอวันเสาร์ อาทิตย์เราก็ดันเจอกันตอนเรียนพิเศษอีกกลาย​เป็นว่าฉันเลย​เจอ​กับเค้าแม่งวันจันทร์ยันอาทิตย์แล้ว​ก็ดันเริ่ม​จะ​เป็น​เพื่อน​ที่ดีต่อกัน​คือพอมาโรงเรียนก็มาผลัดกันลอกการบ้านซะงั้น ก็งานมันเยอะอ่ะ แล้ว​ฉันก็ค่อนข้างขี้เกียจมากถึงมาก​ที่สุดพอช่วงนั้น​เริ่มสนิทกันฉันเลย​รู้ว่าเค้าก็เรียนเก่ง​คือฉัน​เป็นพวกชอบเด็กเรียนเก่ง​และดูถูกไอพวกเรียนห่วยๆ​น่ะ ตอนแรกฉันก็ดูถูกเค้าเหมือนกัน ก็ท่าทางมันเหมือนพวกไม่มีสมองตอแหล​ไปวันๆ​ <BR>ช่วงนั้น​ทำการบ้านด้วยกันบ่อยแล้ว​ก็ทะเลาะกันจนมัน​เป็นกิจวัตรประจำวันบางวันก็ไล่ตบหัวมันจน​เพื่อนล้อว่าถ่ายมิวสิคหนังอินเดีย =_=<BR>พักหลังๆ​เค้าแกล้งฉันตลอดเดี๋ยว​เอานู่น​ไปซ่อน​เอานี่​ไปซ่อนทำน้ำฉันหก​ทั้งแก้ว​เอานิ้วจิ้มแก้วน้ำจนกินไม่​ได้ ​และอีกสาละพัดฉันคิกว่าฉันน่า​จะรำคาญนะ​แต่ดันไม่รำคาญกลับหวั่นไหวซะงั้นถึงปาก​จะบอกรำคาญก็เถอะ!แล้ว​วันนึงวันแห่งการหวั่นไหวของฉันก็เกิดขึ้น​​เมื่อเค้าถามฉันว่ามีแฟนรึยัง?<BR>ฉันก็ไม่รู้ว่า​ที่ถามน่ะเค้าคิดอะไร​​แต่ฉันก็หวั่นไหวอ่าทำไง​ได้ตอนแรกฉันก็ตอบมัน​ไปว่าอย่าเสือก อ่านะก้มันเขิลนี่ ​แต่มันก็คะยั้นคะยอถามจนฉันบอก​ไปว่ายังไม่มีตั้งแต่นั้น​ฉันก็รู้สึกว่า​เหมือนโดนจีบเลย​อ่ะเค้าขอเบอร์ฉัน ฉันก็ให้ๆ​​ไปก็​เพื่อนกันนี่ เค้าโทรมาก่อนนอนทุกคืนแรกๆ​ก็โทรมากวนตีน​ซึ่งไม่รู้มันโทรมาทำเบื๊อกอะไร​บ้านผลิตบัตรเติมเงินรึไง​แต่ซักพักเค้าก็เริ่มโทรมาบอกฝันดี บางทีก็โทรมาฝากทำการบ้าน ​คือทำกันคนละวิชาแล้ว​​ไปผลัดกันลอก​ที่โรงเรียนบางวันมันก็โทรมาปลุกฉันเช้า​มากบอกว่าให้​ไปรีบลอกการบ้าน ฉันก็เลย​​ต้องตะบี้ตะบันตื่น​แต่เช้า​แล้ว​ก็นั่งทำการบ้าน​กับเค้าตอนเช้า​ <BR>​แต่ฉันมี​เพื่อนสนิท​ที่ซี้ปึก​คือ​ต้อง​ไปไหน​ไปด้วยกัน​แต่​เพราะเราไม่​ได้อยู่​ห้องเดียวกันก็เลย​​จะเจอกันตอนเช้า​​กับตอนเ​ที่ยง พอซักเจ็ดโมงฉันก็​ต้องบอกเค้าว่า​จะ​ไปกินข้าว​กับ​เพื่อนจนเค้าบ่นอยู่​บ่อยๆ​ว่า​เป็นเลสป่ะวะ แรกๆ​ฉันไม่​ได้เล่าเรื่อง​​ที่ฉันเริ่มชอบเค้าให้​เพื่อนฉันฟัง​เพราะขี้เกียจให้มันแซวก็มันเห็น​และรู้ว่าตอนแรกฉันไม่ชอบเค้านี่ออก​จะเกลียดขี้หน้าด้วยซ้ำ ​แต่พอ​เพื่อน​ที่ห้องมันเริ่มแซวกันแล้ว​ก็​ไปถึงหู​เพื่อนฉัน ฉันก็เลย​​ต้องบอกพวกนั้น​​แต่ก็ไม่​ได้บอกอะไร​มากมาย​ตอนนั้น​ฉัน​กับเค้าเนี่ยตัวติดกันตลอด ​จะนั่งไหนมันก็​ต้องมานั่งตามฉันตลอดมาแกล้ง สั่งให้ทำงานให้เสร็จ บางทีก็ทำการบ้านให้ตอนนั้น​ฉันไม่ทำรายงานมาเค้ายัง​ใช้​เพื่อนเค้าให้ทำให้ฉันเลย​ ​เพราะเค้าก็​ใช้​เพื่อนทำเหมือนกันก็ไม่รู้​จะซึ้งดีมั้ยสงสาร​เพื่อนมันจริงๆ​<BR>ช่วงนั้น​ฉันรู้สึกเหมือน​เป็นหมาเลย​ทำอะไร​ก็​ต้องบอกมันตลอดไม่บอกก็ไม่​ได้ด้วยแม่งโรคจิตช่วงนั้น​มันใกล้สอบฉันเลย​​ไปให้​เพื่อนช่วยติวให้ก็​เพื่อนในห้องนั่นแหละ​​แต่​เป็นผู้ชายนะ ก็ห้องฉันผู้ชายมันเก่งกว่าผู้หญิงนี่หว่า ​ส่วนไอบ้านั่นก็ไม่ค่อย​จะทำไร​เป็นเห็นลอกคนโน้นคนนี้ตลอด  พอฉัน​ไปนั่งติว​กับพวกนั้น​เค้าก็มากวนตลอดจนเรียนไม่รู้เรื่อง​ฉันก็เลย​ด่า​ไปก็มันรำคาญอ่ะ หลังจากนั้น​เค้าก็ไม่มายุ่ง​กับฉันเลย​​แต่ว่า​ไปยุ่ง​กับพวกผู้หญิง​ที่นั่งแถวริมๆ​ห้อง ตอนนั้น​ฉันไม่รู้​เป็นอะไร​มันรู้สึกเจ็บจีด๊ๆ​ แปลกๆ​อ่ะ ก็เค้าเล่นนั่งซบนั่งเบียดอะไร​กันก็ไม่รู้ทุเรศลูกตา ทีฉันแค่นั่งติวหาว่าใกล้กันจน​จะหอมแก้มกันอยู่​แล้ว​เว่อ ด่าคนอื่นไม่เคยดูตัวเองเลย​ทุเรศ!!!  ​เพื่อนฉันก็พากันมาถามว่า​เป็นอะไร​ทะเลาะกันรึเปล่า ถามจนฉันเซ็งฉันไม่​ได้​เป็นแฟนมันนะเว้ย!!<BR>ช่วงนั้น​ฉัน​กับเค้าไม่คุยกันเลย​ ฉันก็เริ่ม​ไปคุย​กับพวก​เพื่อนฉัน ​ไปนั่งติว​กับ​เพื่อนพวกนั้น​แหละ​ แล้ว​ก็​เพื่อน​ที่ฉันสนิท​ที่สุดในห้องนั้น​ก็​เป็นผู้ชาย​ที่นั่งโต๊ะเดียวกันอ่ะนะ ​แต่อีกคนนึง​เป็นผู้หญิงนั่ง​แต่ไม่ไดนั่งโต๊ะเดียวกันเธอนั่ง​กับตุ๊ดอ่ะ ช่วงนั้น​ฉันก็ทำเมินเค้าตลอดฉันก็ไม่รู้ว่าโกรธเค้าเรื่อง​อะไร​หรอก​คือไม่อยากคุยด้วยอ่ะ  จนวันนึงตอนคาบคณิตฉัน​กับ​เพื่อนฉันก็นั่งติวกันพอ​จะ​ไปเรียนวิทย์ต่อเค้าก็มาดึงแขน​เอาไว้ให้เดินตาม​เพื่อน​ไป​เพื่อนฉันพอเห็นว่า​เป็นเค้ามันก็ไม่สนใจฉันเลย​บอกให้เคลียๆ​กันซะ ฉันก็เดินไม่​ไปด้วยเค้าบีบแน่นเกินอยากบอกว่าเจ็บนะเฟ้ย!!!​แต่ก็ไม่​ได้พูด<BR>พอ​เพื่อน​ไปกันหมดเค้าถึงค่อยเริ่มพูด​กับฉัน แม่งให้​ความรู้สึกเหมือน​พระเอก​กับนางเอกในละครเลย​จริงป่ะ<BR>เค้าบอกว่าให้คุยกันให้รู้เรื่อง​แล้ว​บอกฉันว่าเลิก​ไปนั่งติว​กับไอพวกนั้น​​ได้แล้ว​เค้าไม่ชอบ ฉันก็ด่าๆ​เค้า​ไปว่าเสือกอะไร​เฉยๆ​ เค้าบอกว่าเดี๋ยว​จะติวให้ฉันเอง ก็ทะเลาะอะไร​กันมั่วซั่วซักอย่างอ่ะจำไม่​ได้​แต่ก็เคลีร์ยกัน​ได้​คือกลับมาคุยกันเหมืแนเดิม ช่วงนั้น​เค้าก็​จะติวคณิตให้ฉันอันไหนมันมากจนเกินปัญญาเค้าก็​จะ​ไปให้พวก​เพื่อนก่อนหน้านี้​ที่ฉัน​ไปติวสอนให้เค้าก่อนแล้ว​เค้าค่อยมาสอนฉันต่อ ก็ไม่รู้ว่า​จะวุ่นวายทำเบ๊อกอะไร​  <BR>แล้ว​เค้าก็ไล่ให้ฉันมานั่ง​กับ​เพื่อนผู้หญิงแทน ฉันก็เถียงๆ​​กับเค้า​แต่ขี้เกียจทะเลาะก็ทำตาม​โดยปริยาย ก็ไม่รู้อีกนั่นแหละ​ว่าทำไม​ต้องทำตามพ่อก็ไม่ใช่<BR>คง​เพราะขี้เกียจให้มันมาโมโหแล้ว​มาบีบแขนฉันตอนนั้น​ล่อซะม่วง​ไปหลายวันกว่า​จะหาย แม่งยิ่งแรงควายอยู่​ด้วย ช่วงนั้น​ก็เลย​ยิ่ง​ไปไหน​ไปด้วย ตามตลอดจน​เพื่อนผู้ชายฉัน​จะไม่มีคบอยู่​แล้ว​เค้าบอกว่าเดินข้างๆ​​จะ​ได้รู้ว่ามีเจ้าของแล้ว​ สงสัยมัน​จะดูละครมากไม่แน่ก็​ต้อง​ไปแอบอ่านนิยายนิสัยถึง​เป็นแบบนี้ เค้าแทบ​จะเฝ้าฉันทุกฝีเก้าเลย​แหล่ะ ยุ่ง​กับ​เพื่อนผู้ชาย​ที่ฉันสนิทด้วยก็ไม่ได​จะทะเลาะกันตลอดจน​เพื่อนฉันลง​ความเห็นกันว่าเค้า​เป็นคนขี้หึงฮ่าๆ​ให้มันไดงี้ดิ​แต่รู้สึกเค้า​จะ​เป็นพวกอาการหนักอ่ะ  ​แต่เค้าก็เป้นคนดีนะตอนนั้น​ฉันรู้สึกเหมือนมี​ทั้งเค้า​เป็น​ทั้ง​เพื่อน พ่อ แม่ พี่​และบางทีก็​เป็นน้องด้วย<BR>​แต่ช่วง​ที่ทำให้ฉันรู้สึกซาบซึ้งมาก​ที่สุดคง​เป็นช่วงสอบ​ที่​จะปิดภาคเรียน ฉันมาติวเค้าก็มา​เป็น​เพื่อนแถมกระแดะ​จะ​ไปส่งบ้าน​แต่ฉันก็ไม่​ได้ให้​ไป​เพราะบ้านเราอยู่​คนละทางมันเสียเวลา เค้าก็โทรมาหาพอรู้ว่าฉัน​จะอยู่​ดึกอ่านหนังสือก็บอกว่า​จะอยู่​​เป็น​เพื่อนจนฉันอ่านซักตี 2 เค้าก็โทรมาหาบอกให้​ไปนอน​ได้แล้ว​ แถมยังให้ฉันคุยด้วยจนเค้าหลับคาโทรศัพท์​ซึ่งก็ไม่รู้มันมีโปรโมชั่นอะไร​ของมัน  จนฉันสอบเสร็จเค้าก็​เป็นคนโทรมาดูคะแนนสอบให้บอกคะแนนให้หมดช่วงนั้น​ฉันปรึกษาเค้าไดทุดเรื่อง​จนรู้สึกผูกพัน​ไปแล้ว​ไม่รู้ถึงขนาดรักรึยัง จนวันนึง​เพื่อนฉันคุย​กับฉันเรื่อง​​ที่เค้าเคยชอบรุ่นพี่ผู้หญิงคนนึง ฉันก็เคย​ได้ยินก่อน​ที่​จะสนิท​กับเค้านะ​แต่ไม่สนใจจนวันนี้ที​เพื่อนฉันบอกว่า​เมื่อวานเจอเค้า​ที่แฟร์​ไปเดินห้าง​กับพี่คนนั้น​ฉันรู้สึกเหมือน​กับโดนทุบหัวไม่รู้สิเปรียบเทียบไงดีเหมือนโดนเตะแล้ว​กระทืบซ้ำๆ​ล่ะมั้ง ก็​เมื่อวานเค้าโทรมาชวนฉัน ​แต่ฉันขี้เกียจ​ไปน่ะแล้ว​เค้าก็​ไปกพี่คนนั้น​แทนหรอ ฮ่ะๆ​โคตรเศร้าอ่ะ ไม่​ได้รู้สึกเสียใจนะ​แต่มันเจ็บใจแปลกๆ​น่ะพอปิดเทอม​ไปฉันก็ไม่เคยโทรหาเค้าอีกเลย​เค้าโทรมาฉันก็ไม่รับ จนครั้งสุดท้าย​ที่ฉันรับฉันก็บอกเค้า​ไปว่าขี้เกียจคุยด้วยเลิกดทรมาซะทีตั้งแต่นั้น​เค้าก็ไม่โทรมาอีก...​...​...​มันคงจบแล้ว​ล่ะฉันรู้สึกเหมือนเค้าหลอกฉันให้คิด​ไปเองว่าเค้าชอบ​ทั้งๆ​​ที่เค้าจีบรุ่นพี่คนนั้น​อยู่​มันเจ็บมากเจ็บจริงๆ​นะฉันรู้สึกว่า​ตัวเองกลาย​เป็นคนอ่อนแอ​ที่ลึกๆ​ในใจยังรอโทรศัพท์เค้า​ทั้งๆ​​ที่รู้ว่าเค้าคงไม่มีทางโทรมาหาฉันอีก<BR>พอขึ้น​ม.ปลาย ฉันเปลี่ยนชุดใหม่เปลี่ยนฉันเรียนใหม่เปลี่ยน​เพื่อนใหม่ เปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ใหม่ แล้ว​ฉันก็อยากเปลี่ยน​ความคิดใหม่ ฉันไม่​ได้คิด​จะทำ​เป็นเหมือนไม่รู้จักเค้า ​แต่ฉัน​จะกลับ​ไป​เป็นแค่​เพื่อนเค้าเหมือนเดิม​เพราะ​ถ้า​ถ้าฉันคิดดีๆ​เราก็​เป็นกันแค่นั้น​มาตั้งนานแล้ว​  เราไม่​ได้​เป็นแฟนกันใช่!ฉัน​กับเค้าไม่​ได้​เป็นแฟนกัน  เราไม่เคย​เป็นแฟนกัน...​...​...​</P>
<P><BR>        เปิดเทอมใหม่ฉันดี้ด้าน่าดู​เพราะอะไร​ใหม่ๆ​ ฮ่าๆ​ ฉัน​จะกลับ​เป็นคนเดิม​ที่ร่าเริงไม่ใช่​เป็นเหมือน​เมื่อช่วงปิดเทอม  เปิดเทอมมาฉันเลือกเรียนวิทย์-คณิต เลย​เรียนอยู่​ห้อง 1 ​ส่วนเค้าเรียนศิลป์ฝรั่งเศสเลย​อยู่​ห้อง5 เราเลย​ไม่ค่อย​ได้เจอกันฉันรู้สึกดีใจมาก  ​แต่เวลาตอนเช้า​​เพื่อน​ที่เคยอยู่​ห้องเดิมก็​จะพากันมานั่ง​ที่ซุ้ม ฉันก็เลย​มัก​จะเจอเค้าตอนเช้า​ ทุกวันตอนแรกๆ​ฉันก้​ไปซุ้มอยู่​หรอกบอกตามตรงว่าอยากเจอเค้า ​แต่ซักพักฉันก็เริ่มกลัวมัน​จะกลับมาเหมือนเดิม​เพราะวันนั้น​​ที่ฉันทำการบ้าน ​กับ​เพื่อนผู้ชาย​ซึ่งก็​เป็น​เพื่อนเค้าแล้ว​ก็​เพื่อนฉันด้วยเค้าก็ว่า​เพื่อนเค้าให้ลุกขึ้น​ แล้ว​ห้ามไม่ให้​ใครมานั่งใกล้ฉัน ฉันก็ไม่รู้​จะทำไง​ได้​แต่ด่า​ไปว่าปัญญาอ่อนก็ไม่​ได้พูดอะไร​อีก  ตั้งแต่วันนั้น​ฉันก็ไม่​ไป​ที่ซุ้มอีกเลย​ บอกตรงๆ​อีกเหมือนกันว่าไม่อยากเจอเค้า...​.<BR>​แต่ฉันก้ยังเจอเค้า​ที่ห้องสมุดตอนเ​ที่ยงฉันไม่รู้ว่าเค้าเล่าอะไร​ให้​เพื่อนเค้าฟังบ้าง​แต่ดูเหมือน​เพื่อน​ทั้งกลุ่มของเค้าเหมือน​จะรู้เรื่อง​ของฉัน​กับเค้า<BR>วันนั้น​เราเจอกันตอนเดินสวนทางผ่านตึกตรงหน้าห้องน้ำชาย​ซึ่งมันค่อนข้างเล็กฉันเดินลง​ไปซื้อขนม พอเดินขึ้น​มาเจอเค้าฉันก็มองหน้าเค้า​แต่เห็นเค้าไม่​ได้มองมาแถมทำเหมือนไม่รู้จักอีก ซักพักเค้าก็ตรงเข้ามาจับไหล่ฉัน ตอนแรกฉันก็นึกว่า​จะแกล้งธรรมดา​เพราะเห็นครั้งก่อนก็แค่ทำท่า​จะหอมแก้ม​แต่ฉันหลบทันเลย​ไม่โดน ​แต่ครั้งนี้อยู่​ๆ​เค้าก็เข้ามาจับไหล่แล้ว​ดันฉันเข้าห้องน้ำชายฉันตกใจมากตอนนั้น​​เพราะฉันรู้สึกกลัวแรง​ที่บีบ​ที่แขนแล้ว​ก็ห้องน้ำชายมันมืดฉันก็พยายามดัน​แต่มันดันไม่มีแรงเลย​น่ะสิ​เพราะเค้าแรงเยอะมากแล้ว​รู้สึก​จะสูงขึ้น​ด้วยสิน่า​จะร้อยแปดสิบกว่า​ได้แหล่ะ<BR>เค้าตะคอกถามฉันว่าทำไมไม่ทักหลบหน้าอยู่​​ได้?แล้ว​ก็ด่าฉันว่ากระแดะทำเหมือน​เป็น​เพื่อนกูเคย​เป็น​เพื่อน​กับมึงรึงัย!!!!!!<BR>ตอนนั้น​ฉันช็อคมาแม่งเล่นขึ้น​กูขึ้น​มึงฉันก็ทัก​กับเค้าเหมือนทัก​เพื่อนดีแค่ไหนแล้ว​​ที่ทักใจจริงไม่อยาก​จะทักด้วยซ้ำไอเวรนี่ ถึงว่าชอบทำตัวลุ่มล่ามตลอด เกลียดแม่งจริงๆ​ๆ​ๆ​ ฉันก็บอกมัน​ไปว่าเออ!คราวหลังไม่ทักก็​ได้​จะไม่ยุ่งด้วยเลย​ไม่อยากทักมึงเหมือนกันแหล่ะ  ฉันจำ​ได้ว่าตอนนั้น​เค้าบีบแขนฉันจนเจ็บ​ไปหมด​เอาหลังพิงประตูห้องน้ำอีก​ส่วนมือก็ดันหัวฉันจนแทบ​จะชนโถฉี่ผู้ชายตอนฉัน​จะดันออกจากห้องน้ำแล้ว​​เพื่อนฉัน​ที่มันออกทอมๆ​หน่อย​มันก็ถีบประตูมาเต็มแรงจนเค้าเซแล้ว​เข้ามากระชากฉันออกจากห้องน้ำฉัน​กับ​เพื่อนด่าเค้าจนเค้าด่ากลับมาแรงมาก​และถีบประตูห้องน้ำมาเกือบทับฉัน ฉันยกขาถีบเค้าเค้าเลย​ผลักฉันจนล้มแล้ว​เดินโมโห​ไปทุเรศจริงๆ​เกลียดมันๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​  ​แต่วันนั้น​เค้าทำเกิน​ไปจริงๆ​นะคนก็อยู่​เต็มทางเดิน​เพื่อนฉันบอกว่าคนอื่นเค้าคงคิดว่าฉัน​กับเค้ามีอะไร​กันแล้ว​ไม่งั้นคงไม่ลากกันเข้าห้องน้ำ​เพื่อนฉันมันยังบอกว่าขนาดมันรู้จักฉันยังอดคิดแบบนั้น​ไม่​ได้ ฉันตกใจมาก​และฉันรับประกันว่าไม่มีอะไร​กันแน่นอนอย่าน้อยฉันก็คิด​เป็น ​เพื่อนฉันบอกว่าพยายามอย่า​ไปใกล้มันแม่งน่ากลัว  ​และฉันก็คิดแบบนั้น​<BR>หลังจากวันนั้น​พวก​เพื่อนฉัน​ที่สนิท​กับรุ่นพี่​ที่เค้าเคย​ไปเ​ที่ยวด้วยก็บอกฉันว่าเค้าคบ​กับรุ่นพี่คนนั้น​แล้ว​  ฮ่ะๆ​ฉันทำไมถึงเศร้านะเริ่มเข้าใจนางเอกนิยาย​ที่งี่เง่าพวกนั้น​​เพราะฉัน​กำลัง​เป็นแบบนั้น​  ​แต่ฉันก็รู้สึกเกลียดขี้หน้าเค้าจนตัวเองก็ไม่อยากเจอ ดีแล้ว​แหล่ะ​ถ้าเค้าคบ​กับพี่คนนั้น​ก็ยังดีกว่า​ต้องมาทะเลาะ​กับฉัน ตอนนั้น​ฉันคิดแบบนั้น​จริงๆ​นะจนก่อน​จะสอบกลางภาคฉันคิดว่าฉันเริ่ม​จะทำใจ​ได้นิดๆ​แล้ว​นะเริ่มรู้สึกดีขึ้น​จนวันนึงวันนั้น​ฉัน​ไป​พร้อม​เพื่อนไม่​ได้ว่า​จะ​ไปอับเกรดกัน​แต่น้าฉัน​กับแม่ออก​ไปซื้อของฉันเลย​​ต้องอยู่​ดูน้องเลย​​ไปโรงเรียนสาย พอ​ไปถึงรู้ว่าเค้าอับเกรดกัน​เป็นคู่​แต่​เพื่อนฉันมันมีคู่กันแล้ว​ แล้ว​ก็เหมือน​กับสวรรค์กลั่นแกล้ง​ที่เค้าก็มาอับเกรดเหมือนกันอาจารย์เลย​จับเราคู่กัน อนาจใจนักฟ้าดิน​เป็นใจซะด้วยเรียนก็เรียนคนละห้องดัน​ต้องมาอับเกรดด้วยกันวันนั้น​ฉันวิ่ง​ไปหา​เพื่อนทักพวกมัน​จะขอยืมโทรศัพโทรหา​เพื่อน​ที่อาจารย์เค้าฝากให้​ไปปริ้นงานพอตะโกนเรียกพวกมันก็ไม่ทักฉัน​ต้องรอจนเค้าเดินตามหลังฉันมาแล้ว​ทักเค้าก่อนถึง​จะคุย​กับฉัน​ได้เฮ้อ!!!อนาจตัวเองมากกกกกกกกก เค้าก็ตามประกบตลอด ฉันก็เลย​​ต้องทำงาน​กับเข้าแล้ว​เค้าก็บังคับให้ฉัน​ไปปริ้นงาน​ที่ต้วยไม่งั้นเค้าก็ไม่ทำแล้ว​ดัน​ต้อง​ไปปริ้น​ที่ตลาดอีก​เพราะร้าน​ที่โรงเรียนไม่เปิดฉันก็​ได้​แต่คิดว่าไอเวรแก​ไปคนเดียวเลย​ฉันเกลียดเค้ามากเลย​ก็เห็นอยู่​ทนโท่ว่าไม่อยาก​ไปด้วยโง่รึไงวะ<BR>ฉันเลย​​ต้อง​ไปแบบเลี่ยงไม่​ได้  ​ระหว่าง​ที่ฉันขึ้น​รถ​ไป​กับเค้าฉันพยายามไม่มองหน้า​และไม่พูด​กับเค้ามัน​เป็นตอนเ​ที่ยงบนรถจึงมีแค่ฉัน​กับเค้าอยู่​ๆ​เค้าก็จับมือฉันไว้แน่นฉันดึงก็ไม่ออก ฉันรู้สึกคุ้นเคยซะงั้นอยู่​ๆ​มันก็รู้สึกเหนื่อย เหนื่อย​กับการหลอกตัวเอง เค้าถามฉันว่า​เป็นไงบ้าง ฮ่ะๆ​คำถามคลาสสิคมาก ฉันก็บอกว่าไม่​เป็นไรสบายดีเค้าถามว่าฉันเกลียดเค้าหรอฉันก็ไม่​ได้ตอบอะไร​​เพราะไม่​ได้เกลียด...​เค้าบอกฉันว่าเค้าเหนื่อยแล้ว​ก็เกลียดเวลาฉันทำ​เป็นไม่รู้จักเค้า ฉันไม่รู้​จะพูดอะไร​ก็​ได้​แต่ดึงมือออกตอนลงรถ  ฉันก็เกลียดเวลา​ที่เค้าทำให้ฉันคิดเข้าข้างตัวเองเหมือนกันนั่นแหละ​ เกลียด​ที่สุด เกลียดตัวเอง​ที่มี​ความหวัง ก็เค้าเล่นพูด​ทั้งๆ​​ที่ตอนนี้เค้า​เป็นแฟน​กับรุ่นพี่คนนั้น​ ชอบพูดให้ฉันคิด​ไปเอง​และบ้าคนเดียว เฮ้อ!!ฉันเกลียดเค้าจริง ขากลับก่อน​จะเจอ​เพื่อนเค้าเค้าก็ลูบหัวฉันแล้ว​บอกว่าคิดถึง ​จะทำให้ฉันเจ็บ​ไปถึง​เมื่อไหร่ ฉันก็เหนื่อยเหมือนกันรู้สึกอ่อนแอขึ้น​มาอีกจน​ได้   ฉันนั่งทำแบบฝึกหัด​กับเค้า จน​เพื่อนฉันโทรมาหาฉันบอกว่า​จะถึงเวลาเรียนพิเศษแล้ว​ฉันเลย​หลังจากวันนั้น​เค้าก็โกรธฉันขึ้น​มาอีกเหยีบเท้าฉันเวลาเจอบางทีก้แกล้งเดินขนจนล้ม ไอเลวเอ้ย ฉันเบื่อเค้าจริงๆ​ เค้าไม่เบื่อตัวเองบ้างหรอ...​
แล้ว​เราก็มีเรื่อง​กันเรื่อยมา​ซึ่งเค้าก็​เป็นคนหาเรื่อง​ฉันตลอดฉันรู้สึกเหนื่อยมาก​ที่​ต้องมาทะเราะ​กับเค้าตลอด
​แต่​ที่ทำให้ฉันอยากเลิกยุ่ง​กับเค้าจิงๆ​คง​เป็นตอน​ที่เค้าเลิก​กับรุ่นพี่คนนั้น​แล้ว​เค้ามายุ่ง​กับฉันหนักกว่าเดิมเค้ามายุ่ง​กับฉันทำไมใน​เมื่อเค้า​เป็นคน​ไปคบ​กับรุ่นพี่คนนั้น​เองแล้ว​ก็กลับมาอีก ฉัน​เป็นตัวอะไร​กันเนี่ยเฮ้อรู้สึกแย่มากแล้ว​ยิ่งวันนั้น​​ที่เจอกันแล้ว​เค้ามาขอเบอร์ใหม่ฉัน​แต่ฉันไม่ให้ ​และ​เพื่อนฉันก็บอกให้เค้าเลิกยุ่ง​กับฉันซะทีฉันมีแฟนแล้ว​เค้าเลย​คะยั้นคะยอถามว่าแฟนฉัน​เป็น​ใครจนมีเรื่อง​กัน​เพราะฉันก็ไม่ตอบก็ไม่​ได้มีแฟนอ่ะ​จะตอบไง​ได้ เค้าเข้ามาหอมแก้มฉัน​และจับมือฉันแล้ว​ให้​เพื่อนเค้าถ่ายรุปไว้ฉันโกรธมากเลย​​เพราะมัน​เป็นการไม่ให้เกีรติผู้หญิงมากๆ​เลย​ที​กับรุ่นพี่คนนั้น​ฉฉันว่าเค้าดูให้เกียรติมากพูด​กับรุ่นพี่คนนั้น​ก็ไม่เคยขึ้น​มึงกูเหมือน​ที่พูด​กับฉันแล้ว​คนก็อยู่​กันเยอะด้วยฉันเลย​ทะเลาะ​กับเค้าแล้ว​ด่าเค้า​แต่คำ​ที่เค้าพูแล้ว​ทำให้ฉันรู้สึกแย่มากก็คง​ที่เค้าพูดว่าทำไมเดี๋ยวนี้ฉันทำตัวแบบนี้ที​เมื่อก่อนนะ..มันก็คงไม่มีอะไร​มาก​แต่มันทำให้ฉันคิด​ไปถึงตอน​ที่เค้ากอดปลอบฉันตอน​ที่ฉันร้องให้ตอน​ที่ฉันนอนตักเค้าตอน​ที่เค้าเคยหอมแก้มฉันมันทำไงฉันเหมือนผู้หญิง​ที่แรดๆ​ๆ​ๆ​​ที่ยอมให้เค้าทำอะไร​ก็​ได้ฉันรู้สึกว่า​มัน​เป็น​ความผิดพลาดของฉันมากๆ​​ที่ดันเผลอตัวเผลอใจแบบนั้น​​ทั้งๆ​​ที่ตอนแรกฉันก็รู้สึกว่า​​ที่ฉันทำมันไม่​ได้น่าเกลียดอะไร​​แต่ทำไมตอนนี้มันดูน่าเกลียดจังฉันบอกเค้า​ไปว่าอย่ามายุ่ง​กับฉันเลย​ฉันรำคาญเค้ามากสุดๆ​แล้ว​ตอนนี้อะไร​ๆ​มันก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว​ฉันบอกเค้า​ไปอย่างนั้น​ตอน​ที่พูดฉันรู้สึกว่า​ฉันจิงจังมากด้วยแหล่ะ
ตั้งแต่นั้น​เค้าก็ไม่ยุ่ง​กับฉันอีกเลย​หน้าฉันเค้าก็ไม่มองฉันก็เข้าใจนะ​แต่มันก็ดันเจ็บแฮะรู้สึกตัวเองงี่เง่าฉันเจอเค้าอยู่​​กับแฟนใหม่ของเค้ามันก็เจ็บมากๆ​ภาพตรงหน้าทำให้ฉันร้องไห้บ่อยมาก​เพราะฉันเจอเค้าบ่อยซักพักเค้าก็เลิก​กับแฟนคนนั้น​คบแฟนใหม่​ไปเรื่อยจนตอนนี้ฉันเลิกสนใจแฟนเค้าแล้ว​หล่มันเยอะจนจำไม่หมด​แต่มันก็รู้สึกไม่ดี
จนวันสุดท้ายของการจบม.4ฉันก็เจอเค้า เราก็แค่มองหน้ากันแล้ว​ฉันก็​เป็นคนหลบเองฉันแค่อยากขอเวลาทำใจแค่อยากไอลืมเรื่งต่าง​ที่ฉันเคยทำ​กับเค้าฉันแค่อยากเลิกรู้สึกคิดถึงเค้าแบบนี้ ตอนนี้ฉันก็ยัง​เป็นแบบเดิมยังรักเค้าเหมือนเดิมยังเจ็บเหมือนเดิมเฮ้อ​ใช้เวลาไม่นาน​เพื่อรัเค้าแล้ว​ฉัน​จะ​ต้อง​ใช้เวลาเท่าไหร่​เพื่อ​ที่​จะลืม...​...​...​


คิดซะว่าอ่านนิยายล่ะกันก็มันจำ​ได้ทุกฉากทุกตอนนี่

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๐ : fserwe [C-15781 ], [124.122.5.223]
เมื่อวันที่ : 09 พ.ค. 2552, 01.21 น.

...​.: ดูตัวคุณเองว่า​เป็นยังไง(แม่นดีนะ)
หยิบกระดาษขึ้น​มาเขียน 1 - 10 ห้ามแอบดูเฉลยนะ

ห้ามโกงเด็ดขาด!!!!!!!!!!!!!!!!

1. คุณมีผมสีเข้มหรือสีอ่อน

2. ​ถ้าเกิด​ได้​ไปเดท คุณ​จะเลือก​ไปกินข้าว2ต่อ2 หรือ​ไปปาร์ตี้

3. สีโปรดของคุณ​คืออะไร​ ​ระหว่าง ชมพู, เหลือง, ฟ้าอ่อน , หรือ เขียวน้ำทะเล

4. กิจกรรม​ที่คุณโปรดปรานมาก​ที่สุด​ระหว่าง โต้คลื่น , เสก็ต , หรือ สกี

5. ​ถ้า​จะเลือกท่าเรือ​ระหว่าง อู่เรือรบเก่า , อู่แปซิฟิค หรือ อู่วิคตอเรีย ซีเคร็ต คุณ​จะเลือกอันไหน

6. รัฐ​ที่คุณชอบ​ที่สุด​คือรัฐใด​ระหว่าง แคลิฟอร์เนีย , ฟลอริดา , หรือ โอไฮโอ

7. ในฤดูร้อนคุณ​จะ​ไป ทะเล หรือ ​จะ​ไป​ที่ๆ​เย็นกว่านี้

8. เกิดเดือนอะไร​

9. คุณ​จะนั่งอืดอยู่​​ที่บ้านหรือ ออก​ไปเ​ที่ยว​กับ​เพื่อน

10. ชื่อคน​ที่​เป็นเพศตรงข้าม​กับคุณ

---​=====อธิษฐาน=====---​

*เริ่ม เลย​*


***********

**********

*********

********

*******


******

*****

****

***

**

*

***หยุด!***

*คำตอบ*

1. สีเข้ม-เซ็กซี่ ~ สีอ่อน-หวาน น่ารัก


2. ​ไปกินข้าว2ต่อ2-โรแมนติค ~ ​ไปปาร์ตี้-ขี้เล่น

3. ชมพู-น่ารัก ~ เหลือง-ชอบเสียงดัง ~ ฟ้าอ่อน-ใจเย็น ~ เขียวน้ำทะเล-แข็งแกร่ง

4. โต้คลื่น-ว่องไว คล่องแคล่ว ~ เสก็ต-เด็ดเดี่ยว ~ สกี-กล้าหาญ

5. อู่เรือรบเก่า-น่ากลัว ~ อู่แปซิฟิค-สนุกสนาน ~ อู่วิคตอเรีย ซีเคร็ต-เซ็กซี่

6. แคลิฟอร์เนีย - คุณชอบอยู่​​กับคนมากๆ​ ~ ฟลอริดา-ปาร์ตี้ใน​ความร้อน ~ โอไฮโอ-เงียบ เย็น


7. ทะเล-ผิวสีแทน ชอบ​พระอาทิตย์ ~ ​ที่ๆ​เย็นกว่านี้-ผิวสีอ่อน ​และ หัวโบราน

8. มกราคม-โด่งดัง ~ กุมภาพันธ์-น่ารัก ~ มีนาคม-เสียงดัง ~ เมษายน-ขี้เล่น ~ พฤษภาคม-ใจเย็นมาก

~ มิถุนายน-อารมณ์ดี ~ กรกฎาคม-เรียบง่าย ~ สิงหาคม- สนุกสนาน ~ กันยายน-เงียบ ~

ตุลาคม-กล้าแสดงออก ~ พฤศจิกายน-ชอบยุ่งเรื่อง​คนอื่น(​ทั้งทางดี​และไม่ดี) ~ ธันวาคม-อบอุ่น

9. อืดอยู่​บ้าน-น่าเบื่อ ~ ​ไปเ​ที่ยว​กับ​เพื่อน-บ้าๆ​บอๆ​

10. คนนั้น​​จะตกหลุมรักคุณ!!!!!

​ถ้าคุณโฟสกระทู้นี้​ไปเวปอื่น:


0 เวป...​คำอธิษฐานของคุณ​จะไม่​เป็นจิง


1-5 เวป...​.คำอธิษฐานของคุณ​จะ​เป็นจิงภายใน6เดือน


6-10 เวป...​.คำอธิษฐานของคุณ​จะ​เป็นจิงภายใน2อาทิตย์


11 เวปขึ้น​​ไป...​..​จะ​เป็นจิงเร็วมาาาาาาก

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๑ : namtem007 [C-18822 ], [180.183.138.236]
เมื่อวันที่ : 20 ส.ค. 2555, 18.39 น.

อกหักเว้ย

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๒ : ไม่ต่องรักฉันแต่ขอให้ฉันได้รักเทอ [C-18823 ], [180.183.138.236]
เมื่อวันที่ : 20 ส.ค. 2555, 18.50 น.

เราเคยรัก​ใครคนหนึ่ง​เเต่เราไม่​สามารถ​ที่จาบอก​เขา​ได้​เขา​คือคน​ที่เรารักคน​ที่...​...​...​...​อาจ​จะไม่ใช่คนเเรง​เขาเป็งทหารม้า​ที่บางบอนเรารอ​เขากลับมา​เพื่อจาบอกคาวมจิง​กับเราว่า​เขาไม่​ได้มี​ใครเเต่ทามไม่​เขา​กับเดินมาบอกว่า​เขามีคาวมครัวเเล้วเราอยาก​จะบอกว่าเรารักพี่บัทนะถึงพี่บัท​จะไม่อ่ะอิธิบายทุกอย่างให้เราฟังเราข้าวขอให้พี่บัทมี​ความสุขนะข้าว​จะรอี่บัทอยู่​​ที่เดิม​ที่ๆ​รักเจอกันครั้งเเรง​เพื่อ​จะเจอพี่บัทครั้งสุดท้ายหวังว้่าพี่บัทคงจามานะข้าวรู้ว่าพี่บัทเข้ามาในห้องนี้บ๋อยๆ​หวังว่าพี่บัทคง​ได้อ่านนะจารอ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๓ : แคท [C-18945 ], [49.229.187.120]
เมื่อวันที่ : 07 มี.ค. 2556, 21.38 น.

เรามีลูก​ที่​กำลังน่ารัก 1 คน ​และในทองอีกคน เราทะเลาะกัน​เพราะ​เขาแอบนอกใจ สุดท้ายเข้าก็ทิ้งลูกเมีย​โดย​ที่ติดต่อไม่​ได้​เป็นเวลาหลายวัน พอติดต่อ​ได้เราก็บอกเลิก​เพราะทนไม่​ได้​กับเลื่องนี้ ​เขาไม่เคยแคร์​ความรู้ศึกของเราเลย​สักนิด ​เขาพูกจาไม่​เพราะไม่สุภาพ บอกตรงๆ​ว่าเสียใจมาก ​กำลังทำใจให้​ได้
ขอบคุณสำหลับ​กำลังใจ

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น