นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๑๘ มิถุนายน ๒๕๔๗
กระทบเมฆกระเืทือนคลื่น
กาลตรงกัน
 ฉันเคาะเมฆเล่น หวังให้หล่นเป็นสีสันในวันเหงาแก่คลื่น
เมฆบ่นว่าฉันเล็กน้อย แล้วเขยิบตัวหนี

หนีก็หนีไป

ฉันหอบคลื่นเล่น หวังจะให้มีปลาสักตัวกระโดดมาเล่นด้วย
คลื่นสงบ สยบความร่าเริงของฉัน กลับลำ กลับคำ และกลับใจ

กลับปรับเปลี่ยนอะไรก็ตามใจ

ฉันยืนอยู่กับลม ลมที่หลงตัวเอง แต่คราวใดที่ฉันยืนกับลมเมฆจะสลายตัว
คราวใดที่ฉันยืนกับลมคลื่นจะแตกตัว

ลมหลงตัวเอง ทำให้ฉันมีส่วนได้กระทบเมฆกระเทือนคลื่น

เมฆคงได้แค่ฝันไป เผลอไผลตื่นขึ้นมาก็สลายตัว
คลื่นคงได้แค่เพ้อฝัน งัวเงียตื่นขึ้นมาก็แตกกระจายไปกับทะเล

ถ้าทุกอย่าง คือ ความฝันฉันก็แค่กระทบเมฆและกระเทือนคลื่น

สีสันวันเหงาไม่เคยรู้จัก
ความร่าเริงยังไม่ยุติ
ไม่อยากหนีสิ่งใด และสิ่งที่เปลี่ยนแปลงกลับเป็นเธอ

ฉันก็แค่ยืนอยู่กับลม...ที่หวังอยากให้สิ่งที่ฉันพานพบได้รู้บ้างว่า ฉันมีตัวตน
 
F a c t   C a r d
Article ID A-443 Article's Rate 4 votes
ชื่อเรื่อง กระทบเมฆกระเืทือนคลื่น
ผู้แต่ง กาลตรงกัน
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๘ มิถุนายน ๒๕๔๗
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ไฮกุ กวีโบฮีเมียน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๖๙๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๓
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-1258 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 18 มิ.ย. 2547, 21.15 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น