นิตยสารรายสะดวก  Forward Articles  ๓๐ ตุลาคม ๒๕๖๑
Francine Christophe's Story
อบอุ่น พจนา
...เรา​​จะไม่กินมันในตอนนี้นะลูกนะ แม่​​จะเก็บ​​เอาไว้จนกว่า​​เมื่อไหร่​​ที่เราอดจนลูกทนไม่ไหว แม่ถึง​​จะให้..​​เพราะมันอาจช่วยต่อชีวิตให้ลูกอยู่​​รอด​​ไป​​ได้"...
วันนี้...​เปิด​ไปเจอคลิป​ที่น่าสนใจ เลย​อยากนำมาเล่าสู่กันฟัง ​เป็นเรื่อง​ของผู้หญิง​ที่รอดมาจากค่ายนรกของฮิตเล่อร์ เธอมีบางฉากในชีวิตของเธอมาเผยแพร่ ​และอยู่​ในข่ายของ​ความบังเอิญอย่างมหัศจรรย์ เธอ​เป็นชาวฝรั่งเศสค่ะ​ ดิฉัน​ได้ถอด​ความมาให้ตาม​ที่เข้าใจ อาจ​จะไม่สมบูรณ์นัก ก็ขออภัยด้วยค่ะ​





ฉันชื่อ ฟรานซีน คริสตอฟ เกิด​เมื่อวัน​ที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1933 อัน​เป็นปี​ที่ฮิตเล่อร์​ได้ก้าวมาสู่อำนาจ

นี่ค่ะ​...​เครื่องหมายดาวของฉัน ​ที่​จะ​ต้องติดไว้​ที่หน้าอกเหมือน​กับพวกเราชาวยิวอื่นๆ​​ทั้งหมด...​ขนาดใหญ่เชียวเห็นไหมคะ​?
​โดยเฉพาะติดบนเสื้อของเด็กอายุเพียงแปดขวบอย่างฉันในตอนนั้น​

ในแคมป์(กักกัน) Bergen-Belsen ​ที่เรา​ไปอยู่​...​มีอะไร​​ที่พิเศษ​ได้เกิดขึ้น​ ฉันยังจำ​ได้..พวกเราเด็กๆ​ต่างถือว่า​เป็น
นักโทษสงคราม​ไป​กับ​เขาด้วย ​แต่เหล่ามารดา​ได้รับสิทธิพิเศษเล็กๆ​น้อยๆ​ ​คือ ​สามารถมีของติดตัวสำหรับลูกๆ​เข้า​ไป​ได้แค่คนละถุงเล็กๆ​ ใส่ของ​ได้สองสามอย่าง
บางคนก็​เป็นช๊อคโกแล๊ตสองสามก้อน บางคนก็​เป็นน้ำตาลก้อน บางคนก็​เป็นข้าวสารแค่ขนาดกำมือ

แม่มีช๊อคโกแล็ตมาให้ฉันสองก้อนเล็ก...​​แต่บอกว่า...​
"เรา​จะไม่กินมันในตอนนี้นะลูกนะ แม่​จะเก็บ​เอาไว้จนกว่า​เมื่อไหร่​ที่เราอดจนลูกทนไม่ไหว แม่ถึง​จะให้..​เพราะมันอาจช่วยต่อชีวิตให้ลูกอยู่​รอด​ไป​ได้"

​ต่อมา..ผู้หญิงคนหนึ่ง​​ที่อยู่​ในกลุ่มของเรา ​ที่ไม่มี​ใครทราบมาก่อนว่าเธอ​กำลังตั้งครรภ์ ​เพราะสภาพเธอนั้น​ผอมแห้งจนดูไม่ออก
จน​เมื่อเธอเกิดเจ็บท้องคลอด แม่​ซึ่ง​เป็นเสมือนผู้ดูแลทุกคนในเรือนนอน​ได้ทำการช่วยเหลือ
ก่อน​ที่แม่​จะ​ไป..แม่ถามดิฉันว่า...​
"หนูจำช๊อคโกแล๊ต​ที่แม่เก็บไว้ไหมลูก?"
"จำ​ได้ค่ะ​แม่"
"แม่ขอก้อนนึงนะ แม่​จะ​เอา​ไปให้เอเลน ​เขา​กำลัง​จะคลอดลูก...​​เขาอาจ​จะไม่มีชีวิตรอด ​ถ้า​ได้กินช๊อคโกแล็ต..เธออาจ​จะรอดนะลูก"
"ค่ะ​ แม่...​ให้เธอ​ไปเถอะ"

เอเลนคลอดลูกออกมา ​เป็นทารก​ที่ตัวเล็กมาก ไม่แข็งเรง เธอ​ได้กินช๊อคโกแล๊ต​และเธอรอด...​ไม่ตาย
ซ้ำยังกลับมา​ที่เรือนนอนตามปรกติ ทารกน้อยนั้น​...​ไม่เคยร้องสักแอะ ไม่เคย​แม้​แต่ส่งเสียงอืออาอะไร​เลย​​แม้​แต่นิดเดียว

หกเดือน​ต่อมา..​ที่ถึงวัน​ที่พวกเรา​ได้รับการปลดปล่อย ขณะ​ที่เราช่วยกันเก็บข้าวของอยู่​นั้น​ หนูน้อยคนนั้น​​ที่มีอายุ​ได้หกเดือน ร้องไห้จ้า ดังสนั่นขึ้น​มา​เป็นครั้งแรก...​
เหมือน​กับว่า​เขาเพิ่ง​จะเกิดขึ้น​มา...​

พวกเรา​ได้เดินทางกลับสู่ฝรั่งเศส...​

​เมื่อสองปีก่อน...​ลูกสาวของฉัน​ได้ถามขึ้น​มาว่า
"แม่คะ​...​สมัยนั้น​ตอน​ที่แม่กลับมา...​แม่ไม่​ได้​ไปหาหรือพบจิตแพทย์หรือนักจิตวิทยา​เพื่อขอรับการบำบัดมั่งหรือคะ​?"
"เออนะ...​​แต่สมัยนั้น​เราไม่มีแพทย์อย่างนั้น​นะลูก หรืออาจ​จะมี...​ก็ไม่มี​ใครคิดถึงเรื่อง​นี้กันเลย​..​แต่หนูพูดขึ้น​มาก็ดีแล้ว​ แม่​จะทำการสัมนาในหัวข้อนี้​เพื่อหาคำตอบดู"
ใน​ที่สุด ฉัน​ได้จัดการสัมนาขึ้น​ ในหัวข้อว่า...​"หาก​เมื่อปี 1945 หลังจาก​ที่รอดชีวิตออกมาจากค่าย​และพวกเรา​ได้พบ​กับจิตแพทย์ ผลออกมา​จะ​เป็นอย่างไร?"
ฉันมีผู้​ที่ให้​ความสนใจเข้ามาร่วมในการณ์นี้ในหลายสาขาอาชีพ นักจิตบำบัด จิตแพทย์ นักจิตวิทยา ทหารผ่านศึก ​และประชาชน​ที่สนใจอื่นๆ​
ต่างคนต่างมี​ความคิดเห็น​ที่นำมาเสนอแนะ​ได้อย่างน่าสนใจ...​

จนกระทั่ง...​มีสตรีนางหนึ่ง​ปรากฏตัวขึ้น​...​แนะนำตัวเองว่า..
"ดิฉันอยู่​​ที่ มาร์กเชย์ ​เป็นจิตเวช ​และก่อน​ที่ดิฉัน​จะเสนอ​ความคิดเห็นในเรื่อง​นี้...​ดิฉันมีอะไร​บางสิ่งบางอย่าง​ที่​จะขอมอบให้แก่ คุณฟรานซีน คริสตอฟ"

เธอหมายถึงฉัน...​

เธอล้วง​ไปหยิบสิ่งหนึ่ง​ออกมาจากกระเป๋า...​ส่งมอบให้​กับฉัน มัน​เป็นช๊อคโกแล็ตหนึ่ง​ก้อน...​​และบอกว่า..

"ดิฉันเองค่ะ​...​​คือทารกคนนั้น​...​!!!"



Born in 1933, Francine Christophe was deported with her mother at the Bergen-Belsen concentration camp in 1944. Released the following year, she continues to share her experience and memories, particularly with the younger generations.
youtube

http://www.youtube.com/watch?v=ftugbci9ohg


แก้ไขข้อ​ความ​เมื่อ 13 มีนาคม 2559 เวลา 04:21 น.
By WIWANDA 13 มีนาคม 2559 เวลา 03:22 น.
https://pantip.com/topic/34904179

 

F a c t   C a r d
Article ID A-3862 Article's Rate 0 votes
ชื่อเรื่อง Francine Christophe's Story
ผู้แต่ง อบอุ่น พจนา
ตีพิมพ์เมื่อ ๓๐ ตุลาคม ๒๕๖๑
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เก็บความคิดมาฝาก
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-19434 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 30 ต.ค. 2561, 19.45 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น