นิตยสารรายสะดวก  Forward Articles  ๒๗ กรกฏาคม ๒๕๖๑
ปู่พระยา..ตาคุณพระ
อบอุ่น พจนา
.....ฉันอยู่​​​​แต่ เมืองนอกมานานเหลือเกิน..จนอาจ​​จะลืมอะไร​​​​ไปบ้าง.. อยาก​​จะเล่าต่อๆ​​​​ไป..ถึงสิ่ง​​ที่คั่งค้างในจิตใจ..คำตอบก็คง​​จะหา​​เอาจากพวกคุณๆ​​​​ที่อ่านนี่แหละ​​...​​...
..ฉันอยู่​​แต่
เมืองนอกมานานเหลือเกิน..จนอาจ​จะลืมอะไร​​ไปบ้าง..
อยาก​จะเล่าต่อๆ​​ไป..ถึงสิ่ง​ที่คั่งค้างในจิตใจ..คำตอบก็คง​จะหา​เอาจากพวกคุณๆ​​ที่อ่านนี่แหละ​...​อย่าง​ที่บอกใช่ไหม
ว่าอยู่​ต่างด้าวซะนาน..ฉันก็มัก​จะเจอ​แต่เรื่อง​รับรอง..ลูก
​เพื่อน ลูกญาติ แล้ว​ก็มาถึงชั้นหลาน ใน​ที่สุดก็ถึงขั้น..
ลูกหลานของ​เพื่อนของเำพื่อน...​​ที่มีจุดประสงอย่างเดียวกัน
​คือมาเรียนหนังสือ..​เพื่ออนาคตในวันข้างหน้า...​​ส่วนใหญ่ก็
​จะมีการเตรียมตัวมาดี..​แต่ใน​ส่วน​ที่ก็ไม่น้อยนัก..นี่น่า​เป็น
ห่วง...​ดัง​จะยกตัวอย่าง...​นี่​คือเรื่อง​จริง...​.

ฉัน​ได้รับโทรศัพย์จาก​เพื่อน..ว่า..เจ้านาย​ที่ทำงาน​จะมาส่งลูกเรียนหนังสือ..
ในเมือง​ที่ฉันอยู่​เนี่ย..ขอให้ฉันช่วยอำนวย​ความสะดวก​ให้หน่อย​..
เรื่อง​รถรา...​​ที่อยู่​..​และอื่นๆ​
ก็สรุปว่า..ตู​ทั้งสิ้น..​แต่ฉันชัก​จะชิน..จนจัดระบบ​ได้แล้ว​
จากประสบการณ์​ที่ช่ำชองในกระบวนญาติตัวเอง​ที่มี​เป็นสิบ

...​.แล้ว​​เขาก็มาถึง...​เด็กสาวเพิ่งจบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยมีชื่อของไทย..
​พร้อมมารดา​ที่มีมาดคุณนาย เกินร้อย...​
คุณนายเรียกแทนตัวเองว่า"คุณแม่"​กับลูกทุกคำ
​และ​จะลูกคะ​ลูกขาตลอดการสนทนา..จนฉันรู้สึกเฝือๆ​
ไม่คุ้น​กับการสนทนา​ที่ขาด​ความ​เป็นธรรมชาติอย่างนี้จริงๆ​
อะไร​ก็ไม่ร้ายเท่า...​คุณหนู..นั้น​มีอาการเหมือนลูกแมว
​ที่คลอดก่อนกำหนด..พูดจา​แต่ละทีก็แงัวแงัว..แล้ว​มัก​จะ
ม้วนหลบอยู่​ข้างแขนอันอวบอูมของ"คุณแม่" ยอดคุณแม่
​ที่ว่านี่ก็อรรถาธิบายต่อฉันเสียยาวยืดว่า..ลูกสาวชอบไม่ชอบอะไร​...​
​ต้องหรือไม่​ต้องอะไร​..เหมือน​กับว่าฉัน​จะ​ต้องมาดูแลเธอตลอดจนเรียนจบหยั่งงั้น..

ยอดคุณแม่คงลืม​ไปว่า..ฉันไม่ใช่ลูกน้องในกระทรวง...​ฉันเพียง​จะอำนวย​ความ
สะดวก​เล็กๆ​น้อยๆ​ในฐานะ​ที่​เพื่อน"ขอมา" ก็เท่านั้น​..ลูกสาวนั้น​..ช่วยเหลืออะไร​ตัวเองไม่​ได้เลย​...​เช่น..สอนให้​ใช้เครื่องซักผ้า...​เธอถามว่า...​ตัองซักเองหรือคะ​?
สอนให้​ใช้เครื่องล้างจาน เธอว่าเธอ..แพ้น้ายาล้างจาน..
"คุณแม่"​จะเห็นขัน..อย่างน่าเอ็นดูว่า..แย่เลย​ค่ะ​..น้องหนู
ไม่เคยทำมาก่อน..คง​ต้องมาฝากให้คุณอาสอนสักพักแล้ว​ค่ะ​..
อยู่​บ้านก็ไม่เคยให้ทำอะไร​..ก็แก"เรียนหนัก"นี่คะ​..

...​.ฉันถึงนึกถึง​ความหมายของคำว่า EQ ขึ้น​มาทันที...​นี่ยังมีเผ่าด้อยอีคิว
ยังหลงเหลือในบัณฑิตไทยอีกหรือ? นี่​เป็น
​ทั้งแม่​ทั้งลูกเลย​นะ..ไมใช่ธรรมดา..น้องหนูทำอะไร​ไม่​เป็นเลย​จริงๆ​
เธอโทรมาว่า..หลอดไฟขาด...​ขอรบกวนคุณอา
​ไปช่วยใส่ให้หน่อย​..ฉันก็นึกว่าไฟเพดาน..รีบ​ไป..แหม
มันน่าเบิร์ดกระโหลกนัก...​ไฟห้วเตียง...​ก็เลย​สอนให้เปลี่ยนเอง...​
เธอว่า..กลัวไฟดูด

...​.สมัยนั้น​ยังไม่มีโฟนการ์ดเหมือนสมัยนี้..เธอโทรคุย​กับ"คุณแม่"ทุกวัน..
แล้ว​คุณแม่เธอก็โทรหาฉัน..วนอยู่​อย่างนี้..ค่าโทรศัพย์
เดือนแรกก็ร่วมพันเหรียญ

...​.จนฉันมาเมืองไทย..ก็เล่าให้​เพื่อนฟังว่า..สงสัยน้องหนู
​จะ​ไปไม่รอด..​จะเรียนหนังสือในอเมริกานี่มัน​ต้องฉับไว..
ขืนยังอาบน้ำเช้า​เย็น..ทาครีม​ที่แขนขาอยู่​ทีละชั่วโมงนี่
ไม่ทันกินแน่ๆ​...​​เพื่อนฉัน..มันก็ยิ้มๆ​​ที่มุมปาก..มันว่า..
เออ..เดี๋ยวนี้พวกมีระดับ​เขาเลี้ยงลูกกันแบบนี้ละว่ะ..
ฉันก็นึกว่า"คุณแม่"​และน้องหนู..นี่..​เป็นประเภท
..ปู่​พระยา..ตาคุณ​พระ..ก็เลย​ถาม​เพื่อนว่า "สายไหน"วะ
คำตอบ​เพื่อนฉันแทบสำลักกาแฟ...​ว่า..จำร้านข้าวขาหมู
ในซอกบางลำพู​ได้ไหมวะ..​ที่แกกะฉันชอบ​ไปง่ะ..
."คุณแม่"...​​เขา​เป็นลูกแป๊ะนั่นไง..
ยังเคยเสริฟเราด้วยมั้ง...​??

จากคุณ : wiwanda (WIWANDA)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~



P.S.บท​ความ นี้​เป็นเมลส่ง​ต่อมาค่ะ​ หากมี​ใครทราบ​ที่มา
กรุณาแจ้งให้ดิฉันทราบด้วยนะคะ​ ​จะ​ได้ไม่​ต้อง เก็บซ้อน ในเวปนี้
ขอขอบคุณค่ะ​
​โดย : อบอุ่น พจนา

 

F a c t   C a r d
Article ID A-3860 Article's Rate 0 votes
ชื่อเรื่อง ปู่พระยา..ตาคุณพระ
ผู้แต่ง อบอุ่น พจนา
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๗ กรกฏาคม ๒๕๖๑
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เก็บเสียงหัวเราะมาฝาก
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-19425 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 27 ก.ค. 2561, 23.50 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น