นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๐๖ มิถุนายน ๒๕๖๐
อย่าลืมฉัน...สันกำแพง ตอนที่2
เล็ก โยธา
...ผมว่าธรรมเนียมการพาผู้ชายหรือผู้หญิง​​ที่คบหาดูใจกันใหม่ใหม่เข้าบ้าน​​เพื่อพบปะผู้ใหญ่ภายในบ้าน ​​เป็นการตัดไฟของปัญหา​​แต่เนิ่นเนิ่น...
"อย่าลืมฉัน..สันกำแพง

ตอน​ที่2

ผมว่าธรรมเนียมการพาผู้ชายหรือผู้หญิง​ที่คบหาดูใจกันใหม่ใหม่เข้าบ้าน​เพื่อพบปะผู้ใหญ่ภายในบ้าน ​เป็นการตัดไฟของปัญหา​แต่ต้นลม​ที่ชาญฉลาดพ่อแม่ของหล่อนหรืออาจ​จะ​เป็นของคนเหนือบางคนด้วย เหตุว่าการคบหา​ที่อยู่​ในสายตาพ่อแม่​และ​ความสัมพันธ์อันดีของทุกคน​ที่มีต่อกันมาตลอด การออกนอกลู่นอกทางย่อม​เป็น​ไป​ได้ยาก น่า​จะเกิดผลดีต่อทุกคนด้วยซ้ำ​ไป
เรื่อง​เหล่านี้ไม่ใช่เรื่อง​ของการใจง่ายหรือให้ท่าอย่าง​ที่เราคนใต้เข้าใจกัน

ตกเย็นกลับมีเซอร์ไพส์ด้วย
งานเลี้ยงขันโตรกเล็กเล็กรับขวัญลูกสาวกลับบ้าน​พร้อมด้วยอนาคตลูกเขย​ที่ทุกคนคิดว่า​เป็น​เพื่อน​ที่เรียนด้วยกัน​ที่กรุงเทพ
มิน่าล่ะ...​​เพราะทุกคนนึกว่า​เป็น​เพื่อนร่วมมหาลัยของลูกสาว..อะไร​อะไร​จึงดูง่ายขึ้น​​และต้อนรับเหมือน​กับญาติมิตรกันเลย​ทีเดียว

ด้านหลังโรงงาน ต้นทองกวาวริมรั้ว3-4ต้นทิ้งใบ​และออกดอกบานสะพรั่งเต็มต้นรับฤดูหนาว ดอก​กำลังร่วงแดงเต็มลานกว้าง​ไปทั่ว

เรานั่งคุยกันใต้ต้นทองกวาวผมหยิบดอกทองกวาว​ที่ร่วงอยู่​บนโต๊ะยื่นให้แก่เธอ
หล่อนอมยิ้ม​และเหน็บดอกไม้ร้อยเข้า​กับผมยาวสรวย แสงสะท้อนแวววาวของเส้นผม​เมื่อ​ต้อง​กับแสงจันทร์ในคืนเดือนเพ็ญ...​...​มันทำให้เธอดูสวยมากในคืนนี้

ลมหนาวพัดมา​เป็นระลอก ดอกทองกวาวร่วงดอกแล้ว​ดอกเล่า ​พร้อม​กับ​ความเย็นยะเยือกเข้า​ไปในหัวใจของเรา...​..​ทั้ง​ที่​ความอบอุ่นอยู่​ใกล้กันแค่เอื้อม หล่อนเองก็ดู​จะหวั่นไหว​กับบรรยากาศเช่นนี้​แต่แสร้งยิ้มกลบเกลื่อนอาการอย่างอายอาย

" อ้ายคนเก่งเฮียนคณะวิศวะ ในมอชอ.คงเนื้อหอมขนาด
น้องเฮียนราม คงสู้แม่ญิงในมอบ่​ได้?"

" อ้ายว่า น้องคิดดีแล้ว​ ​ที่กลับมาอยู่​บ้าน แล้ว​วางแผน​จะเอ็นใหม่อีกครั้ง เรื่อง​แบบนี้พลาดกัน​ได้" ผม​ได้​แต่ปลอบเธอ

" ​ความรักก็ด้วย ใช่ก่?"

" ​ความรักไม่ใช่เรื่อง​ง่าย​ที่​จะสั่งให้มันเกิดง่าย​กับ​ใคร​ได้ง่ายง่าย ​ถ้าไร้บุญวาสนาต่อกัน "

" น้องคงทำบุญมาน้อย ก็หวัง​แต่วาสนาอ้าย​จะค้ำชู "

ผมไม่ตอบ ​ได้​แต่กุมมือเธอเบาเบา...​.ให้ไออุ่นสร้าง​ความเชื่อมั่น​และส่งสายตาตอบแทนคำถาม​ที่ถาม​ได้ยากเย็นเช่นนี้

เสียงซึงของลุงศร(ช่างกลึงไม้) ดังแว่วลอยลมมา​เป็นระยะ​พร้อม​กับเสียงร้องเพลงพื้นเมืองของแก ผมฟังไม่ค่อยออก​แต่ทำนองไพเราะจับใจ มาในช่วงหลังพอมีเพลงของจรัญ มโนเพ็ชร​ที่พอ​จะคุ้นหูอยู่​บ้าง

สาวสาวช่างทำร่ม คงสนุกสนุก​กับการทำอาหารกัน
ต่างส่งเสียงระริกระรี้หยอกล้อกัน​และมีบางคน​ที่ชายตามาหาเรา​เป็นช่วงช่วง ​พร้อม​กับเสียงหัวเราะมา​แต่ไกล

สักครู่​เมื่อสำรับอาหาร​พร้อมอยู่​บนโตรก(ถาด)อัน​เป็น​ที่มาของคำว่าขันโตรก เราถูกตามให้​ไปร่วมวง อาหาร​ทั้งหมด​เป็นอาหารพื้นเมือง​ที่อร่อยมาก ​แต่ผมเรียกขานชื่อ​ได้ถูก​ต้องแค่อย่างเดียว​คือส้มตำ ​แม้​แต่ข้าวเหนียวก็เรียกผิด​เพราะคนเหนือ​เขาเรียกข้าวนึ่งกัน

มื้อเย็นผมทาน​ได้ไม่มาก​และยิ่ง​เป็นข้าวเหนียวยิ่งกิน​ได้น้อยมันอืดมากกว่าอิ่ม จนแม่ของหล่อนอด​ที่​จะ​เป็นห่วงไม่​ได้จึงถามออกมาว่า

" อาหารลำก่อ...​.บ่าลำกา..อีหล้ามา​เอากระบองมาหื้อเปิ้ล !

เรียกเสียง​ได้ฮาพอดู ผม​ได้​แต่อมยิ้ม​เพราะตอนนั้น​แปลไม่ออกเลย​ นึกอย่างเดียว สงสัย​จะมีรำโชว์กระบี่กระบองอะไร​ซักอย่าง (ฮา)

(ลำแปลว่าอร่อย ​ส่วนกระบอง​เป็นอาหารชนิดหนึ่ง​)

ลุงศร​เอาเหล้าข้าวโพดมาให้ดื่ม ​เพราะ​เป็นผู้ชายคนเดียวผมจำ​ต้องดื่ม​เป็น​เพื่อนแกมันหวานกินง่าย ​แต่ว่าเมาบัดซบเลย​ ​แต่ลุงศรแกกระดก​เอา​เป็นว่าเล่น สักพักพอรู้ตัวว่าเมาเลย​ขอตัวมานอนก่อน

นึกว่างานนี้คง​ได้นอนเช็ดอ้วกลุงศร​เป็นแน่ ​แต่ผมคิดผิดถนัด​ที่แท้แม่หล่อนจัดให้นอนห้องของพ่อ ​ส่วนลูกสาวหอบผ้าหอบผ่อน​ไปนอนกลับแม่​ที่เรือนข้างหลัง

เรือนนอนของพ่อ​เป็นเรือนเดี่ยว​ใช้เก็บอุปกรณ์ทำร่มด้วยจึงอยู่​ติดโรงงานท่ามกลางเรือนแถวชั้นเดียว​ที่สาวสาวช่างทำร่ม​เขานอนกัน...​...​...​คืนนี้​ได้นอนใกล้แม่เสือสมิง​ทั้งหลาย​จะนอนหลับไหมนะ?

ตกดึก...​.เสียงเพลงสงบทุกคนต่างแยกย้าย​ไปนอนกัน รู้สึกปวดฉี่คง​จะกินน้ำ​ไปเยอะ​เพราะไอ้เหล้าข้าวโพดหวาน​ที่แสบคอ

ผมพยายามเปิดประตู​จะออกมาภายนอก​เพื่อเข้าห้องน้ำ...​...​ประตูกลับเปิดบานไม่ออก​เพราะโดนคล้องกุญแจมาจากภายนอก โชคดี​ที่เหลือบ​ไปดูห้องเก็บของด้านหลังห้องมีห้องน้ำในตัวอยู่​ด้วย

ถึง​ได้รู้ว่า...​คุณแม่ยาย(ในอนาคต)เธอไม่ธรรมดา​เอาเลย​จริงจริง

จบตอน​ที่2
นิยายรักหัดเขียนบนสังเวียนหัดรัก

​โดย: เล้ก โยธา

 

F a c t   C a r d
Article ID A-3850 Article's Rate 0 votes
ชื่อเรื่อง อย่าลืมฉัน...สันกำแพง ตอนที่2
ผู้แต่ง เล็ก โยธา
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๖ มิถุนายน ๒๕๖๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-19390 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 06 มิ.ย. 2560, 12.15 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น