นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๘ มิถุนายน ๒๕๕๘
ผู้ทรงเกียรติ์
เปิดฟ้า ก้องหล้า
...ผู้ทรงเกียรติ "ผมตื่นนอนเกือบ​​จะ ๗ นาฬิกาของวันใหม่ ผมสะลัดผ้าห่มออกจากกาย ขณะเอี้ยวตัวผมเท้ามือ​​กับพื้น​​จะลุกขึ้น​​" "ปัง ปัง ปัง .ปานหู​​จะดับตับไหม้ ผมสะดุังนิดหนึ่ง​​​​และพยายามจับทิศทาง​​ที่มาของเสียงปืน...
ผู้ทรงเกียรติ

"ผมตื่นนอนเกือบ​จะ ๗ นาฬิกาของวันใหม่ ผมสะลัดผ้าห่มออกจากกาย ขณะเอี้ยวตัวผมเท้ามือ​กับพื้น​จะลุกขึ้น​"

"ปัง ปัง ปัง ...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​"

"ปานหู​จะดับ ตับ​จะไหม้"

ผมสะดุ้งนิดหนึ่ง​ ​และพยายามจับทิศทาง​ที่มาของเสียง

"ห่าง​ไปประมาณ ครึ่งกิโลเมตร" ผมคะ​เนในใจ​พร้อมกระโจนเข้าห้องน้ำ แล้ว​บ้วนปากล้างหน้ารวก ๆ​ 2 -- 3 ครั้ง สวมเสื้อผ้าลงจากบ้านเป้าหมาย​คือจุด​ที่เกิดเสียง

ผมถึงถนน​พร้อม ๆ​ ​กับ​เพื่อนบ้าน ต่างคนต่างออกมา​โดยอัตโนมัติ​เมื่อ​ได้ยินเสียงบืน ต่างมุ่งตรง​ไปยังบ้าน​ที่คิดว่าเกิดเสียง ​โดยห่วงเจ้าของบ้านยิ่งนัก

สังเกตชาวบ้านจำนวนหนึ่ง​ออกมาอยู่​ร่วมกัน​เป็นกลุ่ม ไม่เคลื่อนไหว เว้น​แต่​ที่ห่างออก​ไปจากจุดนั้น​ ทุกคน​กำลังทยอยเข้า​ไปสู่จุดหมายปลายทาง ณ จุดเหตุการณ์ทันที

"บ้าน อบต.หรือไม่"

"ไม่แน่ใจ"

"ผม​และ​เพื่อนบ้าน วิ่งประเดี๋ยว ก็ถึงบ้าน​ที่มีเสียงปืนเกิดขึ้น​"

"ท่าน อบต.โดนยิงหรือ" ชาวบ้านตะโกนถามมงคล

ถึงหน้าบ้าน​ที่เกิดเหตุการณ์มีฝูงชนหนาแน่น มงคลแหวกฝูงคนเข้า​ไปเห็นศพนอนคว่ำจมกองเลือด ปรากฏมีแผล​ที่หลัง​และศีรษะมีแผลเหวอะหวะ

"โทร. บอกเจ้าหน้า​ที่บ้านเมืองแล้ว​หรือยัง" มงคลถาม

"โทร. แล้ว​ค่ะ​" ภรรยาของผู้เสียชีวิตสะอึกสะอื้น

ใกล้บันไดบ้านอาคารสองชั้น หลังคาปั้นหยา ชั้นล่าง​ส่วนหน้าโปร่ง​เป็นใต้ถุน ​ส่วนหลัง​เป็นห้องครัว ห้องน้ำ ห้องสัมภาระ​และห้องคนงาน​เป็นคอนกรีตหน้าต่างกระบานไม้ ชั้น​เป็นไม้มีหกห้อง ทางด้านตะวันออกขนาน​ไป​กับถนน​เป็นสำนักงานชั้นเดียวมีห้องรับแขก ​และห้องพัก ด้านหลัง​เป็นสวนผลไม้

ญาติของ อบต.​ที่จมอยู่​ใน​ความเศร้าโศกเสียดายต่างเพ้อพรรณนา​ระหว่าง​ที่​กำลังสะอึกสะอื้นอย่างรันทดท้อจนบ้างครั้งร้องไม่ออก​แต่น้ำตาไหลริน​เป็นสายไม่ขาดระยะ พอ​จะจับข้อ​ความ​ได้บ้างว่า อบต.ปฐมโยธิน แก้วประกายรัศมี ​เป็นคนดี สุภาพ น่ารัก น่าเสียดายจัง ยังหนุ่ม มาด่วนเสียชีวิต ทำไมสำหรับตนชั่ว สร้างปัญหาให้บ้านเมือง สังคม ยังลอยนวลอยู่​​ได้ "ยมบาลเจ้าขา ...​. ทำไมจึงไม่เห็น​ความชั่วของคนชั่วเหล่านั้น​ อือ ฮือ ทำไมคนดีตายง่ายจัง"

จากคำ​ที่​ได้ยินทำให้มงคลนึกถึงเหตุการณ์ ​เมื่อสามวัน​ที่ผ่านมา ณ วัดทุ่งย่านมันหลา ในงานพิธีงานศพคนหนึ่ง​ของมงคล หลังจาก​ที่​พระสงฆ์สวด​พระอภิธรรมแล้ว​ พิธีกร​ได้เชิญแขกผู้มีเกียรติ​ทั้งในตำบล​และบุคคล​ที่อยู่​ตำบลอื่น ๆ​​เป็นผู้ทอดผ้าบังสุกุลหน้าหีบศพตามลำดับนาม​ที่เสนอไว้ ผ้าผืนสุดท้าย​เป็นหน้า​ที่ของประธาน​ที่คณะเจ้าภาพ​ได้รับเกียรติจากท่าน ด้วย​ความอบอุ่น​และของคุณ​เป็นอย่างยิ่ง ท่าน อบต.ปฐมโยธิน คนหนึ่ง​ด้วย​ที่​ได้รับเกียรติให้ทอดผ้าบังสุกุลในวันนั้น​

พิธีกร​ได้ขออนุญาตท่านประธาน​และแขกผู้มีเกียรติแล้ว​จึง​ได้คัดเลือกบุคคลเข้าร่วมพิธี เช่น ผู้​เอาผ้าใส่พาน ผู้นำผ้า​ไปมอบผู้มีเกียรติ​ที่เข้าทอดผ้าให้​พระ​ได้ทำพิธี จนผืนสุดท้าย

มงคลนั่งฟัง​และมองด้วย​ความสนใจว่ามีผู้ใดบ้าง​ที่คณะเจ้าภาพให้เกียรติในครั้งนี้
​เมื่อฝ่ายเจ้าหน้า​ที่​พร้อมแล้ว​ พิธีกร​ได้เรียนเชิญคุณปฐมโยธิน แก้วประกายรังสี​เป็นผู้ทอดผ้าบังสุกุลคนแรก​และขอเชิญ​พระวัดคลองหอยขม​เป็นรูปแรก

"ออ อบต.ปฐมโยธิน แก้วประกายรังสี คนนี้ ผม​ได้ข่าวว่า​และเห็นเหตุการณ์ด้วยตนเองเกี่ยว​กับอาชีพของตนเอง ดังนี้

"​เขา​เป็นผู้​ที่มี​ความร่ำรวยหลังจาก​ได้​เป็นเจ้าหน้า​ที่ อบต. สมัย​ที่ 3 ผ่าน​ไป นายปฐมโยธิน​ได้​เป็นผู้จัดการบริษัทก่อสร้างในตำบลอย่างไม่เปิดเผย ​โดยมอบให้ลูกพี่คนหนึ่ง​รับ​เป็นเจ้าของกิจการบริษัท ​ซึ่ง​ได้จดทะเบียน​เป็นผู้ดำเนินการ ​แต่การบริหารจริง ๆ​ อยู่​​ที่ อบต. ปฐมโยธิน ​เขารับเหมาก่อสร้างภายในตำบล​ได้ทุกอย่าง ตั้งแต่การสร้างถนน ท่อระบายน้ำ ถม​ที่ คันนบกั้นน้ำ เทคอนกรีต ​และรับจ้างทั่ว​ไป​และญาติผู้ใกล้ชิดบอกว่า " อบต. ปฐมโยธิน ​ได้ทำการซื้อเสียงด้วยเงินจำนวนเกือบล้านบาท​ จึง​สามารถ​เป็นเจ้าหน้า​ที่ของ อบต.ในครั้งตำบลนี้เลือกตั้งนั้น​​ได้" มงคลหายใจเข้าลึก ๆ​ ​และลมออก​โดยไม่​ได้ตั้งใจ หรือท่าเรียกว่า "ถอนใจ"

"นี่หรือท่านผู้ทรงเกียรติ ​ซึ่งทำหน้า​ที่​โดยการ​เอารัด​เอาเปรียบประชาชน ในการก่อสร้าง ​ซึ่งไม่มีคู่แข่งขันในการประมูลราคา ทำให้ราคาการประมูลต่ำ ​เมื่อทำกิจการ​จะ​ได้กำไรมาก ๆ​ ถนนบางแห่งสร้างเสร็จไม่ถึงปี หรือปีกว่า ๆ​ ก็พังแล้ว​ สันนิษฐานว่า​ความหนาของถนนไม่ตรง​กับข้อกำหนดในสัญญา​ที่ทำกันไว้ หรือทำสัญญาให้หน่วยงานเสียเปรียบ การตรวจรับก็ทำกันเองภายใน จึงตรวจผ่าน​ไปอย่างง่ายดาย ข้าพเจ้าคิดว่า

"นี่​คือการสูบเลือดจากประชาชน ​เพราะงบประมาณแผ่นดินไม่ว่า​จะ​เป็นงบ​ส่วนตำบลหรือ​จะงบ​ส่วนกลางก็​เป็นของประชาชน​ทั้งนั้น​ ประชาชน​เป็นเจ้าของเงินภาษี หรืองบประมาณ ​เพื่อนำ​ไป​ใช้ในการพัฒนาประเทศ ​และประชาชนไม่​ได้วอนขอหรือขอร้องให้​เขา​ไปสมัคร​เป็นสมาชิก อบต, ​แต่​เขาอาสาเข้ามาเอง ยังอุตส่าห์​ไปกราบไหว้ขอร้องให้ให้โอกาส​เขาสักครั้งหรืออีกสักครั้ง ​เพื่อ​เขามาพัฒณาประเทศชาติ​และช่วยเหลือประชาชน"

"​แต่​เพื่อตัวของ​เขาเอง เช่น ท่านผู้ทรงเกียรติ ​เขามีโครงการอะไร​​ที่ช่วยเหลือประชาชนให้ดำรงชีพอยู่​อย่างพอเพียง"

"คณะเจ้าภาพขอขอบ​พระคุณคุณปฐมธิน ไว ณ ​ที่นี้ด้วย" พิธีการกล่าวเสียงใส
อันดับต่อ​ไป ขอเชิญคุณธรธำรงค์ บรรจงรักษ์แก้วตา ​เป็นผู้ทอดผ้าบังสุกุล ขอเชิญครับ​"

ผู้ใหญ่ธรธำรงค์ลุกขึ้น​เดินอย่างสง่าเดินผ่าน​ที่ประทับ​พระพุทธรูป ท่านพนมมือขึ้น​จรด​ระหว่างคิ้ว ​เมื่อท่านเดินผ่านหน้าประธานในพิธีก็หันหน้าเข้าหายืนตรง​และคำนับหนื่งครั้ง ​เป็นการขออนุญาต​โดยอัตโนมัติตามมารยาท ​และหัน​ไปเดินตรง​ไปยังหน้าศพ​เพื่อปฏิบัติหน้า​ที่ตาม​ที่พิธีกรเรียนเชิญไว้ตามเจตนาของคณะเจ้าภาพ

"ผู้ชายคนนี้ รูปร่างขาวโปร่งผิวดี ใบหน้ายิ้มแย้ม มีบุคลิกอัธยศัยดี ​ใครเห็น​ใครชอบ พูดจาสุภาพ ชอบ​เอาใจผู้อื่น"

"​แต่อดีต ​เขา​เป็นโจร​ที่เคยปล้น ฆ่าคนมาแล้ว​ ​ที่บ้านไม่มีทำชั่วอะไร​ ​แต่​ไปต่างจังหวัด บุคคล​จะรู้จักท่านในนามของนักรีดไถ นักเรียกค่าคุ้มครองในการก่อสร้าง เช่น การสร้างถนน การสร้างอาคาร จากบริษัท​ที่มาจากต่างจังหวัด ในบ้านเราจึงไม่มีคนรู้พฤติกรรมของท่าน ชาวบ้าน​จะรู้​แต่คุณงาม​ความดี​ที่ท่านสร้างเท่านั้น​ พฤติกรรมภายนอก ​เป็นคนดี​ที่แสนดี สุภาพ เรียบร้อย​"

"​แต่วันนี้ท่านถูกลอบทำร้าย สร้าง​ความฉงนสนเท่ห์ แก่ญาติพี่น้อง​และท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน"

"ผมนึก​ไปถึงการเชิญผู้ทรงเกียรติ​เมื่อสามวันก่อนอีก"

"อันดับต่อ​ไป คณะเจ้าภาพขอเชิญคุณธรธำรง บรรจงรักษ์แท้ ​เป็นผู้ทอดผ้าป่าบังสุกล ขอเชิญครับ​"

"​เขา​เป็นคนร่างใหญ่ หนวดเครายาว การ​แต่งกายเสื่อผ้าราคาแพง ทรงหลวม ๆ​ ทูมทามเล็กน้อย ​เขาเดินช้า ๆ​ อย่างมั่นคง ​และมั่นใจ"

"คนนี้​เป็นนักบุญช่วยเหลือสังคม ผู้ยากจนตามโฮกาส​แต่​เขามีบ่อนการพนันอยู่​ชายแดนต่างประเทศ ​เขา​ได้กำไรปีละหลายล้านบ่ม ​เขาปล่อยเงินกู้ บางครั้งทวงหนี้ ทวงหนี้ไม่​ได้ก็​ใช้วิธีการ​ที่โหดร้ายทารุณถึง​กับฆ่าก็มี ทราบข่าวว่า อดีตก่อนมาสมัคร​เป็น อบต. ​ได้​แต่งงาน​กับลูกสาวของนักเลงอิทธิพลในตำบลนี้ โอกาส​ต่อมาสมัครทางการเมืองประสบ​ความสำเร็จ นี่หรือผู้คนเช่นนี้ ​เป็นผู้ทรงเกียรติ​ได้ด้วยหรือ การเลือกตั่ง​เขาทุ่มเงินอย่างมหาศาล ​ซึ่ง​เป็นการผิดกติกาของการเลือกตั้งในระบอบประชาธิปไตย ​เมื่อลงทุนแล้ว​​เขาก็ย่อมถอนทุนคืน​เป็นธรรมดา ไม่มีการค้าใด​ที่ไม่​ต้องการลงทุน ​เมื่อลงทุนแล้ว​ก็ย่อมมุ่งกำไร​เป็นสำคัญ"

"อันดับต่อ​ไปคณะเจ้าภาพขอเรียนเชิญ คุณเสมอสุข เทียมทานประสานสุข ​เป็นผู้ทอดผ้าบังสุกุล"

"ท่าน​เป็นคนหนุ่มร่างเล็ก ผิวเรียบ ผมดำเรียบสนิท สวมเสื้อผ้าสูตรดำทับเชิรตขาว ผูกไทน์ดำตามธรรมเนียม เดินตรงพานผ้ารับนำมาพาดตัด​กับสายโยง ถอยหลัง​ไปยืนพนมมือขณะ​ที่​พระสงฆ์ชักผ้าบังสุกุล"

"ผู้ชายคนนี้หรือ ​เขาเคยฆ่าลูกของศัตรูของพ่อ​เมื่อวัยหนุ่มด้วยอิทธิพล ​และเงินทอง ​เขาจึง​ได้หรือ​ไปอยู่​ต่างจังหวัด ​เขาเรียนหนังสือในมหาวิทยาลัยจนจบปริญญาตรี"

"​เขามีมือปืนรับจ้าง​เป็นสิบคน ​เขาสั่งฆ่าผู้​ที่ขัดขวางผลประโยชน์ของ​เขา บางครั้ง​เขาสั่งฆ่า​เพราะอารมณ์ฉุนเฉียว เดี่ยวนี้​เขา​เขามารับหน้า​ที่​เป็นผู้บริหาร​และ​ใช้อำนาจในการชักจูงให้สมาชิกด้วยกัน คนงาน ​และประชาชนทั่ว​ไปรวม​ทั้งญาติพี่น้อง ให้ปฏิบัติตามคำสั่ง​ที่​เขาปรารถนา​ได้อย่างง่ายดาย ให้เห็นว่า​เป็นการปกครองอย่างสงบเรียบร้อย​"

"ต่อ​ไปคณะเจ้าภาพขอเรียนเชิญ คุณสุริยฉัตร ประโทนทองเพทาย รองนายกเทศบาลตำบลตะแบกบานแปรกฟ้า ​เป็นผู้ทอดผ้าบังสุกุลคนต่อ​ไปครับ​ เชิญครับ​"

"ชายผู้นี้ร่างโปร่งสูง ผมขาว หลังค่อมนิด ๆ​ มองแล้ว​สง่า มีอาการยิ้มบนใบหน้านิด ๆ​ เดินช้า ๆ​ อย่างสง่า สายตาส่าย​ไปมาช้า ๆ​ ขณะเดิน สำรวม​ความสงบ สายตาไม่มีประกายแห่ง​ความปวดร้าว​และโหดเหี้ยมทารุณ"

"อดีตจอมโจรชื่อดังมาจากต่างจังหวัด ​เขา​ได้มา​แต่งงาน​กับญาติของผมคนหนึ่ง​ ​เขาจึงย้ายถิ่นฐานมาอยู่​​ที่นี่ ​เขาทำสวน ทำนา ทำไร่ มีบุตรด้วยกัน 3 คน จากประสบการณ์ เข้าเท่าทันทุกเล่ห์เหลี่ยมของผู้​ที่มาติดต่อประสานงาน ​เพื่อ​ความดีหรือ​ความชั่วร้าย ​เขาจึง​สามารถปรับเปลี่ยนสถานการณ์ไห้ลูกบ้านอยู่​กันอย่างมี​ความสุข ไม่​เอารัด​เอาเปรียบกัน ช่วยกันทำมาหากิน ​เขา​เป็นคนจริงจัง ทำงานด้วย​ความซื่อสัตย์ ตรง​ไปตรงมา จึงไม่ค่อยถูกใจของสมาชิกในกลุ่มนัก"

"ยังมีบุคคลอีกหลายท่าน​ที่​ได้รับเกียรตินี้ ​แต่ผมจำชื่อบุคคลเหล่านั้น​​และประวัติของ​เขา​ได้ไม่หมดทุกคน ​แต่สำหรับผู้ใหญ่บ้าน...​​ซึ่งโดนลอบทำร้าย​และเสียชีวิตอยู่​​ที่เชิงบันไดนั้น​ สร้าง​ความอาลัยเสียดายแก่ญาติพี่น้อง​และ​เพื่อนบ้าน​เป็นอย่างยิ่ง มีหลายคนส่งเสียงร้องไห้โฮ บางคนสะอึกสะอื้นอยู่​มิขาดระยะ ทางคนเพียงน้ำตาคลอเบ้าจนคลั่งแดง บางคนน้ำตาหยดไกลรินสู่แก้มหยดแก้วหยดเล่า บางคนน้ำตาไหลรินมิขาดระยะ บรรยากาศเต็ม​ไปด้วย​ความโศกเศร้า เงียบเหงา"

"บรรยากาศเงียบวิเวกวังเวงไม่มี​แม้เสียงนกร้อง เช่นตอนเช้า​ของวันก่อน ๆ​"

"เลือด​กำลังไหลรินจากร่างของ อดีด อบต.ท่วมนอง​ไปทั่วบริเวณ

"ขณะนั้น​เจ้าหน้า​ที่ตำรวจมาถึงสถาน​ที่เกิดเหตุ ​พร้อมแพทย์ชันสูตรศพ"

"เจ้าหน้า​ที่ตำรวจถามถึงเหตุการณ์​และแพทย์ก็วัดระยะทางจากบันไดถึงศพ ถ่ายรูปรอบทิศทาง​และพลิกร่างของ อบต. ให้หายขึ้น​​และสำรวจรอยแผลถูกยิง แล้ว​นำศพออกจาก​ที่เสียชีวิตมอบให้ญาตินำทรายมากรบกองเลือด ทำ​ความสะอาดสถาน​ที่​และให้แอลคอฮอล์ทำ​ความสะอาดศพ​และเปลี่ยนเสื้อผ้าให้"

ร่าง อบต.ปฐมโยธิน.สงบอยู่​บนแคร่ไม้ไผ่ปูด้วยสาดกระจูด หนุนหมอนใบเล็ก ๆ​ คลุมด้วยผ้าแพรอย่างดีสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีไพรเขียวนวลสะดุดตาจากปลายเท้าถึงศีรษะ

ภายใต้ร่าง​ที่นอนสงบนิ่งนี้ ​ซึ่งทุกคนเห็นตามสภาพของ​ความจริง​ที่ อบต.ปฐมโยธิน
​เป็นคนมีอารมณ์เย็น ชอบยิ้ม ไม่ค่อยพูด พูด​แต่สิ่ง​ที่​เป็นประโยชน์ต่อสังคม​และผู้อื่น จึง​เป็น​ที่รักของ​ใครต่อ​ใคร​ที่​ได้พบเห็น

​ถ้ามองให้รู้สึก​ไปกว่านั้น​ อบตปฐมโยธินผู้นี้มี​ความ​สามารถมากมาย​หลายด้าน เช่น ขณะ​ที่มีบริษัทมารับเหมา สัมปทาน การก่อสร้างถนน สร้าง​ความเจริญให้หมู่บ้าน​และจังหวัด อบต.ปฐมโยธิน.​จะให้คน​ไปติดต่อ เช่นให้ลูกน้อง​ไปเ​ที่ยว​และทะเลาะ​กับพวกคนงานของบริษัท ​เมื่อมีบาดเจ็บกัน ก็มีการประสานงานติดต่อเจรจากัน​และขอค่าคุ้มครองการสร้างถนน ​ถ้าบริษัทไม่ยินยอม ก็​จะไม่รับรอง​ความปลอดภัยของคนงาน​และเครื่องไม้เครื่องมือ

"มีบางบริษัทไม่เชื่อตามคำขอของ คน อบตปฐมโยธิน..มีของหาย เครื่องมือถูกทำลาย ใน​ที่สุดก็​ต้องทำตาม​ที่ คนของ​เขาเรียกร้อง ​แต่ผู้​ที่​เป็นหัวหน้าของ​ทั้งสองฝ่าย​สามารถ​เป็นมิตรกัน​ได้ตราบจนไม่มีการสูญเสียประโยชน์ ​ซึ่งคน​ที่ทราบเรื่อง​นี้ ก็​จะรังเกียจในพฤติกรรมของ อบต. ท่านนี้ ​เพราะ​เป็นการ​เอาเปรียบผู้อื่นแบบเดียว​กับพวกเผด็จการต่าง ๆ​ ​เป็นการละเมิดสิทธิเสรีภาพของมนุษย์ ​แต่​ที่​เขาอยู่​​ได้​เพราะ​เขาปฏิบัติการรีดไถ​กับคนนอกถิ่นนอกจังหวัด​ที่ตนอาศัยอยู่​ สำหรับคนในพื้น​ที่หรือญาติพี่น้องแล้ว​ ​เขา​จะไม่ทำสิ่งเหล่านี้ จึงไม่มี​ใครรู้ รู้แค่​ความดี​ที่​เขาสร้างขึ้น​​เป็นฉากป้องกันตนเองเท่านั้น​"
"ขณะ​ที่​เขาทำหน้า​ที่ อบต.อยู่​นั้น​ ​เขาก็รับจ้างฆ่าผู้อื่น ​เพื่อหาเงินพิเศษ ​ถ้า​ใครแสดงอาการ​เป็น ศตรูหรือขัดขวางผลประโยชน์ก็​จะถูกสั่งเก็บ ​โดยให้ลูกน้องมือปืน​ไปลอบยิง ​และไม่​สามารถสืบหาคนร้าย​ได้ ​เพราะ​เขาเองทำหน้า​ที่​เป็นผู้สืบหาเสียเอง ​เป็นเรื่อง​​ที่น่าเศร้าใจยิ่งนัก"

ภายใต้ร่างขาวโปร่ง​ที่นอนสงบนิ่ง อยู่​ ​ส่วนลึกลง​ไป​ที่บุคคลทั่ว​ไปไม่​สามารถเห็น​ได้ มันมี​ความสับสนวุ่นวายเหลือ​จะคณานับ ภายใต้ร่างของผู้ทรงเกียรติ ของงานศพวันนี้

วันนี้ร่างาอันสงบนิ่งของ อบต. ​จะมอบ​ความ​เป็นเกียรติให้แก่บุคคลอื่น ๆ​ อีกหลายท่าน

ในขณะมีบุคคลอีกหลายท่าน ​ซึ่งปฏิบัติจริยวัตร​ที่ดี ไม่มี​ความโกรธ ​ความโลภ ​ความหลง ​ความอิจฉาริษยาอยู่​ในดวงใจ ​เขาเปี่ยมด้วยพรหมวิหารสี่ ​คือ เมตตา กรุณา มุทิตา ​และอุเบกขา ​ซึ่งเปี่ยมด้วยศีลธรรม สมควรแก่การเคารพ บางท่านดุจ​พระอรหันต์ ​แต่มิ​ได้​เป็นผู้ทรงเกียรติ ดังบุคคลเหล่านั้น​ ​แต่ท่าน​เป็นคนดี ดี​พร้อมทุกอย่าง ​ที่ทุกคนละเลย​ เพิกเฉยต่อคุณธรรม ​ความดี ​และคุณธรรม สังคมเปลี่ยน​ไป สังคมสับสนวุ่นวาย​เพราะอะไร​กันแน่

 

F a c t   C a r d
Article ID A-3720 Article's Rate 1 votes
ชื่อเรื่อง ผู้ทรงเกียรติ์
ผู้แต่ง เปิดฟ้า ก้องหล้า
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๘ มิถุนายน ๒๕๕๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๙๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-19195 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 18 มิ.ย. 2558, 11.52 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น