นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๒ มิถุนายน ๒๕๕๖
จดหมายจากแม่
ชาร ทิคัมพร
...แม่สั่งว่าให้พี่อัดรูป​​ที่​​กำลังรับ​​พระราชทานปริญญาขยายใหญ่ๆ​​​​เอากลับมาด้วยเวลากลับบ้านคราวหน้า แม่​​จะ​​เอาติดข้างฝาบ้านเหมือนบ้านอื่น​​เขา...
พี่ใหญ่​ที่รัก

วันนี้แม่ให้บอกว่าแม่ดีใจมาก​ที่พี่เรียนจบเสียที ​แต่วันรับปริญญาของพี่แม่​ไปไม่​ได้​ทั้งๆ​​ที่อยาก​ไป​ที่สุด​เพราะ​ต้องอยู่​ดูแลพ่อ​ที่​กำลังไม่สบาย แม่เสียดาย​ที่ไม่​ได้​ไปดูลูกชายคนโตรับปริญญา​ที่กรุงเทพเหมือนคนอื่นๆ​​เขา ​แต่บอกว่า​เมื่อพี่​จะกลับบ้านให้พี่​เอาเสื้อครุยมาด้วยมาถ่าย​กับแม่​กับพ่อ​ที่บ้านเรานี่ก็​ได้

แม่ดีใจ​ที่พี่บอกมาว่าหางาน​ได้แล้ว​ ขณะนี้ทางบ้านก็ไม่ค่อยมีราย​ได้เหมือน​เมื่อก่อน ตั้งแต่พ่อเลิกทำไร่ข้าวโพดบนดอย​เพราะป่วย หมอบอกว่าพ่อ​เป็นโรคแพ้สารเคมี​ที่ฉีดข้าวโพด ไร่บนดอยยี่สิบไร่จึงเซ้งให้คนอื่น​ไป มันไม่มีเอกสารสิทธิ์ คงเหลือ​แต่​ที่นาของเราสามไร่ตรงข้างบ้านนี่แหละ​ ​แม้​ที่​จะไม่มาก​แต่ดี​ที่มันติดลำเหมืองมีน้ำ​ใช้ตลอดปี​และใกล้บ้าน แม่​กับฉันพออาศัยปลูกข้าวปลูกผักไว้กิน​ได้บ้าง นาสามไร่สองคนแม่ลูกพอทำไหว จ้าง​เขามาไถ มาเกี่ยวบางทีแม่ก็ปลูกผักปลูกกระเทียม​เอา​ไปขาย​ที่ตลาดหน้าวัดพอมีเงินซื้อ​กับข้าวมากินบ้าง สามปี​ที่แล้ว​กระเทียมราคาดีมากจึงพอมีเงินเหลือเก็บมาถึงวันนี้ ข้าวโพด​ที่พ่อปลูกบนดอยนั้น​​แม้ราคา​จะดี​แต่ก็มีค่า​ใช้จ่ายสูง ค่าปุ๋ย ค่ายา ค่าเมล็ดพันธ์ แล้ว​ยังค่าดอกเบี้ยเงินกู้ อีก ราคาของต้นทุน​เขาก็คุมไว้ราคารับซื้อ​เขาก็คุมไว้ ขาย​ได้เงินมาก็​ใช้หนี้​ไปเหลือไม่มาก สงสารพ่อ​ต้องลำบากขี่รถเครื่องขึ้น​​ไปทำบนดอย

ต่อ​ไปนี้​เป็นเรื่อง​ของฉันเอง...​พี่ใหญ่จ้ะ​ปีนี้ฉันอายุสิบแปดแล้ว​อีกสองเดือนก็​จะเรียนจบชั้นมัธยมหก ก.ศ.น.แล้ว​พี่จำ​ได้หรือเปล่า จบมัธยมหกแล้ว​ฉันอยาก​จะเรียนต่อมหาวิทยาลัยราชภัฏ ​ที่จังหวัดเรานี่แหละ​ ​แต่แม่​กับพ่อบอกว่าไม่มีเงินส่งแล้ว​ขอให้เรียนเพียงแค่นี้ก็พอ ​แต่ฉันอยากเรียน​ต่อมาก ดังนั้น​​ถ้าพี่​ได้ทำงานแล้ว​ช่วยส่งฉันเรียนต่อ​ได้ไหม ฉัน​จะตั้งใจเรียน​ที่สุด​เอาให้จบมาทำงานให้​ได้ภายในสี่ปี พอเรียนจบ​ได้งานทำแล้ว​ฉัน​จะผ่อน​ใช้คืนพี่ให้หมด ​ความจริงฉัน​ได้งานทำ​ที่ร้านเซเว่น​ที่ตลาดในอำเภอแล้ว​​แต่​พอดีพ่อไม่สบายจึง​ต้องช่วยแม่ดูแลพ่อด้วย จึง​ต้องขอยืมพี่

แม่ให้บอกว่า ​ได้ส่งเงินให้พี่แล้ว​ตาม​ที่ขอมา...​อย่าลืมตอบฉันด้วยว่า​จะช่วยส่งให้เรียน​ได้หรือเปล่า หวังว่าพี่ใหญ่คง​จะช่วย​ได้บ้างนะจ้ะ​

อ้อ ลืม​ไปแม่สั่งว่าให้พี่อัดรูป​ที่​กำลังรับ​พระราชทานปริญญาขยายใหญ่ๆ​​เอากลับมาด้วยเวลากลับบ้านคราวหน้า แม่​จะ​เอาติดข้างฝาบ้านเหมือนบ้านอื่น​เขา บ้านเราดูเหมือน​จะ​เป็นบ้านเดียวในแถบนี้​ที่ไม่มีโทรศัพท์มือถือ จึงยัง​ต้องเขียนจดหมายติดต่อกันอยู่​ ​แต่เรื่อง​รูปพี่รับปริญญาแม่บอกว่า ​ต้องมีให้เหมือนบ้านอื่น​เขา

น้องเล็ก
null

 

F a c t   C a r d
Article ID A-3630 Article's Rate 1 votes
ชื่อเรื่อง จดหมายจากแม่
ผู้แต่ง ชาร ทิคัมพร
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๒ มิถุนายน ๒๕๕๖
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๕๗๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-18970 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 12 มิ.ย. 2556, 16.28 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น