นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๔ มกราคม ๒๕๔๗
มันไม่ใช่สีแดงสีเดียวกัน
เด็กใหม่ในเมือง
...เยอะก็ใช่ว่า​​จะดีเสมอ​​ไป...​​...
​เมื่อตรุษจีน​ที่ผ่านมา เยาวราชกลาย​เป็นถนนสีแดง ด้วยผู้คนแออัดยัดทะนาน​ที่มุ่งตรง​ไปรับซองกระดาษใส่เงิน ๒ บาท​​และบัตรชิงโชค

ผมเองก็อยู่​ในถนนสายนั้น​ ​แต่ผมไม่​ได้ใส่เสื้อแดง ​เพราะผมไม่สนใจรางวัลอะไร​นั่นหรอก ผมแค่มาบ้านญาติผมเท่านั้น​
ผู้คนสีแดงมากมาย​ ทำให้ผมคิดถึงหญิงสาวไร้ชื่อคนหนึ่ง​ ​ที่ผม​ได้เจอเธอบนถนนเยาวราช ในช่วงตรุษจีน​เมื่อ ๒ ปีก่อน...​

@#@#@#@#@

วันนั้น​ผมเดินอยู่​คนเดียว ท่ามกลางฝูงคน​ที่เอ่อทะลักบนถนนเยาวราช สายตาของผมตอนนั้น​ไม่เห็นอะไร​นอกจากภาพของคนในงาน​ที่ไม่มี​ใครเดินอยู่​ตามลำพังเลย​​แม้​แต่คนเดียว (ผมเชื่อนะ ว่าคนเหงาทุกคนมัก​จะเห็นภาพแบบนี้​เป็นประจำ ​แม้ว่าจริงๆ​ แล้ว​อาจ​จะมี​ใครสักคนเดินเหงาเหมือน​กับเราบนถนนสายนั้น​ก็​ได้) สายตาของผมเคลื่อน​ไปอย่างไร้จุดหมายเหมือน​กับกระดาษถูกลมพัด ​แต่เพียงแค่ห้วงวินาที ตาของผมก็ถูกตรึงด้วยคนๆ​ หนึ่ง​...​

เธอ​คือหญิงสาวรูปร่างดีในชุดกี่เพ้าสีแดงสด สีของเธอตัด​กับสีอันหลากหลายของคนบนท้องถนนในวันนั้น​ ​จะว่า​ไป...​ในตอนนั้น​เธอก็เหมือนโคมไฟสว่างจ้ากลางคืนเดือนมืด
มันคง​จะดูแปลกๆ​ ​ถ้าผม​จะบอกว่าผมหลงรักเธอในแวบแรก​ที่เห็น ​แต่มันก็​เป็นแบบนั้น​จริงๆ​ (หรือ​ถ้าอยากให้มันใกล้​ความจริงมากขึ้น​ ก็ตัดคำว่า "รัก" ออกเถิดครับ​) ​แม้ว่าผม​จะเห็นเธอเพียงแค่ด้านหลังเท่านั้น​
ผมเดินตามเธอ​ไป ในขณะ​ที่เธอก็เดินตามกระแสคน​ที่ล้นอยู่​เต็มถนน ​โดยมีผู้คนจำนวนหนึ่ง​บนเส้นทางนั้น​คอยกั้น​ระหว่างผม​กับเธอ ทำให้ทุกก้าว​ที่ผมเดินนั้น​ไม่​ได้ช่วยให้ผมเข้าใกล้เธอขึ้น​เลย​ จนถึงจุดหนึ่ง​ของถนน​ที่มีโชว์เชิดสิงโตอยู่​กลางถนน ทำให้ฝูงชนถูกเบี่ยงออก​เป็นสองทาง ผมเดิน​ไปทางหนึ่ง​ เธอเดินออก​ไปอีกทางหนึ่ง​

​เมื่อทางกลับมาบรรจบอีกครั้ง ผมก็ไม่พบเธออีกแล้ว​

@#@#@#@#@

ผมกลับมามองภาพเยาวราชในวันนี้ ผมเห็นคนสีแดงเต็ม​ไปหมด ​แต่สีแดงในวันนี้กลับต่างจาก​ที่ผมเคยเห็น
มันไม่ใช่สีแดง​ที่ใส่​เพื่อให้เข้า​กับเทศกาล ​แต่​เป็นสีแดง​ที่ถูกเติม​เพื่อ​ความละโมบ

​แม้มัน​จะเยอะกว่า สวยกว่า ​แต่มันไม่มีทางอยู่​ในใจผมหรอก

 

F a c t   C a r d
Article ID A-358 Article's Rate 4 votes
ชื่อเรื่อง มันไม่ใช่สีแดงสีเดียวกัน
ผู้แต่ง เด็กใหม่ในเมือง
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๔ มกราคม ๒๕๔๗
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๙๐๙ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-1065 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 24 ม.ค. 2547, 10.17 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : คนไทย ใจดี [C-1085 ], [210.86.215.242]
เมื่อวันที่ : 30 ม.ค. 2547, 09.08 น.

โอ้โหอ่านมาตั้งยืดยาวรู้สึก ว่ายัง​กับ​ได้อยู่​ในงานนั้น​ด้วย ​ได้เดิน​ไป​พร้อม​กับคุณ ​และประทับใจตอนท้าย ​ที่ว่าสีแดง+ละโมบ ของมนุษย์

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น