นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๙ ตุลาคม ๒๕๕๔
เมื่อกระแสอารมณ์พัดผ่าน ใจจึงขับขาน...กับบทกวี
เล็ก โยธา
 หนึ่ง...แค่อยากเขียน
เขียนไปเถิด เกิดใจ อยากใคร่เขียน

สัมผัสเลี่ยน เปลี่ยนคำใช้ ไม่เหมาะสม

ไร้ฝีมือ แต่ถือใจ ใส่อารมณ์

คนชื่นชม ชมที่ใจ ใช่ที่มือ

สอง...รักสับสน
รักนั้นหรือ คืออะไร ใครรู้บ้าง

คือเคียงข้าง คือเคียงคู่ อยู่เคียงหมอน

หรือเคียงใจ แต่ไร้ร่าง ข้างเคียงนอน

ใจวิงวอน กายกลับเมิน เหินห่างไป


สาม...ก้แค่คิดถึง
แค่ใจคิด จิตคะนึง ถึงแค่นั้น

แค่ใจมัน ฝันถึง จึงหวั่นไหว

แค่ใจเขียน แค่ใจฝาก รักมากมาย

แค่ระบาย ไม่ระเบิด เกิดในใจ


สี่...รักคืออะไร
ความรักเอย ไม่เคยทำ ให้ใครเศร้า

รักตัวเรา หรือรักเขา เอาให้ชัด

ห่วงหรือหวง หรือคือบ่วง ที่ผูกรัด

ใจอึดอัด ไร้เสรี นี่หรือรัก

ความรักแท้ แค่ให้ ก็ใช่แล้ว

อาจคลาดแคล้ว คลาดคู่ ดูทุกข์หนัก

คู่สู่สม พรหมลิขิต ชีวิตรัก

ถึงพลัดพราก รักจักสร้าง อัศจรรย์



ห้า...กำลังใจ
กำลังใจ มากมาย เมื่อสายเข้า

สายของเรา สานต่อ ก่อความฝัน

ไร้สายเข้า เหงาใจ ใยลืมกัน

สายสัมพันธ์ ถูกตัดหาย ไร้สัญญาณ


หก...นิยามของการจาก
อยากรู้เห็น เส้นทาง การลาจาก

ว่าพลัดพราก หรือเคียงข้าง ปลายทางฝัน

เพื่อทนอยู่ ทนสู้ กู้เหตุการณ์

หรือทางตัน หรือใจนั้น เธอผันแปร



เจ็ด...โทร โทร โทร และ โทร

กดโทรไป ใยปิดเบอร์ เหมือนเจอกรด

กัตจนหมด กัดหัวใจ กัดไร้ซาก

ไร้เนื้อเยื่อ แต่ยังเหลือ เชื้อความรัก

เพื่อไว้ฝาก แนบข้อความ ให้ถามถึง


แปด...ใกล้จนเอื้อมไม่ถึง
มองหน้าต่าง ข้างห้อง จ้องมองหา

คอยเห็นหน้า ใครบางคน ทนนอนหนาว

ฝันถึงเตียง ที่เคยเคียง เพียงสองเรา

กลับวางเปล่า ทนนอนหนาว เหงาจับใจ

เห็นม่านพริ้ว ปลิวไสว พาใจสั่น

คิดถึงวัน เราเคียงคู่ ดูสดใส

เจ้ามาจาก พรากดวงใจ ใครเขาไป

ดูแลใจ เขาดีด้วย ช่วยเอาบุญ



เก้า....ความรักและเหตุผล
เมื่อความรัก มากเหลือ เหนือเหตุผล

ความสับสน กายและใจ เจือจางหาย

มุ่งไขว่คว้า หรือปรารถนา ตามหัวใจ

เคียงข้างกาย หรือเคียงใจ ไร้ตัวตน

ถึงวันที่ เจ้านี้ มีคำตอบ

อย่าได้สอบ อย่าลองใจ ให้สับสน

เฉลยกาย เฉลยใจ อย่าไปทน

หากใจตน ค้นรักใหม่ จะไม่รอ


สิบ....บทเรียนรัก
บทที่หนึ่ง สอนคิดถึง คะนึงน้อง

บทที่สอง สั่งสอนเรา เหงาหนักหนา

บทที่สาม ถามหา ความเย็นชา

สี่และห้า คือตำรา อำลากัน

คือคิดจาก เลยคิดอ่าน ขานเป็นข้อ

คือคิดต่อ คิดหนีไกล ไปสุดฝัน

คิดผ่านหัว ไม่ผ่านใจ อาลัยกัน

คิดอย่างนั้น นั่นคมมีด กรีดกลางใจ


สิบเอ็ด....รอ
รอเวลา ประสานใจ ในรอยร้าว

รอรักเรา เข้าแก้ไข ในปัญหา

รอทนรอ รอเจ้านี้ มีเมตตา

รอจนกว่า สิ้นใจ จะไม่รอ


สิบสอง......เคย
เคยเป็นเพื่อน คู่คิด ชีวิตคู่

แต่ไม่รู้ เจ้าวันนี้ อยู่ที่ไหน

อยู่เคียงชิด มิตรใหม่ หรือเดียวดาย

โปรดรู้ไว้ ใจนี้เหงา หนาวจับใจ



สิบสาม....คิดถึงฝัน
ใจคิดถึง จึงลาม ตามไปฝัน

ในฝันนั้น ได้ร่วมเตียง เคียงสุขสันต์

อยากนอนหลับ กับฝัน ทั้งคืนวัน

ได้กอดกัน อย่างกระหาย ตายก็ยอม


สิบสี่....รักแท้แต่ทำยาก
รักควรมี แต่ให้ ไร้เงื่อนไข

ให้รักไป แม้ไม่เหลือ เพื่อเราสอง

เพื่อเขาสุข แม้ทุกข์ใจ ไม่ได้ครอง

อย่าตีตรา ตีจอง เป็นของเรา

แม้สูญเสีย จนใจ แทบเสียศูนย์

อยู่ที่ดุลย์ พินิจ ความคิดเขา

อยู่แห่งไหน อยู่กับใคร ไม่ใช่เรา

สุขสองเรา คือต่างสุข สุขกว่ากัน
 
F a c t   C a r d
Article ID A-3571 Article's Rate 2 votes
ชื่อเรื่อง เมื่อกระแสอารมณ์พัดผ่าน ใจจึงขับขาน...กับบทกวี
ผู้แต่ง เล็ก โยธา
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๙ ตุลาคม ๒๕๕๔
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๖๗๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-18471 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 09 ต.ค. 2554, 14.30 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น