นิตยสารรายสะดวก  Forward Articles  ๐๓ มกราคม ๒๕๔๗
ความรักของคนสองคนคือยายกับหลานสาวแต่แล้วก็ต้องมาพรากจากกันเพราะความ!ตาย!
Caramel
... เรื่อง​​นี้​​เป็นเรื่อง​​ราว​​ระหว่าง​​ความรักของคนสองคน​​ที่แตกต่างอายุกัน​​ความผูกพันของ​​ทั้งสองคน ​​ความรักของยายก...
เรื่อง​นี้​เป็นเรื่อง​ราว​ระหว่าง​ความรักของคนสองคน​ที่แตกต่างอายุกัน​ความผูกพันของ​ทั้งสองคน ​ความรักของยาย​กับหลาน​ที่ผูกพันกันแนบแน่นแล้ว​​ต้องมาพรากจากกัน​เพราะ​ความ ! ตาย! น่าเศร้ามาก

​เมื่อไม่นาน​ที่ผ่านมานี้ประมาณสัก 3 เดือนเห็น​จะ​ได้มั้ง ช่วงหน้าร้อน​ที่

ผ่านมา​เมื่ออไม่กี่เดือนนี้นะ เรา​ได้มีโอกาส​ไปเยี่ยมคุณ ย่าของเรา​ที่ " South America"

​และก็​เป็นหน้าร้อนด้วยช่วงวัน หยุดลองวีคเอ็น อะไร​ประมาณนั้น​หน๊ะ เราก็

เลย​ถือโอกาส ขอวันหยุดจาก​ที่ทำงานซะเลย​ 2 อาทิตย์​เพื่อ​ที่​จะ​ไปเยี่ยมคุณย่า

แล้ว​ก็​ไปพักผ่อนในตัวซะด้วย ทำงานมาหลายเดือนแล้ว​อ่ะ แล้ว​ก็ถือโอกาส

​ไปเยี่ยมเยือน​เพื่อนเก่าอีกด้วย เราพอ​ที่​จะมี​เพื่อนอยู่​บ้างนะสมัย​ที่เราเล็กๆ​นะ ​แต่

เราไม่​ได้อยู่​​ที่โน้นตลอดเวลา นอกจากเวลา​ที่โรงเรียนปิดเทอมเราถึง​จะ​ได้กลับ​ไป

​ที่ โน้น ​(อเมริกาใต้)​ แล้ว​​ที่ผ่านมาเราก็​ได้พบ​กับเรื่อง​ราว​ที่น่าสะเทือนใจเรื่อง​หนึ่ง​เกิด

ขึ้น​มา น่าสงสารมากๆ​เลย​​กับสิ่ง​ที่เรา​ได้รับรู้เรื่อง​ราวมาจาก​เพื่อนของเราอีกทีนึงอ่ะ

เรื่อง​มันก็มีอยู่​ว่า ตอน​ที่เรา​เป็นเด็กเรียน HightSchool ​(มัธยม)​แล้ว​

เวลาใกล้สอบปิดเทอมใหญ่เรา​จะ​เป็นอะไร​​ที่ดีใจมากๆ​เลย​ ​และเรา​จะมี​ความตั้งใจ

​ที่​จะทำข้อสอบให้ดีด้วยอ่ะ ​เพราะอะไร​เหรอก็​เพราะว่า ​ถ้าเราสอบเสร็จแล้ว​หลังสอบไม่

เกินหนึ่ง​อาทิตย์)​ป๊า ​กับ ม๊า ​จะ​ต้องส่งเรา​ไป อเมริกาใต้ นะซิ ​เพื่อ​ที่​จะ​ได้​ไปอยู่​

​กับคุณย่าช่วงโรงเรียนปิดเทอมนะเราก็เลย​ชอบนะสิ บ้านคุณยายเรา​เป็น ซุปเปอร์

มาร์เก็ต ขายของหลายสิ่งหลายอย่างเปิด​เป็นแบบร้านจัดส่งของ​ไปให้​กับร้านค้า

ย่อยๆ​​ที่ในจังหวัดๆ​หนึ่ง​​ที่โน้นคุณยายเรามีขายหมดตั้งแต่ ไม้จิ้มฟัน หรือ

หรือ เทปเพลง หรือ หรือ

​และก็ ​ถ้า​ใครมีวันเกิดด้วยพูด​ได้ว่ามีทุกอย่างเลย​ดีกว่านะบรรยายไม่หมดนะ

ลูกค้าก็เยอะมากพวกร้านค้าย่อยนะแล้ว​เราก็​ได้มี​เพื่อนจากการ​ที่เรา​ไปหาคุณย่าทุกๆ​ปี

ในเวลา​ที่โรงเรียนปิดเทอมเราก็คบกันมาจนถึงปัจจุบันนี้ก็มีอยู่​ ห้า-หก คน แล้ว​ครั้ง

ล่าสุด ​เมื่อไม่กี่เดือน​ที่เรา​ได้​ไปมาเราก็​ได้รับรู้เรื่อง​ราวเหมือนอย่าง​ที่​ได้บอก​ไปนะ

​เพื่อนคนหนึ่ง​ของเราเธอ​ได้​แต่งงาน​ไปแล้ว​แล้ว​เธอก็มีลูกสาวฝาแฝดด้วยสิ

น่าอิจฉาเน๊อะ? เธอทำงาน​เป็นพนักงานบัญชีในธนาคารแห่งหนึ่ง​​ที่โน้น​ส่วนสามี

ของเธอทำงานรับราชการ ​(นักบิน ทหารอากศ)​ ​ทั้งสองต่างทำงานด้วยกัน​ทั้งคู่จึงไม่

ค่อย​ที่​จะมีเวลาอยู่​ด้วยกันมากนักเท่าไหร่แล้ว​พอเกิด​ได้ลูกแฝดขึ้น​มา​เพื่อนของเรา

Martar เธอก็​ได้​ไปรับแม่ของเธอจากต่างอำเภอมา​เพื่อ​ที่​จะ​ได้มาช่วยเลี้ยงลูกแฝดของ

เธอ ฉลาดนะ​เพื่อนเรา คุณยายเลี้ยงหลานแฝดมาตั้งแต่ หลานๆ​อายุ​ได้เพียงแค่

สองเดือนเองหลังจาก​ที่คุณยายมาอยู่​​กับ มาร์ต้า คุณยายก็ปรกติดีมา​โดยตลอดจนกระ

ทั่งหลานแฝดอายุ​ได้ ประมาณสัก หกขวบครึ่ง มีอยู่​วันหนึ่ง​คุณยาย​เป็นลมล้มลงหมด

สติปล่อยให้หลาน​ทั้งสอง เดินเล่นอยู่​ในบ้านไม่รู้ว่านานเท่าไหร่จนกระทั่ง มาร์ต้า​ได้

กลับจาก​ที่ทำงานมาพบเห็นแม่ของเธอนอนอยู่​บนพื้นแล้ว​ลูกๆ​ของเธอก็เดิน​ไปเดินมา

ป้วนเปี้ยนอยู่​ไม่ห่างเธอก็​ได้โทรฯเรียกรถพยาบาลมารับแม่ของเธอ​โดยทันทีหลังจาก​ที่

เธอ​ได้โทรฯเรียกรถ​ไปไม่นานทางโรงพยาบาลก็​ได้ส่งรถพยาบาลมารับแม่ของเธอเลย​

ทันที​ที่​ไปถึงโรงพยาบาลหมอก็​ได้​เอาแม่ของเธอเข้าห้องตรวจฯแล้ว​สักครู่คุณ

หมอก้​ได้เดินออกมาจากห้องตรวจแล้ว​ก็บอก​กับมาร์ต้าว่า ! คุณแม่ของคุณ​จะ​ต้องเข้า

นอนในโรงพยาบาลนี้ก่อนนะวันนี้​เพราะผมตรวจพบอะไร​บางอย่าง​ที่ผิดปรกติในตัวของ

แม่คุณครับ​ คุณผู้หญิง โอ๊ะ อะไร​คะ​คุณหมอ? คุณแม่ฉัน​เป็นอะไร​คะ​ คุณหมอ

คุณหมอ ช่วยบอกดิฉันหน่อย​​ได้ไหมว่าคุณแม่ของดิฉัน​เป็นอะไร​คะ​​ได้

โปรดเถอะคะ​
คุณหมอก็ไม่ยอมตอบคำถามของเธอเลย​นะใน

ตอนนั้น​เพียงพูด​แต่ว่า
ขอเวลาให้ผมตรวจ​เพื่อให้แน่ใจอีกสักครั้งก่อนนะครับ​!!

อืม เธอก็ตกลงสรุปคุณยาย​ต้องนอน​ที่โรงพยาบาล รุ่งขึ้น​ มาร์ต้าก็​ได้​ไปเยี่ยมแม่ของ

เธอผ่าน​ไป​ได้สามวันหลังจาก​ที่เธอ​ได้ทนรออย่างกระวนกระวายใจแล้ว​นะ

คุณหมอก็เรียกเธอเข้า​ไปพบ​ที่ห้องตรวจ ​(ห้องพักนายแพทย์)​ คุณหมอ

ก็​ได้บอก​กับ มาร์ต้า ว่า ผลการตรวจ​ได้ออกมาแล้ว​ครับ​คุณแม่ของคุณ​เป็นโรค...​..?

โรคอะไร​ค่ะ​หมอ? โรคมะเร็งในสมอง !! ฮ่ะ อะไร​นะค่ะ​หมอ พูดใหม่

อีกทีสิคะ​คุณแม่ดิฉัน​เป็นโรคอะไร​นะคะ​?? โรคมะเร็งในสมองครับ​ ฮ้า โอ๊ะ

คุณแม่ เธอ​เป็นขั้นร้ายแรงแล้ว​นะครับ​คุณ​คือขั้นสุดท้าย

แล้ว​ทำไมดิฉันไม่เห็นรู้เรื่อง​อะไร​เลย​ล่ะคะ​เนี่ยคุณหมอ แล้ว​พอมีทาง​ที่​จะรักษาไห๊มคะ​

คุณหมอ?? มีครับ​​แต่ว่าค่า​ใช้จ่ายมันสูงนะครับ​แล้ว​อีกอย่างเธอก็​เป็นขั้นสุด

ท้ายแล้ว​ผมขอแนะนำว่า ทาง​ที่ดีคุณควร​จะเก็บ​เอาเงิน​ที่คุณ​จะมาเสีย​เป็นค่ารักษา

พยาบาลเธอผมคิดว่า​เอาเก็บ​เอาไว้ ​เป็นทุนการศึกษาให้เด็ก​ทั้งสองคน​จะดีกว่านะ

ครับ​
ขอโทษ​ที่ผม​ได้พูดออกมาแบบนั้น​หน๊ะครับ​คุณผู้หญิง

แล้ว​คุณแม่ของดิฉัน​จะอยู่​​ได้อีกนานเท่าไหร่คะ​คุณหมอ? มาร์ต้าถามต่อ​ไป

จากผลการวินิจฉัย​ที่​ได้ออกมาแล้ว​ผมคิดว่าเธอคง​จะอยู่​​ได้ไม่เกิน 6 เดือนหรือว่า 1 ปี

นะครับ​ไม่เกิน​ไปกว่านี้ ฮ้า โอ้ พราะเจ้า ทำไมมันรวดเร็วอย่างนั้น​

หล่ะคะ​คุณหมอ ก็​เพราะว่าเธอ​เป็นขั้นสุดท้ายแล้ว​นะสิครับ​ แล้ว​

ดิฉัน​จะ​ต้องทำอย่างไรดีค่ะ​ลูกดิฉันก็ยังเล็กอยู่​​ทั้งสองคนเลย​นะคะ​

​จะทำยังไงดี ​จะทำอย่างไรดี ฮื้อ ฮื้อ ฮื้อ

เธอก็​เอา​แต่ร้องไห้ต่อหน้าของนายแพทย์ผู้นั้น​คะ​​เพื่อนๆ​ ​ส่วนเวลา​ที่เธอกลับ​ไปถึงบ้าน

ลูกแฝดของเธอก็​จะคอยถาม​กับเธอว่า " คุณแม่ขา คุณยาย​ไปไหนค่ะ​?เราคิดถึง

คุณยายคะ​คุณแม่
อุ๊บส์ มาร์ต้าเธอถึงกลับ หลั่งน้ำตาออกมา​กับคำถามของลูกสาว

​ทั้งสองของเธอ ​แต่เด็ก​ทั้งสองไม่​สามารถ​ที่​จะเห็นว่าแม่ร้องไห้นะ

พอเธอเล่ามาถึงตรงนี้ตัวเราเองก็แทบ​ที่​จะกลั้นน้ำตา​เอาไว้ไม่อยู่​หน๊ะเราสงสารเด็ก​ทั้ง

สองคนจังเลย​อ่ะเราบอกให้เธอหยุดเล่าก็​ได้นะเธอก็ตอบว่าไม่เธออยาก​ที่​จะระบายมัน

ออกมาหน๊ะ​เพราะเธอคิดถึงเรามากๆ​ในช่วงเวลานั้น​​แต่เธอไม่มาสารถ​ที่​จะบินมาหาเรา​ได้

โอเคเราก็บอกให้เธอเล่าต่อ​ไป​ถ้าเธอเล่าแล้ว​มันทำให้เธอสบายใจขึ้น​มะเราก็ไม่ห้าม

เธอ มาร์ต้าเธอก็​ได้เล่าต่อ​ไปอีกเรื่อยๆ​ว่า หลังจากนั้น​มาแม่ของเธอก็ไม่ดีขึ้น​มา

เลย​มี​แต่ทรุด ​กับทรุดลง​ไปนะ ​ส่วนลูกแฝด​ทั้งสองก็รบเร้าหา​แต่คุณยายอยู่​ทุกวันทุกวัน

จนวันหนึ่ง​ มาร์ต้าเธอทนไม่ไหว​และอีกอย่าง สามีของเธอก็​ได้หยุดพักผ่อนอยู่​​กับบ้าน

Longweekend เธอก็​ได้พาครอบครัวของเธอ​ไป​ที่โรงพยาบาล​เพื่อ​ที่​จะให้เด็กๆ​​ได้พบ​กับ

คุณยายของแกนะสิ Zalina and Zuzanne ​(ซาร์รีน่า ​กับ ซูซานน่า)​

เด็ก​ทั้งสองมีดอกไม้​ไปฝากคุณยาย

พอ​ไปถึงโรงพยาบาลพอเห็นคุณยายเท่านั้น​แหละ​ก็วิ่งเข้า​ไปกอดคุณยาย คุณยายก็กอด

ตอบหลาน​ทั้งสอง แล้ว​คนน้องก็​ได้พูดขึ้น​มาว่า คุณยายค่ะ​ ผมของคุณยาย​ไปไหน

หมดล่ะค่ะ​?
แล้ว​คนพี่ก็ยังพูดเสริมขึ้น​มาอีกว่า คุณยายคะ​ทำไมตัวคุณยาย

ถึง​ได้เหม็นจังเลย​อ่ะ เหม็นเหมือน​กับ สุนัข​ที่ตายแล้ว​​กำลังขึ้น​อืดเลย​นะคะ​ ทำไม

เหรอ?
พอ มาร์ต้า​ได้ยินอย่างนั้น​เธอก็โกธรลูกแฝด​ทั้งสองคน​แต่เธอก็ไม่

​สามารถ​ที่​จะทำอะไร​​ได้​เพราะว่ามัน​คือ​ความจริงหน๊ะ​ที่แม่ของเธอก็​เป็นอย่างนั้น​จริงๆ​ซะ

ด้วยสิ
แล้ว​คนน้องก็พูดขึ้น​มาอีกว่าคุณยายขา หนูคิดถึงคุณยาย

มากๆ​ค่ะ​ หนูด้วย คนพี่พูดบ้าง หนูคิดถึงมากกว่า หนูมากกว่า ​ทั้งสองถกเถียงกันเรื่อง​

​ใครคิดถึงคุณยายมากกว่าน้อยกว่า คุณยายค่ะ​​เมื่อไหร่คุณยาย​จะกลับ​ไปบ้านของ

เราค่ะ​คุณยาย
คนพี่ถาม หนู​จะ​ได้ให้คุณยายถักผมเปียให้​กับหนูนะคะ​แล้ว​คุณยาย

ก็​จะ​ไปเดิน​ไปส่งพวกหนู​ที่โรงเรียนแทนคุณแม่หน๊ะคะ​ คุณแม่ชอบเร่งให้พวกหนู​แต่งตัว

เร็วๆ​ไม่เหมือนคุณยายๆ​ ​จะ​เป็นคนเลือกเสื้อผ้าให้​กับพวกหนูทุกๆ​วันเวลา​ที่คุณยายอยู่​

บ้าน ถึงตอนนี้ทำให้คุณยายหลั่งน้ำตาออกมา แล้ว​ก็ยื่นมือ​ไปลูบหัว

ของหลานสาว​ทั้งสองคน​แต่ไม่พูดอะไร​​เอา​แต่ร้องไห้

คุณยาย​เป็นอะไร​คะ​ทำไมน้ำมันไหลออกมาจากตาของคุณยายล่ะคะ​

คุณยายร้องไห้คนพี่พูด ไม่ใช่คุณยายไม่​ได้ร้องไห้คนน้องตอบกลับ

ใช่สิคุณยายร้องไห้นะ ซุซาน ไม่ใช่ ใช่ ไม่ใช่ ใช่ ไม่ใช่ เถียงกันอยู่​ตรงนั้น​นั่น

แหละ​

ซูซานคุณยายอย่าร้องไห้นะคะ​​ใครทำอะไร​คุณยายบอก หนูมาหนู​จะ​ไปตี​เขา

ให้แทนคุณยายค่ะ​ อย่าร้องนะ นะ นะ อย่าร้องไห้ หนูเช็ดน้ำตาให้นะคะ​คุณยาย


ซูซานเธอก็​ได้​เอามือเล็กๆ​ของเธอ​ไปปาดเช็ดน้ำตาให้​กับคุณยายของเธอนะ

น่าสงสารเหน๊อะ? เฮ่อ.. ทำไมนะ​ต้อง​เป็นอย่างนี้ด้วยอ่ะ เศร้าจังเลย​

หลังจากนั้น​อีกไม่นานเท่าไหร่​ทั้งหมดก็กลับ​ไปบ้าน​เพราะว่าหมดเวลาเยี่ยมไข้แล้ว​

​เอา​เป็นแบบรวบรัดเลย​นะ​เพราะเราก็เริ่ม​ที่​จะเศร้าขึ้น​มาอีกแล้ว​นะเราเขียน

เรื่อง​นี้ในเวลานี้นะ
อยู่​​ต่อมาอีกไม่ถึง สามอาทิตย์ หลังจากนั้น​ ทางโรงพยาบาล

ก็​ได้โทรศัพท์​ไปหา มาร์ต้า ​ที่ๆ​ทำงานของเธอแจ้งข่าวร้ายว่า คุณแม่ของเธอ​ได้เสียชีวิต

ลงแล้ว​​เมื่อคืน​ที่ผ่านมา

เธอก็​ได้จัดการลางานทันทีแล้ว​เธอก็​ได้โทรฯ​ไปบอก​กับสามีของเธอ​ที่ ฐานทัพอากาศ

แล้ว​เธอก็มาจัดการเรื่อง​รับ ศพ แม่ของเธอ​ไปดำเนินการตามพิธีทางศาสนา หลังจากนั้น​

​ส่วนเด็ก​ทั้งสองเห็นคุณยายนอนในโลงศพ ก็ไม่รู้ ​ได้​แต่พร่ำถาม​กับ แม่ว่า คุณแม่ขา

ทำไมคุณยายนอนในนั้น​หล่ะคะ​ ทำไม่คุณยายตัวเย็นจังค่ะ​ ทำไมคุณยายไม่พูดคะ​คุณ

แม่ ทำไมคุณยาย ไม่ลุกขึ้น​มาทำอาหารให้​กับพวกหนูค่ะ​ คุณยายนอนในนั้น​ไม่อึดอัด

เหรอคะ​คุณแม่? ​ส่วนมาร์ต้า ก็ไม่รู้ว่า​จะตอบลูกแฝดของเธออย่างไรดีเธอก็

บอกว่า คุณยายเสียแล้ว​ คุณยาย​ได้​ไปยู่บนสวรรค์​กับ God แล้ว​ เด็กๆ​ก็ไม่เข้าใจนะต่าง

ก็เขย่า เรียกให้คุณยายลุกขึ้น​มาให้​ได้นะ ​แต่คุณยายก็ไม่ฟื้นตื่นขึ้น​มา ให้แกเลย​นะสิ

คุณยายใจร้าย!! Zalina พูดตะโกนออกมา ใช่คุณยายใจร้าย

คนเล็กเสริมขึ้น​มาอีก หลังจากนั้น​พอทำพิธี อะไร​เรียบร้อย​แล้ว​ทุกอย่างก็ปรกติ ​แต่ต่อ

มาหลังจากนั้น​งาน ศพ ของคุณยาย ซูซานน่า ก็ไม่ยอมทานข้าว ทานอาหาร ​เอา​แต่เศร้า

ซึมคิดถึงคุณยาย ถามแม่ถามพ่ออยู่​ตลอดเวลา ว่าอยาก​ที่​จะ​ไปหาคุณยาย​ที่​ได้​ไปอยู่​

บนฟ้า​กับ ​พระเจ้าฯ เหตุการณ์ก็​เป็นอย่างนั้น​มา ช่วงระยะหนึ่ง​ประมาณ​ได้ สี่เดือนหลัง

จากนั้น​ วันนึงหลังจาก​ที่มาร์ต้า ​ได้กลับมาจากทำงาน เธอก็​ต้องเสียใจอีกครั้งหนึ่ง​

นั้น​ก็​คือ ซูซานน่า ​ได้ทำอะไร​ลง​ไป​โดย​ที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์

จนถึง​กับเสียชีวิต
มาร์ต้ากลับมาถึงบ้านก็​ได้ร้องเรียกลูกสาว​ทั้งสองเหมือนปรกติ

​แต่ไม่มีเสียงตอบรับจากเด็ก​ทั้งสอง มาร์ต้าเธอก็​ได้ขึ้น​​ไปดูบนห้องนอนของลูกน้อย

สิ่ง​ที่เธอ​ได้เห็น นั่นก็​คือ เด็กน้อย​ทั้งสองนอนกอด​กับอยู่​บนเตียงนอน คนพี่ยังหายใจ

รวยรินอยู่​ ​ส่วนคนน้อง ไม่มีลมหายใจซะแล้ว​ มาร์ต้า เธอถึง​กับช๊อค ​แต่เธอก็

เรียกสติกลับคืนมา​ได้เธอรีบโทรศัพท์ ​ไปเรียกรถพยาบาล​โดยทันที ​แต่ก็ช้า​ไปเสียแล้ว​

ซูซานน่า ​ได้ตาย​ไปก่อนหน้า​ที่เธอ​จะมาเห็นซะแล้ว​นะ

มาร์ต้าเธอก็​ได้สำรวจ​ไปทั่วห้องเธอก็​ได้ พบเห็น กระดาษตกอยู่​ข้างเตียงนอนของ

เด็กๆ​หนึ่ง​แผ่น มีข้อ​ความเขียน​เอาไว้ด้วยลายมือของ ซูซาน ตัวขยุกขหยิก มีใจ​ความว่า

คุณแม่ขาพวกหนูคิดถึงคุณยายพวกหนู​จะ​ไปอยู่​​กับคุณยาย​ที่บนสวรรค์ หนู ไม่สาม

รถ​ที่​จะทนคิดถึงคุณยายอีกต่อ​ไป​ได้


หนู​ได้ ​เอา น้ำยา ​ที่คุณแม่​เอาไว้ใส่ให้เจ้าต้นไม้เวลาแมลงมันมากัดกิน ใบ

​และดอกของต้นไม้มาดื่มคะ​. หนู​ไปหาคุณยายก่อนนะคะ​คุณแม่แล้ว​หนู​จะกลับมาหาคุณ

แม่นะคะ​ ​ถ้าหนู​ได้พบ​กับคุณยาย ​ที่บนสวรรค์หน๊ะคะ​หนู​ไปไม่นานหรอกคะ​แล้ว​หนู​จะ

กลับมาก่อน​ที่คุณแม่​จะกลับมาจาก​ที่ทำงานนะคะ​คุณแม่ขา

ซูซานน่า

มาร์ต้าเธอ​ได้อ่านจม.ฉบับ​นั้น​​ไปด้วยน้ำตา​ที่นองหน้า

​เพราะว่าตอนนี้เธอ​ได้สูญเสียลูกน้อยของเธอ​ไปแล้ว​หนึ่ง​เหลือเพียงหนึ่ง​อาการก็ร่อแร่

เต็มทีแล้ว​นะยังโชคดี​ที่ ซ่ารีน่า ​ได้ดื่มเข้า​ไปไม่มาก ถึงมือหมอทันเวลาหมอ​ได้ช่วยชีวิต

​เอาไว้​ได้ทันนะ ช่างน่าสงสารจังเด็กน้อย​ที่มี​ความรักให้​กับคุณยายของเธอ

ซูซานน่าจงหลับเถอะหลับให้สบายนะ​และเราก็หวังว่าเธอก็คง​ที่​จะ​ได้

พบ ​กับคุณยายของเธอบนสวรรค์สม​กับ​ความตั้งใจของเธอนะ เราขอให้เธอจงมี​ความสุข

​กับคุณยายในโลกใบนั้น​​ที่เธอ​ได้เลือก​ที่​จะ​ไปแล้ว​นะ

ด้วยรัก...​..

คาร์ราเมล์

เขียนมาถึงบรรทัดนี้เราไม่สามรถ​ที่​จะเล่าต่อ​ไป​ได้เราขอ

เรื่อง​นี้ก่อนนะแล้ว​เรา​จะกลับมาเล่าต่อเรื่อง​เ​ที่ยวของเราหน๊ะขอจบเพียงแค่นี้ก่อนก็แล้ว​

กัน
​เพราะเราไม่สามรถ​จะพูดหรือเขียนอะไร​ออกมาในตอนนี้​ได้อีกแล้ว​นะมันสะ

ทือนใจมากๆ​เลย​​ต้องขอโทษด้วยนะคะ​​เพื่อนๆ​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-351 Article's Rate 20 votes
ชื่อเรื่อง ความรักของคนสองคนคือยายกับหลานสาวแต่แล้วก็ต้องมาพรากจากกันเพราะความ!ตาย!
ผู้แต่ง Caramel
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๓ มกราคม ๒๕๔๗
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เก็บความรักมาฝาก
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๓๑๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๗๗
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-1031 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 03 ม.ค. 2547, 00.40 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Mayumi [C-11531 ], [203.113.45.137]
เมื่อวันที่ : 10 พ.ค. 2550, 21.04 น.

เนื้อเรื่อง​เศร้าจริงๆ​ ​แต่ภาษาเขียนอ่านแล้ว​ ทำให้รู้สึกเหมือนผู้เขียน​จะไม่​ได้เศร้าเลย​อ่ะค่ะ​ ไม่เชื่อ​เพื่อนๆ​ อ่านดูนะ แล้ว​​จะคิดเหมือนเรามั้ยก็อยู่​​ที่วิจารณญาณค่ะ​ จริงๆ​แล้ว​ตัวอิมัลชั่น พอใส่​ไปในเนื้อเรื่อง​แล้ว​ทำให้ดูเหมือน​เป็นเรื่อง​​ที่ไม่น่าเศร้า อีก​ทั้งภาษาเขียน เช่น อุ๊บ โฮะ -*- มันทำให้ไม่​สามารถอิน​ได้เลย​ค่ะ​ ไงเราขอฝาก ค.ห. ไว้แล้ว​กันเขียนจาก​ความรู้สึก​ที่​ได้อ่านอะนะ คงม่ายว่ากานนะคะ​ ​แต่เนื้อเรื่อง​เศร้าเหลือเกิน

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น