นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๒๘ ธันวาคม ๒๕๔๖
ความรักที่ไร้ค่าของหญิงสาวผู้อาภัพฯ
Caramel
... สวัสดีค่ะ​​...​​. ​​เพื่อนๆ​​ทุกๆ​​คนณ.ศาลาแห่งนี้คะ​​ วันนี้มีเรื่อง​​สั้นมาให้อ่านกันอีกแล้ว​​คะ​​​​เพื่อนๆ​​ [:fd2...
สวัสดีค่ะ​...​. ​เพื่อนๆ​ทุกๆ​คนณ.ศาลาแห่งนี้คะ​

วันนี้มีเรื่อง​สั้นมาให้อ่านกันอีกแล้ว​คะ​​เพื่อนๆ​ ​แต่วันนี้​เป็นเรื่อง​ราวของ

​ความเด็กสาวคนหนึ่ง​​ที่เลือกเกิดไม่​ได้แล้ว​เธอเกิดมี​ความรัก ขึ้น​มา​แต่ว่าเธอ

ไม่เคย​ที่​จะสมหวังใน​ความรักเลย​นะคะ​ ผู้ชาย กี่คนๆ​​ที่​เขามาพัวพัน​กับเธอก็มี

​แต่ผู้ชาย​ที่ไม่ดีเลย​สักคนก็ลองมาอ่านดูกันนะค่ะ​​เพื่อนๆ​

ฮื้อ ฮื้อ ฮื้อ . ฉัน​ได้ยินเสียงเด็กสาวคนหนึ่ง​ร้องไห้

ตอนแรกคิดว่าเด็กข้างบ้านของฉันพอฉัน​ได้ออก​ไปดูก็​ได้เห็นผู้หญิงสาวคนหนึ่ง​

อายุก็อยู่​ราวๆ​ 20 กว่าๆ​​แต่ไม่รู้กว่าเท่าไหร่​กำลังร้องไห้ฟูมฟายอยู่​เลย​นะ ​เป็นอะ

ไร​ไปเหรอ?ฉัน​ได้ถามออก​ไปเธอก็ไม่ตอบ​เอา​แต่ร้องไห้อยากเดียวแล้ว​พอฉันถามอีก

เธอก็​เอา​แต่พูดว่า ! ฉันมันโง่ ฉันมันโง่ ! ฉันก็ยิ่งงง​ไปกันใหญ่เลย​นะ​เพราะ

ว่าอยู่​ๆ​เธอก็ร้องไห้ไม่หยุดฉันก็ถามอีกว่าหยุดร้องก่อน​ได้ไหมแล้ว​ก็เล่าให้ฉันฟังหน่อย​

เผื่อ​ที่ฉันอาจ​จะช่วยเหลือเธอ​ได้นะหรือเธออยาก​ที่​จะเข้ามาดื่มน้ำหรือว่าดื่มโคล่าในบ้าน

ฉันก่อนไห๊มล่ะ? หรือว่า​จะ​เป็น ก็​ได้นะ​แต่เธอก็ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ

เหมือนเดิมจนฉันก็เริ่มเบื่อแล้ว​นะคิดในใจว่าเอ๊า​ถ้าอยาก​ที่​จะร้องก็ร้อง​ไปฉันไม่สนใจ

แล้ว​ พอฉันเงียบเธอก็หยุดร้องแล้ว​ก็ขอเข้ามาในบ้านฉันแล้ว​เธอก็บอกว่าเธอมีปัญ

หามาน๊ะเกี่ยว​กับ ​ความรัก

ฉันกะแล้ว​ไม่มีผิดว่ามัน​จะ​ต้อง​เป็นแบบนั้น​ฉันก็ถาม​ไปว่าแล้ว​เธอ​เป็น​ใคร

บ้านช่องอยู่​​ที่ไหน ลูก​ใคร แล้ว​ทำไมถึงมาร้องไห้ อยู่​​ที่สวน

หลังบ้านของฉันแบบนี้ ฉันถาม​เป็นชุดเลย​อ่ะ ! เธอก็ตอบกลับมาว่าขอเวลาสักประ

เดี๊ยวให้เธอทำใจแล้ว​ก็เช็ดน้ำตาสักครู่แล้ว​เธอ​จะเล่าให้ฉันฟัง " ok" ฉันรอฉันก็ถามเธอ

ว่า​จะดื่มอะไร​ไหม? เธอบอกว่า​ถ้าฉัน​จะกรุณาเธอขอ​เป็นกาแฟสักแก้ว ​ได้

ไห๊มทำไม​จะไม่​ได้หล่ะ​เพราะว่าฉัน​เป็นคน​ที่ถามเธอ​ไปเองนะโอเคฉันก็​ได้​ไปต้มกาแฟ

ทิ้ง​เอาไว้แล้ว​ก็​ได้กลับมานั่งข้างๆ​เธอเธอก็​ได้เริ่มเล่าเรื่อง​ราวให้ฉันฟัง ดังต่อ​ไปนี้ !!!!!!

เรามีชื่อว่า...​. บ้านอยู่​ถัดจากนี้​ไปอีกสองหัวมุมถนน อืมแล้ว​ไงต่อ

ฉันถามกลับ​ไป อายุเท่าไหร่เหรอ 22 เธอตอบมา แล้ว​ทำไม​ต้องร้องไห้แบบ

นี้ด้วยล่ะ ?มีอะไร​เหรอ พ่อ-แม่​ไปไหนซะล่ะ? แล้ว​ทำไมไม่อยู่​บ้าน

ในเวลานี้​เป็นเวลา​ที่​จะ​ต้องอยู่​ในบ้านไม่ใช่เหรอ? เธอก็ทำหน้า

เธอบอกว่าเธอเพิ่งโดนผู้ชาย ทิ้งมาน๊ะ อ้าว ทำไม​เป็นอย่างนั้น​

​ไปล่ะ เธอก็บอกว่าผู้ชายไม่มีเหตุผล ! เราก็ถามว่าทำไม​เขาถึงไม่มีเหตุผลล่ะ

เธอก็​ได้เล่าให้เราฟังว่าเธอรู้จัก​กับผู้ชายคนนี้ผ่านอินเตอร์เน็ตฯนะแล้ว​เธอ​กับ​เขา

ก็ติดต่อกันมาเรื่อยๆ​เลย​นะ !อืม ! เธอบอกว่าเธอๆ​​กับ​เขาคบกันมา​ได้ก็นานพอสม

ควรแล้ว​หน๊ะ แล้ว​เธอก็ยัง​ได้ บิน​ไปหา​เขาเลย​นะ ​แต่เวลา​ที่เธอ​ได้​ไปหา​เขา

​เขาก็ยังเข้ามาเล่นในเน็ตอยู่​เหมือนเดิมทำ​เป็นเธอไม่มีค่าอะไร​​กับ​เขานอกจากว่า​เขา​ต้อง

การ...​.จากเธอนอกนั้น​เธอก็ไม่มีค่าอะไร​ต่อ​เขาเลย​ ฉันโมโหแทนเธอถามว่า

ทำไม​เขาถึงทำอย่างนั้น​เธอก็บอกว่า​เขาก็ยังคบ​กับผู้หญิงอีกหลายคนอยู่​ในเน็ตแห่งนี้อีก

ก็มีเหมือนกัน มาก​ไปแล้ว​ เธอก็ยัง​ได้บอกอีกว่าเวลา​ที่เธอ​ไปหา​เขา​ที่...​...​

​เขาคุย​กับผู้หญิงอื่น ​เขาเช็ทฯ ​เขาทำอะไร​ก็แล้ว​​แต่ตลอดเวลาบางครั้งเธอก็​ได้อยู่​​ที่ตรง

นั้น​​กับ​เขาด้วยนะ​แต่ไม่มี​ใครรู้เลย​ เวลา​ที่​เขา​จะเปิดแว็ปแคม​เขาก็ให้เธอออก​ไป

จาก​ที่ตรงนั้น​ ฮ่า ฮึ..มาก​ไปแล้ว​

ขนาดนั้น​เชียวเหรอฉันถาม​ไปนะ? มันเกิน​ไปนะ เธอก็บอกว่าจริงนี่​เป็นเรื่อง​จริงนะ

เฮ้อ ผู้ชายนะทำไม๊ทำไม​ต้อง​เป็นอย่างนี้ด้วยนะไม่รัก​เขาแล้ว​ๆ​​จะ​ไปยุ่ง​กับ​เขาทำไม? ไม่

น่าเล๊ยนะสงสารเด็กมันนะ ! ถึงตอนนี้เธอก็เริ่มร้องไห้ออกมาอีกนะ ! ​เป็นอะไร​​ไปอีกล่ะ

ฉันถามอีกเธอก็บอกว่า ฉันยังคิดถึง​เขาอยู่​นะ คนมันรักนะ น๊อ ทำยังไง

​ได้หล่ะ แล้ว​ตอนนี้​เขา​ไปไหนแล้ว​ล่ะ ฉันถาม​ไป

เธอก็​เอา​แต่ร้องไห้อีกแล้ว​ก็บอกว่า ​เขาทิ้งเธอ​ไปแล้ว​นะ​และ​ที่สำคัญ ผู้หญิง​ที่เธอคิดว่า

เธอ​เป็น​เพื่อนของเธอในเวลา​ที่เธอ​กับผู้ชายคนนั้น​ทะเลาะกันแล้ว​คอยปลอบใจเธอตอน

นี้ผู้หญิงคนนั้น​เธอ​ได้​เอาผู้ชายคนนั้น​​ไปครองเธอ​กับ​เขาเปิดเผยตัวเองในเน็ตว่า​เขา​ทั้ง 2

​เป็นแฟนกัน ​แต่​ที่​กับเธอ​เขาไม่เคย​ที่​จะให้เกียติ์เธอเลย​เธอบอก​กับ

ฉันอย่างนั้น​นะ ​และ​ที่ร้าย​ไปกว่านั้น​อีกนะผู้ชายคนนั้น​​เขาคิดว่าผู้หญิง​ที่​เขา​ได้คบอยู่​ทุก

วันนี้​เป็นคน​ที่ดี ​ที่ไหน​ได้เธอก็มีสามีอยู่​คาบ้าน​แต่ผู้ชายก็หน้าโง่เองนะ​ที่ไม่รู้

อะไร​เลย​ ฉันงงมาก เธอบอกว่าเธอ​เป็นห่วง​เขานะ​และก็สงสาร​เขาด้วยนะ​ที่

​เขาไม่รู้ตัวว่าโดนผู้หญิงคนนั้น​ สวม...​.ให้นะ

วันนี้ขอพัก​เอาไว้แค่นี้ก่อนนะเดี๋ยว​จะเข้ามาเขียนต่อยังไม่จบเจ็บตานะพักเดี๋ยว

แล้ว​เดี๋ยว​จะเข้ามาต่อตอน​ที่สองนะสักครู่ขอสัก..หนึ่ง​ชม แล้ว​เดี๋ยวเจอกัน..บายคะ​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-348 Article's Rate 0 votes
ชื่อเรื่อง ความรักที่ไร้ค่าของหญิงสาวผู้อาภัพฯ
ผู้แต่ง Caramel
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๘ ธันวาคม ๒๕๔๖
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๔๙๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-1027 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 28 ธ.ค. 2546, 17.30 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น