นิตยสารรายสะดวก  Articles  ๐๘ มิถุนายน ๒๕๕๓
เล่าสู่กันฟัง - เมื่อผมเขียนบทโทรทัศน์เข้าประกวด
ลุงเปี๊ยก
...ตาม​​ที่เคยบอกว่า ลุงเปี๊ยก​​ได้ลงชื่อเข้าประกวด
"คนเขียนบทซีรีส์ทีวีไทย ครั้ง​​ที่ ๑" ​​เมื่อสองเดือนก่อน
วันนี้​​จะมาเล่าประสบการณ์ให้ฟังครับ​​...
ตาม​ที่เคยบอกว่า ลุงเปี๊ยก​ได้ลงชื่อเข้าประกวด "คนเขียนบทซีรีส์ทีวีไทย ครั้ง​ที่ ๑" ​เมื่อสองเดือนก่อน วันนี้​จะมาเล่าประสบการณ์ให้ฟังครับ​ โครงการนี้มีผู้ลงทะเบียนพันกว่าคน ​แต่มีผู้ส่งผลงานเข้าประกวดเพียง ๒๔๕ ชิ้น ​และ​ได้ประกาศผลออกมา​เมื่อสัปดาห์ก่อน แฮ่ ๆ​ ไม่มีชื่อลุงเปี๊ยกอยู่​ในรายชื่อผู้เข้ารอบ

ก็ผิดหวังนิดหน่อย​ ​แต่ไม่แปลกใจนัก ​เพราะ​เป็นการทดลองเขียนบท​โดย​ที่ไม่เคยเห็นบทโทรทัศน์จริง ๆ​ มาก่อนเลย​ ลุงเปี๊ยก​ใช้วิธีค้นคว้าในระยะเวลาสั้น ๆ​ (​เขาให้เวลาเขียน ๑๔ วัน) ​และเขียนส่ง​ไปตาม​ที่คิดว่าน่า​จะถูก​ต้อง ​ซึ่งคง​จะไม่ถูก ​และไม่ดีพอนะแหละ​ถึง​ได้ตกรอบ

​ที่อยาก​เอามาเล่าสู่กันฟัง ​ทั้ง​ที่​เป็นการขยายขี้เท่อตัวเอง ก็​เพราะการเข้าประกวดมัน​ได้ประโยชน์ครับ​ ลุงเปี๊ยก​ได้เห็นมุมมองการเขียนอีกแบบหนึ่ง​​ที่​จะนำมาประยุกต์​ใช้​กับการ​แต่งเรื่อง​​ได้ดี การเขียนแบบ​ที่พูดถึง​คือการเล่าเรื่อง​ด้วยมุมกล้อง ​เพราะบทโทรทัศน์​เป็นการ​ใช้เทคนิคมุมมองต่าง ๆ​ ช่วยในการเล่าเรื่อง​ด้วยภาพ

ขณะ​ที่ลุงเปี๊ยกพยายามดัดแปลงเรื่อง​สั้นชื่อ "เจ้า​พระคุณ" ​ซึ่งประพันธ์​โดยคุณมนัส จรรยงค์ ให้​เป็นบทโทรทัศน์นั้น​ จำ​เป็น​ต้องจำลองคำบรรยายออกมา​เป็นภาพ​ที่สื่อ​ความตามต้นฉบับ​ให้​ได้ หากต้นฉบับ​บรรยายฉาก หรือ​เป็นบทสนทนาของตัวละคร การจำลอง​เป็นภาพก็ไม่ยุ่งยากนัก..

​จะยาก​และท้าทาย​ความคิดของเรา ​คือ​ส่วน​ที่ผู้ประพันธ์​ได้บรรยาย​ความคิด ​ความ​เป็น​ไปในสังคม หรือทรรศนะผ่านตัวอักษร การ​จะทำให้สิ่งอัน​เป็นนามธรรมกลายมา​เป็นภาพผ่านกล้อง ​เพื่อสื่อสารถึงผู้ชมให้เข้าใจตาม​ได้นั้น​ คนเขียนบท​เป็น​ได้​ใช้​ความคิดกันอย่างสนุกเลย​ล่ะครับ​

นอกจากการแปลตัวอักษร​เป็นภาพแล้ว​ ตาม​ที่อ่านพบในคำแนะนำเรื่อง​การเขียนบท(ตาม​ที่ค้นมา​ได้จากน้องกุ๊ก) ​เขายังพูดถึงการย่อเรื่อง​​เพื่อจับประเด็นหลักของเรื่อง​ออกมา หรือ​ที่พูดกัน​เป็นภาษาเทคนิคว่าการเขียนทรีตเม้นท์ (treatment) ​ซึ่งประกอบด้วยโครงเรื่อง​ย่อ ​และโครงเรื่อง​ขยาย ​ซึ่งน่า​จะมีรายละเอียดพอ​ที่​จะเรียนกัน​ได้ครบเทอม ลุงเปี๊ยกไม่มี​ความรู้จริงตรงนี้ ​ได้​แต่ทำ​ความเข้าใจแบบงู ๆ​ ปลา ๆ​ จำ​ได้ว่ามีการลำดับโครงสร้างของเรื่อง​​เป็น​ส่วน ๆ​ เช่น เริ่มปูเรื่อง​ ขยาย​ความ จุดพลิกผัน สรุปจบ ​ซึ่งมีคำเรียกเฉพาะ ​เป็นเรื่อง​ทางเทคนิคอะไร​ทำนองนี้ ขออนุญาตไม่ลงละเอียด​เพราะไม่มี​ความรู้จริง ๆ​

​แต่ด้วย​ความไม่รู้นี่แหละ​ ทำให้ตื่นเต้น​ที่​ได้รู้.. ว่าบทละคร​เขามีการวางโครงสร้างกันอย่าง​เป็นระบบแน่นหนาพอดู ​ซึ่งในงานเขียนนิยายเราก็อาจ​จะนำโครงสร้างคล้าย ๆ​ แบบนี้มา​ใช้บ้างก็​ได้ อย่างน้อยก็ทำให้เราพอ​จะมองภาพรวมของเรื่อง​กลางอากาศ​ที่​กำลังหมกมุ่น​แต่งอยู่​นั้น​ เห็น​เป็นโครงร่าง (outline) ​ที่แจ่มชัดขึ้น​​ได้อีกวิธีหนึ่ง​

นี่แหละ​​คือประโยชน์​ที่​ได้จากการทดลองเข้าประกวดคราวนี้ ​และด้านล่างนี้ ​คือเรื่อง​ย่อเรื่อง​​ที่ส่งเข้าประกวด ​และ บทโทรทัศน์ของลุงเปี๊ยก (รวม​ทั้งต้นฉบับ​เรื่อง​สั้น) ​ที่ส่งเข้า​ไปตกรอบมาแล้ว​ ทำลิงก์ให้ดาวน์โหลด​ไปอ่านดู เผื่อว่าปีหน้าฟ้าใหม่ ทีวีไทย​เขาจัดประกวดอีก​เป็นครั้ง​ที่ ๒ ​และ​เพื่อนนกน้อยท่านใด เกิดสนใจร่วมประกวด ​จะ​ได้รู้พอ​เป็นแนวทางว่า

​ต้องเขียนให้ดีกว่านี้นะจ๊ะ​ ​เพราะแบบนี้น่ะ ตกรอบ! แฮ่ ๆ​

---​-

บทละครเรื่อง​ "คนขี้โกง"
จากเรื่อง​สั้นชื่อ เจ้า​พระคุณ ประพันธ์​โดย มนัส จรรยงค์
เขียนบท​โดย ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์



[โครงเรื่อง​ย่อ]
คนขี้โกง ๒ คนรวมหัวกันทำ​พระสมเด็จปลอม​ไปหลอกขาย ​เพื่อนเตือนว่าอย่าทำ​เพราะมีคนเคยทำแบบนี้แล้ว​เคราะห์ร้าย ​ทั้งสองก็ไม่ฟัง สุดท้ายทำ​พระ​ไปขาย​และประสบชะตากรรมจริง ๆ​


[โครงเรื่อง​ขยาย]
ณ หมู่บ้านในชนบทขนาดใหญ่ เฒ่าหนู​ได้ข่าวว่าผู้ใหญ่เริ่มเพิ่งขายนา​ได้เงินมาก​กำลัง​ต้องการเช่า​พระสมเด็จ ราคาไม่เกี่ยงขอให้​เป็นของแท้ จึงชวนเฒ่าเหมือนผู้​เป็น​เพื่อนร่วมอาชีพ ทำการปลอม​พระ​ไปหลอกขาย เฒ่าโพล้ง​เพื่อนอีกคน​เป็นผู้ชำนาญการดู​พระของตำบล บังเอิญรู้เรื่อง​นี้จึง​ได้ห้ามไว้ ​โดยให้เหตุผลว่าเคยมีคนทำแบบนี้แล้ว​เคราะห์ร้ายโดนรถทับถึง​กับ​ต้องตัดขาทิ้ง

ด้วย​ความโลภ เฒ่าหนู​กับเฒ่าเหมือนจึงไม่ฟังคำเตือน ลงมือสร้าง​พระปลอมออกมาอย่างประณีต ​และนำมาเสนอขายผู้ใหญ่เริ่มในราคา ๒ พันบาท​

ผู้ใหญ่เริ่มไม่ชำนาญการดู​พระ จึงขอให้เฒ่าโพล้งช่วยดูให้ ด้วย​ความเกรงใจ​เพื่อน​และไม่อยากร่วมโกหก เฒ่าโพล้งจึงขอให้นำ​พระปลอมองค์นี้​ไปร่วมประกวด​พระสมเด็จ​ที่​กำลัง​จะจัดขึ้น​​ที่ตัวอำเภอ ​และให้ข้อคิดแก่ผู้​จะซื้อว่า​ถ้าชนะประกวดก็ถือว่า​เป็น​พระแท้ ​ถ้าไม่เช่นนั้น​ก็ให้ถือว่าปลอม ตกลงกันเช่นนั้น​

วันประกวด​พระมาถึง กรรมการ ๙ ใน ๑๐ คนลงคะแนนให้​พระปลอมของเฒ่าหนู​ได้รางวัล​ที่ ๑ เฒ่าโพล้ง​ซึ่ง​เป็นกรรมการคนสุดท้าย ไม่ยอมลงคะแนน อ้างว่าดูแล้ว​องค์​พระดีเกิน​ไป​และเจ้าของ​พระก็​เป็นพวกกันเองด้วย สุดท้ายประธานกรรมการก็ตัดสินตามเสียง​ส่วนใหญ่ ​พระสมเด็จปลอมของเฒ่าหนู​ได้รางวัล​ที่ ๑

เฒ่าหนู​กับเฒ่าเหมือนดีใจออกนอกหน้า เผลอตัวจับมือกันแสดง​ความสำเร็จ ผู้ใหญ่เริ่มผู้​จะซื้อเห็นเข้าก็เอะใจ ประกอบ​กับเฒ่าโพล้งก็ไม่ยอมลงคะแนน จึงสับสน​และคิดว่าอาจถูกหลอก ด้วย​ความลังเลจึงขอ​พระมาถือไว้ ​และขอเวลาคิดดูอีกที

ขณะ​ที่ผู้ขาย​และผู้​จะซื้อขึ้น​รถ​โดยสารกลับหมู่บ้าน ​ระหว่างทางเกิดอุบัติเหตุรุนแรง มีคนตาย​และคนเจ็บมากมาย​ เฒ่าหนู​กับเฒ่าเหมือนก็เจ็บหนักแข้งขาหักถึง​กับสลบ​ไป​ทั้งสองคน ผู้ใหญ่เริ่มคนเดียวรอดมา​ได้ราวปาฏิหารย์ ทำให้​เขาเชื่อหมดใจว่า​เป็น​เพราะเจ้า​พระคุณสมเด็จฯองค์นี้ช่วย​เอาไว้

ฝ่ายเฒ่าหนู​กับเฒ่าเหมือน ฟื้นขึ้น​จากสลบหน้าห้องรอผ่าตัด ต่างก็ตระหนักว่าชะตากรรมนี้เกิดจากการคิดโกงขาย​พระปลอม จึง​พร้อมใจกันว่า​จะขอยกเลิกการขาย​พระปลอมองค์นี้เสียดีกว่า ​แต่..ช้า​ไปแล้ว​ ผู้ซื้อ​คือผู้ใหญ่เริ่มเห็นคนเจ็บฟื้นขึ้น​ ก็รีบยัดเงินค่าเช่า​พระจำนวน ๒ พันบาท​ใส่มือเฒ่าหนูตามสัญญา ​แม้ว่า​ทั้งเฒ่าหนู​และเฒ่าเหมือน​จะไม่อยาก​ได้แล้ว​ก็ตาม.

---​-

​ถ้าอ่านเรื่อง​ย่อจบแล้ว​ อยากอ่านฉบับ​เต็มเชิญดาวน์โหลด :
บทโทรทัศน์เรื่อง​ คนขี้โกง ​โดยลุงเปี๊ยก (ไฟล์ pdf บีบขนาดใน zip - ๒๐๕ kb.)

 

F a c t   C a r d
Article ID A-3416 Article's Rate 3 votes
ชื่อเรื่อง เล่าสู่กันฟัง - เมื่อผมเขียนบทโทรทัศน์เข้าประกวด
ผู้แต่ง ลุงเปี๊ยก
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๘ มิถุนายน ๒๕๕๓
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ สัพเพเหระ
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๗๘๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๗ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : Rotjana Geneva [C-17040 ], [193.134.193.5]
เมื่อวันที่ : 08 มิ.ย. 2553, 15.05 น.

บ๊ะ เรื่อง​เล่าเก่า ๆ​ แบบนี้สนุกมากเลย​ค่ะ​

ถึงลุงเปี๊ียก​จะไม่ชนะการประกวด ​แต่ก็ชนะใจคนอ่านนะคะ​

สั้น กระชับ ตรงประเ้ด็น อ่านรู้เรื่อง​ภายใน 3 นาที

เดี๋ยวมีเวลา​จะเข้า​ไปอ่านตัวบทโทรทัศน์อีกทีนึงค่ะ​

เข้ามา​เป็น​กำลังใจให้ก่อน

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Rotjana Geneva [C-17041 ], [193.134.193.5]
เมื่อวันที่ : 08 มิ.ย. 2553, 15.09 น.

เข้ามาต่อค่ะ​

รจนาคิดว่าเรื่อง​​ทีุ่ลุงเปี๊ยกเลือกมานี้​เป็นเรื่อง​ชีวิตชาวบ้าน ​ที่แฝงคุณธรรม ​ความงมงาย ​ความหลอกลวง ​และวิบากกรรมไว้อย่างเรียบง่าย (​แม้​จะมี​ความซับซ้อนในตัวของมันเอง)

ไม่ใช่เรื่อง​ประโลมโลก รักรัก โศกโศก ตบตี ริษยา เกาะกินอารมณ์ลึก ๆ​ ไม่มีประเด็นให้​เอา​ไปคุยกันอีกนาน ๆ​

อาจ​จะ​เป็นเหตุให้ไม่เข้ารอบ ​เพราะไม่ใช่เรื่อง​​ที่ "อิน" ในสังคมปัจจุบัน ​แต่อาจ​จะไม่ใช่เทคนิคการเขียนบท​ที่ไม่เข้าตาก็​ได้

อย่างไรก็ดี รจนาวิจารณ์​ไปเช่นนี้ก็อาจ​จะไม่ถูก ​เพราะไม่​ได้เห็นผลงาน​ที่เข้ารอบ 30 เรื่อง​ว่าแตกต่างกันอย่างไร

แค่วิเคราะห์ตาม​ความรู้สึกของคนอ่านคนหนึ่ง​ค่ะ​ (แถมไม่​ได้ดูละครโทรทัศน์มาชาตินึงแล้ว​)

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ลป. [C-17042 ], [115.67.1.143]
เมื่อวันที่ : 08 มิ.ย. 2553, 16.57 น.

เอ้อ.. ขออภัย​ที่ผมไม่​ได้ให้ข้อมูลชัดเจนเพียงพอ เรื่อง​สั้น "เจ้า​พระคุณ" ของมนัส จรรยงค์ ​เป็นโจทย์​ที่ทางทีวีไทย​เขาระบุให้นำมาเขียน​เป็นบทโทรทัศน์น่ะครับ​ ผมไม่​ได้​เป็นผู้เลือกเรื่อง​เอง..

อัน​ที่จริง​เขาก็เปิดโอกาสให้เขียนเรื่อง​เอง หรือเลือกเรื่อง​อื่นตาม​ที่เห็นว่าเหมาะสม​ได้ด้วย ​แต่ลุงเปี๊ยกเห็นว่าเรื่อง​ "เจ้า​พระคุณ" ก็น่า​จะเหมาะ​กับการทำบทโทรทัศน์ดีอยู่​แล้ว​ครับ​

ขอบคุณ​ที่แวะมาอ่าน ​และให้​กำลังใจ ผมสนุก​กับการส่งประกวดคราวนี้ครับ​ ​แม้​จะไม่ชนะ​แต่ก็​ได้ลงวิ่ง​ไปจนถึงเส้นชัย ​ได้ลิ้มรสชาติใหม่ ๆ​ ​ที่ไม่เคยทำ สนุกครับ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : pilgrim [C-17044 ], [124.121.114.254]
เมื่อวันที่ : 08 มิ.ย. 2553, 22.22 น.

​เขาน่า​จะมีเกณฑ์บอกเรานะคะ​ ว่าตัดสิน​โดยอาศัยเกณฑ์อะไร​บ้าง

หรือ​จะให้ดี น่า​จะ​เอาบทละคร​ที่​ได้รางวัลมาลงให้ดูบ้างค่ะ​

อ่านเรื่อง​คุณ​พระช่วยแล้ว​ทำให้นึกถึงเรื่อง​สั้นฝรั่งเรื่อง​หนึ่ง​ ​ที่สามีภรรยาคู่หนึ่ง​ ไม่ค่อยมีเงินนัก ​แต่ภรรยา​ต้อง​ไปออกงาน เลย​​ไปยืมสร้อยคอของ​เพื่อน แล้ว​ปรากฏว่าทำหาย เลย​​ต้องกระเสือกกระสนหาเงิน​ไปซื้อสร้อยคอมา​ใช้​เขา ​แต่​ความจริงแล้ว​ สร้อยเส้นนั้น​ ​คือ สร้อยปลอม

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : Rotjana Geneva [C-17046 ], [85.2.77.148]
เมื่อวันที่ : 09 มิ.ย. 2553, 01.34 น.

อ้อ ชัดแล้ว​ค่ะ​

เห็นด้วย​กับพิลกริมว่า ​เขาน่า​จะมีเกณฑ์บอกว่า เขียนบทแบบไหนจึง​จะเข้าตากรรมการนะคะ​

​แต่รจนาชอบค่ะ​​ที่ลุงเปี๊ยกบอกว่า สนุก​กับการเขียนบท บางทีนั่นก็​คือ รางวัล ในตัวของมันเองนะคะ​

เขียนต่อ​ไปอย่า​ได้ท้อ ชอบอ่านสำนวนภาษาของลุงฯค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : ลุงปิง [C-17054 ], [58.10.216.201]
เมื่อวันที่ : 10 มิ.ย. 2553, 12.17 น.

อ่านบททอระทัดเรื่อง​ "คนขี้โกง" ของ ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์แล้ว​ ​ถ้าสร้าง​เป็นละครทอระทัดจริงๆ​ ก็อาจ​จะ​ได้ภาพเคลื่อนไหว​ที่ออกมาน่าชมกว่าเรื่อง​​ที่กรี๊ดๆ​กันอยู่​หน้าจอทุกวันนี้หลายเท่านัก

หรือเผื่อหากมี​ใคร​ที่ทำมาหากินทางด้านนี้​จะลอง​เอา​ไปสร้างดู เผลอๆ​อาจ​จะ​ได้รางวัลจากต่างประเทศด้วยซ้ำ​ไปก็​เป็น​ได้ ​ใคร​จะ​ไปรู้...​นี่พูดจริงๆ​ ไม่​ได้โม้นะครับ​!

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : add [C-17102 ], [222.123.0.214]
เมื่อวันที่ : 19 มิ.ย. 2553, 17.39 น.

สวัสดีทุกๆ​คนค่ะ​

ก็งงเหมือนกันนะเนี่ยะ ว่าทำไมอยู่​ดี ลป. ถึง​ได้สนใจ​ไปเขียนบทโทรทัศน์​ซึ่ง​ต้องมีเทคนิคเกี่ยว​กับกล้อง​และฉาก​ที่เราไม่สันทัด ​แต่ก็​เป็น​ความพยายามบวก​กับ​ความอยากรู้อยากทำ​ที่น่ายกย่อง​เป็นอย่างยิ่ง ​ต้องขอคารวะ

ก็ไม่ขอแสดง​ความเห็นอะไร​เรื่อง​บทโทรทัศน์ ​เพราะไม่มี​ความรู้เรื่อง​นี้ ​แต่​เมื่ออ่านเรื่อง​สั้น เรื่อง​เจ้า​พระคุณ ของมนัส จรรยงค์ ก็​ต้องบอกว่า​เป็นเรื่อง​สั้น​ที่ดี​ที่นักเขียนควรศึกษา​เป็นแบบอย่าง ​ทั้งเรื่อง​เล่ห์กลของมนุษย์​และการหักมุมของนักเขียนเอง

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น