นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๐๖ มีนาคม ๒๕๕๓
เจ้าหญิงล้านเกล็ด
ข้าวฟ่าง
...เจ้าของสมญานาม "เจ้าหญิงล้านเกล็ด" อย่างฉัน มีหรือ​​จะยอมแพ้​​กับเรื่อง​​ขี้ปะติ๋ว...​​ไม่มีทางเสียหละ "จิตฺเตน นียติ โลโก" แปลว่า โลกหมุน​​ไปตามใจสั่งการ...
เจ้าของสมญานาม "เจ้าหญิงล้านเกล็ด" อย่างฉัน มีหรือ​จะยอมแพ้​กับเรื่อง​ขี้ปะติ๋ว...​ไม่มีทางเสียหละ

วันนั้น​ขณะ​กำลังอยู่​บนรถคันโต วินาทีนั้น​สติสัมปะชัญญะก็ดับวูบลง หน้าจอกลาย​เป็นสีดำทันที...​​เมื่อ​ความสว่างกลับมาอีกครั้งเบื้องหน้ามีป้ายรถเบ๊นซ์สีดำ..กท.9999 เท้าสั่งงานอัตโนมัติ แตะเบรกจนสุดปลายเท้า...​

เสียงเอี้ยดดดดดด...​ ยาวๆ​ตามมา...​.รอด​ไป​ได้หนึ่ง​ครั้งวันนี้ โชคดีจริงๆ​...​

ครั้ง​ต่อมา...​เกิด​ความจำ​เป็น​ต้องพากรรมการผู้จัดการใหญ่​ไปธุระด่วน บังเอิญรถติดซะจน...​​แม้​แต่ระยะทางใกล้ๆ​ ก็​ต้อง​ใช้เวลา​เป็นชม.

เลย​ทิ้งรถคันใหญ่โต โดดคว้ามอเตอร์ไซค์ของพนักงาน​ที่ฉันว่า มันรวดเร็วทันใจดี แล้ว​บอกเจ้านายว่า เชื่อมือ​ได้แน่นอน

ขณะ​กำลังรอข้ามถนนอยู่​เลย​ ไม่​ได้ขับหรอก แค่จอดอยู่​กลางถนน ภาพจอดำเกิดขึ้น​ในวินาทีอันรวดเร็วจนไม่ทันตั้งตัว รู้​แต่มืดตึ้ดตื๋อ...​.

พอ​ความสว่างกลับมาอีกครั้ง มองเห็นมอเตอร์ไซค์ทับขาตัวเอง เจ้านายนั่งอยู่​กลางถนน

สติมาแล้ว​...​คว้ารถยกขึ้น​มา​ได้ก็สตาร์ทด้วยเท้า แล้ว​เรียกเจ้านาย " ​ไปกัน​ได้แล้ว​คะ​" เห็นผู้คนบางๆ​ตา เดินขวักไขว่​ไปมา ไม่ทันมอง​ใคร...​แบบว่าอายจัง...​​ไปดีกว่าเรา

รู้สึกเจ็บอีกที ก็นี่เลย​ตอนอาบน้ำ รองเท้า​และถุงน่อง​เป็นรอยขาดเล็กน้อย มีเลือดไหลซึมพองาม เล็บหัวแม่เท้า​และนิ้วชี้เปิดขึ้น​มาจนเห็นรอยเลือด​ที่ค้างอยู่​ เพิ่งรู้สึกเจ็บขึ้น​มาบ้างตอนนี้ แถมสะโพกเขียว​เป็นวงเท่าฝ่ามือ ดี​ที่ใส่หมวกกันน้อค​ไปด้วยนะ รอดมา​ได้อีกวัน...​

กรรมการผู้จัดการโดดลงก่อนเลย​​ไปนั่งพับเพียบอยู่​กลางถนน มิ​เป็นอะไร​มากมาย​ ​แต่บอกว่า ​แต่นี้​ไปอย่าชวนขึ้น​มอเตอร์ไซด์อีกนะ ไม่ประทับใจเลย​สักนิด

...​งานนี้ถือว่า เจ็บฟาดเคราะห์​ไปก็แล้ว​กันคะ​เจ้านาย ก็​ไปทันภารกิจสำคัญมิใช่หรือ?

ยังมีมาเรื่อยๆ​​กับเหตุการณ์สติดับ ขณะ​กำลังขับรถมอเตอร์ไซด์(อีกแล้ว​) ด้วย​ความเร็วพอประมาณของตัวเอง บังเอิญ​เป็นทางเลี้ยวสี่แยก​ที่มีสัญญาณไฟ ตอนนั้น​ไฟเขียวนี่ เราก็เลี้ยวขวาทันที ตามหลังรถ​โดยสาร​ไปติดๆ​

..เอี้ยดดดดดดด...​ ครืดดดดดดดดดด...​ ว้ายยยยยยยยย...​ วี้ดดดดดดดดดดด...​.

มอเตอร์ไซด์คันงามของฉัน หมุน​เป็นวงกลมหลายรอบ​โดยมีฉันอยู่​บนรถ

จากนั้น​ชน​กับท้ายรถ​โดยสาร​ที่จอดทันที​ที่เลี้ยวดังโครมมมมมมม...​

สติดีตอนเสียงโครมนี่แหละ​ ​เพราะแก้วกาแฟเย็นในมือ​ที่ถือไว้ ไม่หกเลย​ แถมขับรถหมุน​เป็นวงกลมซะจนผู้​โดยสาร​และคนรอบข้างส่งเสียงวี้ด ว้ายกันอื้ออึง

พอลมหมุนสงบ ก็​เอาขาตั้งลง ​เอากาแฟเย็นใส่ตะกร้าหน้ารถ ถอดหมวกกันน้อค เดินอย่างมั่นใจ​ไปยกมือไหว้คนขับรถ​โดยสารอย่างไทย

...​."ขอโทษนะคะ​ ไม่คิดว่า คุณ​จะจอด"...​ผู้​โดยสาร​เอามือทาบอก แล้ว​ยื่นหน้ามามองเส้นผมจรดปลายเท้า ​ที่มองไม่เห็นริ้วรอย​ความบอบช้ำ นอกจากฝุ่น​ที่ยังฟุ้งกระจายอยู่​...​รอด​ไปอีกครั้งนะเรา

นานๆ​ทีก็ปีน​ไป​แต่งเติมสีสันให้​ที่ทำงานช่วงเทศกาลปีใหม่ ด้วยอุปกรณ์สารพัดชนิด ​เพราะ​ที่ทำงานเรามีผู้ชายน้อย เราก็ขันอาสา...​

แล้ว​วันหนึ่ง​จอดำเกิดขึ้น​กลางอากาศเลย​ ​แต่สติดีนะ แค่ตามืด​แต่ใจไม่มืด ยังส่งเสียงบอกคนข้างล่างว่า คอยรับที รู้สึกมึนๆ​...​งานนี้​เขาพาส่งรพ.ทันที ก็พักรอหมอนาน มันก็หาย​ไปเอง​ได้เหมือนกัน หมอว่า..ร่างกายไม่สมดุลลุก-นั่งให้ระวัง ไม่​ได้บอกอะไร​​และไม่มีการตรวจพิเศษ

ยังคง​ความ​เป็นสตรีแกร่ง ลุยมันทุกงาน ทำ​ได้ทุกกิจกรรม​ที่มี ไม่สนว่ายากง่ายแค่ไหนก็ทำ ตอนนี้ชักรู้ตัวแล้ว​ พอมีประสบการณ์บ้าง ​เพราะหมอบอกว่า ​ถ้ารู้สึกว่า​หน้ามืดหรือมองอะไร​ไม่เห็น ให้หา​ที่ยึด​เอาไว้ หรือไม่ก็นั่งลง...​เสร็จฉันงานนี้ ​เพราะจอมืดๆ​ทำอะไร​ไม่​ได้แล้ว​ มืดไม่กี่วินาทีก็สว่างแล้ว​


### นั่น​เป็นเรื่อง​ราว​ที่ผ่านมาหลายปี ​โดย​ที่ฉันเองไม่เคยใส่ใจสักนิด ถือ​เป็นปกติธรรมดาของคนเรา มีเจ็บไข้บ้าง เหนื่อยก็พัก หายก็ทำต่อ ​เป็นเช่นนี้เสมอมา พอนานวันเข้า อายุเริ่มเพิ่มมาเรื่อยๆ​ จอมืดเกิดขึ้น​บ่อยครั้ง ตามด้วยอาการปวดหัวแบบ​จะแตก​เป็นเสี่ยงๆ​ ​แต่ก็ไม่นาน บางทีก็หายเอง บางทีก็​ต้อง​ใช้ยาแก้ปวดช่วยบ้าง ​แต่ฉันก็ยังสนุกสนาน​กับหน้า​ที่ของทุกวัน ยังขับรถ​ที่เริ่มรู้สึกไม่อยากขับ ​เพราะมีหลายครั้งเหมือนตัวเองหลับใน ​แต่​ความจริง​คืออะไร​?

หลังจากนั้น​ก็ตระเวนหาประสบการณ์นอกพื้น​ที่ นอก​ที่ทำงาน ต่างตำบล ต่างอำเภอ ต่างจังหวัด ต่างประเทศ ยังดีไม่​ได้​ไปต่างโลก

มา​ที่นี่ประเทศ​ที่​เป็น​ความฝันของคนค่อนโลก ​ได้ทำงาน ​ได้เ​ที่ยว ​ได้ปีน​เขา ​ได้ลุยหิมะ ​ได้ทำอะไร​สารพัด​ที่​เป็น​ความฝัน​ที่​เป็นจริง เกิดอาการสุขจนล้น​ไปซะอีกนะ

พอ​ได้เวลากลับก็มีทุนทรัพย์​ไปบ้าง เลย​​ไปทำประกันชีวิต​ที่มันมูลค่าสูงกว่า​ที่เคยทำ ​เขาส่งตัว​ไปตรวจ หมอก็ตรวจ ตรวจ ตรวจ ​และฟังเสียงหัวใจ...​ฟู่ ฟู่ ฟู่..

หมอก็ถาม คุณไม่เคย​เป็นอะไร​เกี่ยว​กับหัวใจหรือ? ไม่เลย​คะ​หมอ ปกติแข็งแรงดี

​แต่หมอคงเขียนบันทึก​ไป ​เมื่อหมอสำนักงานใหญ่รับทราบก็ขอ...​ทำให้มันชัดเจนตรงนี้หน่อย​​ได้หรือไม่? ทุนประกันมันสูงนะ ..เราก็ดีเหมือนกัน ​จะ​ได้เช็คให้มันรู้เรื่อง​​ไปเลย​ เราก็คนแข็งแรง ไม่ป่วย ไม่ไข้ ไม่​เป็นหวัด ไม่ติดโรคอะไร​ ยัง​ไปบริจาคเลือด​ได้อยู่​นี่นะ

​เมื่อ​ไปตรวจอุลตร้าซาวด์หัวใจ ชัดๆ​เลย​ หมอแค่ตรวจคลื่นก่อน​เมื่อดูจากภายนอกของฉัน คุณแข็งแรงขนาดนี้ ​จะมาตรวจหัวใจทำไม อายุก็น้อย

...​"บริษัทประกันส่งมาคะ​" หมอก็​ได้ค่าตรวจแล้ว​นี่คะ​..อันนี้แอบคิดในใจ โอเคหมอตรวจให้ เอ..หรือหมอกลัวสาวสวยอย่างเรา คิดในใจ​ไป​ได้อีกเหมือนกัน

การตรวจเริ่มขึ้น​​โดยมีผู้ช่วยพยาบาลมาเตรียมท่านอน บอกให้ปลดตะขอเสื้อ...​ด้วย

​เอาสายอะไร​ต่ออะไร​มาไว้​ที่ข้อเท้า ข้อมือ ​เอาสารล่อลื่นมาทาบนหน้าอก ​และบอกให้รอหมอสักครู่ ​เมื่อหมอมาก็​เอาผ้าคลุมหน้าอกไว้แล้ว​​ใช้เครื่องมือของหมอผ่าน​ไปบนสารหล่อลื่น​ที่หน้าอก

หมอพูด​ไป อธิบาย​ไป ว่าตรงนี้​คืออะไร​ ตรงนี้​คืออะไร​ แล้ว​ก็มาหยุด..

..อ้อ...​มันรั่วตรงนี้...​​ที่ผม​ได้ยินเสียงฟู่ คุณเห็นไหม?

ผม​จะวัดขนาดนะ...​อืมม...​ขนาด...​. ตรงนี้​เป็นผนังหัวใจห้องล่างรั่วครับ​ ปกติโรคนี้​เขา​เป็นมา​แต่กำเนิดนะครับ​ แล้ว​คุณรอดมา​ได้ไงจนอายุขนาดนี้ ​ถ้ารูรั่วมัน​จะปิดเอง​ได้ก็คงปิดตั้งแต่เด็กแล้ว​ ​แต่อย่างคุณพอมีอายุมันก็ปิดเองไม่​ได้ นอกจากผ่าตัดก็​จะหาย​เป็นปกติ ​แต่​ถ้ายังไม่ผ่าตอนนี้ก็​ต้องคอยมาเช็คขนาดรูรั่วดูว่า กว้างขึ้น​ไหม ไม่มียาอะไร​ให้กินนะครับ​ ก็หมั่นสังเกตตัวเอง ​ถ้ามีอาการเจ็บหน้าอก หรือเหนื่อยง่ายก็​ต้องรีบมาหาหมอ อย่ากินอาการเค็มจัด อย่านอนตะแคงซ้าย​เพราะหัวใจ​จะทำงานหนักขึ้น​...​

ในใจคิด หมอไม่เก่งหรือเปล่านะ? เครื่องเสียหรือเปล่า? ​แต่เราก็เห็นอย่าง​ที่หมอบอก ทำไมเราไม่เห็น​เป็นอะไร​ ไม่เคยรู้สึกว่า​ตัวเองป่วย แค่เหนื่อยก็พัก บางวันปวดเนื้อปวดตัวก็กินยาบ้าง ​แต่ก็ไม่มากนัก ​ส่วนมากก็เฉยๆ​ ไม่​ได้ใส่ใจ​กับตัวเองเรื่อง​​ความเจ็บป่วย ​เพราะไม่​ได้คิดว่า ​เป็นอาการป่วยเลย​ ถือว่า​เป็นเรื่อง​ธรรมดาสุดๆ​ของคนเรา สรุปว่า..บริษัทประกัน​เขาไม่รับทำประกันกรณีของฉัน...​.ซะอย่างนั้น​


### หลังจากนั้น​ก็​ไปตรวจขนาด​ความกว้างของรอยรั่วทุกๆ​ ๖ เดือน ผล​เป็น​ที่น่าพอใจ ไม่มีอะไร​มากขึ้น​ เรียกว่า คงสภาพเดิม​ได้ดี...​​และฉันก็ไม่​ได้คิดว่าตัวเอง​เป็นคนป่วย ยังคงทำทุกอย่างเหมือนเดิมเลย​

มี​แต่ญาติพี่น้อง​และคนรอบข้าง ​ที่พากันห่วงจน​จะ​เป็นคุณนาย​ไปแล้ว​ จากนั้น​ก็ทำงานแบบเคลื่อนย้ายพื้น​ที่​ไปเรื่อยๆ​​เนื่องจากอยาก​ได้ประสบการณ์ชีวิต​ที่คิดว่า จนตายก็คงไม่มีวันจบการเรียนรู้ ทำให้​ได้มาต่างประเทศอีกครั้ง ​แต่คราวนี้พก​เอาผลตรวจของหมอมาด้วย เผื่อมีรายการฉุกเฉิน ​แต่ก็อยู่​​ได้สบายดี แค่มีจอมืดบ่อยหน่อย​​เพราะประเทศนี้อยู่​บน​ที่สูง ​แต่ไม่ป่วยไข้​เป็นอะไร​อย่างอื่นนอกจากปวดหัวมากๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ ​ที่คิดว่า เกิดจากอากาศเย็น ​เป็นตะคริวบ่อย แล้ว​ก็มีปวดเนื้อปวดตัว​เป็นระยะๆ​

ชีวิตก็สุข​กับทุกๆ​วัน ไม่ใส่ใจ​ความเจ็บไข้ ​ทั้ง​ที่บางคืนแทบไม่​ได้นอน ไม่ใช่​เพราะทำงานหนักหรอกนะ ​แต่ร่างกายมันทุรนทุรายชอบกล ตัวฉันเองไม่รู้ว่า​เป็น​เพราะอะไร​ นอกจากบอกตัวเองให้บริกรรมคาถา พองหนอ-ยุบหนอ​ไปเรื่อยๆ​จนหลับ​ได้ใน​ที่สุด ​และ​เมื่อลืมตาตื่นขึ้น​มา​ได้ ก็ไม่เคยสนใจว่าตัวเอง​จะรู้สึกเจ็บปวด​ที่ตรงไหน บางวันเดิน​ไปทำงานก็จอมืด​ไปบ้าง ​แต่ก็​ใช้วิชาตั้งสติให้​ได้ แค่ไม่กี่วินาทีก็ดีขึ้น​แล้ว​ เพียง​แต่ระยะนี้จอมืดถี่มาก...​เท่านั้น​เอง

...​วันนี้​ไปบริจาคเลือด​ที่ชุมชนใกล้​ที่พัก ​เพราะอยากมีประสบการณ์ต่างประเทศ​ที่ไม่เคยทำ ทีมงานมืออาชีพ ​ต้องตอบคำถามเกือบครึ่งร้อย ​ต้องพบหมอ พบนักเคมี ​ต้องรอ​และดื่มน้ำมะนาว​ไปตั้ง ๕ แก้ว หลังจากเสร็จภารกิจก็มีผ้าพันแผลกว้างครึ่งศอก มีแซนด์วิช,เครื่องดื่มคอยบริการ ​ได้คุย​กับผู้มาร่วมบริจาค ​และเจ้าของร้าน​ที่นำอาหารมาบริการด้วย...​.จากนั้น​กลับมาส่ง​ความอิ่มเอมใจให้​ใครต่อ​ใครจนหลับ​ไป

ตื่นมาปกติ ดื่มน้ำมากๆ​อย่าง​ที่​เขาแนะนำ​เมื่อวาน

หมอโทรมา...​บอกว่า ​เขาตรวจเลือด​ที่​ไปบริจาคมา​เมื่อวานนะ มันมีปัญหา​ที่สำคัญมากเลย​ อยากให้คุณมาตรวจ​กับหมอทางโลหิตวิทยา​ที่นี่ เรา​จะนัดให้นะ ​ที่รพ.ของเรามีผู้เชี่ยวชาญ ...​จากนั้น​เราก็โทร​ไปหาหมออีกครั้ง ถามว่า มันจำ​เป็นขนาดไหนนะ...​หมอก็จำ​เป็นมาก จำ​เป็นมาก...​.เราเลย​​ต้อง​ไป ก่อน​ไป​เขาบอกว่า...​.เกล็ดเลือดสูงกว่าคนปกติ ๓ เท่านะ

​แต่เราไม่ตื่นเต้น ​เพราะเราไม่รู้จักว่า​จะ​เป็นอย่างไร อีก​ทั้งเราก็ยังคงทำงาน​ได้ตามปกติ...​จากนั้น​ก็ลองมาหาข้อมูลในโลกแห่ง​ความก้าวหน้าดู...​โหไม่น่าเชื่อ ว่าเราอยู่​​ได้อย่างปกติในขณะ​ที่ผลตรวจเลือดมีเกล็ดเลือดสูง​เป็นจำนวนล้านๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ บางคนไม่กี่แสนยัง​ต้อง​ไปนอนรพ.

ตอนนี้ฉัน ยังไม่เคยมีปริมาณเกล็ดเลือดต่ำกว่าล้านเลย​สักครั้ง​ที่​ไปตรวจ ​และไม่นอนป่วยซม ไม่ยอมแพ้​กับอาการจอมืด อาการปวดหัว อาการปวด​เมื่อยเนื้อตัวสักอย่าง ​ทั้ง​ที่...​หมอ​ที่นี่บอกว่า ฉัน​เป็นมะเร็งชนิดหนึ่ง​​ที่หาสาเหตุมิ​ได้ ​ที่รอวันตาย ​แต่ฉันคนนี้ยังคงอยู่​อย่างปกติมา​ได้กว่า ๕ ปีแล้ว​ ไม่น่าเชื่อจริงๆ​ใช่ไหม

​และวันนี้ฉันยัง​เป็นผู้บรรยายพิเศษแก่คนทุกข์ด้วยโรคทางกาย​ทั้งหลาย ฉันปรารถนาให้ทุกคนมีชีวิตอยู่​ด้วยหัวใจ ​เพราะการอยู่​ด้วยหัวใจ​ที่แข็งแกร่ง เรียกว่ามีจิต​เป็นนาย กายหยาบของเราก็​จะ​เป็นบ่าว​ที่คอยรับ​ใช้​และทำตามคำสั่ง ​แม้กายหยาบ​จะป่วย​แต่นายสั่งให้ทำงานก็​ต้องทำ ไม่ใช่​ความโหดร้าย ​แต่​เป็นการสร้างพลังใจให้เกิดขึ้น​​กับตัวเราเอง

พลังใจนี่เอง​ที่​เป็นยาขนานวิเศษสำหรับทุกโรค ​และทุกข์ในโลก ฉันอาจไม่​ได้มีชีวิตยืนยาวถึง ๑๐๐ ปี ​แต่ฉันมี​ความสุข​ที่มีชีวิตอยู่​บนโลกใบนี้ ​ได้ทำงาน​ที่รัก ​ได้เห็น​ความ​เป็น​ไปของโลก ​ได้อยู่​ท่ามกลางคน​ที่รัก​และห่วงใย ​ได้ดูแลสังคม​ที่ฉันอยู่​บ้างตามโอกาสอันสมควร ​และ​ได้​เป็น​ส่วนหนึ่ง​​ที่ทำให้บางคนยินดี​ที่​จะต่อสู้​กับ​ความทุกข์​ที่​เขา​ได้พบ

คนพิเศษของฉัน...​เลย​ให้ฉายา
"เจ้าหญิงล้านเกล็ดครับ​ ผมทึ่งคุณจริงๆ​...​ผมยอมแพ้​ความอดทนของผู้หญิงตัวเล็กๆ​ ผอมๆ​บางๆ​ ​แต่หัวใจแข็งแกร่งอย่างคุณ...​"

โห..ช่างคิด​ไป​ได้...​."เจ้าหญิงล้านเกล็ด"...​อย่างน้อยก็​ได้​เป็นเจ้าหญิง...​.ใจฟูมาอีก อิ อิ อิ...​​ทั้ง​ที่​เป็นล้านเกล็ดเลือด​ที่ไม่ดีในทางวิชาการนั่นแหละ​


คำ​พระท่านกล่าวว่า "จิตฺเตน นียติ โลโก" แปลว่า โลกหมุน​ไปตามใจสั่งการ โลกใน​ที่นี้ หมายถึง ชีวิตของเรานั่นเอง โลก​คือชีวิต ​จะหมุนซ้าย หมุนขวา หมุนตรงหรือหมุนเอียง หมุน​ไปข้างหน้า หรือว่าหมุน​ไปข้างหลัง ​ทั้งหลาย​ทั้งปวงนั้น​ขึ้น​อยู่​​กับพฤติกรรมของใจ​ทั้งหมด​ทั้งสิ้น

ใจของเราไม่ต่างอะไร​​กับห้อง​ที่ว่างเปล่า เราบรรจุอะไร​ลง​ไป ชีวิตของเราก็​เป็น​ไปตามสิ่ง​ที่บรรจุนั้น​ ทุกวันนี้ ฉันเลย​บรรจุหัวใจของเจ้าหญิงล้านเกล็ด​เอาไว้อย่างเหนียวแน่นเลย​ทีเดียว สักวันมันคงอิ่มตัวกระมัง...​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-3386 Article's Rate 3 votes
ชื่อเรื่อง เจ้าหญิงล้านเกล็ด
ผู้แต่ง ข้าวฟ่าง
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๖ มีนาคม ๒๕๕๓
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๗๖๒ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๔
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-16786 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 06 มี.ค. 2553, 10.33 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Rotjana Geneva [C-16807 ], [193.134.193.5]
เมื่อวันที่ : 09 มี.ค. 2553, 17.53 น.

เข้ามาให้​กำลังใจข้าวฟ่างค่ะ​ วันนี้ยังไม่คุยมากหน้าจอ ส่งข้อ​ความหลังไมค์​ไปแล้ว​นะคะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น